Pagina 1 van 1
manke voorpoot
Geplaatst: 15 jul 2004 14:37
door chica1010
Onze hond (gesteriliseerde teef, 16 maanden) loopt sinds ruim twee maanden mank, haar rechter voorpoot. W zijn een aantal keren bij de da geweest. In de eerste instantie dacht hij aan een peesontsteking, maar na 2 weken rimadyl was er niets verbeterd. Op rontgenfoto's was niets te zien, en nu zijn we vorige week naar een specialist geweest. Hij heeft ook weer foto's gemaakt waar niets afwijkends op tezien was. Hij had wel het idee dat een bepaald punt op haar schouder pijnlijk was bij druk. Hij gaat er nu vanuit dat er sprake is van botvliesontsteking en heeft ons prednisolone meegegeven voor 6 weken. Ik hoop dat dit gaat werken. Nijn vraag is of iemand dit herkent? Oja, ze heeft er zelf niet zichtbaar last van. Als het aan haar lag zou ze gewoon nog steeds de hele dag rennen en springen (wat ze voorlopig van ons dus niet mag...).
Geplaatst: 15 jul 2004 14:44
door Branka
Heeft de specialist ook een gewrichtspunctie gedaan?
Hoe is ze trouwens verder? Dus haar algehele conditie? Is ze wat sloom of juist niet? Hoe is haar vachtconditie? Want het verhaal klinkt wel bekend en als dat zo is denk ik dat die prednison echt niet is wat ze nodig heeft.
Geplaatst: 15 jul 2004 15:00
door chica1010
Nee, de specialist heeft geen punctie gedaan, alleen foto's en onderzoek. Verder gaat het prima met haar. Buiten dat ze mank loopt (de ene keer wat meer dan de andere) lijkt ze niets te mankeren. Ze loopt ook niet enorm mank, en vooral in 'draf' is het zichtbaar. Maar, zoals ik al zei, aan haarzelf merken we niet dat ze pijn heeft of zich op welke manier dan ook niet prettig voelt. Waar zat jij aan te denken?
Geplaatst: 15 jul 2004 15:35
door Branka
1 van onze honden (Jari) was ook om onduidelijke redenen mank aan zijn voorpoot. Betasten liet ie prima toe, leek geen pijn te doen. Alleen als hij liep was ie kreupel.
Kuur Rimadyl hielp niet. Kuur Metacam hielp ook niet. Op een foto was niets te zien en dus werden we naar de specialist doorgestuurd. Die nam weer een foto en heeft een gewrichtspunctie gedaan. Uit beide kwam niets naar voren.
Maar Jari was dus nog steeds kreupel en om te zien doodongelukkig. Sloom en hij kwam bij het minste of geringste aan.
Toen bedacht de specialist dat het mogelijk zijn schildkllier kon zijn en dus is er bloed geprikt. Dat bleek dus het schot in de roos te zijn want zijn T-4 waarde was dus veel te laag. Een te traag werkende schildklier dus.
Maar als dat het geval is zijn er wel degelijk meer signalen die je als eigenaar over het hoofd kan zien omdat ze er heel geleidelijk in sluipen.
Zo had Jari een droge doffe vacht, had hij donkere ligplekken op zijn ellebogen en dan bovengenoemde symptomen. Wij hadden dus veel signalen niet gezien of niet naar waarde ingeschat.
Dus mocht die kuur prednisolon niet helpen en je herkent bovenstaande dingen in jouw hond, dan kan je overwegen om bloed te laten prikken en de T-4 waarde daarvan te laten bepalen.
Geplaatst: 15 jul 2004 15:52
door chica1010
Dank je voor je reactie. Zoals ik al zei zien wij niets anders aan haar behalve die poot, maar ik begrijp dat het zich nog verder kan ontwikkelen, ik zal het zeker in de gaten houden. Maar op dit moment is haar vacht en haar algehele voorkomen prima. Ze is enkel een beetje mokkig, maar dat is de verveling denk ik. Ze is jong, actief en speels, en nu mag ze in ene bijna niets. Ik denk dat ze dat niet helemaal snapt, zeker als ze geen pijn heeft. Ik vind het zielig voor haar en knuffel er maar veel mee om het leed iets te verzachten...
