Het HondenForum

Wie weet er een goede betrouwbare honden gedrags therapeut in Zeeland, Zeeuws-Vlaanderen?
Het gaat absoluut niet goed met on ze teckel...
Zijn agressiviteit word steeds erger...het begon naar vreemde buitens huis, maar nu moeten we binnen met vreemde ook opletten dat hij ze niet bijt.
Buiten zou hij iedere voorbijganger aanvallen als we niet opletten...andere honden dan eigen roedel, moet hij ook niet begint gelijk te grommen...
En gister was eigenlijk de druppel die de emmer liet overlopen , hij heeft geprobeerd echt uit te vallen naar jongste dochter, en omdat ik ernaast zat en hem een opduivel gaf beet hij mij....hij kreeg echt waas voor zijn ogen, het is dat ik hem gelijk goed vast had, want hij had me helemaal open willen bijten....hij stopte niet maar heeft zeker 5 minuten als een dolle om zich heen gebeten om mij te raken
Het lijkt wel of er iets niet goed zit in zn kop......vooral omdat het steeds erger wordt dit gedrag.

Wat zouden jullie doen? ik dacht eerst door therapeut laten kijken of dit een gedragsprobleem is , en daarna evt dierenarts iets lichamelijks laten onderzoeken.
Moet zeggen dat ik dit eigenlijk een heel gevaarlijke wending vind in ons gezin met 3 kinderen, en waar dus heel vaak vreemde kinderen mee naar huis komen.....
Hond is net 2 jaar, reu , ongecastreerd.
Pffffff zit er even doorheen....alle hulp en tips, en naam goede therapeut, ben ik heel blij mee

De gedragstherapeuten die ik ken, vinden het fijn als je ook alvast bij de dierenarts bent geweest om pijn of ander ongemak uit te sluiten.

Heel veel succes alvast, ik ken zelf helaas niemand in de buurt daar.

Ik zou medische zaken uitsluiten en voor een goede gt zou ik Ranetje een pb sturen. En uiteraard om jullie eigen veiligheid denken maar dat spreekt voor zich

Wat klote zeg!
Ik zou denk ik eerst naar de dierenarts en dan naar een therapeut.
Sterkte!

Ik zou eerst idd medische oorzakeen uitsluiten.

Heavy schreef:Wat vreselijk . Is er iets gebeurd of veranderd de laatste tijd ? Was je niet geopereerd? Heb je minder energie misschien ?

Dat is toch geen reden om je zo te willen toetakelen.
Vind dat altijd zo verbazingwekkend. Ben meerdere malen geopereerd dan waren de honden juist heel braaf en volgzaam ,hooguit waakser maar nooit van plan me nu eens goed te grazen te nemen omdat het kon.
Dan zit er toch wat scheef in je verhouding met elkaar lijkt mij.

Eerst inderdaad medische oorzaken uitsluiten en kijken naar wat er in de thuissituatie veranderd zou kunnen zijn. Ga ook na of je in de aanloop naar deze climax niet per ongeluk angst hebt proberen te corrigeren. Angst corrigeren laat de boel namelijk escaleren. Juist dat doorgaan en dat waas kunnen veroorzaakt worden door paniek. Dan is het voorkomen van de angst-situaties en daar stukje bij beetje mee om leren gaan de aangewezen weg.

Afmaken.

Eerst kijken of er een medische oorzaak is.
Als daar alles is uitgesloten kun je aan het gedrag gaan werken.
Sterkte,

Verstuurd vanaf mijn WAS-LX1A met Tapatalk

ruudstofferboa schreef: Wat zouden jullie doen? ik dacht eerst door therapeut laten kijken of dit een gedragsprobleem is , en daarna evt dierenarts iets lichamelijks laten onderzoeken.
Moet zeggen dat ik dit eigenlijk een heel gevaarlijke wending vind in ons gezin met 3 kinderen, en waar dus heel vaak vreemde kinderen mee naar huis komen.....
Hond is net 2 jaar, reu , ongecastreerd.
Pffffff zit er even doorheen....alle hulp en tips, en naam goede therapeut, ben ik heel blij mee

Alleen door een dierenarts en wel meteen.
Is er medisch niets dan zou ik er, hoe naar ook, niet mee verder gaan. Je kinderen zijn veel belangrijker.

Wat vervelend (en dat dekt absoluut de lading niet)
Zou ook eerst medisch uitsluiten. Een goede therapeut vraagt dat ook als eerste.
Sterkte.

