Het HondenForum

Permission to crosspost...

VACCINATION NEWSFLASH [CIMDA support] RE: J DODDS VACCINE PROTOCOL

I would like to make you aware that all 27 veterinary schools in
North America are in the process of changing their protocols for
vaccinating dogs and cats.

Some of this information will present an ethical & economic
challenge to Vets, and there will be skeptics. Some organizations have
come up with a 'political' compromise suggesting vaccinations every 3
years
to appease those who fear loss of income vs. those concerned about
potential side effects. 'Politics', traditions, or the doctors economic
well-being should not be a factor in a medical decision.

NEW PRINCIPLES OF IMMUNOLOGY

Dogs and cats immune systems mature fully at 6 months. If a modified live
virus vaccine is given after 6 months of age, it produces immunity, which
is good for the life of the pet (i.e.: canine distemper, parvo, feline
distemper). If another MLV vaccine is given a year later, the antibodies
from the first vaccine neutralize the antigens of the second vaccine and
there is little or no effect. The titer is not "boosted" nor are more
memory cells induced.

Not only are annual boosters for parvo and distemper unnecessary, they
subject the pet to potential risks of allergic reactions and
immune-mediated haemolytic anemia. There is no scientific documentation to
back up label claims for annual administration of MLV vaccines.

Puppies receive antibodies through their mothers milk. This natural
protection can last 8 - 14 weeks. Puppies & kittens should NOT be
vaccinated at LESS than 8 weeks. Maternal immunity will neutralize the
vaccine and little protection (0-38%) will be produced.

Vaccination at 6 weeks will DELAY the timing of the first highly
effective vaccine.

Vaccinations given 2 weeks apart SUPPRESS rather than stimulate the immune
system.

A series of vaccinations is given starting at 8 weeks and given 3-4 weeks
apart up to 16 weeks of age.

Another vaccination given sometime after 6 months of age (usually at l
year 4 mo) will provide LIFETIME IMMUNITY.

Vaccineren wij te veel?

Samenvatting van het artikel van Catherine O’Driscoll
Vertaald door Jaap van der Wijk

Catherine O'Driscoll is oprichter van het Canine Health Concern en auteur van het boek ‘What Vets Don't Tell You About Vaccines'.

In 1991 stierf mijn vier jaar oude Golden Retriever Oliver plotseling. Zoals elke rouwende hondenbezitter vroeg ik mij af hoe dat mogelijk was. Twee jaar later stierf Oliver's zuster Prudence aan leukemie, en wederom vroeg ik mezelf af hoe dat kon. Mijn andere honden waren ook ziek: Chappie had een schildklieraandoening, Sophie liep mank van de artritis, Samson had een autoimmuunziekte (hij overleed toen hij vijf was) en Guinnevere had last van allergieën. Ik voelde mezelf zo ongeveer de slechtste hondenbezitter ter wereld en probeerde erachter te komen wat ik verkeerd deed.

Ik ontdekte dat alle bovenstaande verschijnselen kunnen worden veroorzaakt door te veel vaccineren en verkeerde voeding. Mijn onderzoek leidde tot de publicatie van een boek met de titel ‘What Vets Don't Tell You About Vaccines' (‘Wat dierenartsen u niet over vaccins vertellen’), en dit leidde op zijn beurt tot een TV-documentaire die een enorme opschudding veroorzaakte in de veterinaire wereld. Op het moment waarop ik dit schrijf staat de Britse regering op het punt om een besluit aan te kondigen naar aanleiding van het onderzoek van een werkgroep ten aanzien van de vaccinatie van honden en katten. Ik hoop dat de veterinaire farmaceutische industrie haar invloed op de regering niet te zwaar zal laten gelden. Ik ben vooral bang dat de `onafhankelijke’ adviseurs van de regering die deel uitmaakten van de werkgroep in feite betaalde consulenten zijn van de grootste Britse producent van vaccins.

Want het is gewoon waar: wij vaccineren te veel.

De American Association of Feline Practitioners, de Academy of Veterinary Internal Medicine, de American Animal Hospital Association, de American Veterinary Medical Association, Council on Biologic and Therapeutic Agents, en tweeëntwintig veterinaire opleidingsinstituten in Noord Amerika hebben hun adviesprotocollen voor het vaccineren van katten en honden gewijzigd. In juli 2000, tijdens zijn 137e jaarlijkse conventie, presenteerde AVMA Council on Biologic and Therapeutic Agents (COBTA) zijn gezamenlijke standpunten, waarin met name aandacht werd besteed aan de volgende onderwerpen:

