Het HondenForum

Wie kent dit?
Juda loopt al een poosje niet helemaal goed.
Het viel me in eerste instantie nog niet eens op, omdat het bijna niet te zien was. Ik dacht dus ook dat ik het me verbeelde. Zondag na een heerlijke wandeling zag ik dat hij iets meer mank liep en hij zijn voorpoot probeerde te ontlasten. Het klopte dus wel wat ik meende te zien.
Vanavond ben ik met hem naar de da geweest, die erop uitkwam dat Juda last heeft van graafkreupel ('t is een hele echte graver inderdaad). De da heeft zijn nagels goed kort geknipt, Juda moet 2 weken aan de riem naar de lantaarnpaal en weer naar huis en dan moet het opgeknapt zijn.
Zelf heb ik nog nooit iets gehoord of gelezen van graafkreupel, ik ben wel benieuwd of er meerdere honden last van hebben gehad en of het een terugkerend probleem is.

Vervelend hoh, dat zullen een lange 2 weken worden! Ik hoop dat het daarna wel over is! geen ervaring mee, kan me er wel wat bij voorstellen. Hoe is je da bij deze diagnose gekomen eigenlijk?

Hutsje schreef:Hoe is je da bij deze diagnose gekomen eigenlijk?

Zelf dacht ik al aan LPC of ED, dat is het gelukkig niet. Het probleem zit duidelijk in zijn ondervoet/nagels. De da vroeg of Juda een graver is, nou dat kun je wel zeggen ja. 't Is zo'n beetje zijn vak

Zodoende kwam hij op deze diagnose, met weliswaar een slag om de arm. Want hij denkt ook nog aan de ziekte van Lyme. Als er geen verbetering is na 2 weken rust, wordt hij daarop onderzocht.

Ja, die 2 weken riemrust zie ik echt zitten

Jij kent het dus helemaal niet, Annemieke?

basil schreef:nee en na 10 jaar bij een orthopeed gewerkt te hebben zou je toch ooit wel eens van graafkreupelheid gehoord moeten hebben zou je zeggen

Precies, jouw eerste reactie zei mij al genoeg

Hm. Ik weet niet goed wat ik ervan denken moet.
Gisteravond kwam de fokker van Juda nog even langs en ook zij heeft er nog nooit van gehoord, laat staan meegemaakt. En daar kunnen ze d'r ook wat van met dat gegraaf.

Moet zeggen dat ik er ook nog nooit van heb gehoord. Kan wel zijn dat hij zich wat overbelast heeft door het graven. Maar dan heeft ie echt wel heel erg staan graven en zijn het de spieren. Volgens mij zie je dan met een paar dagen rust al verbetering.
Heeft Juda trouwens al lang last van die kreupelheid?

Branka schreef:Heeft Juda trouwens al lang last van die kreupelheid?

We struinen dagelijks rond in ons wandelgebeid, waarbij er inderdaad behoorlijk wordt gegraven, 't is wel een fanatiekeling. Achteraf gezien heeft er hij er al een paar weken last van. Heb ik niet goed opgelet? Niet genoeg nee, want in eerste instantie dacht ik dat ik het me verbeelde. Hij loopt met een piepklein huppeltje op dat ene pootje. Ben er extra op gaan letten en dan nog is het nauwelijk te zien. Pas zondag viel het me echt op, omdat ik hem toen bijna 2x hoorde denken: gebruik ik dit pootje ja of nee. Het zijn van die flitsen waarop je dat soort dingen ziet als je heel goed kijkt. Ik ben benieuwd hoe dit afloopt.

Ik ben ook benieuwd. We hebben met Jari ook heel wat afgedokterd i.v.m. kreupelheid aan zijn voorpoot. Maar bij hem zat er een onverwachte oorzaak achter (schildklier) en er bleken daardoor nog wel meer dingen met hem aan de hand te zijn.

Ooit hier ook problemen gehad met kreupellopen, weken na mekaar, naar de dierenarts, helemaal onderzocht, heel de poot, elleboog en schouders afgetast, maar niks gevonden. Rusten, Rimadylletje,... ging even weer beter, tot ze weer gelopen of gegraven had. Zij is ook een heftig gravertje (mollenvangen, of toch proberen...)
Na een tijdje sukkelen, bij de DA aangedrongen op een foto van de voorpoot, bleek er een middenvoetsbeentje gebroken te zijn.
Maar de term "graafkreupel"

, nee, had er ook nog nooit van gehoord.

Om de een of andere duistere reden heb ik het gevoel dat er iets anders aan de hand is. Maar waar te beginnen? Eerst maar eens riemenrust en informatie over de ziekte van Lyme verzamelen.

binno schreef:Na een tijdje sukkelen, bij de DA aangedrongen op een foto van de voorpoot, bleek er een middenvoetsbeentje gebroken te zijn.

Is dat alleen op een foto te zien?
Er is flink aan zijn onderpoot gevoeld en getrokken, ook aan de tenen.

