Maar dat moment viel net tussen 2 puppycursusblokken in, dus zijn we pas eind september begonnen.
Wat sowieso al wonderlijk is, want ik hou niet van op mijn beurt wachten op verregende winderige grasveldjes op zaterdagmorgen.
Maar ja... om des pups wille....
.... zit&wacht, losse lijn, worst in voerbakje, bewegende blaffende andere hondjes, half minuutje ...
...en dan ...
Dat ie onbekende mensen en honden bij nadering nog spannend vindt, is jammer, maar (deels) trainbaar.
Waar ik wèl heel blij mee ben, is de manier waarop hij omgaat met die spanning:
hij zoekt rust en vindt ontspanning door te gaan zitten of liggen, en houdt heel veel verbinding met mij - door oogcontact of nabijheid.
Geen gedribbel of geblaf of gegrom of gepiep of gezenuw.
== FILMPJE ==
Ik train met hem aan een 5meterlijn, maar hij gebruikt die lengte zelden.
De rest van de wereld kan vergaan, maar zijn aandacht blijft op mij gericht.
En zijn grootste beloning is niet een bal, of een stuk worst, of een "Goed zo!", maar een dikke knuffel...
Ga je nog lang lol mee hebben!