Ga direct afspraak dierenarts maken........
Het is zo moeilijk, vandaag is hij weer superlief, komt heerlijk knuffeld op dochters schoot zitten, maar ik heb ook gezien, toen ze hem een welterusten kusje wilde geven gisteren, hoe hij naar haar gezicht uitviel

Gt gaat aller eerst castratie aan bevelen dus riemen vast..... ik zou ook eerst even naar de DA gaan eerst... en verder zou het me niet zoveel uitmaken waar de GT vandaan kwam als hij maar goed is dus informeer vooraf echt heel duidelijk dat je een goede hebt...

en ik zou op korte termijn echt alles voor elkaar willen hebben als de hond zo reageert en je hebt kinderen dus gas erop.... Kan zijn dat de hond niet genoeg slaapt en dus overprikkeld is, - honden die niet genoeg slapen en dat voor langere tijd kunnen net als mensen wanen krijgen als ze meer dan over vermoeid/geprikkeld zijn ( het zou een mogelijke oorzaak kunnen zijn .) en zo zijn er nog meer mogelijke oorzaken.. snel regelen dus,... want soms zijn het kleine dingen en is het alleen bijsturen

ruudstofferboa schreef:Ga direct afspraak dierenarts maken........
Het is zo moeilijk, vandaag is hij weer superlief, komt heerlijk knuffeld op dochters schoot zitten, maar ik heb ook gezien, toen ze hem een welterusten kusje wilde geven gisteren, hoe hij naar haar gezicht uitviel

Dat soort affectie tonen zou ik per direct niet meer laten gebeuren hoe vervelend ook. De teckel is off limits wat knuffelen betreft zou ik stellen.

ruudstofferboa schreef:Ga direct afspraak dierenarts maken........
Het is zo moeilijk, vandaag is hij weer superlief, komt heerlijk knuffeld op dochters schoot zitten, maar ik heb ook gezien, toen ze hem een welterusten kusje wilde geven gisteren, hoe hij naar haar gezicht uitviel

sowieso is DAT natuurlijk een absolute NONO!! Een hond laat je door de kinderen geen weltrustekusje geven, zeker niet als de situatie zo gespannen is. Dit zijn de eerste dingen die je zelf kunt doen om dit gedrag in te dammen. Niet dat dat altijd genoeg is maar wel ff blijven nadenken natuurlijk.

De regels ff wat strakker zetten, prima eerste stap.

Wat doe je verder met de hond? Cursus, Training, wandeling, uitdaging?

Uiteraard eerst het medische uitsluiten maar ik heb op basis van dit soort berichtjes, die ik quote, ook even het idee dat je zelf ook fouten maakt, die het gedrag van de hond versterken. Het gedrag mag niet, daar ben ik het 100% mee eens... maar je kunt er zelf ook heel veel aan doen om het juist te versterken of af te zwakken. Een GT kan prima op zijn plaats zijn maar dan moeten wel ALLE gezinsleden erachter staan en zich eraan houden. Zijn de kinderen op een leeftijd dat ze dat aankunnen?

Suzanne

Heavy schreef:

ruudstofferboa schreef:Ga direct afspraak dierenarts maken........
Het is zo moeilijk, vandaag is hij weer superlief, komt heerlijk knuffeld op dochters schoot zitten, maar ik heb ook gezien, toen ze hem een welterusten kusje wilde geven gisteren, hoe hij naar haar gezicht uitviel

Had je dochter geen problemen met haar gedrag? Woede uitbarstingen toch ? Het kan dat hij haar niet meer vertrouwd

Die gedachten had ik ook gelijk, misschien mogelijk ongezien iets gebeurt waardoord de hond het kind niet meer vertrouwd.

Lizzie. schreef:

Heavy schreef:

ruudstofferboa schreef:Ga direct afspraak dierenarts maken........
Het is zo moeilijk, vandaag is hij weer superlief, komt heerlijk knuffeld op dochters schoot zitten, maar ik heb ook gezien, toen ze hem een welterusten kusje wilde geven gisteren, hoe hij naar haar gezicht uitviel

Had je dochter geen problemen met haar gedrag? Woede uitbarstingen toch ? Het kan dat hij haar niet meer vertrouwd

Die gedachten had ik ook gelijk, misschien mogelijk ongezien iets gebeurt waardoord de hond het kind niet meer vertrouwd.

Dat kan wel zo zijn maar is geen reden om als je op je gedrag aangesproken wordt dan ook maar in het baasje welke je wel kunt vertrouwen te willen aanvliegen.

