Vandaag was daar een uitgelezen dag voor. Meneer moest in het naburig dorp werken en net buiten dat dorp ligt een heerlijk vlak pad door de vallei. We hebben meneer dus afgezet bij zijn klus en zijn zelf doorgereden naar ons gebruikelijke beginpunt. Normaal gesproken lopen we dan heen en weer terug, maar ik wilde vandaag ook wel eens uitzoeken of we niet ergens door konden steken zodat we een rondje kunnen maken.
On y va!
Bij de afdaling ontmoeten we een eenzaam runderkind. De Fries probeert nog contact te maken, tevergeefs.
Beneden in de vallei komen we nog veel meer runderen tegen. Ook hier krijgt de Fries geen contact.
Maar de bonte dames die wel wat van hem willen worden dan weer keihard genegeerd
Affijn, bij een bocht verlaten we het ons gebruikelijke grindpad en gaan omhoog het graspad op.
Op zoek naar een mogelijke rondwandeling. Rechtdoor is geen optie,
dat hebben we vorig jaar al eens gedaan en dat pad loopt dood op een paar akkers.
Je ziet er op de foto weer niets van maar het is een behoorlijke klim.
Even voorbij de bosrand aangekomen vond ik het dan ook ineens genoeg:
het werd al warm en het bos is best groot,
ik had geen idee hoe lang we daar nog in moesten dwalen op zoek naar een bekend pad.
We markeerden tot hoever we waren gekomen met een (uit)zichtfoto
en besloten ‘s middags van de boskant af te dalen op zoek naar een aanknoping.
Het keerpunt.
En toen dus weer terug naar het begin. Zelfde weg dus geen speciale foto’s,
behalve van de paardjes die ons nu ook kwamen begroeten.
Plus we zagen op de terugweg ineens dat dat runderkind helemaal niet eenzaam was, zijn maatjes stonden verstopt tussen de bomen.
‘S Middags zetten we de zoektocht naar aanknoping voort. Maar nu van bovenaf door het bos. We vinden vrij vlot een mooi recht pad naar beneden. Daar houden wij van, rechtdoor, dan heb je in ieder geval nog enig overzicht.
Maar het duurt jammergenoeg niet lang voor we moeten kiezen, links of rechts.
We kiezen links. Meestal is dat de enige juiste keus
maar niet in dit geval. Dit pad is overduidelijk al te lang niet gebruikt om op ons pad van vanochtend uit te komen. 
Terug dus naar de tweesprong en rechts dan maar. En dat gaat goed. We zien in de verte licht en ik herken het groen en de trekkersporen. De Fransman wil nog wel een stukje mee om het echt zeker te weten, maar de Fries heeft het ook allang gezien, die verspilt nooit onnodig energie en blijft dus wachten tot wij sufferds weer teruggeklauterd zijn.
De missie is desalniettemin geslaagd, we hebben een rondwandeling gevonden die we meteen morgen gaan lopen
Om dat te vieren mag de Fries op de terugweg lekker voor in de auto. 
