Het HondenForum

Sinds vandaag heb ik geen hond meer....
Karzan is 26 juni 14 geworden en vandaag rustig ingeslapen.
Begin mei is zijn ene oog verwijderd. Karzan had last van het Horner syndroom en het ging niet meer. Ik weet niet of jullie het nog weten maar kiezen voor operatie was al moeilijk omdat hij zo heftig op de narcose reageerde.
Zie de 2 links onderaan voor de andere topics voor verduidelijking.
De operatie was goed gegaan en Karzan was erg opgelucht dat zijn slechte oog er uit was. Maar in de eerste week had hij al een flink aantal epileptie aanvallen gehad. Toch maar afwachten, waarschijnlijk toch een zuurstof tekort gehad tijdens of na de operatie. Het trok toch goed bij maar twee weken terug kwam het weer terug en toch wel anders dan in het begin. Nu leek hij wel wat meer bij kennis te zijn en wilde zelfs doorlopen of naar me toe komen. Gister had hij er 4 in een korte tijd. (en dan ben je nog niet eens de hele dag bij hem dus waren het er misschien meer...)
Vandaag DA gebeld en om 16:30 langs gegaan en ik ging al van het ergste uit...
Het waren geen epileptie aanvallen meer maar iets anders in de hersenen.... Ook zag zijn ingedeukte koppie er niet goed uit. Door het Horner syndroom waren zijn spieren een heel eind opgelost aan die kant maar toch zag het er niet goed uit. Het was verslechterd maar zelf zie je dat bijna niet meer na een tijd. Hij had al zo lang zo'n plat koppie aan een kant.
Zijn kauw spieren werkte aan die kant niet meer dus kreeg hij zijn brokjes ook lekker geweekt.
Maar nu konden ze eigenlijk niks meer doen. Proberen met medicijnen tegen epileptie? Dat was het niet dus de kans was er bijna niet dat het iets zou helpen. Karzan was nu ook bewust aanwezig tijdens zijn aanvalletjes wat niet prettig voor hem was en waar hij erg moe van werd.... En als je die dan de hele dag door een aantal krijgt ben je gebroken natuurlijk.
We hebben even niet aan onszelf gedacht maar aan Karzan en we kwamen allemaal tot de conclussie dat het zo beter was. Rustig inslapen en verder lijden besparen. Hij ging te hard achteruit. Na gister had hij een enorme klap gehad....
Maar hij stond te kwispelen toen de assistent hem aaide. Ze waren een beetje verkikkert op elkaar. En dan zo'n kwispelend hondje dat op zijn achterpoten tegen haar aan staat te kroelen in laten slapen.... wat een verschrikking.
Karzan is erg rustig ingeslapen en het was binnen 5 tellen gebeurd.

Rust zacht makker.




http://www.hondenforum.nl/phpBB2/viewto ... ght=horner
http://www.hondenforum.nl/phpBB2/viewto ... ght=horner

Jee zeg, heel veel sterkte

Sterkte met het verwerken van zo'n groot verlies.

Heel veel sterkte, wat verdrietig voor jullie.

Heel veel sterkte gewenst met het verlies van je lieve maatje Karzan..... :cry2:

Dag Karzan :cry2:
Sterkte voor je vrouwtje en baasje....

Heel veel sterkte gewenst met het verlies van je lieve maatje

Dag lieve Karzan. Sterkte met het verlies :cry2:

Dag Karzan...
Wat verdrietig, heel veel sterkte!

Ach gossie .......................
Wel goed dat jullie dit voor Karzan gedaan hebben.
Heel veel sterkte met het verlies.

heel veel sterkte met het verlies van jullie vriendje

May I Go?

May I go now?
Do you think the time is right?
May I say goodbye to pain filled days
and endless lonely nights?
I've lived my life and done my best,
an example tried to be.
So can I take that step beyond
and set my spirit free?
I didn't want to go at first,
I fought with all my might.
But something seems to draw me now
to a warm and living light.

I want to go
I really do.
It's difficult to stay.
But I will try as best I can
to live just one more day.
To give you time to care for me
and share your love and fears.
I know you're sad and afraid,
because I see your tears
I'll not be far,
I promise that, and hope you'll always know
that my spirit will be close to you
wherever you may go

Thank you so for loving me.
You know I love you too,
that's why it's hard to say goodbye
and end this life with you.
So hold me now just one more time
and let me hear you say,
because you care so much for me,
you'll let me go today



sterkte ermee..

Ach wat een verdriet. Heel veel sterkte. Je hebt gedaan wat hij verdiende, maar o wat een gemis.

Sterkte

Heel veel sterkte met dit verlies!
Als je je hond zo lang hebt gehad is dat verschrikkelijk natuurlijk!
Ook als je hem niet zo lang hebt gehad hoor, maar je vriend is er gewoon niet meer en dat zal heel veel verdriet doen!

Achhh wat verdrietig, ik wens je heel veel sterkte met het verlies van je maatje.

Rust zacht lieve Karzan. :cry2:

Heel veel sterkte met dit grote verlies

Heel veel sterkte.

Heel veel sterkte met het verlies van jullie kleine vriendje.