De hond lag niet te slapen, maar lag tussen ons in op de bank....hij zat rechtop toen mijn dochter opstond en dan geeft ze hem altijd als hij wakker is een kusje op zijn koppie.
Op dat moment zonder grommen vooral viel hij echt gericht naar haar gezicht uit, en stak ik mijn arm ertussen, waar nu behoorlijke blauwe plekken opstaan, van tanden die erlangs schramde, vervolgens heb ik hem direct beetgepakt en gecorrigeerd.

Mijn dochter heeft gelukkig al een hele tijd geen driftbuien meer, en verder zijn er geen veranderingen in ons huis.
Ik kom net terug van dierenarts en die kan lichamelijk niks vinden, maar gaf ook aan dat ik goed moet oppassen, daar hij normaal op tafel daar wat gromt, maar nu ik hem echt heel goed moest vasthouden , en zelf een muilkorf nodig was, daar hij gericht naar haar kijkend wilde proberen bijten!

Mijn kinderen hebben leeftijd van 10,14,16 jaar, en opgegroeid met honden, en nooit met opvoeding problemen gehad(andere honden).
Qua beweging loop ik veel met deze hond, en kan hij in omheinde hondewei, als er geen andere honden zijn< zich lekker uitleven met bal of stokken.
Als ik ga terug kijken heeft hij vanaf pup al vreemd gedrag vertoont, naar vreemde mensen en honden, kroop achter mij weg, wilde niet geaaid worden, en dat is zich gaan uitbreiden naar zoals het nu is.
Kijk dat hij niet lief is naar andere vindt ik geen probleem, let buiten goed op gaat nooit los, en binnen steek ik hem even weg als er iemand komt.
Maar dat het gedrag zich nu naar ons keert.... dat vind ik helemaal niks.
Ik zeg niet dat ik alles goed heb gedaan qua opvoeding, maar alle honden die we gehad hebben heb ik nog nooit deze problemen mee gehad, altijd fijne honden aan gehad, maar weet niet goed of in dit geval de fout bij mij ligt of bij de hond..

ruudstofferboa schreef:De hond lag niet te slapen, maar lag tussen ons in op de bank....hij zat rechtop toen mijn dochter opstond en dan geeft ze hem altijd als hij wakker is een kusje op zijn koppie.
Op dat moment zonder grommen vooral viel hij echt gericht naar haar gezicht uit, en stak ik mijn arm ertussen, waar nu behoorlijke blauwe plekken opstaan, van tanden die erlangs schramde, vervolgens heb ik hem direct beetgepakt en gecorrigeerd.

Mijn dochter heeft gelukkig al een hele tijd geen driftbuien meer, en verder zijn er geen veranderingen in ons huis.
Ik kom net terug van dierenarts en die kan lichamelijk niks vinden, maar gaf ook aan dat ik goed moet oppassen, daar hij normaal op tafel daar wat gromt, maar nu ik hem echt heel goed moest vasthouden , en zelf een muilkorf nodig was, daar hij gericht naar haar kijkend wilde proberen bijten!

Mijn kinderen hebben leeftijd van 10,14,16 jaar, en opgegroeid met honden, en nooit met opvoeding problemen gehad(andere honden).
Qua beweging loop ik veel met deze hond, en kan hij in omheinde hondewei, als er geen andere honden zijn< zich lekker uitleven met bal of stokken.
Als ik ga terug kijken heeft hij vanaf pup al vreemd gedrag vertoont, naar vreemde mensen en honden, kroop achter mij weg, wilde niet geaaid worden, en dat is zich gaan uitbreiden naar zoals het nu is.
Kijk dat hij niet lief is naar andere vindt ik geen probleem, let buiten goed op gaat nooit los, en binnen steek ik hem even weg als er iemand komt.
Maar dat het gedrag zich nu naar ons keert.... dat vind ik helemaal niks.
Ik zeg niet dat ik alles goed heb gedaan qua opvoeding, maar alle honden die we gehad hebben heb ik nog nooit deze problemen mee gehad, altijd fijne honden aan gehad, maar weet niet goed of in dit geval de fout bij mij ligt of bij de hond..

dit vetgedrukte klinkt leuk. Je zou denken dat dat goed is voor een hond.. maar de vraag is wat doe je SAMEN?! Deze vorm van beweging is geen uitdaging ;-(
Eerst dit probleem oplossen natuurlijk maar dan samen aan de slag. Speuren? Hersenwerkjes? Hooperen? Gehoorzaamheid.. dus gewoon, echt samen aan de slag.

