Het HondenForum

Bij mijn honden is nog nooit bloed afgenomen. Bij Lotje volgende maand voor het titeren het eerst, denk niet dat zij zo braaf zal zijn. Echter bij mijn kater Gijs, vond het allemaal goed. Eén keer moest het twee keer in een sessie, omdat dat centrifuge apparaat van de DA ploefte. Geen probleem.

Nanna schreef:Tijdens mijn tijd bij de DAP deed toch menig hond moeilijker

KLIK

Claire deed ook moeilijker
Nou was dat toen wel een pupje van 3 maanden, dat zal ook verschil uitmaken.

Clickertraining. Ik mocht ooit een dagje meelopen met verzorgers in een dierentuin en daar vertelden ze dat dit de roofdieren allemaal getraind werden om tegen het hek aan te komen staan om een injectie of een bloedafname te ondergaan. De schildpadden waren getraind om op een weegschaal te gaan staan en bij de olifanten mochten we meekijken en meedoen. Zij leerden hun poten een voor een door gat in het hek te steken voor een pedicurebehandeling.

Bij mijn Duitse dog moest een periode regelmatig bloed afgenomen worden en bij haar hielp het als ik mijn handen voor haar ogen hield. Dan bleef ze heel rustig liggen en liet alles toe. Als ze kon zien wat er gebeurde, vond ze het eng en wilde ze van de tafel af.

een kennis van me gaat met haar honden naar de bloedbank voor honden en die zijn ook zo braaf bij bloedafname, supermooi om te zien. Pom flipt helemaal door bij de DA dus die is ongeschikt Karel zou het ondergaan maar hij zou er wel stress van krijgen dus dat doen we ook maar niet

Belle schreef:Clickertraining. Ik mocht ooit een dagje meelopen met verzorgers in een dierentuin en daar vertelden ze dat dit de roofdieren allemaal getraind werden om tegen het hek aan te komen staan om een injectie of een bloedafname te ondergaan. De schildpadden waren getraind om op een weegschaal te gaan staan en bij de olifanten mochten we meekijken en meedoen. Zij leerden hun poten een voor een door gat in het hek te steken voor een pedicurebehandeling.

Bij mijn Duitse dog moest een periode regelmatig bloed afgenomen worden en bij haar hielp het als ik mijn handen voor haar ogen hield. Dan bleef ze heel rustig liggen en liet alles toe. Als ze kon zien wat er gebeurde, vond ze het eng en wilde ze van de tafel af.

Toch wel mooi om te zien en eigenlijk vreemd dat er maar weinig huishonden op deze manier getraind worden als het gaat om medische handelingen. Met Amoz heb ik het ook gedaan en dat heeft zo'n verschil gemaakt!
Bij Amy moet ook elk halfjaar bloed geprikt worden en dat ondergaat ze braaf, maar ontspannen is ze niet.

Senghe was net zo braaf als de hond op het filmpje, tot 1 van de assistentes het nodig vond om hem in de houdgreep van te houden.
Nou lukt het zelf niet meer als 3 man hem vasthoudt.

sbientje schreef:een kennis van me gaat met haar honden naar de bloedbank voor honden en die zijn ook zo braaf bij bloedafname, supermooi om te zien. Pom flipt helemaal door bij de DA dus die is ongeschikt Karel zou het ondergaan maar hij zou er wel stress van krijgen dus dat doen we ook maar niet

Ja, dat zou je denken. Lola blijft buiten staan als ik de voordeur bij de da door wil, die weigert de praktijk binnen te gaan. En als ze er eenmaal is zit ze al in de wachtkamer te bibberen en jammeren. Maar bloed afnemen voor een titerbepaling ging dan weer voorbeeldig. Als je denkt dat je het snapt...

Ik heb altijd een beetje medelijden met de dierenartsen die me vertellen hoe blij ze zijn met hoe goed mijn honden zich gedragen bij allerlei handelingen.
De toon waarop impliceert dat ze best veel moeilijke honden over de vloer krijgen

Nanna schreef:

Pemba schreef:Senghe was net zo braaf als de hond op het filmpje.

