Het HondenForum

Vanmorgen met ons oudste meisje naar de dierenarts geweest. Ze heeft een bult op haar flank die vast zit en ik niet vertrouwde. Ze heeft ook de leeftijd dat bulten eng zijn. Ze wordt in januari 12 jaar.
Dierenarts heeft gevoeld en inderdaad dit is geen vetbult. (daar heeft ze er meerdere van maar voelen heel anders aan). Het kunnen twee dingen zijn. Een bloeduitstorting waar zich littekenweefsel in heeft gemengd (zou kunnen want ze is een maand geleden van de trap gevallen en had toen zo ongeveer alles wat je kunt kneuzen ook gekneusd), het rare alleen is dat ik deze bult pas gisteren heb ontdekt. Volgens mij voel je een bloeduitstorting toch wel direct. Het is een bult van zo'n twee cm. Maar het kan ook een tumor zijn. En dat zit me dus niet lekker.

Om duidelijk te wezen over wat het is zou de DA een stukje weg moeten halen, maar dan moet ze onder narcose en dat zie ik niet zitten, DA zegt ook zelf dat het risicovol is vanwege haar leeftijd. Nu moet ik dus afwachten, een bloeduitstorting zal dus kleiner gaan worden en een tumor zou dus gaan groeien. Wanneer het toch een tumor is dan mag deze zeker niet te groot worden, de bult zit namelijk vast op haar 11de rib en kan dus als deze groter wordt voor problemen zorgen met de zenuwen die in de oksel liggen. Dus als hij te groot wordt en verwijderd moet worden dan zal de DA dus ook een stuk van de 11e rib moeten weghalen. Ik hou mezelf voor dat ik niet van het ergste uit moet gaan, maar onbewust doe je dit toch. Ik hoop dat het niet meer is dan een bloeduitstorting, maar ben gewoon bang dat het een tumor is. Ons meisje voelt zich verder goed, buiten het feit dat ze last heeft van de warmte. Ik hoop maar op een goed vooruitzicht.

ships zeg,

is inderdaad niet leuk en zeker ook een leeftijd dat bulten die zomaar ineens komen slecht nieuws kunnen zijn.

maar waarom moet ze onder narcose voor t verwijderen van een (klein) stukje weefsel,
mijn reu had pas een bultje op zn schouder/ribben van een enting (bindweefsel bultje) en dat is gewoon zonder narcose maar met plaatselijke verdoving verwijderd (t was uiteindelijk nog wel een jaap van 5 cm, maar dat gaf geen problemen), muilkorfje om, zelf vasthouden, hond gewoon op de grond laten (kan zeker met een hond van formaat golden)

op die manier hoeft ze niet onder narcose en kan je er toch achter komen wat het bultje is

STERKTE

crutz schreef:
maar waarom moet ze onder narcose voor t verwijderen van een (klein) stukje weefsel,
mijn reu had pas een bultje op zn schouder/ribben van een enting (bindweefsel bultje) en dat is gewoon zonder narcose maar met plaatselijke verdoving verwijderd (t was uiteindelijk nog wel een jaap van 5 cm, maar dat gaf geen problemen), muilkorfje om, zelf vasthouden, hond gewoon op de grond laten (kan zeker met een hond van formaat golden)

op die manier hoeft ze niet onder narcose en kan je er toch achter komen wat het bultje is

STERKTE

Heb wel gevraagd of het onder plaatselijke verdoving kon, maar hij gaf aan dat het beter onder narcose zou gaan. Daar ligt een verhaal achter en dat is; ons meisje is in 2000 onder de auto gekomen en heeft 3 dagen in Utrecht gelegen. Ze heeft hier echt een trauma aan overgehouden en is dus echt panisch voor alles wat in witte jassen verschijnt. Dan is het niet even vasthouden, naaldje erin en naaldje eruit. Ze flipt gewoon bij de DA. Haar ogen puilen er dan bijna uit en ze fokt zich dan zo erg op dat we gewoon bang worden dat ze er dan in blijft. Vandaar dus dat er dan gekozen wordt voor narcose

Nono schreef:

crutz schreef:
maar waarom moet ze onder narcose voor t verwijderen van een (klein) stukje weefsel,
mijn reu had pas een bultje op zn schouder/ribben van een enting (bindweefsel bultje) en dat is gewoon zonder narcose maar met plaatselijke verdoving verwijderd (t was uiteindelijk nog wel een jaap van 5 cm, maar dat gaf geen problemen), muilkorfje om, zelf vasthouden, hond gewoon op de grond laten (kan zeker met een hond van formaat golden)

op die manier hoeft ze niet onder narcose en kan je er toch achter komen wat het bultje is

