Het HondenForum

Zijn er hier mensen die ervaring hebben in de behandeling hiervan bij hun hond. Het gaat n.l. om mijn hond desi, die dit w.s heeft.

Vandaag na onderzoek kon de d.a. al met grote zekerheid zeggen dat het w.s. melkklierkanker is.

Morgen worden er rontgenfoto's gemaakt. om te kijken of er eventueel uitzaaiingen zijn.

Zo niet dan wordt ze geopereerd en gelijk gesteriliseerd. Indien wel uitzaaiingen weet ik niet wat te doen. Ze is bijna tien jaar oud en heeft een zwaar leven achter de rug, 9 jaar in een asiel in Spanje onder slechte omstandigheden en nu een half jaar hier. Net een beetje aan het wennen.

Ik weet niet in hoeveer ze nu van haar leven geniet, ze is bang voor vreemde mensen, altijd op haar hoede, in huis ligt ze alleen maar, van eten geniet ze wel en van naar buiten gaan om te wandelen ook. Ze heeft voor haar leeftijd verder een goede conditie. Maar het blijft gewoon een trieste hond eigenlijk. Hoewel ze zich wel erg aan mij heeft gehecht.

Ik kan eventjes niet rationeel nadenken nu, heeft er iemand advies.

Oh wat erg!

Ik hoop dat ze er wat aan kunnen doen. Ik heb verder geen ervaring hierin. Mag ik je vragen hoe jouw DA vast heeft kunnen stellen dat het om melkklierkanker gaat?

Ik ben gister met mijn teefje naar DA geweest, omdat ik bultjes heb gevoeld in het melkklierweefsel. Hij zei mij af te wachten tot het ging groeien en een ander zei dat ik meteen die bultjes weg moest laten halen.

Ben van plan ze dus ook meteen te laten verwijderen. Hoe groot zijn de bultjes bij jouw hondje?

Aggosh...wat een akelig nieuws voor jou en je hond. Ik heb er geen ervaring mee, het hangt idd af van de uitzaaiingen, wel niet, en in welke mate en naar welke delen van het lichaam....Maar als er geen uitzaaiingen zijn is de prognose over het algemeen gunstig dacht ik....

Heel veel sterkte toegewenst.

De Herdertjes schreef:Oh wat erg!

Ik hoop dat ze er wat aan kunnen doen. Ik heb verder geen ervaring hierin. Mag ik je vragen hoe jouw DA vast heeft kunnen stellen dat het om melkklierkanker gaat?

Ik ben gister met mijn teefje naar DA geweest, omdat ik bultjes heb gevoeld in het melkklierweefsel. Hij zei mij af te wachten tot het ging groeien en een ander zei dat ik meteen die bultjes weg moest laten halen.

Ben van plan ze dus ook meteen te laten verwijderen. Hoe groot zijn de bultjes bij jouw hondje?

Ik denk dat hij het kon voelen aan hoe de bult aanvoelt en de beweegbaarheid enzo. Het is een d.a. met veel ervaring. Er zijn verschillende bulten, sommige helemaal om de tepel heen en vrij groot en hard en wat kleinere bultjes. Ook een kleine harde bult, waar de navel zit. Het zit er allemaal nog niet zo lang, na de loopsheid is het erger geworden, maar ik dacht dat het eventueel van schijnzwangerschap kon komen.

mijn mechelse herder heeft het ook gehad, was 11 toen ze het kreeg en buiten dat altijd gezond geweest. ik heb haar ook meteen laten opereren en alles was weggehaald. ik heb er nog wel foto's van. zal vanavond eens kijken.

in principe was de operatie heel succesvol maar na een paar maanden ging het weer slechter en was haar baarmoeder geperforeerd. omdat ze al een klap had gehad met de eerste operatie en er weinig kans was dat ze er nog bovenop zou komen en 11 jaar was hebbben we besloten haar verder leed te besparen en dat is de moeilijkte beslissing geweest die ik ooit gemaakt heb.

maar IK zou als ik jou was (als er nix uitgezaaid is) je hond laten opereren

Baily schreef:

De Herdertjes schreef:Oh wat erg!

