Het HondenForum

Sam had een bobbel bij de voet, zo pats boem. Naar de dierenarts, gevraagd of het mogelijk kanker kon zijn. Is wat vocht uit gehaald, 'nee, typisch ontsteking'. Advies in de groene biotex en afwachten even. Dat gedaan, bobbel werd dikker. Weer naar dierenarts, toen is er in gesneden. Kwam veel uit. Dierenarts gaf aan 'typisch een slijmbeursontsteking', dat baseerde ze op het vocht, waar je min of meer draden van kon trekken. Advies 'blijven spoelen'. Dat gedaan. Bobbel werd direct weer dik (omdat het kapsel er dan nog in zou zitten volgens dierenarts). Ik vertrouwde het niet. Second opinion bij Hopmans Roden. Er zijn 2 onderzoeken opgestart, 1 naar bacteriën, om te kijken of en welke bacteriën er waren. En 1 naar evt. celgroei in het kader van 'is er evt. sprake van een tumor?'

De uitslag is binnen. Op de kweek zijn geen bacteriën gevonden. Op celniveau zijn er wel clusters cellen gevonden, een spoelcellig sarcoom met matige kwaadaardige groei, ofwel laaggradig kwaadaardig.
Hoe laaggradig het is, is niet duidelijk, omdat er geen weefsel met cellen is weggenomen (biopt) maar alleen wat cellen.

Om vast te stellen, in welke zwaarte de kwaadaardigheid is, zou er een biopt genomen moeten worden. Dat betekent wel een operatie, met mogelijk moeilijk herstel, omdat het te herstellen weefsel dan bestaat uit tumorweefsel. (te vergelijken met dat een wond bij een diabetes-patient ook moeilijk herstelt.

Behandeling is evt. amputatie van de poot. Dat kan, omdat een hond 60% op de voorhand loopt qua gewicht/spieren. Achterpoot zou dan evt. gunstiger zijn. Echter Sam is 13jaar. Amputatie is een zware operatie, het herstel en de revalidatie kost veel tijd.

Voordat overgegaan wordt op amputatie is het dan ook nog eens zinvol om eerst te weten, of het niet al is uitgezaaid naar de buik. Daarvoor zou dan uitgebreide diagnostiek nodig zijn. Te denken valt aan foto's, echo van de buik en borst en lymfeklieren onderzoek. Alleen als dat schoon is, wat dan ook nog eens niet 100% zekerheid geeft want niet iedere onrustige cel traceer je, dan heeft mogelijk amputatie nut.

Bij de vraag, waarom de ontstekingsremmers zo goed hun werk hebben gedaan, gaf ze aan, dat bijna iedere tumor ook een ontstekingsbeeld geeft. Dus dat klopt wel, dat de bult dus geslonken is, maar helaas dus niet een soort van 'bewijs' dat het dan dus een ontsteking is en meer niet. Helaas.

Ze noemde nog aanvullend dat zij wel met de oncoloog kan overleggen, op basis van de uitslag van de cellen, die er nu ligt, of evt. radiotherapie iets kan bieden t.a.v. de voet.

Optie is dus:
- Niets doen, alleen pijnstilling (ontstekingsremmers)
- Biopt en kijken wat de mate van kwaadaardigheid is (met risico op moeilijk herstel)
- Amputatie overwegen, maar dan eerst uitgebreide diagnostiek
- Radiotherapie voet, als oncoloog hier heil in ziet

Ik ben behoorlijk van slag en dan druk ik me zacht uit.

O nee, wat een rotnieuws
Heel veel sterkte

Nanna schreef:Dat is inderdaad rotnieuws. Laat alles eerst even bezinken en denk er een paar dagen over na.
Wil je wel een poot eraf halen bij een hond van 13? Of hem een wond bezorgen die maar moeilijk geneest?
Ik zou er zelf niet eens over piekeren. Lekker verwennen en kijken waar het schip strandt. Wie weet groeit het met die laaggradigheid maar heel langzaam en kan ie nog best twee jaar voort.

Nee, alles in mij zegt nee. Dat wil ik niet voor Sam.

Maar ik ben zo giga overstuur, even los van hoe snel/langzaam het gaat. Voor nu ben ik compleet van slag.

Veel wijsheid en rust gewenst in welke besluit je ook neemt.

Dat je van de leg bent is logisch, ondanks de leeftijd komt afscheid nemen ineens wel heel cru voorbij. Ik ben ook een hele tijd van de leg geweest bij de diagnose neustumor bij onze hond. Ze was toen pas 6 jaar. Ze heeft nog 2 jaar zonder klachten goed geleefd en is aan iets anders overleden.

Ik zou net wat Nanna zegt kijken wat wil je echt niet. Dat kun je dan weg strepen en kijken wat er aan opties overblijven. Dan kun je eventueel voor jezelf nog bekijken of je eventueel al wilt kijken naar uitzaaiingen of niet.

