Hunebedpret
Geplaatst: 03 sep 2018 16:14
Ok dit is een beetje een raar verhaal, maar Marinus houdt van rituelen. Niet van bestaande, maar van zelfverzonnen. En hij houdt van hunebedden. Vorig jaar op vakantie in Duitsland hebben we veel hunebedden gejaagd. Nu heeft Marinus ook een veel te grote fantasie 
dus hij bedacht dat we wel een ritueel konden verzinnen om de hunebedden te vragen mij een kind te schenken 
Zo gezegd zo gedaan, bij een flink grote hunebed om en om alle stenen aangeraakt het hele kringetje rond en nog zo wat van die dingen, waarbij Marinus plechtig vroeg of ik zwanger mocht worden. Whaddayouknow, een maand later ben ik zwanger 
En aangezien Livia gezond en wel ter wereld is gekomen vond ik dat het onderdehand wel tijd werd om de hunebedden te bedanken. Dus gister hebben we onze wagen volgeladen vol met oude wijven, eh nee met de hond, de baby en N'Deye (ons nepkind) en we zijn naar Drenthe getuft om een hunebed te zoeken. En we vonden er twee! Nouja, here goes:
N'Deye wilde Livia graag dragen. Mooi toch <3
Een door Marinus gepimpte kelk, want hij vond dat we een offer moesten brengen. Met melk
Oor had een beetje schijt aan de rituelen en vermaakte zich uitstekend met rondracen en toeristen in de gaten houden vanaf het hunebed
Hier wordt de melk geofferd
Baby
(soms is ze echt knapper hoor, ze lijkt hier wel een trol )
Einde van het rondje stenen aanraken om en om (dat moest natuurlijk opnieuw)
Gezinnetje
Mijn 3 "kinderen"
Toen waren we uitgeritueeld, en zijn we naar het Melkwegpad gegaan. Dat is een vreselijk saai pad met miniscule beetjes informatie over de, je raad het, melkweg, en je komt nog alngs de fluisterschotels en echte schotels en dat vindt Marinus vet ofzo
Het pad loopt door het bos en Oor vond het wel gezellig om met een stekelige tak langs onze benen te schampen. Hier met de stok des doods 
Toen had Livia honger en heb ik voor het eerst in het wild gevoed, wat wel een soortvan klein overwinninkje was
Oortje helemaal in haar element
Knuffel halen bij de baas
Wat is ze knap he? Nouja dat vind ik iig.
De aap was ook mee
Charmant
Schuin oplopende evenwichtsbalk
Fluisterschotels! Of hoe die dingen ook heten. Het zijn er twee en als je er in fluistert hoort degene bij de andere schotel het heel hard. Wooptiedoeptie.
Marinus ging los
Oortje had er verder weinig mee. Wat staat ze hier toch mooi. Ik was van tevoren een beetje bang dat ik Oor misschien wat minder leuk zou vinden als de baby er eenmaal was. Want eerlijk gezegd ging dat wel zo met mijn kat, toen ik Oor eenmaal had. Maar dat is gelukkig niet zo, ik ben nog steeds tot over mn oren verliefd op deze hond
En het eind, de echte schotels!
Vervolgens hebben we de dag afgesloten op een terrasje met een gigantische coupe ijs met aardbeien en slagroom. Ik denk dat de hunebedgoden wel tevreden zijn
Wij iig wel! 
dus hij bedacht dat we wel een ritueel konden verzinnen om de hunebedden te vragen mij een kind te schenken Zo gezegd zo gedaan, bij een flink grote hunebed om en om alle stenen aangeraakt het hele kringetje rond en nog zo wat van die dingen, waarbij Marinus plechtig vroeg of ik zwanger mocht worden. Whaddayouknow, een maand later ben ik zwanger En aangezien Livia gezond en wel ter wereld is gekomen vond ik dat het onderdehand wel tijd werd om de hunebedden te bedanken. Dus gister hebben we onze wagen volgeladen vol met oude wijven, eh nee met de hond, de baby en N'Deye (ons nepkind) en we zijn naar Drenthe getuft om een hunebed te zoeken. En we vonden er twee! Nouja, here goes:N'Deye wilde Livia graag dragen. Mooi toch <3
Een door Marinus gepimpte kelk, want hij vond dat we een offer moesten brengen. Met melk
Oor had een beetje schijt aan de rituelen en vermaakte zich uitstekend met rondracen en toeristen in de gaten houden vanaf het hunebed
Hier wordt de melk geofferd
Baby
(soms is ze echt knapper hoor, ze lijkt hier wel een trol )Einde van het rondje stenen aanraken om en om (dat moest natuurlijk opnieuw)
Gezinnetje
Mijn 3 "kinderen"
Toen waren we uitgeritueeld, en zijn we naar het Melkwegpad gegaan. Dat is een vreselijk saai pad met miniscule beetjes informatie over de, je raad het, melkweg, en je komt nog alngs de fluisterschotels en echte schotels en dat vindt Marinus vet ofzo
Het pad loopt door het bos en Oor vond het wel gezellig om met een stekelige tak langs onze benen te schampen. Hier met de stok des doods Toen had Livia honger en heb ik voor het eerst in het wild gevoed, wat wel een soortvan klein overwinninkje was
Oortje helemaal in haar element
Knuffel halen bij de baas
Wat is ze knap he? Nouja dat vind ik iig.
De aap was ook mee
Charmant
Schuin oplopende evenwichtsbalk
Fluisterschotels! Of hoe die dingen ook heten. Het zijn er twee en als je er in fluistert hoort degene bij de andere schotel het heel hard. Wooptiedoeptie.
Marinus ging los
Oortje had er verder weinig mee. Wat staat ze hier toch mooi. Ik was van tevoren een beetje bang dat ik Oor misschien wat minder leuk zou vinden als de baby er eenmaal was. Want eerlijk gezegd ging dat wel zo met mijn kat, toen ik Oor eenmaal had. Maar dat is gelukkig niet zo, ik ben nog steeds tot over mn oren verliefd op deze hond
En het eind, de echte schotels!
Vervolgens hebben we de dag afgesloten op een terrasje met een gigantische coupe ijs met aardbeien en slagroom. Ik denk dat de hunebedgoden wel tevreden zijn
Wij iig wel! 
Goed om te weten mochten we in het vervolg eens ergens tussen de koeien willen wandelen. "gelukkig" past die toch niet in de auto als we Oor mee willen (en dat willen we uiteraard), dus dan wordt het sowieso een draagdoek of zak. Dat vinden ze vast minder eng.
Mocht dat ooit weer aan de orde zijn gaan we het wel opnieuw netjes vragen 