Ik hoop dat ze er wat aan kunnen doen. Ik heb verder geen ervaring hierin. Mag ik je vragen hoe jouw DA vast heeft kunnen stellen dat het om melkklierkanker gaat?

Ik ben gister met mijn teefje naar DA geweest, omdat ik bultjes heb gevoeld in het melkklierweefsel. Hij zei mij af te wachten tot het ging groeien en een ander zei dat ik meteen die bultjes weg moest laten halen.

Ben van plan ze dus ook meteen te laten verwijderen. Hoe groot zijn de bultjes bij jouw hondje?

Ik denk dat hij het kon voelen aan hoe de bult aanvoelt en de beweegbaarheid enzo. Het is een d.a. met veel ervaring. Er zijn verschillende bulten, sommige helemaal om de tepel heen en vrij groot en hard en wat kleinere bultjes. Ook een kleine harde bult, waar de navel zit. Het zit er allemaal nog niet zo lang, na de loopsheid is het erger geworden, maar ik dacht dat het eventueel van schijnzwangerschap kon komen.

Wat vreselijk zeg! Hebben ze je al verteld welke stappen je zou kunnen ondernemen?

De Herdertjes schreef:

Baily schreef:

De Herdertjes schreef:Oh wat erg!

Ik hoop dat ze er wat aan kunnen doen. Ik heb verder geen ervaring hierin. Mag ik je vragen hoe jouw DA vast heeft kunnen stellen dat het om melkklierkanker gaat?

Ik ben gister met mijn teefje naar DA geweest, omdat ik bultjes heb gevoeld in het melkklierweefsel. Hij zei mij af te wachten tot het ging groeien en een ander zei dat ik meteen die bultjes weg moest laten halen.

Ben van plan ze dus ook meteen te laten verwijderen. Hoe groot zijn de bultjes bij jouw hondje?

Ik denk dat hij het kon voelen aan hoe de bult aanvoelt en de beweegbaarheid enzo. Het is een d.a. met veel ervaring. Er zijn verschillende bulten, sommige helemaal om de tepel heen en vrij groot en hard en wat kleinere bultjes. Ook een kleine harde bult, waar de navel zit. Het zit er allemaal nog niet zo lang, na de loopsheid is het erger geworden, maar ik dacht dat het eventueel van schijnzwangerschap kon komen.

Wat vreselijk zeg! Hebben ze je al verteld welke stappen je zou kunnen ondernemen?

Niet echt specifiek, het is eerst afwachten wat betreft eventueel uitzaaiingen.

whoopy schreef:mijn mechelse herder heeft het ook gehad, was 11 toen ze het kreeg en buiten dat altijd gezond geweest. ik heb haar ook meteen laten opereren en alles was weggehaald. ik heb er nog wel foto's van. zal vanavond eens kijken.

in principe was de operatie heel succesvol maar na een paar maanden ging het weer slechter en was haar baarmoeder geperforeerd. omdat ze al een klap had gehad met de eerste operatie en er weinig kans was dat ze er nog bovenop zou komen en 11 jaar was hebbben we besloten haar verder leed te besparen en dat is de moeilijkte beslissing geweest die ik ooit gemaakt heb.

maar IK zou als ik jou was (als er nix uitgezaaid is) je hond laten opereren

Bedankt voor je reactie, ik wil haar ook inderdaad laten opereren als er geen uitzaaiingen zijn, ze zou dan ook gelijk gesteriliseerd worden. Maar dat het de moeilijkste beslissing was voor je kan ik me nu heel goed voorstellen.

Och, wat vreselijk verdrietig
Heeft het meisje eindelijk een fijn thuis, gebeurd er dit.......

Ik heb er geen ervaringen mee, dus kan je niet echt adviseren. Wacht even de foto's af hoe ernstig het is, of er uitzaaiïngen zijn en bespreek dan de prognose met de dierenarts of eventueel specialist.
Aan de hand daarvan kan je verdere beslissingen nemen........