Dat is geen hond. Dat is een hyena

Het is warm

Mijn honden zijn hyena's Nee hoor, geintje, maar het kan allemaal bij ze. Bloed afnemen, tanden bekijken, in de pootjes knijpen. Ze vinden het echt niet altijd leuk (als het zeer doet), maar ze ondergaan het allemaal keurig, er komt nog geen opgetrokken lip aan te pas.

Knap hoor

Kaya van mij was ook zo vreselijk braaf: toen ze al ouder was en aan haar gebit geopereerd moest worden, moest er een infuus geprikt worden
en dat lukte niet. Ze zijn alle poten rond geweest op diverse plekken, in totaal 45 minuten en ze heeft geen kick gegeven en lag al die
tijd heel rustig.

Belle schreef: Bij mijn Duitse dog moest een periode regelmatig bloed afgenomen worden en bij haar hielp het als ik mijn handen voor haar ogen hield. Dan bleef ze heel rustig liggen en liet alles toe. Als ze kon zien wat er gebeurde, vond ze het eng en wilde ze van de tafel af.

Grappig, bij Diem is het juist andersom. Hij moet 1x per jaar ivm een te traag werkende schildklier.
Hij vindt alles wat met aanraken en onderzoeken te maken heeft vreselijk.
Maar er is 1 dierenarts die alles aan hem uitlegt en laat zien en dan is hij wel vreselijk gespannen maar hij laat het toe. Van elastiek tot de naald, alles mag hij eerst even aan ruiken voordat het om/in zijn lijft gaat: "Kijk jongen, die gaat om je poot. En deze prikken we mee, weet je nog?" En dan hangt Diem er dus met z'n kop boven, zowat tegen het gezicht van de dierenarts. Ik snap prima dat de meeste dierenartsen daar geen trek in hebben en liever hebben dat de hond goed wordt vast gehouden

Elmo doet het ook heel braaf. Hij vindt het ook totaal niet spannend, hij vindt de DA bezoeken leuk. Ik wilde hem opgeven om bloed te doneren omdat hij zo relaxt is, maar helaas is hij veel te licht. Ze moeten 25+ kilo zijn.

-Saskia- schreef:Ik heb altijd een beetje medelijden met de dierenartsen die me vertellen hoe blij ze zijn met hoe goed mijn honden zich gedragen bij allerlei handelingen.
De toon waarop impliceert dat ze best veel moeilijke honden over de vloer krijgen

haha hier hetzelfde! Ook bij de trimmer trouwens, die vertelde dat haar werk een stuk makkelijker zou zijn als het allemaal Mika's waren.
Ik oefen verschillende dingen thuis die ze ook bij de dierenarts of trimmer doen. Dat scheelt wel denk ik.

pioenroos schreef:

Belle schreef: Bij mijn Duitse dog moest een periode regelmatig bloed afgenomen worden en bij haar hielp het als ik mijn handen voor haar ogen hield. Dan bleef ze heel rustig liggen en liet alles toe. Als ze kon zien wat er gebeurde, vond ze het eng en wilde ze van de tafel af.

Grappig, bij Diem is het juist andersom. Hij moet 1x per jaar ivm een te traag werkende schildklier.
Hij vindt alles wat met aanraken en onderzoeken te maken heeft vreselijk.
Maar er is 1 dierenarts die alles aan hem uitlegt en laat zien en dan is hij wel vreselijk gespannen maar hij laat het toe. Van elastiek tot de naald, alles mag hij eerst even aan ruiken voordat het om/in zijn lijft gaat: "Kijk jongen, die gaat om je poot. En deze prikken we mee, weet je nog?" En dan hangt Diem er dus met z'n kop boven, zowat tegen het gezicht van de dierenarts. Ik snap prima dat de meeste dierenartsen daar geen trek in hebben en liever hebben dat de hond goed wordt vast gehouden

Zo doen we het bij Kai ook.. en het werkt.. Leuk is het niet, maar "ok dan".

Yara moet regelmatig bloedprikken vanwege haar cushing maar die vind het geweldig bij de DA. Het kan haar niks schelen dat ze prikken krijgt, ze geeft geen krimp. Ook allerlei andere onderzoeken vind ze geen enkel probleem. De DA vind haar een voorbeeldige patiënt. Zodra ze door heeft dat we naar de DA gaan dan staat ze al bij de deur, gek beest.