Ik denk dat je eerst even moet achterhalen waar de kreupelheid zit. Is het echt zijn poot of is het mogelijk de schouder. Verder zijn foto's toch wel de manier om evt. breuken op te sporen. Sommige honden zijn nu eenmaal hard voor zichzelf.
Voor Lyme zullen ze vermoedelijk een gewrichtspunctie doen en dat opsturen voor onderzoek. Dat is destijds bij Jari ook gebeurd.

Angeniet schreef:
binno schreef:Na een tijdje sukkelen, bij de DA aangedrongen op een foto van de voorpoot, bleek er een middenvoetsbeentje gebroken te zijn.
Is dat alleen op een foto te zien?
Er is flink aan zijn onderpoot gevoeld en getrokken, ook aan de tenen.

Hangt waarschijnlijk ook wel van het soort breuk af en inderdaad ook hoe hard de hond voor zichzelf is. De DA liet Binno eerst stukjes heen en weer lopen, maar toen liep ze heel normaal, terwijl ze al wekenlang wel duidelijk mank liep.

Binno gaf ook geen enkele reactie bij het aftasten van de poot, en er is echt overal op geduwd en aan getrokken, maar op de foto was dus wel een breukje te zien.
Het hoeft bij jouw hond natuurlijk geen breuk te zijn, maar een foto is wel de beste manier om dat uit te sluiten.

Ik zal het onthouden Binno, want Juda is inderdaad geen pieperd. Hij gaf geen kik met al dat gedoe.

Graafkreupel.

Wat een aparte diagnose.

Rossi is ook wel eens kreupel.
Met een paar rustdagen is het meestal wel weer over.

Ik hoop niet dat Juda iets geks heeft.
Beterschap met je mannetje.

Graaf-wattus?

Maar ja, lijnrust kan iig geen kwaad, hij smeerde er iig geen zalfje op...En lyme klinkt me eerlijk gezegd ook een ietsiepietsie onwaarschijnlijk, maar ik heb t hondje zelf natuurlijk niet gezien.

Mag ik weten waarom Lyme voor jou onwaarschijnlijk klinkt? Want 1 van onze Goldens was chronisch kreupel en nadat op de foto's niets te zien was door onze eigen d.a. zijn we doorgestuurd naar een specialist (orthopeed). Die heeft nieuwe foto's genomen (was ondertussen 6 weken later) waaruit niets naar voren kwam.
Omdat Jari in het verleden een keer door een besmette teek was gebeten (waarvoor hij toen een ab-kuur heeft gekregen) heeft men een gewrichtspunctie genomen. Persoonlijk ga ik er vanuit dat een orthopeed dus wel weet waar die mee bezig is en niet voor niets die punctie neemt.
Overigens was de uitslag van de punctie ook negatief en is na bloedonderzoek gebleken dat Jari last heeft van zijn schildklier. De kreupelheid was 1 van de symptomen daarvan.

Met een gewrichtspunctie kun je niet alleen Lyme, maar ook nog een heleboel andere oorzaken voor kreupelheid uitsluiten (bv: zitten er witte bloedcellen in, of bacterien, en welke immuuncellen). Ik geloof zeker dat de orthopeet met reden een punctie gedaan heeft, ik weet alleen dat t onderzoek naar de verschijnselen van lyme bij honden nog steeds loopt en dat de meningen of de hond er al dan niet gewrichtsproblemen van krijgt, redelijk uiteen lopen. Ik vermoed dat de punctie niet tot voornaamste doel had Lyme, alswel een andere oorzaak voor de kreupelheid uit te sluiten.

Wat een vreemde term. Kan het geen overbelasting van de spieren zijn? Met al dat graafwerk van Juda komt een enorme kracht op die voeten te staan, waardoor kramp kan ontstaan. Als hij dat negeert en fanatiek door blijft graven, trekt dat vanzelf naar de bovenpoot toe, wat daar gaat verzuren. Maarja, het kan natuurlijk zoveel zijn. Zou hem zeker rust geven, hoe moeilijk ook voor 'm.
Doet me denken aan de 'maandagmorgenziekte' bij een paard die overbelast is. Veel beterschap voor je prachtige ventje. Geef hem maar dikke knuffels van ons.

Doet me denken aan de 'maandagmorgenziekte' bij een paard die overbelast is

Dan zou de dierenarts het over rhabdomyolyse gehad hebben

Sjiel schreef:
Doet me denken aan de 'maandagmorgenziekte' bij een paard die overbelast is
Dan zou de dierenarts het over rhabdomyolyse gehad hebben

Dat woord heb ik hem duidelijk niet horen zeggen, en vreemde medische term zou ik zeker wel onthouden

De riemrust is geen doen

Izzy loopt hem flink te stangen en Juda kan zijn energie niet kwijt.
De ene dag loopt hij vrijwel normaal en de volgende dag "huppelt" hij weer.