Dank je wel allemaal voor jullie lieve woorden....
Ondanks alles voel ik me toch schuldig. Ook al was het beter zo voel ik me toch rot dat ik het leven van mijn maatje heb laten be-eindigen...
Konni bedankt voor het mooie gedicht, ik heb het vandaag pas helemaal kunnen lezen zonder tranen.
Het verlies en verdriet is enorm en alles in huis herinnert aan hem. Ondanks de verschoven meubels, alle opgeruimde spullen van hem, zie ik overal Karzan. Mijn laatste stukje brood/koekje/fruit etc....alles ging naar Karzan. Al 13 jaar lang was het laatste hapje voor hem...
Iedere avond kwam hij met zijn koppie onder mijn arm duwen. Hij duwde me zowat van mijn stoel af. Net zolang tot hij een koekje kreeg, dan kon hij rustig gaan slapen.
Ik voel me leeg en ben een stukje van mezelf kwijt.
Karzan is dood en het komt door mij, hoe goed ik er ook aan heb gedaan....
De tijd zal mijn wonden helen en het verdriet wegnemen. De twijfel en schuldgevoelens probeer ik om te zetten in wat positiefs en dat zal ook wel gebeuren maar dat heeft ook tijd nodig denk ik. En niks of niemand kan de pijn wat verzachten. Hoewel een laatste knuffel van Karzan me erg goed zou doen. Of alleen maar een pootje...

Allemaal bedankt.

Afscheid nemen doet altijd pijn, gelukkig hebben wij mensen de mogelijkheid om het te kunnen laten doen, 14 jaar is een geweldige mooie hoge leeftijd, en het beestje heeft het tot de laatste snik goed gehad bij jullie, en hij zal altijd bij jullie blijven voort leven.
Heel veel sterkte.

Gr Bertus.

Heb met tranen in mijn ogen het gedicht van Konnie gelezen, zo mooi! Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd.

heel erg veel sterkte toegewenst

Goh wat een tijd geleden...
Na mijn lieve Karzan heb ik gekozen voor een poes, dat leek me wat "makkelijker" dan een hond.
Nu heb ik een aantal weken terug mijn 15 maanden jonge poesje Drika moeten laten inslapen wegens acuut nierfalen.
Vanaf het begin was het al een hele weg naar goed gezond zijn.
Het lijkt wel of Anja en huisdieren niet zo goed samengaan.
Maar met het laten inslapen van Drika kwamen de herinneringen aan Karzan weer net zo heftig terug.
Er zijn maar weinig dagen voorbij gegaan dat ik niet aan hem heb gedacht. Maar ja.... In het halletje waar de trap naar boven is, hangt nog steeds een grote foto van hem.
Gelukkig is het verdriet weg en heeft het plaats gemaakt voor vele mooie herinneringen.
Ook heb ik deze keer bij de DA, met het inslapen van Drika, alles wat ik vorige keer "fout" heb gedaan, beter gedaan.
Wat kunnen die beestjes je toch veel brengen he... Zoveel vreugde maar toch ook zoveel verdriet...
Anja.

Heel veel sterkte

Ik heb toen in zoverre wat fout gedaan,
ik kon het niet aanzien zoals ze bij Karzan zijn pootje kaal schoren, hij had een muilkorfje om en spartelde.
Toen kreeg hij zijn eerste spuitje. Gelukkig was het andere baasje wel steeds bij hem.
Na het eerste spuitje liep ik naar hem toe en hij was al gaan liggen maar dapper draaide hij meteen zijn koppie naar me om.
Pas toen ben ik bij hem gaan staan en gebleven.
Ook hebben we Karzan daarna bij de DA gelaten en daar heb ik altijd spijt van gehad.
Bij Drika was ik veel dapperder. Ik heb haar zelf naar de tafel gedragen. Haar ondersteund toen ze door haar pootjes zakte en na het tweede spuitje haar laatste adem uitblies...
Ik ben haar steeds blijven aaien en tegen haar blijven praten.
Ook heb ik haar nog mee naar huis genomen. Gewacht tot het andere baasje thuis kwam en intussen met wat inkt nog afdrukjes van haar pootje gemaakt. Op mooi papier, hangt het hier nu binnen.
Samen hebben we haar op haar favoriete plekje haar laatste plaatsje gegeven.
Maar haar echte plekje is toch wel in mijn hart, naast Karzan..

Wat een verdrietig verhaal
Ik wens jullie heel veel sterkte, geef jezelf niet de schuld van dingen die je niet of wel hebt gedaan, dit was het beste besluit voor jullie hondje. Je hebt van hem gehouden en hij van jou, daar gaat het om. Denk aan de goede tijden die jullie samen hebben gehad.


Nogmaals, heel veel sterkte!

Konni schreef:May I Go?

May I go now?
Do you think the time is right?
May I say goodbye to pain filled days
and endless lonely nights?
I've lived my life and done my best,
an example tried to be.
So can I take that step beyond
and set my spirit free?
I didn't want to go at first,
I fought with all my might.
But something seems to draw me now
to a warm and living light.

I want to go
I really do.
It's difficult to stay.
But I will try as best I can
to live just one more day.
To give you time to care for me
and share your love and fears.
I know you're sad and afraid,
because I see your tears
I'll not be far,
I promise that, and hope you'll always know
that my spirit will be close to you
wherever you may go

Thank you so for loving me.
You know I love you too,
that's why it's hard to say goodbye
and end this life with you.
So hold me now just one more time
and let me hear you say,
because you care so much for me,
you'll let me go today



sterkte ermee..

Wat een mooi gedicht

Dank je Lin
Maar zoals je ziet is dit bericht van 2004.
Maar omdat ik dus onlangs mijn poes moest laten inslapen kwamen de herinneringen aan mijn hondje weer naar boven.

Sorry...was me even ontgaan...
Maar dat kan ik me dan voorstellen ja, dat het dan weer wat oproept.