Het HondenForum

Lola heeft een peesblessure in haar linkerschouder. Ze heeft daarvoor ruim anderhalve week pijnstillers gehad, ze mag niet meer traplopen en we hebben in die periode nauwelijks gewandeld.

Na het stoppen met de medicatie ging het eigenlijk best goed, ondanks dat ze het dragen op de trap vreselijk vindt. Nu ben ik het wandelen weer aan het opbouwen en nu zit ik een beetje op zo’n twijfelpunt. Het wandelen van afgelopen dagen was haar wat teveel, maar het is geen ramp om dat een beetje te minderen. Tegelijkertijd wil ik niet dat ze met dat minder wandelen normaal loopt, maar toch nog wel ergens last van heeft (maar dat dus niet laat zien).

De dierenarts stelde voor lasertherapie te doen als het niet beter zou gaan na pijnmedicatie. Die therapie zou een week of drie, vier beslaan en dan een keer of drie, later misschien twee, per week naar de dierenarts. Lola gaat al dood van het idee dat ze daarheen moet, maar ze doen haar natuurlijk geen pijn met die therapie.

Maar ja, wat zouden jullie doen? Minder wandelen en lekker in de tuin scharrelen? Wat ze op haar leeftijd met onze huidige tuin best prima vindt hoor. Of de stress een paar weken aangaan en daarna pijnvrij?

Ik heb begrepen dat die therapie makkelijk teniet wordt gedaan als Lola zich zou verstappen, een keertje stiekem toch de trap af dendert of zich anderszins overbelast, maar ik heb geen idee hoe dat zit. Iemand daar misschien ervaring mee?

Zeker een aanrader.
Behandeling duurt niet lang en biedt veel voordelen
Wel is het mogelijk dat het niet volledig pijnloos is. De bewuste spier/pees wordt opgewarmd door de laser. Afhankelijk vd hond, wat er is etc kan dat wel degelijk gevoeligheid geven.
Verder moet ze echt even stilstaan dus mogelijk vastgehouden worden.

crutz schreef:Zeker een aanrader.
Behandeling duurt niet lang en biedt veel voordelen
Wel is het mogelijk dat het niet volledig pijnloos is. De bewuste spier/pees wordt opgewarmd door de laser. Afhankelijk vd hond, wat er is etc kan dat wel degelijk gevoeligheid geven.
Verder moet ze echt even stilstaan dus mogelijk vastgehouden worden.

Hmm, dat zijn allebei wel minpunten, maar geen dingen waar ze enorme trauma’s van oploopt. Weet jij hoe het zit met de werking na evt. nieuwe overbelasting/verkeerde beweging/etc? Is dan alles voor niks geweest en/of blijft het een zwakke plek?

Heavy schreef:Je zegt dat het wandelen haar teveel was . Dat laat ze dus wel zien. Als je wat mindert en het is nog steeds teveel waarom zou ze het dan niet laten zien

Omdat er meer manieren zijn om ergens last van te hebben dan gelijk mank lopen?

Ik denk dat als je goed naar je hond kijkt ( wat je dus al doet ) je wel aan haar kan zien of ze nog pijn heeft . Er wordt vaak gezegd dat een hond geen pijn laat zien maar zelf denk ik dat dat best meevalt
Ze is al wat ouder dus misschien duurt het herstel wat langer?

Ik denk dat er ook nog een verschil tussen pijn en ongemak zit. Ze loopt bijv veel met haar staart omlaag, terwijl ze haar poot dan wel belast. Doet ze dat omdat ze last van haar anaalklieren heeft? Wil ze even rust? Of is het toch die schouder op zo’n moment?
Overigens speelt dit al meer dan een halfjaar dus trager herstel is denk ik niet aan de orde.

Ik zou dus minder wandelen en lekker in de tuin laten scharrelen. Lasertherapie heb ik geen ervaring mee bij dieren wel bij vriend met tennisarm en die vond het niet pijnloos
Ik kijk heel goed naar Jip en zie vaak dat hij niet echt pijn aangeeft in de vorm van niet goed lopen of niet willen lopen maar ik zie wel duidelijk onrust als een wandeling hem teveel is geweest

Veel opstaan en weer liggen en krabben enz . Nou kan het in Jip zijn geval ook zo zijn dat de wandeling dan geestelijk teveel is geweest maar hij trilt dan duidelijk ook veel meer op zijn poten

Lola laat dus ook wel andere dingen zien, maar die zijn aan meer dingen te relateren. Maar áls het die schouder is en ik help haar niet terwijl ik die mogelijkheid wel heb dan zou dat ook wel erg sneu zijn. Maar ja, tig keer dierenarts terwijl het leven met wat meer rust ook aangenaam kan zijn, is ook weer zonde.

Morris had een bicepspeesontsteking rechtsvoor. Behandeling was (onder andere) met de laser. Het was wel een langdurig traject, maar het heeft supergoed geholpen! Rust houden was wel erg belangrijk (en heel moeilijk), verkeerde beweging kon het heel erg verergeren. Hij heeft een hele tijd aangelijnd moeten lopen, dit vond hij niet leuk dus soms zorgde het wel aan de lijn voor rare fratsen, maar gelukkig heeft het de blessure niet heel erg verergerd.
Laserbehandeling onderging hij heel goed. Hij voelt zich bij de fysiotherapeut wel op zijn gemak en ging er heerlijk voor liggen.

Elmo zijn fysiotherapeut gebruikt na/met de behandeling soms een laser. Relatief kort in zijn geval en hij reageert er niet op. Het is tegelijk met fysio, dus ik weet niet wat van de fysio-behandeling is en wat van de laser, maar afraden zou ik het zeker niet.