Snap dat je van slag bent, maar hij heeft een mooie leeftijd al bereikt en persoonlijk zou ik betaald Nanna zegt niet meer dokteren met zaken als operaties net moeilijk genezende wonden (ofwel door tumor weefsel, maar ook bij amputatie zal z’n leeftijd niet meewerken voor het genezingsproces)

Als er angst is voor uitzaaiingen, waarom dan niet een thorax foto (en evt vd buik) gemaakt, dat is weinig belastend en zo gedaan. Dan weet je in elk geval iets meer.

Eerst zelf je rust proberen te vinden, verder denk ik net als Crutz.
Heel veel sterkte en wijsheid.

Wat Nanna zegt.
Waarom zou je een 13 jarige hond die ellende aan willen doen en jezelf.
Hij heeft nog wat kleine tijd over van zijn leven . Laat dat leuk zijn.

cbd en eventueel wietolie, is dat nog wat??, amputeren zou ik hem ook niet aan doen, maar dat is natuurlijk gewoon helemaal aan wat jij wilt ee..
kan eventueel wat tijd rekken, 13 is al een hele leeftijd, en ik snap dat t even moet zinken zeg maar..... overweeg het...... dikke knuffel voor sam

Ik zou de tip van Crutz opvolgen, een goede rofomlaten maken om te checken of er uitzaaiingen zijn, en daar naar handelen. Opereren of chemo-/radiotherapie zou ik bij een hond van Sams leeftijd zeker niet meer doen. Ik denk dat je dat dan voor jezelf zou doen in plaats van voor de hond. Hoe je het ook wendt of keert, Sam belandt langzaam aan toch echt aan hetneind van zijn mooie en lange leven. Hoe moeilijk ook, je zal daar echt aan moeten gaan wennen.

Ik zou zelf net als de andere reageerders boven mij, ook niet extreem meer dokteren. Poot amputatie sowieso niet meer, biopt mogelijk wel als er dan iets uit kan komen zodat het echt behandeld kan worden en poot behouden? Maar dat hangt dus af van wat het biopt afnemen in houd.
Het is wel rot nieuws. Heel veel sterkte

toots schreef:Ik zou zelf net als de andere reageerders boven mij, ook niet extreem meer dokteren. Poot amputatie sowieso niet meer, biopt mogelijk wel als er dan iets uit kan komen zodat het echt behandeld kan worden en poot behouden? Maar dat hangt dus af van wat het biopt afnemen in houd.
Het is wel rot nieuws. Heel veel sterkte

Nee, met een biopt, waardoor men weefsel heeft, kan men beter kijken naar de typering van de kankercellen en daarmee een prognose doen over de mate van kwaadaardigheid in de zin van 'snel/langzaam' etc. Maar Sam moet dan narcose, wat pittig is met zijn 13jaar en de sluimerende epilepsie, laat staan hoe evt. het herstel ervan gaat.

W.b. rontgen/foto's etc. om te kijken of er uitzaaiingen zijn......

En dan? Als ik dat weet? Geeft het dan meerwaarde? Behandelingen zijn dan toch uitgesloten tenzij ik chemo zou overwegen en dat weet ik nu al, dat doe ik niet.

Amputatie voel ik ook 100% niets voor. Ik wil dat het voor Sam fijn blijft en hondwaardig. Sam gaat voor alles, dat betekent ook dat ik Sam laat gaan, als dit beter is, ook al kan ik niet zonder hem. Maar Sam gaat voor.

Radiotherapie weet ik niets van af, of dit mogelijk effect kan hebben etc. Dat wacht ik nog even af van de oncoloog.

Ach Hilly, wat is dat sneu voor Sam maar ook voor jou.
Sterkte met het nemen van de juiste beslissing.
Dat Sam boven alles gaat, is altijd gebleken uit je berichten.

dubbel

Wat een rotnieuws! Sterkte!

Hilly wij hadden dat ook. Dierenarts wilde graag een punctie om te weten wel of niet kwaadaardig. Op de scan was te zien dat het bot van het gehemelte was aangetast, dus hoogstwaarschijnlijk kwaadaardig. Ook bij ons was een operatie niet van toepassing, dus zou het alleen te doen zijn om het te weten. Ik heb altijd het gevoel als je iets aanprikt dat je het dan wakker maakt, misschien een rare redenatie. Maar goed dus geen punctie gedaan, we wisten dat er iets zat. Nu we dit wisten rekening ermee gehouden en gewoon verwend als dat al meer kon als ervoor.