Wanneer een jaarlijkse boostervaccinatie met een gemodificeerd levend virusvaccin (bijvoorbeeld hondenziekte, parvo of kattenziekte) wordt verstrekt aan een al eerder gevaccineerd volwassen dier, leidt dit niet tot aanvullende bescherming. Gemodificeerde levende virusvaccins zijn afhankelijk van replicatie (voortplanting door celdeling) van het virus voor een reactie. Antistoffen van eerdere vaccins laten het nieuwe virus niet repliceren. Antistoffentiters worden niet aanzienlijk geboosted, populaties geheugencellen worden niet uitgebreid. Er wordt geen aanvullende bescherming gegeven.
De bijsluiters en verpakkingen van vaccins, alsmede de beweringen van de fabrikanten, moeten worden onderschreven door wetenschappelijke data. Er bestaan geen wetenschappelijke data die de adviezen ten aanzien van het jaarlijks verstrekken van gemodificeerde levende virusvaccins onderschrijven.
Vaccins zijn niet onschadelijk. Onnodige bijverschijnselen en tegengestelde effecten kunnen worden beperkt door onnodige vaccinaties te vermijden.
Gewone huisdieren hebben genoeg vergelijkbare reacties op blootstelling aan besmettelijke ziekten en op vaccins om een standaard vaccinatieprotocol te kunnen adviseren.
Dierenartsen hebben een standaardprocedure nodig voor het rapporteren van tegengestelde effecten van vaccinaties.
Om nog eens extra de nadruk te leggen op wat er hier door een aantal zwaargewichten van de Amerikaanse veterinaire autoriteiten wordt gezegd: jaarlijkse vaccinatie is onnodig. Dat komt omdat vaccins de vorming van antistoffen tegen besmettelijke ziekten stimuleren, en deze antistoffen blijven jaren in het systeem, waarschijnlijk het hele leven. Alles wat jaarlijkse boosters doen is het inbrengen van virussen die worden uitgeschakeld door de bestaande antistoffen; er vindt geen aanvullende bescherming plaats. En bovendien: vaccins zijn niet onschadelijk.
Nadat hij had vastgesteld dat mensen levenslang immuun zijn voor ziekten waartegen zij in hun kindertijd zijn gevaccineerd, paste professor Ronald D Schultz, hoofd van de afdeling pathobiologie van de Wisconsin University, dezelfde logica toe op honden. Hij vaccineerde ze tegen rabiës, parvo, kennelhoest en hondenziekte en stelde ze na drie, vijf en zeven jaar bloot aan ziekteveroorzakende organismen. De dieren bleven gezond, waardoor zijn vermoeden werd bevestigd. Hij zette zijn experiment voort door de hoeveelheden antistoffen in het bloed van de honden te meten, negen en vijftien jaar na vaccinatie. Hij concludeerde dat de hoeveelheden voldoende waren om ziekte te voorkomen.

Fredric Scott, professor emeritus van het Cornell University College of Veterinary Medicine, bereikte vergelijkbare resultaten door vijftien gevaccineerde katten te vergelijken met zeventien niet-gevaccineerde katten. Hij concludeerde dat de immuniteit van de katten zeveneneenhalf jaar na de vaccinatie nog bestond. In 1998 publiceerde de American Association of Feline Practitioners richtlijnen gebaseerd op het werk van Scott, en adviseerde men elke drie jaar te vaccineren.

"De AAFP is van mening dat katten die elke drie jaar worden gevaccineerd net zo goed tegen deze infecties beschermd zijn als zij waren wanneer zij elk jaar werden gevaccineerd," zei James Richards, directeur van het Feline Health Center van Cornell University College of Veterinary Medicine. "Ik ben één van de velen die vinden dat het bewijs echt fascinerend is."

In alle bescheidenheid ben ik echter van mening dat het eens per drie jaar vaccineren van uw hond of kat waarschijnlijk nog steeds teveel van het "goede" is. Dezelfde logica gaat op voor jaarlijkse boosters: de in het lichaam circulerende antistoffen schakelen slechts het virus in het vaccin uit. De richtlijn van drie jaar is waarschijnlijk een politieke concessie van de wetenschappers, ter wille van dierenartsen die een hoop inkomsten moeten missen wanneer zij niet jaarlijks meer kunnen vaccineren. In Canada worden dierenartsen nu zelfs uitgenodigd om seminars bij te wonen die hen moeten helpen op andere gebieden aan inkomsten te komen, ter compensatie van de verminderde inkomsten uit het vaccineren, dus de tijden zijn echt aan het veranderen.

Maar afgezien van het feit dat onnodig vaccineren geld over de balk smijten is: wat zijn de effecten daarvan op u en uw honden?

Het Merck Manual maant tot voorzichtigheid. Dit handboek wordt uitgegeven door een gigantische producent van vaccins, genaamd Merck, en is de bijbel van de artsen. Onder immunisatie bij kinderen verklaart Merck dat patiënten met B en/of T cel immunodeficiëntie, of afkomstig uit families met B en/of T cel immunodeficiëntie, geen levende virusvaccins mogen ontvangen in verband met fatale risico’s (dood). Merck beschrijft verschijnselen van B en T cel immunodeficiëntie zoals ademhalingsallergiën, voedselallergiën, eczeem, huidaandoeningen, neurologische beschadigingen en hartaandoeningen. Is dit van toepassing op één van uw honden?

