Duimen nodig voor Perry. Nieuwe uitslag pag. 12 !

[Budkes]

Donderdag ging ik op vakantie met camper en honden naar Luxemburg. Tijdens de reis vond ik Perry al wat sloom en niet zichzelf. Donderdagavond om 22.00 uur kwamen we aan en zijn gaan slapen. Vrijdagmorgen camper op de plek gezet en tegen de middag wilde ik met de honden het bos in. Perry wilde niet mee en hij wilde niet eten. Dat was wel vreemd want hij loopt altijd voorop en eet ook altijd. Ik ben met de rest een stukje gaan lopen en heb Perry in de camper gelaten. Hij sliep toen ik terug kwam. Mijn collega en zijn gezin, met wie ik samen was, gingen aan t eind van de middag zwemmen, maar ik ben bij de hondjes gebleven. Perry wilde niets, nog steeds niet eten en het voelde niet goed. Ben op zoek gegaan naar een dierenarts in Luxemburg maar dat viel niet mee. Het bleek een nationale feestdag te zijn maar uiteindelijk met behulp van het personeel van het restaurant een DA kunnen vinden 50 km verderop. Wij er naar toe het bleek een hele kleine praktijk waar ze alleen 1ste hulp konden verlenen maar verder niets, geen bloedonderzoek, geen echo of röntgen apparatuur helemaal niets. Zij zag wel dat zijn slijmvliezen bleek waren en dat hij behoorlijk ziek was. Ze heeft hem 2 spuiten gegeven waarvan hij volgens haar binnen een half etmaal op moest knappen of anders moest ik met hem naar een kliniek voor uitgebreider onderzoek.
'S morgens leek hij eerst iets beter, hij wilde een stukje lopen dus ik had hoop, maar hij verslechterde vrij snel. Ik heb toen besloten om niet in Luxemburg een kliniek op te zoeken maar zo snel mogelijk terug naar Nederland te gaan om daar naar mijn eigen DA te gaan. Onderweg gebeld en overlegd. Ik ben direct doorgereden omdat hij er echt slecht aan toe was.
Daar aangekomen bloed afgenomen en een echo gemaakt van zijn buikholte. Bleek hij nog maar 17% rode bloedlichaampjes te bezitten en veel te veel witte. Zijn natrium was laag. Kalium niet goed te meten en zijn cortisol veel te laag. Hij was volgens de DA echt heel erg ziek. En kantje boord, dat had ik zelf ook al wel beseft.
Overlegd met een specialist en het vermoeden van de ziekte van Addison rees. Perry kreeg een infuus en een grote dosis prednison en voor de zekerheid antibiotica . De echo liet geen verontrustende dingen zien. Als zijn hartslag richting 200 zou gaan of zijn ademhaling richting 60 moest hij een bloedtransfusie ondergaan.
Perry mee naar huis genomen en hij leek op te knappen. Hij at een blikje leverpastei op en wilde even een plas doen.
Vannacht heeft hij goed geslapen maar vanmorgen ging het helemaal mis. Hij begon om zijn as te draaien en viel om. Plaste zich leeg en kreeg een soort spastische aanvallen. Ik zou al om 9 uur met hem terug naar de DA gaan, maar direct gebeld dat ik nu (8 uur) kwam.
Zijn witte bloedlichaampjes waren gedaald naar 10 % en zijn bilurubine was extreem hoog.
Zijn afweermechanisme leek zijn bloed aan te vallen. Ondanks zijn lage hartslag en ademhaling toch aangedrongen op een bloedtransfusie. Dat vond zij ook. Gelukkig zit er een bloedbank vrij dichtbij dus ik ben met grote spoed bloed gaan halen, omdat het toen de DA met de bloedbank belde echt helemaal mis ging met Perry. Zijn lichaampje verkrampte ivm gebrek aan zuurstof en hij begon zich te strekken en met zijn ogen te draaien. Ik ben als een gek naar de bloedbank geracet om bloed te halen en zij heeft hem aan het infuus gelegd en aan de zuurstof.
Gelukkig was hij er nog toen ik terug kwam. Hij heeft een bloedtransfusie gehad en weer prednison en antibiotica en een klein infuus om kalium en natrium omhoog te krijgen. Tevens weer een dosis Prednison
Addison leek niet meer wss en er wordt nu gedacht aan een auto immuunziekte waarbij zijn afweersysteem zijn rode bloedlichaampjes aanvalt. AIHA, dit wordt ondersteund door het bloedbeeld waar bij zijn bloed in kleine bolletjes uiteen lijkt te vallen. Morgenvroeg om 11 uur zou hij een volgende bloedtransfusie krijgen, dit in 2 x om te voorkomen dat zijn lichaam meteen zou beginnen het nieuwe bloed af te breken.
Hij heeft vandaag de hele dag geslapen maar aan het eind van de middag begon hij weer zuurstof tekort krampen te vertonen. Ik heb weer gebeld met de DA en met haar afgesproken om vanavond terug te komen om 21.00 uur om zijn bloedwaarden te controleren en evt een nieuwe transfusie te geven omdat ik bang was dat we het niet zouden redden tot 11 uur morgenvroeg.
Zijn rode bloedlichaampjes bleken te zijn gestegen naar 14%, maar zijn bloed liet niet zien dat er nieuwe bloedcellen werden aangemaakt door zijn beenmerg. Nu was het kiezen uit 2 kwaden en samen besloten om toch meer een nieuwe transfusie te geven. Omdat 14 nog steeds laag was. Perry dus weer een nieuwe transfusie gegeven en om 23.00 uur konden we weer naar huis. Hij lijkt iets levendiger te worden en heeft nu net een biefstuk naar binnen gewerkt.
Ik hoop zo dat dit een kantelpunt blijkt te zijn, maar hij moet de eerste 2 weken zien te overleven. Gelukkig laat zijn bloed ook zien dat leukemie niet aan de orde is. Wat wel de oorzaak is zal waarschijnlijk niet te achterhalen zijn.
Zijn kansen zijn niet heel erg groot, maar ik hoop dat zijn ijzersterke gestel en zijn bereconditie hem er door heen helpen.
Willen jullie meeduimen voor de kleine Perrymans, ik heb met hem afgesproken dat hij 18 zou worden en hij zit nu pas op de helft, hij is echt zo'n once in a lifetime hond en mijn maatje door dik en dun. Ik kan de kleine man echt nog niet missen.