Do kreeg echter op een gegeven moment wat rare klachten. Nadeel van het weten dat ze iets in haar neus had was dat de dierenarts heel snel dus alle dingen op die tumor gooide. Het zal wel uitgezaaid zijn naar de hersenen..... Bleek dat ze een tumor op de milt had welke was gaan bloeden. Hadden we vooraf een röntgen of iets laten maken dan hadden we misschien eerder geweten dat daar iets aan de hand was en had je wat meer rekening kunnen houden met symptomen welke daarop wezen. Dat zou voor mij misschien een reden kunnen zijn om dat nu in kaart te willen brengen.

Ook wil ik je aangeven dat ik hoop dat je nog een lange tijd samen hebt. Als hij verder niet ziek oogt heb ik de ervaring dat het ook best snel een plekje kan krijgen. Oke je weet het, je handelt ernaar maar het blijft op een gegeven moment ook niet meer op de voorgrond. Wel heb ik vanaf die dag elke ochtend een knuffelmomentje met elke hond. Gewoon even bewust met ze knuffelen (en gedurende de dag natuurlijk ook )

Ach Hilly, je grootste angst en nachtmerrie, je weet dat het kan op zijn leeftijd, maar alles hert dan daadwerkelijk de kop op steekt, komt het hard aan.
Heel veel wijsheid gewenst!

Ach, lieve Hilly toch. Wat een ontzettend naar nieuws is dit. Ik wens je heel veel sterkte en wijsheid toe.

Wat een rot nieuws, sterkte.

Heel veel sterkte Hill voor jou en Sam

Wat ik zou doen is al gezegd.
Kan je alleen nog sterkte wensen.

Oh Hilly, wat erg voor je.
Heel veel sterkte.
Ik weet zeker dat je de juiste beslissing zal nemen.
Verder eens met wat de rest ook zegt.

Wat een rot nieuws, heel veel sterkte.

Daar zit je niet op te wachten Sterkte, ik weet echter zeker dat jij voor Sam de juiste beslissing zult nemen.

Hilly45 schreef: Nee, met een biopt, waardoor men weefsel heeft, kan men beter kijken naar de typering van de kankercellen en daarmee een prognose doen over de mate van kwaadaardigheid in de zin van 'snel/langzaam' etc. Maar Sam moet dan narcose, wat pittig is met zijn 13jaar en de sluimerende epilepsie, laat staan hoe evt. het herstel ervan gaat.

W.b. rontgen/foto's etc. om te kijken of er uitzaaiingen zijn......

En dan? Als ik dat weet? Geeft het dan meerwaarde? Behandelingen zijn dan toch uitgesloten tenzij ik chemo zou overwegen en dat weet ik nu al, dat doe ik niet.

Amputatie voel ik ook 100% niets voor. Ik wil dat het voor Sam fijn blijft en hondwaardig. Sam gaat voor alles, dat betekent ook dat ik Sam laat gaan, als dit beter is, ook al kan ik niet zonder hem. Maar Sam gaat voor.

Radiotherapie weet ik niets van af, of dit mogelijk effect kan hebben etc. Dat wacht ik nog even af van de oncoloog.

Lijkt me allemaal heel zinnig.
Wat een rotnieuws zeg, sterkte...

Wat verdrietig. Veel sterkte.

Röntgenfoto’s zou voor mij zijn om te weten of er uitzaaiingen zitten zodat ik tijdig voor het niet meer waardig is een keuze kan maken.
Vandaag 2 jaar terug stond ik voor die keuze. 6 maanden daarvoor longen nog schoon, nu wat vreemde symptomen, foto’s gemaakt en uitzaaiingen in de longen, we hebben dezelfde dag nog afscheid genomen, hij hoefde niet door tot hij geen lucht meer had.....

Wat een klote nieuws Sterkte

Toen ik er met Izzy voor stond hebben wij uiteindelijk ook niks meer gedaan dan röntgenfoto's en pijnstilling. Maar ja, röntgenfoto's zijn ook maar een momentopname en bij elk kuchje dacht ik toch aan uitzaaiingen. Daarom tussendoor nog een keer foto's laten maken waar wel wat op te zien was maar dat konden uitzaaiingen zijn maar ook iets van een infectie.

Ik zou geen grote ingrepen meer laten doen, niet bij een hond van 13.

Wat erg Hilly dat je lieve Sam zo ziek is. Veel sterkte

crutz schreef:Röntgenfoto’s zou voor mij zijn om te weten of er uitzaaiingen zitten zodat ik tijdig voor het niet meer waardig is een keuze kan maken.
Vandaag 2 jaar terug stond ik voor die keuze. 6 maanden daarvoor longen nog schoon, nu wat vreemde symptomen, foto’s gemaakt en uitzaaiingen in de longen, we hebben dezelfde dag nog afscheid genomen, hij hoefde niet door tot hij geen lucht meer had.....

Dank je wel. Ik heb w.s. vanmiddag weer een afspraak, want het lijkt echt niet goed te gaan.

Sterkte Hilly, als ik iets voor je kan doen?
Je hebt mijn nummer.