Kinderen toevertrouwd aan de zorg van goede artsen en verpleegsters vragen hun ouders of één van de bovenomschreven aandoeningen in de familie aanwezig zijn, en zo ja, dan ziet men af van het toedienen van levende virusvaccins (wat wij onze honden geven). U kunt zich dus niet afsluiten voor het feit dat u uw hond (die ook B en T cellen heeft) kunt vermoorden wanneer uw hond of de lijn waaruit hij voortkomt aan één van bovengenoemde aandoeningen lijdt en u hem levende virusvaccins toedient of laat toedienen. Het is daarom logisch om het risico van vaccinatie zoveel mogelijk te vermijden en niet meer te vaccineren dan strikt noodzakelijk is.

Vaccins zijn echter niet alleen dodelijk. Ik heb veel studies gevonden die vaccins in verband brengen met zeer uiteenlopende ziekten.

Bindvliesontsteking: in 1983 werd onderzoek verricht door Frick en Brooks, waarbij twee groepen honden met aanleg voor huidontsteking. Eén groep honden werd blootgesteld aan een allergeen (stuifmeel) en toen gevaccineerd. Zij kregen geen huidontsteking. De tweede groep werd gevaccineerd alvorens aan het stuifmeel te worden blootgesteld. Deze groep kreeg wel huidontsteking, en ook bindvliesontsteking. Deze studie toont derhalve aan dat vaccins overgevoeligheid veroorzaken en tot een allergische aandoening leiden, waarvan bindvliesontsteking en huidontsteking symptomen zijn.

Dit verklaart hoe het komt dat het onderzoek naar vaccins, uitgevoerd door Canine Health Concern's (CHC's), waarbij meer dan vierduizend honden waren betrokken, wel moest uitwijzen dat 56,9% van alle honden in het onderzoek met bindvliesontsteking deze aandoening voor het eerst kregen binnen drie maanden na een vaccinatie, en 61,2% van de honden met huidproblemen kregen voor het eerst symptomen daarvan binnen dit cruciale tijdsbestek. Wij gaan ervan uit dat wanneer het vaccin niet in verband kan worden gebracht met ziekten die na de vaccinatie optreden, dan moet slechts 25% van alle ziekten beginnen binnen elk kwartaal van het jaar. Nota bene: in het algemeen traden de meeste aandoeningen op binnen een week na de vaccinatie.

Maagdarmproblemen: ik weet zeker dat u op de hoogte bent van de controverse rond gemodificeerd levend virusvaccin en de bewering van wetenschappers uit Groot-Brittannië en de Verenigde Staten dat het vaccin de veroorzaker is van het spastische darmsyndroom of de ziekte van Crohn. Mijn eigen onderzoek toont aan dat ontstekingen van het maagdarmkanaal een bijverschijnsel van het vaccineren is, en niet van een specifiek vaccin, hoewel de praktijk van het vaccineren van meerdere virussen tegelijk daarmee verband kan houden. Uit ons onderzoek bleek dat 2,7% van alle bij het onderzoek betrokken honden dikkedarmontsteking had, die in 56,9% van de gevallen optrad binnen drie maanden na de vaccinatie.

In het Concise Oxford Veterinary Dictionary staat dat Type I overgevoeligheidsreacties worden veroorzaakt door een antigeen reagerend met weefsel masT cellen, met specifieke antistoffen op hun membranen. Hierdoor komen stoffen vrij die ontstekingen veroorzaken. De verschijnselen van Type I overgevoeligheid variëren van soort tot soort, maar kunnen gepaard gaan met verstopping van de luchtwegen, diarree, overgeven, kwijlen, buikpijn en blauwzucht. (Het woord 'ontsteking' staat centraal in het debat over vaccins.)

In een verhandeling voorbereid door R Brooks van de Commonwealth Serum Laboratories Limited voor de Australian Veterinary Journal (oktober 1991), getiteld 'Adverse reactions to canine en feline vaccins', worden reacties van het systeem op vaccins omschreven.

Onder Type I overgevoeligheid blijkt uit de verhandeling dat aanvankelijke rusteloosheid, overgeven, diarree en kortademigheid tot de klinische verschijnselen bij honden behoren. Brooks schrijft dat sommige gevallen tot bewusteloosheid en de dood leiden.

Als een vooraanstaand werk op het gebied van inflammatoire (allergische) reacties op de vaccinatie wordt het onderzoek beschouwd dat werd verricht door Dr Larry Glickman en Dr Harm HogenEsch van de Purdue University, hoewel er ruime keuze is in andere onderzoeksresultaten. Hun verhandeling werd gepresenteerd op de International Veterinary Vaccines en Diagnostics Conference, in 1997.

Het team bestudeerde de effecten van regelmatige vaccinatie op het immuunsysteem en maagdarmsysteem van Beagles. Eén controlegroep werd niet gevaccineerd en de andere groep werd gevaccineerd met een commerciële cocktail op leeftijd van 8, 10, 12, 16 en 20 weken en met een rabiësvaccin op leeftijd van 16 weken.