[Jeannettebo]

Ach wat een zorgen, ik duim mee voor de kleine man!

[gonnie]

Wat erg. Ik hoop dat hij er snel bovenop is.

[Ramiek]

Hier wordt heel hard geduimd! Sterkte

[Tineke]

Ik duim voor je Perry

[Manuma]

Dat is schrikken Ik ga heel hard voor jullie duimen.

[welshwitch]

De duimen draaien voor je kleine man.

[crutz]

Wat schrikken en wat een zorgen. Hoop dat hij er goed door komt. Aan je goede zorgen en doortastendheid zal het in elk geval niet liggen. Sterkte.

[Persistence]

Jeetje wat schrikken! Goed dat je naar NL terug bent gegaan. Sterkte en ik duim mee!

[S@ndr@]

Dat is heftig, hopen dat hij er goed doorkomt dan

[Inge]

Ik ga keihard duimen

[thom]

Natuurlijk duim ik hard mee.
Sterkte !

[Elmo/maureen]

Jeetje, ik duim keihard kom op Perry!

[Floortje]

De duimen draaien.
Zet 'm op kleine grote man!

[Budkes]

Dankjulliewel allemaal voor jullie duimen.
Ik heb vannacht pas de zoekfunctie gebruikt op dit forum en kwam het verhaal van Poentje van Nono tegen op dit forum, ik zat toch maar te waken bij Perry en tot nu toe had ik dat niet gedaan omdat het echt een rollercoaster van emoties was, plus het reizen etc..

