Het HondenForum

Amber weer in de lappenmand .
Vanmorgen lekker gaan wandelen en Amber deed vrolijk mee. Halverwege begint ze ineens heel langzaam te lopen (dacht eerst dat ze misschien moest kotsen) en na een paar meter te zwalken. Meteen gestopt en haar tandvlees was volledig wit.
Nu ben ik mijn vorige hond met dezelfde symptomen kwijtgeraakt (zij raakte volledig verlamd), dus ik was behoorlijk in paniek! Geen telefoon bij me natuurlijk en nog drie andere honden mee, dus ik moest naar huis. Ambertje opgetild (vindt ze normaal verschrikkelijk maar nu lag ze als een lappenpop in mijn armen en ik dacht dat haar laatste uurtje geslagen had) en een roteind door het bos heuvelaf gedragen. Ik vermoedde dat mijn man in de (=onze) vallei bezig was en gelukkig was dat zo dus hij kon haar nog een stuk dragen naar het eerste het beste pad waar we met de tractor konden komen.
Manlief is die toen gauw gaan halen zodat ik in het bakkie kon kruipen met Amber op schoot want we hadden haar niet nog eens een heuvel op kunnen dragen. Ze was nog bij maar heel apatisch, haar tandvlees leek wel weer iets meer kleur te hebben.
Zo snel mogelijk reden we naar de dichtstbijzijnde da, waar echter geen arts aanwezig was . De assistente begon te bellen met een gelieerde praktijk en er ontspon zich een discussie over beschikbaarheid van artsen waarvan ik geen zin had om maar af te gaan staan wachten. Dus alsnog maar naar mijn vaste kliniek een stuk verderop.

Gelukkig kon ik daar wèl meteen terecht. Tot mijn verrassing bleek haar hart prima dus is er een uitgebreid bloedonderzoek gedaan. Al haar waardes waren tiptop, behalve dat ze te laag gehalte rode bloedcellen had.
Lang verhaal kort; wat ik begreep heeft ze een bloedprop gehad, waarschijnlijk celebraal, die de circulatie tijdelijk heeft stilgelegd. Ze heeft een injectie met cortico's gehad en Dermipred plus Candilat meegekregen. Over een week weer terug komen. De da heeft geen duidelijke verklaring voor de anemie.

Thuisgekomen dronk ze veel, heeft ze lekker gegeten en ze lijkt weer redelijk in orde. Nu slaapt ze.

Iemand die hier nog iets zinnigs over kan zeggen?
Ik weet niet zo goed hoe ik met haar verder moet. Sinds haar piro 2 jaar geleden waarbij ze zo goed als dood is gegaan, is ze niet meer dezelfde. Plotseling doof en ze lijkt vaak volledig de kluts kwijt. Ik begin nu te denken dat ze toen ook een soort attaque heeft gehad. Daarnaast heeft ze behoorlijk staar.
Daarom wil ik niet meer te veel aan haar sleutelen. Ze heeft, denk ik, nu nog een hondwaardig leven, maar veel gekker moet het niet worden voor mijn gevoel. De da zag echter geen enkele reden om haar in te laten slapen.
K****situatie weer

Wat een schrik. Houdt haar goed in de gaten.

Klinkt bijna als bij milo. Die raakte ook plots weg en in shock ( zij denk ik niet?), hij was alleen echt onbereikbaar.
Achteraf bleek dat een milt die is gaan lekken.
Bloedonderzoek was ook normaal op bloedplaatjes na.

Sterkte er in ieder geval mee!

Wat een pechvogeltje toch! En wat zul je geschrokken zijn!

Kan het zijn dat de piroplasmose of een andere tekenziekte toch nog aanwezig/actief is?