Heel veel sterkte en ik duim giga hard dat het meevalt!!!

Laat je wat horen morgen na de röntgenfoto's?

Ik hou jullie gelijk op de hoogte als ik wat weet, en als er beslist is wat we kunnen doen.

Jee, wat erg. Ik hoop enorm voor je dat je hond behandeld kan worden.

Mijn eerste golden heeft een tumor aan haar melkklier gehad, die was gekomen tijdens de schijndracht. De tumor is verwijderd en ze is gelijk gsteriliseerd (de dierenarts raadde dit aan omdat bij een volgende schijndracht er weer een tumor kon komen). Ze was toen 9 jaar oud en binnen de kortste keren weer op geknapt. De dierenarts heeft niks opgestuurd, want volgens haar waren melkklier tumoren vaak deels kwaaraardig en deels niet. Het is niet meer terug gekomen en ze is bijna 17 jaar oud geworden.

Elvira

Ze is weer thuis en het gaat goed. Ze hebben twee melkklieren weggehaald en verder is ze gesteriliseerd (eigenlijk gecastreerd dus). Volgens de d.a. is ze verder helemaal gezond, geen uitzaaiingen, lever hart en longen zijn prima in conditie voor haar leeftijd en ook het bloedonderzoek was goed.

Ik ben zo blij dat ze er weer is, ik wist niet wat ik kon verwachten. We hebben gisteravond nog een boswandeling met haar gemaakt, en allemaal foto's gemaakt. Ik wist niet of ze er nu nog zou zijn. Maar gelukkig is het goed gegaan. Ik ben blij dat we nog wat leuke jaren aan haar leven kunnen toevoegen...................

Pfffffff........ gelukkig zeg!!!!!!!!!! Dus geen uitzaaiïngen
Wel nog een redelijke zware operatie op haar leeftijd, maar als ze verder in goede gezondheid is, dan is ze over een week of twee weer de oude!

Jippieeeeeeee!!!!!!!!!!!!!!!

Ha fijn! Kan ze verder een zorgeloos leventje tegemoet!! Geef d'r maar 'n knuf!

Fijn!
Dikke knuffel voor haar!

Hoi Ria,

Ben blij voor jullie dat de schade beperkt is gebleven tot een operatie. Sterkte met het herstel.

Het lijkt mij volkomen normaal dat een wat oudere hond die vrijwel zijn hele leven in een asiel heeft gezeten en vooral gelégen een groot deel van haar dag doorbrengt met niksdoen. Dat is gewoon wat zij zóóó gewend is, dat zit er helemaal ingebakken. Je hoeft volgens mij daar niet uit op te maken dat ze niet geniet van haar leventje met jullie. Waarschijnlijk ligt zij lekker te genieten van het feit dat er om haar heen wezens zijn die veel om haar geven, en ze zal vast ook veel moeten uitrusten van de indrukken die ze opdoet tijdens de wandelingen, ze is niet veel gewend.

Groetjes, Willy.

En gewoon iets lekkers heeft om op te liggen, lekker warm ligt, aandacht krijgt, liefde krijgt, lekker eten en waarschijnlijk ook nog 'ns 'n snoepje of zo. Ha, die denkt dat ze met d'r kontje in de boter is gevallen!

Fijn dat het goed gegaan is Nu maar weer opknappen en lekker laten verwennen!!!

Wil de hond schreef:Hoi Ria,

Ben blij voor jullie dat de schade beperkt is gebleven tot een operatie. Sterkte met het herstel.

Het lijkt mij volkomen normaal dat een wat oudere hond die vrijwel zijn hele leven in een asiel heeft gezeten en vooral gelégen een groot deel van haar dag doorbrengt met niksdoen. Dat is gewoon wat zij zóóó gewend is, dat zit er helemaal ingebakken. Je hoeft volgens mij daar niet uit op te maken dat ze niet geniet van haar leventje met jullie. Waarschijnlijk ligt zij lekker te genieten van het feit dat er om haar heen wezens zijn die veel om haar geven, en ze zal vast ook veel moeten uitrusten van de indrukken die ze opdoet tijdens de wandelingen, ze is niet veel gewend.

