Het HondenForum

Mijn ouders hun lieve bejaarde hond (14 jaar) is heel erg ziek en wordt ook niet meer beter (tumoren, nierfalen, benauwd, hoesten, niets meer eten en drinken, heel zwak, laat ontlasting lopen). Vanmorgen vroeg hebben zij de dierenkliniek gebeld (waar ze al 14 jaar trouwe klanten zijn) met de vraag hun hondje vandaag bij hun thuis in te laten slapen. De assistente antwoorde dat ze daar vandaag geen tijd voor hadden, misschien wel tegen het einde van de week. Dat vind ik zo stom, je kunt toch niet een paar dagen wachten met een doodzieke hond Mijn ouders mochten wel langskomen met de hond bij de kliniek, maar de hond is zo ziek dat reizen niet meer gaat.
Vervolgens hebben ze haar medische dossier digitaal opgevraagd en andere dierenartsen gebeld. Daar kregen ze het antwoord 'Tja dat is net buiten ons district' (dan gaat het om 2 a 3 km ).
Toen heeft mijn vader de veearts gebeld die ook wel eens bij hun komt voor de schapen, geiten en pony. Deze zou hem nog terug bellen, maar was waarschijnlijk nog tot laat bij een klant, want hij heeft niet meer teruggebeld.

Ik vind het zo verdrietig voor de hond en mijn ouders Als nu morgen de veearts ook niet langs wil komen wat kunnen ze dan het beste doen ? Ik hoop dat de laatste dag met hun hondje op een goede manier kan worden afgesloten en ik hoop ook dat er gewoon een goede dierenarts bij hun thuis langs kan komen om het hondje in te laten slapen.

Blijven rondbellen. D'r zal heus wel iemand met een hart zijn die even langspiept. Veel sterkte voor je ouders

wat sneu allemaal. helaas geen tips van mij

Neem het even over van je ouders. Bel de DA in kwestie, leg de situatie uit en laat je niet afschepen met een standaard reactie. Op zakelijke toon uitleggen wat er aan de hand is, niet al te drammerig maar vooral lang van stof, zodat de lijn bezet blijft en de kans groot wordt dat er zomaar een plek vrij is in de agenda.

Helaas herkenbaar... Ik hoop dat er toch nog iets geregeld is?

De dierenarts is camminghaburen al geprobeerd?
Mijn ervaringen zijn altijd goed met hun. Zij zijn voor Timber ook s ochtends gebeld en s middags langs geweest

Nanna schreef:

lotje&famke schreef: Mijn ouders mochten wel langskomen met de hond bij de kliniek, maar de hond is zo ziek dat reizen niet meer gaat.

Hond achterin de auto leggen, in zijn eigen mandje. Naar de kliniek rijden en de euthanasie gewoon buiten doen.

Inderdaad.

Is er voor dit zover kwam al gesproken over de wens om thuis in te slapen?
Het kan gewoon niet altijd om op stel en sprong iemand van de praktijk weg te laten gaan, zeker als ze niet standaard visites rijden.
Mijn Umi is thuis ingeslapen. Ze was ruim 15. In de maanden voor het inslapen is thuis inslapen al besproken (ik woon ruim buiten hun gebied waar ze aan huisbezoek doen) toen het zover was eerst nog zelf op de kliniek geweest (ze was mee, wilde nog een bloedonderzoek om zaken uit te sluiten) daar besproken wanneer er tijd was. Die dag/avond niet, de volgende dag heeft m’n dierenarts geschoven met afspraken en haar lunchpauze “opgeofferd” zodat het thuis kon en mijn man er ook bij kon zijn.

In overleg dus en ruim vooraf al aangegeven. Waarbij ik ook wist dat als het in de vakantie van mijn vaste arts vd praktijk zo ver zou zijn we wel daarheen moesten. De afspraak stond met haar, de anderen vd praktijk verwachtte ik echt niet dezelfde service van, daar waren geen afspraken over en huisbezoek is niet standaard binnen de praktijk.

Nanna schreef:

lotje&famke schreef: Mijn ouders mochten wel langskomen met de hond bij de kliniek, maar de hond is zo ziek dat reizen niet meer gaat.

Hond achterin de auto leggen, in zijn eigen mandje. Naar de kliniek rijden en de euthanasie gewoon buiten doen.

Een dap heeft vaak een hele planning met spreekuren en operaties. Een spoedje kan vaak wel tussendoor maar huisbezoek niet op stel en sprong.
Vind het ook wel bijzonder om zó tot op het laatste moment te wachten totdat die ziel zelf al zowat de geest geeft.

dat was ook mijn gedachte eigenlijk, ze toch niet ineens zo slecht?