Pff wat zal je geschrokken zijn!
Sterkte en beterschap.

ja dit soort dingen zorgt voor grijze haren, hopelijk hierna niet meer, want dit is jezelf echt kapot schrikken

Oh wat eng Lucie! Dat is ook wel een beetje mijn nachtmerrie, ergens in de middle of nowhere ineens met een hond zitten die niet meer kan lopen. Wat fijn dat je naar je eigen kliniek kon, en dat je meisje er nog is.
Geen tips, maar heel veel sterkte. Hopelijk knapt Amber snel weer op

Wat een heftige ervaring zeg. Poeh. Goed dat je direct naar da bent gegaan. Blijft wel zorgelijk he?

Als het bloedonderzoek "alles is prima" laat zien behalve wat laag in rode bloedlichaampjes (is dat prima? ), waar komt die bloedprop dan vandaan?

Sterkte Lucie, was een rotervaring zo

Op het moment gaat het goed gelukkig, alsof er niets is gebeurd Vanochtend waren we al afscheid aan het nemen, en nu loopt ze alweer parmantig rond te paraderen

Lucia schreef:Wat een schrik. Houdt haar goed in de gaten.

Klinkt bijna als bij milo. Die raakte ook plots weg en in shock ( zij denk ik niet?), hij was alleen echt onbereikbaar.
Achteraf bleek dat een milt die is gaan lekken.
Bloedonderzoek was ook normaal op bloedplaatjes na.

Sterkte er in ieder geval mee!

Amber was nog een soort van bereikbaar ja, al scheelde het niet veel. Ik houd haar zeker als een havik in de gaten

DeDiana schreef:Wat een pechvogeltje toch! En wat zul je geschrokken zijn!

Kan het zijn dat de piroplasmose of een andere tekenziekte toch nog aanwezig/actief is?

Ben me rot geschrokken idd, zeker omdat ik de situatie van 6 jaar geleden zich weer zag herhalen Mijn lieve zorgenkindje...
Wat betreft de tekenziektes, daar dacht ik ook aan en heb het ook aan de da voorgelegd. Ze had echter een slecht een hele lichte verhoging en de witte bloedcellen waren ook normaal. Ook heeft ze goed gegeten, ze lijkt verder niet ziek of zo. Maar een hele duidelijke diagnose is er ook niet

Floortje schreef:Pff wat zal je geschrokken zijn!
Sterkte en beterschap.

S@ndr@ schreef:ja dit soort dingen zorgt voor grijze haren, hopelijk hierna niet meer, want dit is jezelf echt kapot schrikken

Hilly45 schreef:Wat een heftige ervaring zeg. Poeh. Goed dat je direct naar da bent gegaan. Blijft wel zorgelijk he?

Jion schreef:Wat een ellende Lucie.

Helaas geen tips maar veel beterschap voor Amber!

dankjewel!

Marion. schreef:Oh wat eng Lucie! Dat is ook wel een beetje mijn nachtmerrie, ergens in de middle of nowhere ineens met een hond zitten die niet meer kan lopen. Wat fijn dat je naar je eigen kliniek kon, en dat je meisje er nog is.
Geen tips, maar heel veel sterkte. Hopelijk knapt Amber snel weer op

dan voel je je behoorlijk ongelukkig ja. En Amber weegt 'maar' 21 kg, die kon ik nog tillen… Zonder die andere honden had ik nog hulp kunnen gaan zoeken maar ik zie me al met 4 honden aankomen

ranetje schreef:Als het bloedonderzoek "alles is prima" laat zien behalve wat laag in rode bloedlichaampjes (is dat prima? ), waar komt die bloedprop dan vandaan?

Sterkte Lucie, was een rotervaring zo

nee, dat is zeker niet prima, de onduidelijkheid maakt de situatie nog lastiger De da mompelde nog iets over auto immuun ziekte; zou dat nog een verklaring kunnen zijn?