Groetjes, Willy.

ja daar heb je ook gelijk in Wil,maar de vooruitgang gaat zo langzaam soms. Ik begrijp ook wel dat ze rustig wil liggen, vooral ook als je dan buiten alles ook nog haar leeftijd in aanmerking neemt.

maar soms heeft ze van die trieste ogen, zo'n verschil met de rest van de honden hier. Dan zou ik graag nog meer voor haar doen, maar ik weet niet wat. En daar word ik dan soms een beetje hopeloos van.

Maar sinds ze terug is houdt ze me haarscherp in de gaten, dus dat is nu wel anders als eerst. Ze zoekt ook veel meer oogcontact.

Baily schreef:

Wil de hond schreef:Hoi Ria,

Ben blij voor jullie dat de schade beperkt is gebleven tot een operatie. Sterkte met het herstel.

Het lijkt mij volkomen normaal dat een wat oudere hond die vrijwel zijn hele leven in een asiel heeft gezeten en vooral gelégen een groot deel van haar dag doorbrengt met niksdoen. Dat is gewoon wat zij zóóó gewend is, dat zit er helemaal ingebakken. Je hoeft volgens mij daar niet uit op te maken dat ze niet geniet van haar leventje met jullie. Waarschijnlijk ligt zij lekker te genieten van het feit dat er om haar heen wezens zijn die veel om haar geven, en ze zal vast ook veel moeten uitrusten van de indrukken die ze opdoet tijdens de wandelingen, ze is niet veel gewend.

Groetjes, Willy.

ja daar heb je ook gelijk in Wil,maar de vooruitgang gaat zo langzaam soms. Ik begrijp ook wel dat ze rustig wil liggen, vooral ook als je dan buiten alles ook nog haar leeftijd in aanmerking neemt.

maar soms heeft ze van die trieste ogen, zo'n verschil met de rest van de honden hier. Dan zou ik graag nog meer voor haar doen, maar ik weet niet wat. En daar word ik dan soms een beetje hopeloos van.

Maar sinds ze terug is houdt ze me haarscherp in de gaten, dus dat is nu wel anders als eerst. Ze zoekt ook veel meer oogcontact.

Ik ken het hoor, met Moritz..... je hart breekt wat wil je dan graag die hond gelukkig maken, zodat ogen gaan stralen, angst verdwijnt.....

Maar dat komt wel, met geduld en dan zie je de grootste beloning mogelijk: ineens een keer stralende ogen, ineens toch gaan spelen, op een dag een begroeting en steeds meer en steeds vaker.

Het is heel moeilijk om zo'n hond dagelijks mee te maken, want je voelt gewoon alle ellende, alle verdriet. Maar uiteindelijk is het het dubbel en dwars waard!!!!!!!
Nu, na bijna 2 jaar, begin ik pas de echte Moritz te zien, en wat een fijne hond!!! Het duurt lang voordat ze alle ellende een beetje kwijt zijn (helemaal zal niet lukken denk ik), maar dan komen er een schatten naar boven


Hoe is het lichamelijk nu met haar? Knapt ze alweer iets op van de operatie?

Stang schreef:

Baily schreef:

Wil de hond schreef:Hoi Ria,

Ben blij voor jullie dat de schade beperkt is gebleven tot een operatie. Sterkte met het herstel.

Het lijkt mij volkomen normaal dat een wat oudere hond die vrijwel zijn hele leven in een asiel heeft gezeten en vooral gelégen een groot deel van haar dag doorbrengt met niksdoen. Dat is gewoon wat zij zóóó gewend is, dat zit er helemaal ingebakken. Je hoeft volgens mij daar niet uit op te maken dat ze niet geniet van haar leventje met jullie. Waarschijnlijk ligt zij lekker te genieten van het feit dat er om haar heen wezens zijn die veel om haar geven, en ze zal vast ook veel moeten uitrusten van de indrukken die ze opdoet tijdens de wandelingen, ze is niet veel gewend.