De gevaccineerde groep ontwikkelde betekenisvolle niveaus van auto-antistoffen van fibronectine, laminime, DNA, albumine, Cytochrome C, transferrine, cardiolipine, en collageen. Dit duidt erop dat honden, wanneer zij gevaccineerd zijn, hun eigen biochemisch systeem beginnen aan te vallen: zij worden allergisch voor zichzelf. Dr William R La Rosa van de Hayward Foundation, die sponsor was van het onderzoek, merkte op: "... de overweging moet zijn dat iets in het vaccin één van de oorzaken is (bij de genetisch gevoelige hond) van ziekten als hartstoornissen, huidaandoeningen, nierontsteking, etc."

Eén conclusie van het CHC onderzoek was bijvoorbeeld dat 53,7% van de honden met nierbeschadigingen deze aandoening voor het eerst kregen binnen de drie maanden na vaccinatie. Dat is nauwelijks verrassend wanneer men naar de studie van Purdue kijkt, want één van de biochemische stoffen die na de vaccinatie worden aangetast is laminine, en laminine beschermt de niercellen.

Ook blijkt uit een onderzoek van dierenarts Ilse Pedler dat auto-antistoffen op collageen een verklaring kunnen geven voor de toestand van de gewrichten van honden en katten. Bestanddelen van vaccins zijn ook gevonden in het beenderstelsel van patiënten met artritis, en andere studies tonen aan dat vaccins artritis veroorzaken.

Het is tevens verontrustend dat de studie van Purdue aantoont dat gevaccineerde honden auto-antistoffen op hun eigen DNA aanmaken, hetgeen erop wijst dat vaccins genetische schade veroorzaken, en we moeten ons afvragen wat voor zin het heeft om wetenschappelijk onderzoek te verrichten naar genetische aandoeningen van onze honden, wanneer we voortdurend bezig zijn met het introduceren van nieuw aandoeningen tengevolge van vaccins.

Veel gedragsproblemen konden na vaccinatie worden aangetoond door Ilse Pedler, maar ook in het CHC onderzoek kwam dit naar voren. In de CHC onderzoek ontwikkelden 73,1% van de honden met concentratieproblemen deze toestand voor het eerst tijdens de cruciale periode na de vaccinatie; 72,5% vertoonde kenmerken van nervositeit en overbezorgdheid en 64,9% begon gedragsproblemen te ontwikkelen.

Het is bekend dat hersenvliesontsteking het gevolg kan zijn van vaccinatie. In het Merck Manual leest men bijvoorbeeld: "Bij acute verspreide ontsteking van hersenen en ruggenmerg (postinfectueuze encephalitis) kan demyelinisatie spontaan optreden, maar is doorgaans het gevolg van een virale infectie of vaccinatie (of zeer zelden een bacterieel vaccin), hetgeen een immunologische oorzaak veronderstelt." Dit duidt op een verband tussen encephalitis en gedragsproblemen, zowel bij mensen als bij dieren.

Het is interessant dat Ilse Pedler het in het onderzoek van haar praktijkgegevens ook heeft over pijn aan de wervels, omdat Merck verklaart dat encephalitis zich ook verspreidt naar het ruggenmerg.

Ilse Pedler stelde tevens vast dat dieren na de vaccinatie epilepsie ontwikkelden. Dit komt inderdaad overeen met ons eigen onderzoek, waaruit bleek dat 73,1% van honden met epilepsie deze ziekte binnen drie maanden na de vaccinatie kregen. Merck omschrijft epilepsie als een symptoom van encephalitis. Ik vraag mij af hoeveel dierenartsen eraan denken om het verschijnsel epilepsie na vaccinatie te melden aan de VMD. Bij mensen is schadevergoeding betaald aan ouders wier kinderen epilepsie te hebben gekregen ten gevolge van vaccinatie, hetgeen verdrietig genoeg door autopsie moest worden bevestigd.

Desondanks heeft Intervet op openbare bijeenkomsten en in de media beweerd dat epilepsie niet door vaccins kan worden ontwikkeld. Daarentegen beschrijft Merck epilepsie als een symptoom van encephalitis, en vaccins als een oorzaak van encephalitis.

Ilse Pedler ontdekte ook een aantal bijverschijnselen van injecties bij honden, en zelfs nog meer bij katten, hetgeen wordt bevestigd door het hoge aantal gevallen van kanker op plaatsen waar katten worden geïnjecteerd: tienduizenden per jaar. In een eerder verschenen nieuwsbrief van CHC hebben wij een gespreksverslag gepubliceerd van een presentatie van een Amerikaanse dierenarts op een BSAVA conferentie, waarin hij verklaarde dat Amerikaanse dierenartsen katten vaccineren in de staart of een poot, zodat ze het lichaamsdeel kunnen amputeren wanneer kanker optreedt.