Nanna schreef:Ik zou het precies zo doen als jij zegt. Niet meer teveel aan sleutelen. Lekker rondhobbelen en zolang ze het doet, doet ze het. Maar als ze nou weer zoiets krijgt zou ik zelf aan inslapen denken.
Het zijn ook nogal aanslagen op zo’n oud lijfje..

volledig mee eens! Ik hoop alleen dat de da daar dan ook aan meewerkt; 't is er geloof ik wel een die graag met medicijnen strooit. Al had ik laatst een gesprek met hem over Lizzy waarbij hij aangaf dat alleen eigenaren kunnen beoordelen wanneer het klaar is. Dus hopelijk denkt ie er tegen die tijd nog zo over
Voor mij is wel duidelijk dat ik verdere achteruitgang bij haar niet meer ok vind.

Heavy schreef:Oh wat een schrik
Hoe oud is ze ?

11 à 12

Wat een schrik voor jullie. Gelukkig voor nu goed afgelopen .

Beterschap en sterkte

Jeetje dat is ook schrikken, en heel eng op dat moment.
Hopelijk gaat het nu een tijd weer goed

bedankt allemaal
Ze heeft net weer lekker staan eten; wel had ze een plasje laten lopen maar dat gebeurt wel vaker als ze stress heeft gehad.

Wat denken jullie, kan ik haar nog meenemen op lange wandelingen? Een uurtje zal nog wel lukken, maar met 2 uur begon ze al wel wat moeite te krijgen en ik wil natuurlijk niet dat ze meer doet dan ze eigenlijk aankan. Ze is zo'n harde voor zichzelf! Maar om haar dan thuis te laten zal ze beslist niet waarderen

lucie schreef:

ranetje schreef:Als het bloedonderzoek "alles is prima" laat zien behalve wat laag in rode bloedlichaampjes (is dat prima? ), waar komt die bloedprop dan vandaan?

Sterkte Lucie, was een rotervaring zo

nee, dat is zeker niet prima, de onduidelijkheid maakt de situatie nog lastiger De da mompelde nog iets over auto immuun ziekte; zou dat nog een verklaring kunnen zijn?

Trombose zou kunnen bij een auto-immuunziekte
Voor zover ik hieruit begrijp. KLIK
(even scrollen, de eerste pagina is leeg)

Wat je er mee moet weet ik niet.
Of er wat zinvols kan in dat geval weet ik ook niet.

lucie schreef:

DeDiana schreef:Wat een pechvogeltje toch! En wat zul je geschrokken zijn!

Kan het zijn dat de piroplasmose of een andere tekenziekte toch nog aanwezig/actief is?

Ben me rot geschrokken idd, zeker omdat ik de situatie van 6 jaar geleden zich weer zag herhalen Mijn lieve zorgenkindje...
Wat betreft de tekenziektes, daar dacht ik ook aan en heb het ook aan de da voorgelegd. Ze had echter een slecht een hele lichte verhoging en de witte bloedcellen waren ook normaal. Ook heeft ze goed gegeten, ze lijkt verder niet ziek of zo. Maar een hele duidelijke diagnose is er ook niet

Het kan natuurlijk gewoon een eenmalig iets zijn geweest, misschien is ze zelfs wel slap en flauw geworden door de bloedarmoede? Maar de combinatie bloedarmoede en mogelijk neurologische verschijnselen zou voor mij een reden zijn om meteen op Ehrlichia en Anaplasmose te testen, ook als er verder geen andere verschijnselen van ziek zijn zouden zijn.

Dat is schrikken. Hopelijk knapt ze snel op

Ik zou die milt willen bekijken. Laag gehalte aan rode bloedcellen past niet bij een prop. Dat past bij bloedverlies of afbraak of verminderde aanmaak.
En dat plots zo slecht kan passen bij een acute bloeding in de buik.
Milttumoren zijn vaak zo goed als symptoomloos, totdat ze gaan bloeden en je ziet in bloedonderzoek ook vaak niks of wat lage rode bloedcellen.