Groetjes, Willy.

ja daar heb je ook gelijk in Wil,maar de vooruitgang gaat zo langzaam soms. Ik begrijp ook wel dat ze rustig wil liggen, vooral ook als je dan buiten alles ook nog haar leeftijd in aanmerking neemt.

maar soms heeft ze van die trieste ogen, zo'n verschil met de rest van de honden hier. Dan zou ik graag nog meer voor haar doen, maar ik weet niet wat. En daar word ik dan soms een beetje hopeloos van.

Maar sinds ze terug is houdt ze me haarscherp in de gaten, dus dat is nu wel anders als eerst. Ze zoekt ook veel meer oogcontact.

Ik ken het hoor, met Moritz..... je hart breekt wat wil je dan graag die hond gelukkig maken, zodat ogen gaan stralen, angst verdwijnt.....

Maar dat komt wel, met geduld en dan zie je de grootste beloning mogelijk: ineens een keer stralende ogen, ineens toch gaan spelen, op een dag een begroeting en steeds meer en steeds vaker.

Het is heel moeilijk om zo'n hond dagelijks mee te maken, want je voelt gewoon alle ellende, alle verdriet. Maar uiteindelijk is het het dubbel en dwars waard!!!!!!!
Nu, na bijna 2 jaar, begin ik pas de echte Moritz te zien, en wat een fijne hond!!! Het duurt lang voordat ze alle ellende een beetje kwijt zijn (helemaal zal niet lukken denk ik), maar dan komen er een schatten naar boven


Hoe is het lichamelijk nu met haar? Knapt ze alweer iets op van de operatie?

Ze heeft nu weer iets gegeten, maar er komt nog veel wondvocht uit de wond op haar buik. Ze had er een strak netachtig iets omheen om een beetje alles bij elkaar te houden volgens de d.a maar dat was kapot gegaan. Dus ik heb een elastisch verband rondom haar lijf gedaan, die ongeveer dezelfde druk geeft. Daardoor stopt het vloeien weer. Ik kijk het nog eventjes aan anders ga ik morgen zo'n nieuw netding halen.

Ze heeft ook pijnstillers gehad, iets nieuws, je kunt het zo op de tong leggen van de hond en dan kan hij het niet meer uitspugen want het smelt direct als het nat wordt. Nou na veel gepiel heb ik het toch maar weer in een stuk rodi worst gestopt. Ik ben niet in de wieg gelegd voor van die handige dingen....................

hoe kan de DA nu weten of er geen metastasen zijn?
Om te weten of de kanker kwaadaardig is of niet, moet er een eenvoudig labo onderzoek gebeuren.
De goedaardige melkkliergezwelletjes zijn ook heel gemakkelijk te herkennen. en de DA zal dat dan ook wel gezien hebben dat het vermoedelijk goedaardig was.

Een kwaadaardig gezwel remt in veel gevallen de ontwikkeling van de metastasen af, door de giftstoffen die het aanmaakt. Daarom dat het wegsnijden van een gezwel dikwijls leidt tot een uitbraak van tientallen tumoren, de uitzaaiing begint dan pas na het verwijderen van de tumor. in de humane geneeskunde snijdt men geen gezwellen meer weg zonder combinatie met chemo.

mechelaar_fan schreef:hoe kan de DA nu weten of er geen metastasen zijn?
Om te weten of de kanker kwaadaardig is of niet, moet er een eenvoudig labo onderzoek gebeuren.

Ben het helemaal met je eens

mechelaar_fan schreef:hoe kan de DA nu weten of er geen metastasen zijn?
Om te weten of de kanker kwaadaardig is of niet, moet er een eenvoudig labo onderzoek gebeuren.
De goedaardige melkkliergezwelletjes zijn ook heel gemakkelijk te herkennen. en de DA zal dat dan ook wel gezien hebben dat het vermoedelijk goedaardig was.