STERKTE

Heb wel gevraagd of het onder plaatselijke verdoving kon, maar hij gaf aan dat het beter onder narcose zou gaan. Daar ligt een verhaal achter en dat is; ons meisje is in 2000 onder de auto gekomen en heeft 3 dagen in Utrecht gelegen. Ze heeft hier echt een trauma aan overgehouden en is dus echt panisch voor alles wat in witte jassen verschijnt. Dan is het niet even vasthouden, naaldje erin en naaldje eruit. Ze flipt gewoon bij de DA. Haar ogen puilen er dan bijna uit en ze fokt zich dan zo erg op dat we gewoon bang worden dat ze er dan in blijft. Vandaar dus dat er dan gekozen wordt voor narcose

dat is dan inderdaad heel erg vervelend,
is t ook niet op te lossen door bv iets van vetranquil en een DA zonder witte jas (heeft die van mij ook niet aan)

hoop in elkgeval dat je er een oplossing voor kan vinden

Jeetje wat vervelend zeg.... Nou eerst maar afwachten misschien is er wel helemaal niets aan de hand en maak jij je druk om helemaal niets...

Rustig aan

Ik hoop dat het inderdaad iets als een bloeduitstorting is en dat het binnenkort verdwijnt. Maar zelfs als het niet zo is, kun je geen goede prognose geven want toen Anak 9 kreeg ze tumoren om haar anus. Toen de tumor onder de anus naar buiten begon te stulpen heb ik hem operatie laten verwijderen. Het zag er niet goed uit. Ze was intussen 10 geworden en een half jaar daarvoor aan een vetbult aan haar polsgewricht geopereerd. Korte tijd na de operatie ontdekte ik ook meerdere harde "zwellingen " op de ribben, terwjl ze ook al meerdere vetbulten had. We besloten toen, gezien het aantal, om zolang ze er geen last van heeft, er niets aan te doen. Er zouden dan teveel operaties nodig zijn, want je kunt alles niet in een keer laten doen.
We zijn nu ruim 3 jaar verder. De tumoren zijn nauwelijks gegroeid en ze heeft er geen last van.
Ze krijgt last van ouderdom, haar hart werkt niet meer 100 %, dus bij de minste inspanning en zeker bij iets hogere temperaturen, hijgt ze vreselijk. Daar kun je rekening mee houden. En op een gegeven moment kan een tumor wel dodelijk blijken te zijn, dan zullen wij een goede beslissing voor de hond moeten nemen.

Ik zal in ieder geval heel hard duimen voor jouw hond, dat het allemaal meevalt.

crutz schreef:

Nono schreef:

crutz schreef:
maar waarom moet ze onder narcose voor t verwijderen van een (klein) stukje weefsel,
mijn reu had pas een bultje op zn schouder/ribben van een enting (bindweefsel bultje) en dat is gewoon zonder narcose maar met plaatselijke verdoving verwijderd (t was uiteindelijk nog wel een jaap van 5 cm, maar dat gaf geen problemen), muilkorfje om, zelf vasthouden, hond gewoon op de grond laten (kan zeker met een hond van formaat golden)

op die manier hoeft ze niet onder narcose en kan je er toch achter komen wat het bultje is

STERKTE

Heb wel gevraagd of het onder plaatselijke verdoving kon, maar hij gaf aan dat het beter onder narcose zou gaan. Daar ligt een verhaal achter en dat is; ons meisje is in 2000 onder de auto gekomen en heeft 3 dagen in Utrecht gelegen. Ze heeft hier echt een trauma aan overgehouden en is dus echt panisch voor alles wat in witte jassen verschijnt. Dan is het niet even vasthouden, naaldje erin en naaldje eruit. Ze flipt gewoon bij de DA. Haar ogen puilen er dan bijna uit en ze fokt zich dan zo erg op dat we gewoon bang worden dat ze er dan in blijft. Vandaar dus dat er dan gekozen wordt voor narcose

dat is dan inderdaad heel erg vervelend,
is t ook niet op te lossen door bv iets van vetranquil en een DA zonder witte jas (heeft die van mij ook niet aan)

hoop in elkgeval dat je er een oplossing voor kan vinden

Onze DA laten wij bij ons thuiskomen als het om ons oudje gaat, maar dan nog zonder "witte jas" flipt ze compleet. Zal wel de geur zijn of zo, maar ze weet het gewoon. We wachten nu maar "rustig" voor zover dat lukt maar af. En hoop gewoon dat het niets erntigs is. In ieder geval bedankt voor je tip

bah wat naar zeg , maar kunnen jullie haar zelf niets geven om rustig te worden , en daarna de DA laten komen, er moet toch een oplossing voor te vinden zijn.

jip007 schreef:bah wat naar zeg , maar kunnen jullie haar zelf niets geven om rustig te worden , en daarna de DA laten komen, er moet toch een oplossing voor te vinden zijn.