Suzanne

Hij wilde als pup al niet geaaid worden? Dat is geen vreemd gedrag, dat zit gewoon in het karakter. Als je de hond daarin niet serieus neemt, kan de spanning opbouwen tot ie ook van bekenden geen aanraking meer tolereert. Ik vrees dat er vooral sprake is van onbegrip naar elkaar.
Ik zou zelf om pijn uit te sluiten een paar dagen pijnstilling gegeven hebben. Honden geven pijn namelijk lang niet altijd duidelijk aan...

Fotogravinnetje schreef:Hij wilde als pup al niet geaaid worden? Dat is geen vreemd gedrag, dat zit gewoon in het karakter. Als je de hond daarin niet serieus neemt, kan de spanning opbouwen tot ie ook van bekenden geen aanraking meer tolereert. Ik vrees dat er vooral sprake is van onbegrip naar elkaar.
Ik zou zelf om pijn uit te sluiten een paar dagen pijnstilling gegeven hebben. Honden geven pijn namelijk lang niet altijd duidelijk aan...

Goeie!

Suzanne

Nanna schreef:

Fotogravinnetje schreef:Hij wilde als pup al niet geaaid worden?

Dat is vrij normaal teckelgedrag. Eigenlijk zijn de meeste teckels die ik ken eenkennig. Uitzonderingen daargelaten.
Pirke heeft het ook. Die wil ook niet door vreemden bepoteld worden. Hij bijt dan niet, dat niet. Maar hij onttrekt zich eraan.

Dat zie ik nu ook aan Gandalfje, waar Frodo ieder mens enig vindt (hij kwispelt zelfs uitbundig als er een fietser langs rijdt) vindt Gandalfje vreemden maar niks. Hij is stabiel, verkent zonder angst de wereld maar als mensen hem willen aaien of lokken ontrekt hij zich eraan door achter mijn benen te gaan staan. Ook bij de dierenarts gisteren liet hij zich niet paaien met lekkers maar bleef onder mijn stoel zitten. Hij maakte zeker geen wantrouwende indruk maar ging gewoon niet op de kirrende assistente af.

ruudstofferboa schreef:De hond lag niet te slapen, maar lag tussen ons in op de bank....hij zat rechtop toen mijn dochter opstond en dan geeft ze hem altijd als hij wakker is een kusje op zijn koppie.
Op dat moment zonder grommen vooral viel hij echt gericht naar haar gezicht uit, en stak ik mijn arm ertussen, waar nu behoorlijke blauwe plekken opstaan, van tanden die erlangs schramde, vervolgens heb ik hem direct beetgepakt en gecorrigeerd.

Mijn dochter heeft gelukkig al een hele tijd geen driftbuien meer, en verder zijn er geen veranderingen in ons huis.
Ik kom net terug van dierenarts en die kan lichamelijk niks vinden, maar gaf ook aan dat ik goed moet oppassen, daar hij normaal op tafel daar wat gromt, maar nu ik hem echt heel goed moest vasthouden , en zelf een muilkorf nodig was, daar hij gericht naar haar kijkend wilde proberen bijten!

Mijn kinderen hebben leeftijd van 10,14,16 jaar, en opgegroeid met honden, en nooit met opvoeding problemen gehad(andere honden).
Qua beweging loop ik veel met deze hond, en kan hij in omheinde hondewei, als er geen andere honden zijn< zich lekker uitleven met bal of stokken.
Als ik ga terug kijken heeft hij vanaf pup al vreemd gedrag vertoont, naar vreemde mensen en honden, kroop achter mij weg, wilde niet geaaid worden, en dat is zich gaan uitbreiden naar zoals het nu is.
Kijk dat hij niet lief is naar andere vindt ik geen probleem, let buiten goed op gaat nooit los, en binnen steek ik hem even weg als er iemand komt.
Maar dat het gedrag zich nu naar ons keert.... dat vind ik helemaal niks.
Ik zeg niet dat ik alles goed heb gedaan qua opvoeding, maar alle honden die we gehad hebben heb ik nog nooit deze problemen mee gehad, altijd fijne honden aan gehad, maar weet niet goed of in dit geval de fout bij mij ligt of bij de hond..

Ja maar geen hond is hetzelfde natuurlijk. Ik ben nu aan mechel 4 en 5 bezig maar geen enkele was hetzelfde en mechel 4 moet ik echt anders opvoeden dan nr 5. Een wereld van verschil en ja de ene heeft dus meer privileges dan de ander dat is dan maar zo.

