Het HondenForum

het is gewoon Yuna.
Alleen is ze geschoren en heeft ze een stofbadje genomen.



Ik wilde wel graag even weg van mijn privé 'pet sematary' en katloze huis en ben met het hondje naar de camping in Drenthe gegaan. Wat een verademing om weer lekker lang te kunnen wandelen is rustig gebied. Ik kan wel merken dat ik het een beetje ontwend was, door corona-drukte en veel thuis zitten. Nu doen mijn voetzolen gewoon zeer van het vele lopen.

Yuna vaart er wel bij, de wereld is opeens heel groot.
Het is geen raar bosje takken wat daar ligt, maar een rollende hondje.



Maar zelfs in het Drents-Friese Wold kom je nog weleens een andere hond tegen.

Wat heerlijk daar. Waarom is ze geschoren?

Sterre schreef:Wat heerlijk daar. Waarom is ze geschoren?

Tijdverdrijf... baasje verveelde zich

ze is leuk, net een vosje

Die dikke staart aan dat geschoren lijfje. Ze kijkt wel verwijtend

Hoe gaat het met haar? Misschien heb ik het gemist, maar gaat het inmiddels goed met loslopen/niet meer wegrennen?
Heerlijk hoor, er even tussenuit!

Ze vermaakt zich in ieder geval goed

mosquito1980 schreef:

Sterre schreef:Wat heerlijk daar. Waarom is ze geschoren?

Tijdverdrijf... baasje verveelde zich

ze is leuk, net een vosje

Was trouwens niet als commentaar bedoelt hoor. Maar ik vond haar zo leuk met wat langere vacht.

Haha ze kijkt wel heel twijfelend over haar nieuwe look.

Heerlijk hoor die ruimte!

Yuna heeft een enorme plofvacht e als het wat warmer is, raakt ze snel oververhit. Dan is wandelen niet zo lekker en gaat ze liggen uithijgen. Soms ook nog op een paar meter afstand van ons huis, kan ze gewoon niet meer mee komen.

Nu kunnen we naar hartenlust door het bos struinen en kan ze lekker rennen.

Ze kan nog wel angstig reageren op andere honden. Meestal zie ik dat aankomen en lijn ik haar aan. Soms keren we gewoon om en als zo'n hond dan toch op haar afkomt, blokkeer ik die. De meeste bazen reageren daar goed op.

Toevallig gisteren, niet ver van die lege koeweide sprintte ze opeens van achter mij weg, meters ver die wei in. Kijk ik achterom en zie ik twee herder-kruisingen die kennelijk enthousiast op haar afgestormd waren. Aan de andere kant van die wei ging ze zitten kijken. Die honden pasten niet onder het prikkeldraad en ik ook niet. Dus ben ik langs die wei bij die honden weg gaan lopen en liep zij in die wei gelijk met mij op, tot ze het vertrouwd vond.

100 meter verder komt er een stel met twee aangelijnde labradors aanlopen, dus ik neem haar bij me. Zeggen zij dat ze de honden alleen aangelijnd hadden omdat ze erg nat waren. Dus zei ik dat ik haar bij me nam omdat ze een beetje bang is. ( in het bijzonder voor zwarte labradors en helemaal als ze met meer dan een zijn.)

Dan is het maar goed dat wij ze vast hebben, zeiden ze.

Het is hier nog vrij rustig wandelen en afstand nemen is heel makkelijk in zo'n woud. Maar toch is het er nu drukker dan vorig jaar in het hoogseizoen. Yuna is haar corona-spek alweer kwijt, nu ik nog!

Klinkt goed kooi.