Nou dat zit ik dus eigenlijk ook vandaag zo te denken. Als het een bloeduitstorting blijkt te zijn dan moet deze met zo'n week of 3 wel over zijn. Maar dat wil dus zeggen dat ik 3 weken in spanning zit. Heb ik ook niet zoveel behoefte aan.

We hebben haar ooit eens veteranquil gegeven (een kwart tabletje) en daar is ze heel ziek van geweest dus die durfen we niet meer te geven, maar er zou toch iets moeten zijn waar ze wat rustiger van wordt. Ga morgen toch nog maar weer even bellen en overleggen of ze er toch niet iets voor hebben om haar wat rustiger te krijgen zodat we toch het onderzoek kunnen doen om te kijken wat het is.
Jullie horen nog.

Ik hoop dat het niks ernstig is.
Ik duim alvast.

Ik kon het niet opbrengen om zolang in spanning te zitten, dus heb met DA afgesproken dat hij toch maar een stukje moest weghalen om duidelijk te weten te komen, waar we mee te maken hebben Afgelopen dinsdag kreeg ik een telefoontje van de DA. Het is waar we zo bang voor waren inderdaad een tumor. Een kwaadaardige. (met uitzaaiingen)

Het zit op een enorme rotplek en het wordt moeilijk weghalen omdat de tumor vast zit aan de rib. Deze moet dan ook voor 2/3 verwijderd worden. Wij denken dat opereren een enorm risico voor ons meisje zal zijn en hebben in overleg met onze DA besloten dit niet te doen. (Chemo zou eventueel kunnen, maar ik vind dat persoonlijk te ver gaan). Dat wil ik haar niet aandoen. Ze voelt zich wonderbaarlijk heel goed. Als je niet beter weet zou je niet zeggen dat ze ziek is. Eerstvoorlopig laten we het zo. Mocht ze pijn krijgen dan kunnen we eventueel nog prednison gaan krijgen.

Ik hoop dat dat nog heel lang gaat duren en dat wij nog lang zullen en kunnen genieten van ons oudje.

He verdorie, dat is 'n rot bericht, maar ik kan me helemaal vinden in je beslissing. Laat d'r maar lekker zo nog genieten van d'r leven en geniet jij nog maar fijn van haar!!

Wat een rotnieuws. Veel sterkte gewenst en dat jullie nog meer een hele tijd van haar mogen genieten.

Bah, dit is niet het bericht wat je graag wil horen.
Ik hoop dat ze er voorlopig weiig last van krijgt. (zie mijn bericht over Anak hierboven)
Sterkte ermee.

he bah wat vervelend weer sterkte hoor

He jakkes Esther, wat een rotnieuws.
Maar misschien kan ze hiermee nog een hele poos door, ik help het je hopen.
Geniet nog maar volop van haar zo lang het nog kan.
Sterkte

Wat een afschuwelijk nieuws, Esther
Gelukkig maar dat ze er zelf nog heel goed bij is, en ik hoop maar dat ze nog een aantal jaartjes bij jullie mag rondhobbelen. Knuf voor je meisje!

wat een rot bericht

sterkte

Wat een naar bericht.
Heel veel sterkte.
Ik hoop dat ze nog een tijdje pijnloos bij jullie kan zijn.

Rot bericht Esther.
Ik hoop dat ze nog een poos bij je mag blijven zonder veel pijn te hebben. Dikke knuffel voor je meisje!

Dank je wel voor jullie steun en lieve berichtjes.

Ik hoop inderdaad dat we nog lang van haar kunnen genieten. Zoals ik al zei, ze voelt zich goed en we hopen nog heel lang.

Gatverdarie Esther, toch dat waar je bang voor was... Vind het een wijs besluit van jullie, lijkt me ook verstandig. Gelukkig voelt ze zich zoals ik heb gezien nog goed en hopelijk blijft dat nog een tijd zo... Geef het grijze meissie een dikke knuffel van me.