Het HondenForum

Een paar dagen geleden, valt onze jonge hond (7 mnd),zo ineens plat op de grond. Hij was ff helemaal weg, schrok me rot !!

Ik heb hem meteen op een zij gelegd, en hij kwam toen weer bij, begon met overgeven en hij leegde ook zijn anaal klieren.

Meteen naar de DA, die constateerde geen epilepsie. Ook had hij verhoging. Het schijnt dat het wel eens vaker voorkomt bij jonge honden zo'n uitval.

Inmiddels zijn we een paar dagen verder, en Luca heeft nergens geen last meer van gehad. Zijn er mensen die dit ook al eens meegemaakt hebben ?

een zusje van mijn eerste golden heeft dat eens gehad toen ze na een aantal weken aan de lijn gezeten te hebben ivm blesure, voor het eerst weer los mocht. Ze rende als een idioot en plofte vervolgens neer. Ze was van opwinding/vermoeidheid van haar stokje gegaan. Maar dat waren natuurlijk wel andere omstandigheden. Verder heb ik zoiets nooit gehoord.

Ik heb het ook nog nooit gehoord, behalve dan bij epileptie. Maar ik hoop voor jullie dat het bij deze ene keer blijft. Ik zou ook schrikken als ik mijn hond zo zou zien, gelukkig is hij nu weer rustig !

Nog nooit van gehoord.

Heb je ook nog een andere dierenarts gebeld? Gewoon voor de zekerheid?

Ca Cajuina schreef:Nog nooit van gehoord.

Heb je ook nog een andere dierenarts gebeld? Gewoon voor de zekerheid?

Nee, ik heb veel vertrouwen in deze arts en het gaat ook prima nu met hem, was dat niet het geval, dan zou ik dat zeker doen.

Onze Luka heeft ook een rare aanval gehad.
Zakte door zen poten en kon niet meer recht en schudde met zen kop heen en weer.
We dachten ook epilepsie, maar volgens het bloedonderzoek gaat alles prima.
Sanneke

De diagnose epilepsie stel je door alle andere aandoeningen die soortgelijke verschijnselen kunnen veroorzaken uit te sluiten.

Sjiel schreef:De diagnose epilepsie stel je door alle andere aandoeningen die soortgelijke verschijnselen kunnen veroorzaken uit te sluiten.

Zou je dus mogen stellen dat wanneer er geen andere zaken zijn uitgesloten, je niet met 100% zekerheid kunt/mag stellen dat er sprake was van epilepsie?

Marjoleine schreef:

Sjiel schreef:De diagnose epilepsie stel je door alle andere aandoeningen die soortgelijke verschijnselen kunnen veroorzaken uit te sluiten.

Zou je dus mogen stellen dat wanneer er geen andere zaken zijn uitgesloten, je niet met 100% zekerheid kunt/mag stellen dat er sprake was van epilepsie?

Ja, er zijn omstandigheden waarbij je met meer waarschijnlijkheid kan zeggen dat er sprake is van epilepsie. Bij honden van een bepaalde leeftijd, ras, met een bepaald soort aanvallen.
Neurologie is niet de makkelijkste tak van diergeneeskunde!

Sjiel schreef:Ja, er zijn omstandigheden waarbij je met meer waarschijnlijkheid kan zeggen dat er sprake is van epilepsie. Bij honden van een bepaalde leeftijd, ras, met een bepaald soort aanvallen.
Neurologie is niet de makkelijkste tak van diergeneeskunde!

Nee, dat weet ik.
Stel dat er een jonge hond is die eerst gedragsveranderingen heeft en pas na verloop van tijd is daar opeens een aanval die op epilepsie lijkt... Is de kans dan groot dat het gedrag veranderde door epilepsie of is het waarschijnlijker dat de gedragsverandering ergens anders door kwam en dat de epilepsie daar een gevolg van was? Met gedragsverandering bedoel ik dan afstandelijkheid, de indruk wekkend alsof de hond zich volkomen ontheemd voelt en later angst en agressie.
Ik ben benieuwd wat jouw visie hierop is?