Fotogravinnetje schreef:Hij wilde als pup al niet geaaid worden? Dat is geen vreemd gedrag, dat zit gewoon in het karakter. Als je de hond daarin niet serieus neemt, kan de spanning opbouwen tot ie ook van bekenden geen aanraking meer tolereert. Ik vrees dat er vooral sprake is van onbegrip naar elkaar.
Ik zou zelf om pijn uit te sluiten een paar dagen pijnstilling gegeven hebben. Honden geven pijn namelijk lang niet altijd duidelijk aan...

Dit

Wat een rotsituatie zeg. Toen Alfil zo'n anderhalf jaar was, begon hij ook opeens op de meest onverwachte momenten mijn jongste zoon te intimideren, evenals onze andere hond Lily. Een paar keer is daarbij een snep gevallen. Verschrikkelijk, want je weet dat het gedrag of nú moet stoppen of hij zal eruit moeten. Gelukkig is het helemaal goed gekomen. In Alfil's geval door hem in het algemeen veel duidelijkere kaders te geven en niet te laten claimen (plekken of mij). Alfil is nogal een stresskip en ik vermoed dat zijn gedrag vooral voortkwam uit stress. Juist die duidelijke kaders en hem laten weten dat hij niks hoefde te regelen in huis, gaf hem meer rust. Tegelijkertijd bij de allereerste signalen van stress (bijvoorbeeld van een afstand naar mijn zoon of Lily kijken met een gespannen lijf) hem afkappen. Dan zag je direct de ontspanning terugkeren in zijn lijf. En inderdaad wat meer afstand nemen. Affectie zijn de wandelingen, het eten, een oefening; vertroetelen is nu niet aan de orde.
Nu denk ik wel dat Alfil (meer in de lijn van een collie) een heel andere hond is dan de jouwe. Alfil is juist echt een mensenhond die het heerlijk vindt om menselijke aandacht te krijgen.
Er is al door verschillende mensen gezegd dat jullie hond een bepaalde vorm van aandacht waarschijnlijk niet waardeert. Wat dat betreft herken ik daarin onze podenco Lily. Ze vindt het vreselijk als je dicht bij haar hoofd komt, met je handen en helemaal met je hoofd. Probeer je haar een kus op haar hoofd te geven, dan zou ze nooit bijten, maar wel wegduiken. Dat doe ik dus ook nooit. Zij vindt het daarentegen heerlijk als ik haar boven de staartaanhechting kriebel, of als ze zelf op haar rug gaat liggen haar buikje aai. In die zin is het belangrijk dat je je hond accepteert zoals hij is.
Sterkte, hopelijk is dit slechts een fase.

ruudstofferboa schreef:Wie weet er een goede betrouwbare honden gedrags therapeut in Zeeland, Zeeuws-Vlaanderen?
Het gaat absoluut niet goed met on ze teckel...
Zijn agressiviteit word steeds erger...het begon naar vreemde buitens huis, maar nu moeten we binnen met vreemde ook opletten dat hij ze niet bijt.
Buiten zou hij iedere voorbijganger aanvallen als we niet opletten...andere honden dan eigen roedel, moet hij ook niet begint gelijk te grommen...
En gister was eigenlijk de druppel die de emmer liet overlopen , hij heeft geprobeerd echt uit te vallen naar jongste dochter, en omdat ik ernaast zat en hem een opduivel gaf beet hij mij....hij kreeg echt waas voor zijn ogen, het is dat ik hem gelijk goed vast had, want hij had me helemaal open willen bijten....hij stopte niet maar heeft zeker 5 minuten als een dolle om zich heen gebeten om mij te raken
Het lijkt wel of er iets niet goed zit in zn kop......vooral omdat het steeds erger wordt dit gedrag.

Ai, dat klinkt zorgelijk. Ik zou zoals al aangegeven is een paar dagen/week pijnstilling geven om te kijken of hij pijn heeft, daarnaast inderdaad gelijk een goede GT zoeken. Maar... ook gelijk alles inzetten op voorkomen! Ik begrijp eerlijk gezegd niet dat je na het bovenstaande gewoon nog je dochter met haar gezicht bij hem laat. Hij bouwt tot nog toe steeds verder uit met zijn agressiviteit schrijf je, dus mijn advies: geef hem nu gewoon geen kans meer om zijn tanden in mensen te zetten, zeker niet in je kinderen of bezoek.

Ik hoop dat je er met een goede GT uitkomt, ik ben erg benieuwd .