81,1% van de honden met een tumor of groeistoornis op de plaats van inenting ontwikkelde deze aandoening binnen drie maanden na de vaccinatie, zo blijkt uit het CHC onderzoek.

Ilse Pedler maakte ook melding van bewusteloosheid, en ernstige shock geldt als een bekende mogelijke reactie op vaccinatie. Een ernstige shock kan de dood tot gevolg hebben, tenzij onmiddellijk adrenaline wordt toegediend.

Dit zijn slechts enkele van de onderzoeken die vaccins in verband brengen met levensveranderende en levensbedreigende aandoeningen. Dr Jean Dodds, een Amerikaanse dierenarts en onderzoeker, heeft ook een aantal wetenschappelijke verhandelingen geschreven om de samenhang tussen gemodificeerd levend virusvaccin en een toename van immuunsysteem- en bloedgerelateerde ziekten als kanker, leukemie, storingen in het immuunsysteem, bloedarmoede, schildklieraandoeningen en de ziekte van Addison te illustreren.

Twee factoren lijken bepalend te zijn voor het feit dat drastische veranderingen van het vaccinatiebeleid voor gezelschapsdieren nog steeds niet zijn doorgevoerd. De eerste factor is dat dierenartsen hebben geleerd dat jaarlijkse vaccinatie noodzakelijk is, en connecties tussen wetenschappelijke opleidingsinstituten en de veterinaire farmaceutische industrie, zowel als het verlies van inkomsten uit de praktijk, vertragen het tempo van de veranderingen. De tweede factor is angst: wij hondenliefhebbers zijn gewend om blind te varen op het advies van onze dierenarts – die met zekerheid meer kennis van zaken heeft dan wij - en we zijn bang om onze dieren aan besmettelijke ziekten bloot te stellen.

Zelf kwam ik op een bijzonder ingrijpende wijze tot inkeer. Nadat ik het verdriet van het overlijden van Oliver, Prudence en Samson had doorgemaakt, probeerde ik mijn honden te beschermen zonder hen bloot te stellen aan de gevaren van vaccinatie. Het gevolg is dat ik twee zes jaar oude ongevaccineerde Golden Retrievers heb die, in tegenstelling tot Ollie, Pru en Sam, nooit bij de dierenarts hoeven te komen. Hun immuunsysteem wordt bijgestaan door nosodes – het homeopathische alternatief voor vaccins - en rauw, biologisch verantwoord voedsel. Ik heb geen aanleiding om spijt te hebben van mijn besluit om de vaccinatienaald links te laten liggen en ben verheugd over hun voortdurende goede gezondheid. Duizenden mensen vanuit de hele wereld die mijn boek hebben gelezen bevestigen dit verhaal met trots. Het boek is momenteel uitverkocht, dus dit is geen verkooppraatje! Ik wil u en uw honden echter de pijn besparen die ik en mijn honden hebben moeten doorstaan.

IK ENT DUS NIET MEER EN ME DIEREN ZIJN SINDSDIEN NIET MEER ZIEK GEWEEST EN TOEN IK ZE WEL LIET ENTEN MANKEERDE ZE ALTIJD EN DE RAARSTE DINGEN WAAR DE DIERENARTS NOG GEEN VERKLARING VOOR HEEFT WAT HET WAS ALLEMAAL

Vanavond juist met met mijn Golden naar de da geweest voor oa zijn enting. Zelf stond ik erg in tweestrijd om het wel of niet te laten doen. Dit heb ik met mijn da besproken, en omdat Juda nog jong is -in april wordt hij 3- heb ik hem wel laten enten. Mijn da is geen voorstander van helemaal niet enten, maar wel gedoseerd enten. Het ene jaar de grote enting, het volgende jaar Weil en Parvo. Ik vind wel/niet enten een groot dilemma en ben er nog steeds niet helemaal uit. Ik ga dit artikel van je uitprinten en het nog eens op mijn gemak lezen.

Ik twijfel ook nog ietsjes en ik heb besloten dat ik dit voorjaar eerst de titers ga laten bepalen. Daarna kijk ik wel wat ik doe .
Eerlijk gezegd ben ik er voor 99,9% zeker van dat Kevin inmiddels genoeg beschermd is, maar ja er is toch heel iets onzekerheid.

ik moet ook in maart weer met de honden naar de d.a. voor de entingen. maar als ik dit zo lees twijfel ik ook of ik er wel zo goed aan doe.
toen wij amy gingen halen had ik het met penny over een hond die aan auto-immuunziekte leed, eigenlijk heel direkt antwoordde zij daarop dat wij onze honden "over-enten" waardoor dit dus zou kunnen ontstaan. nou noem ik maar een van de dingen die dus blijkbaar kunnen gebeuren door overenten. ook ik heb destijds met mijn dierenarts hierover gesproken, maar hij bleef erbij dat het toch belangrijk is om ze ieder jaar te enten.. nou...ik weet het niet meer dus.

Liesbeth schreef:Ik twijfel ook nog ietsjes en ik heb besloten dat ik dit voorjaar eerst de titers ga laten bepalen. Daarna kijk ik wel wat ik doe .