Heel veel overeenkomsten met Poentje. Zelfs dezelfde dierenartsen. Ik ben dus ook direct doorgereden naar Hellendoorn, dat is mijn vaste kliniek. Zaterdag wilde Marjorie de DA in Hellendoorn ook dat Perry door zou gaan naar de Compaan, echter Dr Gerritsen zit momenteel in het buitenland. Ze heeft steeds wel met hem gebeld en geappt en ook foto's van het bloedbeeld naar hem geappt.
De beide bloedtransfusie waren wel min of meer op eigen initiatief omdat soms haast geboden was en hij niet te bereiken was of niet reageerde.
Perry heeft sinds gisteravond en vanmorgen in totaal 300 gram biefstuk en een bekertje yoghurt op. Dat was ook wel ernstig nodig omdat hij sinds woensdag niets meer gegeten had. En het is maar zo'n klein mannetje met zijn 5.5 kilo.
Hij is wel helderder ondertussen, maar wel uitgeput. Hij is net even naar een boompje gerend om een grote plas te doen en wilde meteen weer richting huis rennen, dit heb ik hem verboden en snel opgetild en weer thuis op zijn kussentje op de bank gelegd. Nu slaapt hij weer nadat hij eerst nog 100 gram biefstuk heeft gegeten.

Ik hoop dat onze ad hoc beslissing om hem 2 x bloed te geven goed uit gaat werken en niet tegen hem, er moest echter op dat moment wat gebeuren anders was hij ons ontglipt. Hij heeft in ieder geval niet meer die vreselijke krampen omdat zijn bloed geen zuurstof meer rond kan pompen. Ik besef dat dat van het geleende bloed komt en de vraag blijft of zijn beenmerg het zelf weer over gaat nemen om bloedcellen aan te maken en zijn afweersysteem door de prednison stopt met het afbreken van zijn rode bloedlichaampjes . Maar we hebben hem in ieder geval wat tijd gekocht.
Ik blijf me grote zorgen maken en weet dat hij nog steeds niet uit de gevarenzone is maar ik blijf stiekem ook nog een beetje hopen en vertrouwen op de kleine bikkel.

En ik ben blij dat ik het hier een beetje van me af kan schrijven. Dankjulliewel

[Chihuahua-paws]

Jeetje. Wat schrikken en wat naar dat dit net tijdens de vakantie gebeurd.

Veel sterkte

Verstuurd vanaf mijn WAS-LX1A met Tapatalk

[under the red sky]

Wat een heftig verhaal, veel sterkte!

[Kaiou]

Jakkes, wat eng
Beterschap voor Perry, ik duim heel hard . Jij heel veel sterkte!

[Pemba]

Ik duim voor Perry en jij heel veel sterkte.

[malinois]

Jeetje wat heftig... duimen draaien

[Yeufke]

Uiteraard draaien de duimen voor Perry.
Wat een schrik zeg. Kom op Perry, beter worden.
Sterkte!!

[Sterre]

Dat is exact hetzelfde als er met het hondje van mijn zus (kruising Russeltje) een paar jaar geleden gebeurd is. Dat kwam ook zo plotseling. Dat hondje heeft het niet gehaald. Was zo onwerkelijk van een gezond tierig beestje ineens doodziek. DA zei toen hetzelfde over auto immuun en het eigen bloed aanvallen. Ik hoop dat Perry het wel haalt. Sterkte.

[Marie-Josée]

Wat vreselijk, en dat overkomt je dan zomaar vanuit het niets. Sterkte en de duimen draaien hier ook volop!

[Machie]

Ik duim heel hard voor je mannetje!!!
Wat heftig zeg!

[Izzie_Anneke]

Wat zul je je een zorgen maken, natuurlijk duim ik mee.

[LongFields]

Brrrrrr, wat klinkt je verhaal eng! Heel erg heftig, ik duim heel hard dat Perry het gaat redden! Sterkte!

[Alfilillo]

Beetje, wat een schrik, een zorgen en stress. Hier wordt hard geduimd voor je kleine man.

[alm@]

Jee wat een heftig verhaal. Natuurlijk duim ik voor Perry

[sonj@]

Ook ik duim mee voor Perry.
Wat een schrik zo ineens.

[maitestar]

Oh wat doodeng!
Heel veel sterkte en we duimen mee.