Verstuurd vanaf mijn SM-G930F met Tapatalk

Jeetje, wat zal dat een stress voor je geweest zijn. Fijn in ieder geval dat het nu weer beter met je gaat.
Hopelijk was het een eenmalig iets.

Ach, arm Ambertje En wat zul je een stress hebben gehad met een apathische hond in je armen, getsie. Sterkte en ik hoop dat er snel niets meer merkbaar is.

nou dat was wat inderdaad; met m'n ogen vol tranen me een weg banend over een hobbelig door bramen overgroeid paadje met een mechelse herder in m'n armen en nog drie die voor m'n voeten liepen
Maar het gaat nog steeds goed met haar Wel wat plasjes laten lopen maar dat komt door de medicijnen bedacht ik me later.

Hartstikke fijn dat jullie zo meedenken
Ik heb een en ander zitten lezen over milttumoren en -bloedingen, maar ik denk dat ze er dan slechter aan toe zou zijn geweest, vocht in haar buik had gehad en nu niet weer zo monter zou zijn. Uiteraard ben ik daar nu wel op bedacht en het is goed dit in mijn achterhoofd te houden. Sowieso moet ik over een week weer terug voor controle en zal dan nog eens aankaarten wat de relatie tussen bloedarmoede en bloedprop kan zijn.
Overigens zijn de da's hier in Frankrijk niet zo van het overleg, en al helemaal niet van kritische vragen dus voor- en omzichtigheid is daarin geboden

Nanna schreef:Misschien was het gewoon een absence. Deftige oude dames hebben daar wel vaker last van.
Wat reukzout onder de neus op een kanten zakdoekje en ze komen weer bij.

" ja daaaag, ik ga echt niet verder lopen hoor (krijgt appelflauwte)
je draagt me maar "

Ach wat een schrik joh
Ik heb geen adviezen, maar hoop van harte dat het éénmalig was! sterkte!

Amber heeft inderdaad Ehrlichiose
Ze deed het op zich best goed na die 'aanval' alleen omdat Amber sinds haar ziekte afwijkend gedrag vertoont èn keihard is voor zichzelf, is het vaak moeilijk vast te stellen hoe het nu echt met haar gaat. Op een gegeven moment liet ze weer een plas lopen (zoals gezegd, niet abnormaal voor haar) en deze was roestbruin en stonk vreselijk. Verder leek er niets aan de hand. geen koorts, uitstekende eetlust, niet overgeven en gewoon zin in activiteit. Hierna soms een bruine, soms een normale plas.
Tijdens een langere wandeling dan anders, merkte ik wel dat ze echt wat achterbleef, al deed ze vreselijk haar best bij te blijven. En slijmvliezen weer bleek. Ik dacht toen toch ook wel aan tekenziekte.
Dus weer naar de da maar wel naar een andere omdat ik een onafhankelijke diagnose wilde horen. En deze was ervan overtuigd dat ze met haar piroplasmose twee jaar geleden ook (onbehandelde) Ehrlichiose heeft opgelopen die chronisch is geworden en blijkbaar af en toe de kop op steekt. Ze heeft nu een doxicycline kuur om het te onderdrukken, maar de da achtte de kans klein dat ze er echt van zou kunnen genezen gezien haar leeftijd. Is niet erg, ben blij dat er nu wel een duidelijke diagnose is.
Overigens heb ik nu ook voor het eerst een bevestiging dat Ambers doofheid en vreemde gedrag (dementie-achtig) inderdaad door tekenziektes kunnen worden veroorzaakt. Ook hier kan niets aan gedaan worden, maar alles valt nu wel meer op z'n plaats.

Dediana: enorm bedankt voor je suggestie

Oei Maar natuurlijk goed dat je verder hebt laten kijken en nu tenminste weet wat er scheelt. Alle symptomen kunnen daar inderdaad op terug te voeren zijn.
Ik hoop dat de doxycycline goed aanslaat! Voor hoeveel weken heeft ze gekregen?