Waar laat je die titers bepalen, kan je dierenarts dat ?

Mijn ouders hebben met honden in Amerika gewoond en daar wordt inderdaad niet elk jaar meer geent. In hun geval nog "slechts" elke drie jaar!!

Het enige dilemma vind ik dat hondenclubs, pensions, etc. vereisen dat je hond volledig geent is.... als je dus zoiets wilt zit je er helaas dus nog gewoon aan vast...

Inge O schreef:één van mijn honden heeft (op jonge leeftijd) ook een auto-immuunziekte ontwikkeld, die hoogst waarschijnlijk door vaccinatie werd getriggerd - dat was enkele maanden na haar basisenting, en die durf ik in dicht bevolkt hondenland toch écht niet te laten vallen .

ik ent wel al jaaaaaren veel minder frekwent dan aangegeven, om bovenstaande redenen.

dat het de dierenartsen enkel zou te doen zijn om de inkomsten uit de vaccinaties (zoals in bovenstaand verhaal) is wel een heel kortzichtig argument : ik las laatst nog in een (diergeneeskundig) tijdschrift dat ook hier (in belgië) intens overleg wordt gepleegd door de beroepsvereniging om tot een eensluidend advies te komen om eventueel over te gaan op drie-jaarlijkse enting. het probleem waar de dierenartsen dan tegenaan lopen is dat dit niet geadviseerd wordt door de vaccinproducenten, én dat daar dus geen gegevens over bestaan qua beschermingsniveau. dus zou je als dierenarts op eigen houtje entingen moeten gaan afraden, met het risico dat de honden dan later onbeschermd bleken te zijn?! wordt de baas vast ook niet vrolijk van vrees ik.

kortom, het is allemaal niet zo simpel als het (soms) voor sommigen lijkt .

Ik weet niet of titerbepaling makkelijk kan wat de consument betreft,maar als dat zo is dan zou je de klanten toch kunnen aanraden om eerst een titerbepaling te laten doen?
Zijn natuurlijk wel weer extra kosten die dan bovenop een eventuele enting komen.

ik ben bij een lezing geweest van catherina
Ik ent mijn honden al 12 jaar niet meer en oudste hond is nu 14,5
ik heb 1 hond die helemaal nooit is geent en 2 alleen bij hen vorige eigenaars
de dierenartsen verdiennen er verschrikkelijk veel geld aan en zal het nooit gauw zeggen dat het niet te best is
mijn vorige dierenarts wist hou ik er over dacht en heeft mijn wel eens vertel dat hij honden heeft gezien van 16 17 jaar en dan voor het eerst langs kwamen voor een spuitje inslapen
Der zat bij die lezing ook een da in de zaal en versprak er zelf en gaf toe dat haar eigen honden ook nooit geent werden maar dat ze wel het boekje invulden zo dat ze er mee naar clubs en buitenland konden
hoe zo het draait niet om geld
nog 1 ding mijn teef moest voor een keizersnee ik zit met een nicht in de wacht kamer ,komt er een man huilen uit de behandelkamer
hij vraag huilend mr is u hond geent ,ik had die van ons niet geent en nu gaat ie dood aan parvo
ik schrik me rot en er ligt ook bloed op de grond van die hond
we komen binnen en ik zeg dat ze niet geent is en bang ben dat ze besmet wordt
ik zeg die hond had toch parvo o wel nee zeg hij die hond was gewoon op
ik denk darmkanker of zo nou toen was mijn vertrouwn in dierenartsen wel een stuk verminderd

http://www.intervet.co.uk/Products_Publ ... asheet.asp

Hier staat op de site van intervet. Voor het Parvo(-C) vaccin bv. toch vrij duidelijk dat de herhaling om de 3 jaar moet gebeuren. Of zie ik dit verkeerd?

Elvira schreef:

Liesbeth schreef:Ik twijfel ook nog ietsjes en ik heb besloten dat ik dit voorjaar eerst de titers ga laten bepalen. Daarna kijk ik wel wat ik doe .

Waar laat je die titers bepalen, kan je dierenarts dat ?

Ik weet dat T. Koning titers kan bepalen van hondeziekte en Parvo.
http://www.holistischedierenartsen.nl/default.asp

Mijn dierenarts zou het sowieso niet doen. Zo jong als ze is, is ze nog van de oude stempel (ieder jaar enten dus) .

Ik heb toevallig ook weer een brief van de DA gekregen dat Beau weer ingeent moet worden omdat deze maand zijn vaccinatie afloopt.
Die moet altijd in Januari voor zijn jaarlijkse enting.

Onze eerste hond is 13 jaar geworden zonder maar 1 enting, en ik ga onze honden nu enten volgens het nieuwe schema van intervet.