Marjoleine schreef:

Sjiel schreef:Ja, er zijn omstandigheden waarbij je met meer waarschijnlijkheid kan zeggen dat er sprake is van epilepsie. Bij honden van een bepaalde leeftijd, ras, met een bepaald soort aanvallen.
Neurologie is niet de makkelijkste tak van diergeneeskunde!

Nee, dat weet ik.
Stel dat er een jonge hond is die eerst gedragsveranderingen heeft en pas na verloop van tijd is daar opeens een aanval die op epilepsie lijkt... Is de kans dan groot dat het gedrag veranderde door epilepsie of is het waarschijnlijker dat de gedragsverandering ergens anders door kwam en dat de epilepsie daar een gevolg van was? Met gedragsverandering bedoel ik dan afstandelijkheid, de indruk wekkend alsof de hond zich volkomen ontheemd voelt en later angst en agressie.
Ik ben benieuwd wat jouw visie hierop is?

Sommige honden hebben een "aura" , die vertonen bepaald gedrag voorafgaand aan een aanval. Dus het kan.
Ook kan je hond ziek zijn of pijn hebben en vandaaruit een aanval krijgen.
Bij bv leverlijden kunnen epileptiforme aanvallen optreden.
Het een kan ook helemaal nix met het ander te maken hebben.
Gelukkig ben ik geen neuroloog

Sjiel schreef:Sommige honden hebben een "aura" , die vertonen bepaald gedrag voorafgaand aan een aanval. Dus het kan.
Ook kan je hond ziek zijn of pijn hebben en vandaaruit een aanval krijgen.
Bij bv leverlijden kunnen epileptiforme aanvallen optreden.
Het een kan ook helemaal nix met het ander te maken hebben.
Gelukkig ben ik geen neuroloog

Nee, maar onwetend ben je ook niet op dit gebied
Ik bedoelde met het afwijkende gedrag niet een paar uur maar weken of zelf een of twee maanden van te voren waarin dit steeds verergerde. Er leek sprake te zijn van een hersentumor/afwijking, alleen is de vraag dus: wat was er eerder: het gedrag of de epilepsie?
Het gaat hier om een bestaand geval met eigenaren die het allemaal niet zo door hadden tot er dus een aanval was. Nee, geen sectie gepleegd. Hersentumor, riep de dierenarts. Hersenbeschadiging, riep een ander. Gestoord gedrag door de epilepsie, riep een derde.
Kan allemaal, maar ik vraag me af wat er eerder was. Hij deed wel raar, aldus de baas. Dat escaleerde meer en meer, tot de eerste aanval. Maar waarom deed ie dat dan al die weken?? Dat weet ik nog steeds niet en dat stoort me ontzettend. En dat er geen sectie is gepleegd, dat stoort me ook ontzettend.

Marjoleine schreef: Nee, geen sectie gepleegd. Hersentumor, riep de dierenarts. Hersenbeschadiging, riep een ander. Gestoord gedrag door de epilepsie, riep een derde.
Kan allemaal, maar ik vraag me af wat er eerder was. Hij deed wel raar, aldus de baas. Dat escaleerde meer en meer, tot de eerste aanval. Maar waarom deed ie dat dan al die weken?? Dat weet ik nog steeds niet en dat stoort me ontzettend. En dat er geen sectie is gepleegd, dat stoort me ook ontzettend.

Ik ben ook vóór sectie. Hersentumor is wel een erg makkelijke kreet vind ik. Overigens wordt er bij sectie niet altijd iets gevonden dat het beeld verklaard, soms heel banaal omdat niet de juiste vraag wordt gesteld.
Tot nu toe zijn mijn honden naar de pathologie gegaan na overlijden. Ik ben er van beide wijzer van geworden.