dilemma
Geplaatst: 04 mar 2005 17:23
Bij onze hond Boelie (11) is in januari suikerziekte geconstateerd.
Op zich niet zo'n probleem, als hij de juiste medicatie krijgt kan hij nog jaren mee.
We zijn voorzichtig begonnen met 20 eenheden insuline, hij weegt 25 kilo.
Toen hij daar totaal niet op reageerde, is de dosis verhoogd naar 24,
alles in overleg met de d.a. Nog steeds geen reactie, hij bleef veel drinken en plassen, ook in huis. Bloedsuikerwaarde bleef rond de 28 met
uitschieters naar "hi", wat betekend dat het hoger is dan het apparaat kan meten. Vervolgens is hij getest op de ziekte van cushing, wat hij gelukkig(?) niet bleek te hebben.
De dosis is weer verhoogd naar 30 eenheden, en wederom geen reactie,
Nu zitten we op 35 eenheden, ( gemiddelde dosis is 1 eenheid per kilo
lichaamsgewicht, dus hij zit er ruim boven) en hij reageert er niet op.
Hij is nu ook nog in een tijdsbestek van een maand nagenoeg blind geworden. Hij is sterk afgevallen en staat niet meer zo stevig op zijn poten. Alleen z'n eetlust is nog prima. En als je hem aanhaalt is hij nog redelijk speels.
De d.a. heeft zijn geval in de groep gegooid en niemand heeft hier een antwoord op. Ze heeft een specialist geraadpleegd en die weet ook niet wat hij er mee aan moet. De d.a. stelde vervolgens 2 mogelijkheden voor, hij kan opgenomen worden en aan het infuus gaan, dan wordt er een curve gemaakt, of......
Zij denkt dat er gewoon een blokkade is waardoor er geen insuline wordt opgenomen, en als dat zo is dan is er niets meer aan te doen. En stel dat er een manier gevonden wordt dat het allemaal weer gaat werken, dan blijft hij natuurlijk blind, en ik weet niet of dat zo leuk is voor hem.
Nu is mij wel opgevallen dat ondanks de hoge bloedsuikerwaarde hij veel minder drinkt en plast de laatste dagen, ook niet meer binnen. Dan zou je zeggen dat zijn bloedsuikerwaarde ook omlaag moet maar dat is niet het geval, vanmiddag had hij nog een waarde van 33.4!
We zitten nu met het welbekende dilemma, in laten slapen ( ik kon vanavond nog terecht!) of doorgaan met minimale kans op herstel, maar blind zal hij altijd blijven.
Een juiste beslissing is er niet, maar ik wil niet het gevoel krijgen dat er nog wel wat aan te doen was geweest als hij er niet meer is.
Groetjes, Hans.
Ps.
Kan iemand mij uitleggen hoe ik foto's kan meeposten?
Op zich niet zo'n probleem, als hij de juiste medicatie krijgt kan hij nog jaren mee.
We zijn voorzichtig begonnen met 20 eenheden insuline, hij weegt 25 kilo.
Toen hij daar totaal niet op reageerde, is de dosis verhoogd naar 24,
alles in overleg met de d.a. Nog steeds geen reactie, hij bleef veel drinken en plassen, ook in huis. Bloedsuikerwaarde bleef rond de 28 met
uitschieters naar "hi", wat betekend dat het hoger is dan het apparaat kan meten. Vervolgens is hij getest op de ziekte van cushing, wat hij gelukkig(?) niet bleek te hebben.
De dosis is weer verhoogd naar 30 eenheden, en wederom geen reactie,
Nu zitten we op 35 eenheden, ( gemiddelde dosis is 1 eenheid per kilo
lichaamsgewicht, dus hij zit er ruim boven) en hij reageert er niet op.
Hij is nu ook nog in een tijdsbestek van een maand nagenoeg blind geworden. Hij is sterk afgevallen en staat niet meer zo stevig op zijn poten. Alleen z'n eetlust is nog prima. En als je hem aanhaalt is hij nog redelijk speels.
De d.a. heeft zijn geval in de groep gegooid en niemand heeft hier een antwoord op. Ze heeft een specialist geraadpleegd en die weet ook niet wat hij er mee aan moet. De d.a. stelde vervolgens 2 mogelijkheden voor, hij kan opgenomen worden en aan het infuus gaan, dan wordt er een curve gemaakt, of......
Zij denkt dat er gewoon een blokkade is waardoor er geen insuline wordt opgenomen, en als dat zo is dan is er niets meer aan te doen. En stel dat er een manier gevonden wordt dat het allemaal weer gaat werken, dan blijft hij natuurlijk blind, en ik weet niet of dat zo leuk is voor hem.
Nu is mij wel opgevallen dat ondanks de hoge bloedsuikerwaarde hij veel minder drinkt en plast de laatste dagen, ook niet meer binnen. Dan zou je zeggen dat zijn bloedsuikerwaarde ook omlaag moet maar dat is niet het geval, vanmiddag had hij nog een waarde van 33.4!
We zitten nu met het welbekende dilemma, in laten slapen ( ik kon vanavond nog terecht!) of doorgaan met minimale kans op herstel, maar blind zal hij altijd blijven.
Een juiste beslissing is er niet, maar ik wil niet het gevoel krijgen dat er nog wel wat aan te doen was geweest als hij er niet meer is.
Groetjes, Hans.
Ps.
Kan iemand mij uitleggen hoe ik foto's kan meeposten?