Ik vind het maar moeilijk......als ik dit allemaal zo lees (ben er al een tijdje over aan het denken hoor ) denk ik hup stoppen met dat over-enten. Maar dan denk ik ook weer direct aan mijn kleine Juul die in de zomermaanden dagelijks hier in de sloot ligt en Sunny die dagelijks er heerlijk uit drinkt.....kan ik bijv. ook alleen enten tegen Weil?? Zo ja, hoe vaak is dat dan? Ook 1x per 3 jaar of gewoon jaarlijks? Wie heeft hier ervaring mee?

cane corso schreef:Onze eerste hond is 13 jaar geworden zonder maar 1 enting, en ik ga onze honden nu enten volgens het nieuwe schema van intervet.

Mijn eerste hond is ruim 15 geworden mét enten....... pfffffffffffffff moeilijk hoor. Wat is het nieuwe schema van intervet dan?

Sunnybunny schreef:Ik vind het maar moeilijk......als ik dit allemaal zo lees (ben er al een tijdje over aan het denken hoor ) denk ik hup stoppen met dat over-enten. Maar dan denk ik ook weer direct aan mijn kleine Juul die in de zomermaanden dagelijks hier in de sloot ligt en Sunny die dagelijks er heerlijk uit drinkt.....kan ik bijv. ook alleen enten tegen Weil?? Zo ja, hoe vaak is dat dan? Ook 1x per 3 jaar of gewoon jaarlijks? Wie heeft hier ervaring mee?

als je honden veel in het water zijn, kan je, volgens de nieuwste inzichten, het beste ieder jaar ergens vroeg in het voorjaar tegen leptospirose (ziekte van weil) laten enten.

ik doe het in ieder geval, met de zwemgrage mormels in de polder met vele sloten en vaarten.

ja, dat heb ik dus ook met die 2 van mij, die zitten ook altijd overal in. ik heb het inmiddels ook uitgeprint, en neem het mee naar mijn dierenarts, ik wil toch nog eens kijken hoe hij erop reageert.

Bedankt voor jullie reacties hoor! Ik vind het erg moeilijk, lees me suf maar overal zeggen ze weer wat anders. Hoe zit het met Parvo dan? Die zat dan vorig jaar in de cocktail en hoeft dus 1x per 3 jaar. Dus in principe alleen Weil op dit moment dan?

Met femke (pup van nu bijna 11 weken) zit ik ook weer middenin die entingsperiode. En ik haat het, hou er altijd een beetje een nare smaak aan over als ik de dierenkliniek uitwandel. Want heb ik zojuist mijn hond geholpen of juist de sloot in geholpen? Als leek zou het zo makkelijk zijn als je op je dierenarts kon vertrouwen, maar in hoeverre kan dat?
Met twaalf weken moet ze haar laatste enting; de coctail. En eigenlijk ook haar rabbies.
Behoorlijk wat chemische stoffen voor zo'n klein lijfje dus.

Ik heb vorig jaar voor mijn hondenboek uitgebreid onderzoek gedaan naar de kwestie vaccinaties. EN ben d'r op het punt van overspannenheid van geraakt

Tjonge dat was dus een van de lastigste kwesties om te behandelen. Je kunt niemand iets aan- of afraden maar ik wilde wel laten weten wat er nog meer speelde.

Overigens heb ik slechte ervaringen met d.a.'s als het aankomt op de vraag alleen weil te enten. Ze worden echt boos, tot vijf keer toe (bij verschillende d.a.'s). Echt erg.

Verder weet ik niet beter dan dat bij gebruik van Nobivac je het ene jaar de volledige cocktail kunt laten geven en het jaar daarop alleen Weil. Dat staat ook in hun brochure. Ik weet wel dat Intervet onderzoek doet naar nog ruimtere tussenperioden maar denk niet dat dat op dit moment al het geval is.

Heb er via ons vaktijdschrift het een en ander over gelezen. Een enting bevat zeer veel componenten (per vaccin verschillend) en niet van elk van deze componenten is al bekend hoe lang de werkzaamheid is. Dit is alleen door intensief gebruik te maken van proefhonden in een jarenlange proef definitief vast te stellen. Dit kost enorm veel, en niet iedere fabricant is bereid dit te betalen " enkel" voor honden (deze bussiness is wat minder winstgevend dan de humane sector, dus wordt er veel minder onderzoek naar verricht) dus voorlopig blijft dit van een aantal componenten onbekend. Om echter de kosten te drukken (anders zou je 7 losse vaccins krijgen!) zitten wel alle componenten bij elkaar in een vaccin en houden ze een werkingsduur aan die ongeveer voor allen opgaat (een jaar, echter de Weil component redt dit niet, die werkt maar een half jaar, dus honden die het hele jaar door in t water liggen, raadden we aan twee maal per jaar te vaccineren) Over geheel niet enten: Tja. Kom nog regelmatig parvo en weil (ook een lekkere zoonose!) tegen, helemaal met die ongevaccineerde en onverzorgde hondjes uit t buitenland. Heb mijn hondje zelf graag nog wat langer bij me. Over pas op 18 wkn enten: de maternale immuniteit is niet bij alle honden gelijk, bij de een loopt ie sneller af dan bij de ander. En om t gevaar op te vangen, ent je dus iig parvo en hondenziekte drie keer.