Bellen met de dierenarts zelf, erop staan dat ze doorverbonden worden.

Zo te lezen was ze al langer ziek, waarom niet eerder contact opgenomen met een DA om een afspraak over; mocht ze te ziek worden of de DA dan snel kan komen. Dan had je het antwoord geweten dat deze DA hoog waarschijnlijk geen tijd had om langs te komen.
Waarom kan ze niet op schoot in de auto, zodat jullie zelf naar een DA toe kunnen.
Vind het echt heel sneu dat de hond zo moet lijden en hoop dat ze snel uit dr lijden word verlost.
Wens jullie heel veel sterkte toe.

Bedankt voor de reacties. Inmiddels via via een dierenarts gevonden die bij mijn ouders thuis kan komen om het hondje in te laten slapen. Gelukkig toch nog gevonden.

Wat betreft de vragen of er niet te lang 'gewacht' is; ik denk dat elk hondenbaasje voor zijn eigen hond kan en moet beslissen wanneer het genoeg is geweest. Je kunt helaas niet in een glazen bol de toekomst voorspellen. De dood en ziekte laat zich niet plannen. In het verleden zijn al wat tumoren weggehaald en dat leek toen rustig. Noesje heeft nog maar kort last van haar nieren. Ze heeft hier medicatie en speciaal voer voor meegekregen en dat leek even goed aan te slaan. Ik heb haar pas geleden nog gezien en vond haar toen ook nog vrolijk en tevreden rondrennen. En nog een heel helder hoofd. Maar helaas is ze in een korte tijd heel snel achteruitgegaan. Natuurlijk is er steeds nauw contact geweest met de dierenarts, zij gaan normaal wel bij mensen thuis langs om huisdieren in te laten slapen. Mijn ouders hadden daar wel vertrouwen in. Alleen nu de dikke pech dat ze in de dierenkliniek net met een verbouwing zitten waardoor ze een poosje niet konden opereren en waardoor alle dierenartsen het nu razend druk hebben.

Leeuwarden deed mijn oren gelijk spitsen. Ik was er al bang voor dat ze net pech hadden door dat verbouwen. Normaal doen zij dat inderdaad echt wel, maar nu net pech qua situatie daar op dit moment. Gelukkig is het alsnog gelukt een dierenarts te vinden. Sterkte voor je ouders!

Heel veel sterkte voor je ouders.

hakunamatata schreef:Leeuwarden deed mijn oren gelijk spitsen. Ik was er al bang voor dat ze net pech hadden door dat verbouwen. Normaal doen zij dat inderdaad echt wel, maar nu net pech qua situatie daar op dit moment. Gelukkig is het alsnog gelukt een dierenarts te vinden. Sterkte voor je ouders!

Bedankt. Ze zijn inderdaad altijd blij geweest met deze dierenkliniek, stomme pech. Je bent denk ik op zo'n moment ook wat in paniek omdat je het graag op een goede manier wilt laten doen en als je dan niemand kunt vinden is een rotsituatie nog meer een rotsituatie.

Hilly45 schreef:Heel veel sterkte voor je ouders.

Dankje Hilly. Een hondenleven is te kort Zeker als een hondje je zo goed past zoals Noes bij mijn moeder hoorde (en Sam bij jou )

Nanna schreef:

lotje&famke schreef:Bedankt voor de reacties. Inmiddels via via een dierenarts gevonden die bij mijn ouders thuis kan komen om het hondje in te laten slapen. Gelukkig toch nog gevonden.

Fijn. En wens je ouders maar sterkte toe, het verliezen van zo'n oud maatje is niet niks.

Bedankt, het was een gouden hondje, heel vriendelijk en bescheiden. Het was gelukkig een goede dierenarts, het is heel rustig verlopen.

De dag dat ik de vraag op het forum stelde ging het slecht, maar ze hebben gelukkig een rustige nacht gehad. En toen het dan allemaal geregeld was liep ze ineens weer kwispelend door de tuin te scharrelen en ze wilde niet meer eten maar pikte wel snel een koek voor bezoek van tafel Toen toch weer die twijfel, misschien nog een paar dagen...
De dierenarts heeft haar dossier doorgelezen en was bang voor uitzaaiingen naar de longen vanwege de hoest. Op deze leeftijd is er geen perspectief meer, dus hebben ze haar gisteren wel thuis laten in slapen.

Dag lieve Noes, bedankt voor alles

Gelukkig wel thuis, dat is heel fijn. Zul je net zien, dat ze dan op de dag zelf ineens weer van alles laten zien, waardoor je twijfelt.

fijn dat je alsnog snel terecht kon bij een DA, sterkte met het verlies van jullie kanjer