Een kwaadaardig gezwel remt in veel gevallen de ontwikkeling van de metastasen af, door de giftstoffen die het aanmaakt. Daarom dat het wegsnijden van een gezwel dikwijls leidt tot een uitbraak van tientallen tumoren, de uitzaaiing begint dan pas na het verwijderen van de tumor. in de humane geneeskunde snijdt men geen gezwellen meer weg zonder combinatie met chemo.

Kan je dat uitleggen in iets begrijpelijkere taal?

Begrijp ik je goed, dat er eerst altijd een biopt genomen moet worden om te kijken of het goed- of kwaadaardig is? en aan de hand hiervan een beslissing?

mechelaar_fan schreef:hoe kan de DA nu weten of er geen metastasen zijn?
Om te weten of de kanker kwaadaardig is of niet, moet er een eenvoudig labo onderzoek gebeuren.
De goedaardige melkkliergezwelletjes zijn ook heel gemakkelijk te herkennen. en de DA zal dat dan ook wel gezien hebben dat het vermoedelijk goedaardig was.

Een kwaadaardig gezwel remt in veel gevallen de ontwikkeling van de metastasen af, door de giftstoffen die het aanmaakt. Daarom dat het wegsnijden van een gezwel dikwijls leidt tot een uitbraak van tientallen tumoren, de uitzaaiing begint dan pas na het verwijderen van de tumor. in de humane geneeskunde snijdt men geen gezwellen meer weg zonder combinatie met chemo.

Volgens de d.a. waren er geen uitzaaiingen naar aanleiding van rontgenfoto's die gemaakt zijn werd dit geconstateerd. Verder ben ik volledig afgegaan op de info die ik van de d.a. heb gekregen. Volgens de d.a. waren het vrijwel zeker kwaadaardige gezwellen.

Ik zou Maandag kunnen informeren naar aanleiding van jouw verhaal hoe dit dan precies zit. Want er is niet gesproken over chemo. En als hiervan sprake geweest zou zijn had ik de operatie nog eens heel goed overwogen omdat ik niet weet of ik haar wel een chemokuur wil aandoen.

Maar als ik het goed begrijp heb je het over de humane geneeskunde en niet over diergeneeskunde?

Stang schreef:

mechelaar_fan schreef:hoe kan de DA nu weten of er geen metastasen zijn?
Om te weten of de kanker kwaadaardig is of niet, moet er een eenvoudig labo onderzoek gebeuren.
De goedaardige melkkliergezwelletjes zijn ook heel gemakkelijk te herkennen. en de DA zal dat dan ook wel gezien hebben dat het vermoedelijk goedaardig was.

Een kwaadaardig gezwel remt in veel gevallen de ontwikkeling van de metastasen af, door de giftstoffen die het aanmaakt. Daarom dat het wegsnijden van een gezwel dikwijls leidt tot een uitbraak van tientallen tumoren, de uitzaaiing begint dan pas na het verwijderen van de tumor. in de humane geneeskunde snijdt men geen gezwellen meer weg zonder combinatie met chemo.

Kan je dat uitleggen in iets begrijpelijkere taal?

Begrijp ik je goed, dat er eerst altijd een biopt genomen moet worden om te kijken of het goed- of kwaadaardig is? en aan de hand hiervan een beslissing?

Wordt zo'n onderzoek dan gedaan voor een operatie of tijdens een operatie?

Een kenner (bv een DA, ik niet) kan op zicht met relatief grote zekerheid zeggen of de gezwellen kwaadaardig zijn, maar uitsluitsel geeft een microscopisch onderzoek, een biopsie.
Meestal zijn de kleine melkkliergezwelletjes niet kwaadaardig, en is een ingreep niet echt nodig. Ze vermenigvuldigen zich wel, het zijn kleine bolletjes van een halve cm, maar ze blijven zich beperken tot het weefsel waar ze zitten, en ze zijn niet actief, ze zijn besloten, er zit een soort vliesje rond, ze zijn bovendien gedifferentieerd, ze hebben dezelfde karakteristieken als de cellen van het weefsel waar ze zitten. infeite is een goedaardig gezwel geen kanker, en het is niet levensbedreigend, behalve wanneer het zich bv in de hersens ontwikkelt, en de hersens gaat platdrukken.