De Weil-enting van Nobivac is negen maanden geldig in plaats van zes. Dan is tweemaal per jaar dus ook niet nodig.

Negen maanden is nog steeds geen twaalf. Maar als je je hond gewoon in t voorjaar laat enten en in de winter niet laat zwemmen, is er voor alle entingen niets aan de hand.

Inge O schreef:

Sunnybunny schreef:Bedankt voor jullie reacties hoor! Ik vind het erg moeilijk, lees me suf maar overal zeggen ze weer wat anders. Hoe zit het met Parvo dan? Die zat dan vorig jaar in de cocktail en hoeft dus 1x per 3 jaar. Dus in principe alleen Weil op dit moment dan?

alleen wat op de bijsluiter van het vaccin staat is veilige (qua beschermingsduur) info. de rest is koffiedik kijken, voor iedereen, vandaar ook dat je overal wat anders hoort/leest.

en wat voor het ene (parvo)vaccin geldt, hoeft voor het andere nog niet zo te zijn.
op dit ogenblik blijft het dus echt het ene risico tegen het andere afwegen hoor .

zullen we maar honden gaan fokken met een antistof-verklik-tellertje erin ??

Ja, dan is het PIIIIIEEEEEEP hup even bijvullen en klaar haha

ik zelf eent dus nooit maar dat is al zo een 12 jaar
alle honden (4) hier in huis worden niet geent maar zwemen en drinken water uit sloten
ook gaan ze mee naar andere plaatsen
mijn oudste is 14,5 en de jongste 5 mnd
ik denk dat de meeste dieren artsen het grote geld hebben geroken
Ik zelf heb niet zo veel vertrouwen in DA

Inge O schreef:

ferry schreef:ik zelf eent dus nooit maar dat is al zo een 12 jaar
alle honden (4) hier in huis worden niet geent maar zwemen en drinken water uit sloten
ook gaan ze mee naar andere plaatsen
mijn oudste is 14,5 en de jongste 5 mnd
ik denk dat de meeste dieren artsen het grote geld hebben geroken
Ik zelf heb niet zo veel vertrouwen in DA

en dat moet dan het bewijs zijn dat het ook totaal zonder entingen kan ?

als iedereen deed als jij zou je je lol wel snel op kunnen, want dan krioelde het weer overal van oa. hondeziekte- en parvovirus.

Of niet.....ooit eens onderzocht hoeveel honden er overlijden ná een enting, ten gevolge van een enting en hoeveel pups het niet overleven?

ferry schreef:Der zat bij die lezing ook een da in de zaal en versprak er zelf en gaf toe dat haar eigen honden ook nooit geent werden maar dat ze wel het boekje invulden zo dat ze er mee naar clubs en buitenland konden

tja..en de naam van die dierenarts zoek ik nu al een tijdje
heb het niet genoteeerd jammer genoeg!!
niet voor mij,want ik heb nu een meewerkende dierenarts!! en kan mijn honden overal mee naar toe nemen,maar voor je weet maar nooit!

Liesbeth schreef:Ik twijfel ook nog ietsjes en ik heb besloten dat ik dit voorjaar eerst de titers ga laten bepalen. Daarna kijk ik wel wat ik doe .
.

titers bepalen is iets wat nog volop in discussie staat.
Dit geeft geen garantie dat je hond beschermd is maar ook niet als de titer aangeeft dat je hond niet beschermd is.

enting ziekte van Weil is een enting die vaak de meeste problemen veroorzaakt.
mijn hond ging er bijna dood aan!!. en heeft er nu een auto-immuumziekte aan over gehouden.

Ik woon in Waterland en de mening van mijn d.a is dat risico echt niet zo groot is om Weil op te lopen.

ien schreef:

Liesbeth schreef:Ik twijfel ook nog ietsjes en ik heb besloten dat ik dit voorjaar eerst de titers ga laten bepalen. Daarna kijk ik wel wat ik doe .
.

titers bepalen is iets wat nog volop in discussie staat.
Dit geeft geen garantie dat je hond beschermd is maar ook niet als de titer aangeeft dat je hond niet beschermd is.

enting ziekte van Weil is een enting die vaak de meeste problemen veroorzaakt.
mijn hond ging er bijna dood aan!!. en heeft er nu een auto-immuumziekte aan over gehouden.

Ik woon in Waterland en de mening van mijn d.a is dat risico echt niet zo groot is om Weil op te lopen.

Ik ben wat meer gaan lezen en heb nu besloten om 11 jarige Kevin niet meer te laten enten.
Naar het buitenland gaan we toch niet en aan trainingen/cursussen doen we ook al een poos niet meer mee. Voor de rest komt hij nog heel weinig in contact met andere honden (zijn keus, hij kan/mag wel).
Dus in zijn geval vind ik het verantwoord om niet meer te vaccineren .