Ik zou hem binnen voorlopig gewoon negeren, niet op de bank, nada niksos. Als je je niet fatsoenlijk kunt gedragen heb je pech. Totdat je er 100% zeker van bent dat hij veilig is. Maar dat moet dan wel iedereen in het gezin doen, anders heeft het geen zin. Hij heeft zijn rechten helemaal verspeeld.

Neeltje schreef:Ik zou hem binnen voorlopig gewoon negeren, niet op de bank, nada niksos. Als je je niet fatsoenlijk kunt gedragen heb je pech. Totdat je er 100% zeker van bent dat hij veilig is. Maar dat moet dan wel iedereen in het gezin doen, anders heeft het geen zin. Hij heeft zijn rechten helemaal verspeeld.

Dit.
Even helemaal terug naar af. Niet helemaal negeren, maar alle aandacht moet verdient worden en privileges zéker! Dus niet op de bank.
Je kinderen zijn niet heel klein meer, dus het is zaak dat zij ook goed geinstrueerd worden en meewerken, geen gekus en geknuffel.

En even goed nadenken of je ervoor wilt gaan, of je het risico wilt nemen. Als er alleen volwassenen in huis zouden wonen oké, maar er zijn kinderen in het spel. En ook nog kinderen van anderen. Dat is nogal een ding.
Ik zal je eerlijk vertellen dat daar voor mij persoonlijk een grens ligt, maar dat is voor iedereen anders natuurlijk.

Veel sterkte met de situatie, want het is natuurlijk helemaal kut! Heel naar en vervelend voor je

Floortje schreef:

Neeltje schreef:Ik zou hem binnen voorlopig gewoon negeren, niet op de bank, nada niksos. Als je je niet fatsoenlijk kunt gedragen heb je pech. Totdat je er 100% zeker van bent dat hij veilig is. Maar dat moet dan wel iedereen in het gezin doen, anders heeft het geen zin. Hij heeft zijn rechten helemaal verspeeld.

Dit.
Even helemaal terug naar af. Niet helemaal negeren, maar alle aandacht moet verdient worden en privileges zéker! Dus niet op de bank.
Je kinderen zijn niet heel klein meer, dus het is zaak dat zij ook goed geinstrueerd worden en meewerken, geen gekus en geknuffel.

En even goed nadenken of je ervoor wilt gaan, of je het risico wilt nemen. Als er alleen volwassenen in huis zouden wonen oké, maar er zijn kinderen in het spel. En ook nog kinderen van anderen. Dat is nogal een ding.
Ik zal je eerlijk vertellen dat daar voor mij persoonlijk een grens ligt, maar dat is voor iedereen anders natuurlijk.

Veel sterkte met de situatie, want het is natuurlijk helemaal kut! Heel naar en vervelend voor je

Dank je!!

Heb ook al contact gehad met een GT, en ga er zeker goed over nadenken, wat we willen en kunnen.
De leeftijd van de kinderen is op zich geen probleem om het te begrijpen, maar ze hebben wel alle 3 ADHD, wat ook inhoud dat ze vaak impulsief en zonder er goed over na te denken handelen....en wat minder goed leerbaar zijn in dit soort dingen.

Dat maakt het een stuk moeilijk!!
Inslapen vind ik zo rigoureus, maar wie zou dit hondje nou een nieuwe kans willen geven??
Ik denk niet dat ze er voor in de rij staan, en ikzou iemand van dit forum wel durven vertrouwen maar wil niet dat hij van hand tot hand gaat..... dan nog liever inslapen.
Ik heb er slapeloze nachten van.....

ruudstofferboa schreef: Dat maakt het een stuk moeilijk!!
Inslapen vind ik zo rigoureus, maar wie zou dit hondje nou een nieuwe kans willen geven??
Ik denk niet dat ze er voor in de rij staan, en ikzou iemand van dit forum wel durven vertrouwen maar wil niet dat hij van hand tot hand gaat..... dan nog liever inslapen.
Ik heb er slapeloze nachten van.....

Ja, dat begrijp ik.
Inslapen gaat wel ver inderdaad. Ik denk dat er onder teckelliefhebbers wel mensen zijn die dit gedrag kunnen en willen handelen. Het is natuurlijk extreem gedrag, maar teckels zijn ook wel karaktertjes. Het zou pas echt raar zijn als een labrador dit gedrag zou vertonen. Iemand met veel teckelervaring en zonder kinderen zou hier misschien wel zijn tanden in willen zetten (haha).