Kwaadaardige kanker heeft geen vliesje, de cellen zijn dus niet verpakt, en verspreiden zich door heen het lichaam. Ze zijn niet weefseleigen. Bovendien maakt een kwaadaardige kanker dikwijls giften aan. Dit veroorzaakt lusteloosheid bij de patiënt, hij wordt onwel enz... Bij mensen worden kankers soms plotseling vastgesteld omdat de patiënt plots onwel wordt. Kwaadaardige kankers kunnen herkent men dus aan hun mogelijkheid andere weefsels binnen te dringen en te beschadigen.

Om zeker te zijn had je DA dus een staal van de gezwellen moeten opsturen naar een medisch laboratorium. zo'n onderzoek kan dus alleen gebeuren nadat het verwijderd is, dus na de operatie.

mechelaar_fan schreef:Een kenner (bv een DA, ik niet) kan op zicht met relatief grote zekerheid zeggen of de gezwellen kwaadaardig zijn, maar uitsluitsel geeft een microscopisch onderzoek, een biopsie.
Meestal zijn de kleine melkkliergezwelletjes niet kwaadaardig, en is een ingreep niet echt nodig. Ze vermenigvuldigen zich wel, het zijn kleine bolletjes van een halve cm, maar ze blijven zich beperken tot het weefsel waar ze zitten, en ze zijn niet actief, ze zijn besloten, er zit een soort vliesje rond, ze zijn bovendien gedifferentieerd, ze hebben dezelfde karakteristieken als de cellen van het weefsel waar ze zitten. infeite is een goedaardig gezwel geen kanker, en het is niet levensbedreigend, behalve wanneer het zich bv in de hersens ontwikkelt, en de hersens gaat platdrukken.

Kwaadaardige kanker heeft geen vliesje, de cellen zijn dus niet verpakt, en verspreiden zich door heen het lichaam. Ze zijn niet weefseleigen. Bovendien maakt een kwaadaardige kanker dikwijls giften aan. Dit veroorzaakt lusteloosheid bij de patiënt, hij wordt onwel enz... Bij mensen worden kankers soms plotseling vastgesteld omdat de patiënt plots onwel wordt. Kwaadaardige kankers kunnen herkent men dus aan hun mogelijkheid andere weefsels binnen te dringen en te beschadigen.

Om zeker te zijn had je DA dus een staal van de gezwellen moeten opsturen naar een medisch laboratorium. zo'n onderzoek kan dus alleen gebeuren nadat het verwijderd is, dus na de operatie.

Na de operatie heeft de d.a. gezegd dat het zeker kwaadaardige gezwellen waren die onder invloed van de schijnzwangerschap snel groter waren geworden. Dit heb ik net nogmaals aan mijn man gevraagd, want hij heeft toen de d.a gesproken toen we haar ophaalden.

Er is niet gesproken over weefsel onderzoeken of chemo. Ik ga morgenochten bellen hoe dit nu precies zit. De gezwellen waren trouwens erg groot. Ze had ook wel wat kleine knobbeltjes, maar de twee waar het om ging waren erg groot en hard.

Bovendien zijn baarmoeder en eierstokken ook gelijk verwijderd, misschien dat er daarom niet over chemo is gesproken want de longen en lever waren schoon.

Oke, ik heb de d.a. vandaag gesproken en mij is verteld dat het kwaadaardig is geweest, dat de baarmoeder er ook niet goed had uitgezien en dat uit de foto's is gebleken dat er geen uitzaaiingen waren.

Aan de hand daarvan is chemotherapie niet aan de orde, ook omdat de baarmoeder en de eierstokken ook zijn verwijderd.

Haar leeftijd in aanmerking genomen kies ik daar zelf ook niet voor. Dus we laten het zo als het nu is. Ze heeft hier allemaal al moeite genoeg mee en ik ben blij als ze er weer een beetje bovenop komt.