Tamara81 schreef:Je hebt als eerste eigen hond wel een lekker makkelijk hondje genomen

Maar ik snap het hoor: Akita's zijn prachtig. Gelukkig luisterde ze goed
Dat wel, maar ik wist precies waar ik aan begon. Het moest een Amerikaanse Staffordshire Terriër of een American Akita worden (toen nog Akita Inu Amerikaanse type).
Mijn toenmalige echtgenoot vond ik niet geschikt voor een Staff, dus werd het een Akita.
Ik heb enorm veel tijd in haar gestoken en dat had resultaat. Hele fijne hond voor mij en de mensen die ze mocht, de rest negerde ze volkomen.
Sandra&co schreef:Imposant

Dat was Clay zeker, als hij langs rende klonk het net alsof er een paard langs denderde

Kinderen vroegen vaak of ze Zoë mochten aaien. Doe maar niet zei ik dan, aait die andere maar. Die vond het leuk. Maar dat wilden ze dan weer niet
mosquito1980 schreef:Leuk die oude foto's
De DD is mooi

Was hij ook. Alleen voordat hij een jaar was had hij al 3 oogoperaties ondergaan. Drie verschillende oogafwijkingen.
Zijn zusje is ook niet oud geworden, die had epilepsie.
Ze kwamen bij een zeer goed bekend staande fokker/kennel vandaan. En de fokster beweerde bij hoog en laag dat ze nog noooiiiit dit soort afwijkingen bij haar honden had gehad.
Totdat Gutteling (oogarts) me door het raam in de operatie kamer liet kijken voordat Clay onder het mes moest. Huh, nog een Duitse Dog?
Ja, dat is zijn broer die ze zelf gehouden had
Buiten kwamen we haar tegen en we werden compleet genegeerd.