Het HondenForum

Lieve mensen,

Onze hond is oud: hij heeft waarschijnlijk artrose of een tumor of iets anders in zij rug, waardoor zijn poten al een lange tijd meer goed meer functioneren. Zijn reflexen zijn slecht. De laatste dagen gaat hij ineens snel achteruit: hij struikelt vaak, kan moeilijk evenwicht houden en hij heeft soms vier pogingen nodig om weer overeind te komen. Als laatste redmiddel proberen we nu prednison. Dat zou een eventuele zwelling tegengaan waardoor de zenuwverbinding wat meer vrij komt te liggen. De dierenarts heeft ons vandaag verteld dat als hij binnen een week niet verbeterd, het tijd wordt om hem een spuitje te gaan geven.

Natuurlijk willen wij wat het beste voor hem is. Wat het ons vooral zwaar zal maken, is dat die hond nog zo van het leven geniet. Hij is nog steeds heel erg nieuwsgierig naar alles dat leeft en gaat door het dolle als hij zijn brokjes krijgt. Hij doet niets liever dan lekker bij ons op schoot zitten (boomertje is het trouwens, bijna 14).

Mijn vraag aan jullie: is er misschien iets dat wij nog kunnen proberen om zijn achterpoten weer aan de gang te krijgen? Masseren? Een of ander alternatief middeltje? We willen natuurlijk dat hij nog een hele tijd meegaat, maar dan moet de kwaliteit van leven goed genoeg zijn.

Met vriendelijke groeten,
Rudy

Acupunctuur is misschien een idee.

Een hond van 14 die nauwelijks controle of kracht in zijn achterpoten heeft, zou ik heerlijk een weekje verwennen en daarna
in laten slapen.
Soms moet je er gewoon mee stoppen en de hond niet nog van alles aandoen. Prednison is nog een goede optie inderdaad, helpt
dat niet, geef hem een dikke knuffel en een biefstuk.

Sterkte en ik hoop natuurlijk dat de prednison nog een tijdje zal helpen!

Ikzelf zou helemaal niets meer proberen en mn hond naar de eeuwige jachtvelden laten gaan.

Je hebt een bejaarde hond met tumoren en duidelijk verlies van de achterhand. Hoelang wil je nog doorgaan en proberen?

Hier hetzelfde meegemaakt en dat was voor ons een duidelijke reden om hem te laten gaan.
Verschrikkelijk moeilijk, want zijn lijf was op maar zijn geest niet.

Maar moet hij dat eerst geen lol meer in het leven hebben.......

Als een dierenarts zoiets hardop zegt is het meestal geen dag te vroeg. Eerder dagen te laat.

Sterkte

Hoe moeilijk je het zelf ook vind...laat hem gaan.
Je hond laten inslapen als het niet meer gaat is een daad van liefde.
Sterkte

Inderdaad, houden van is soms ook laten gaan.

GrethavW schreef:Hier hetzelfde meegemaakt en dat was voor ons een duidelijke reden om hem te laten gaan.
Verschrikkelijk moeilijk, want zijn lijf was op maar zijn geest niet.

Maar moet hij dat eerst geen lol meer in het leven hebben.......

Als een dierenarts zoiets hardop zegt is het meestal geen dag te vroeg. Eerder dagen te laat.

Sterkte

Ben het eens met Gretha
Als een DA zoiets zegt is het einde echt in zicht.
In zo'n geval is het nooit te vroeg om hem te laten gaan.

Houden van is ook loslaten.
Sterkte

Bij onze 14-jarige zijn we destijds niet gaan dokteren toen hij de kracht in zijn achterhand kwijtraakte. Het was overduidelijk voor hem geen hondwaardig bestaan meer toen hij ‘s nachts onderuit ging en niet meer zonder hulp overeind kwam. Bij de eerste spuit om hem in slaap te brengen hield zijn hart al op. Duidelijk geen dag te vroeg.

Ik vermoed dat dit niet de antwoorden zijn waar je op hoopte, ts, maar bij een hond van deze leeftijd en met deze aandoeningen denk ik dat je echt even je eigen verdriet opzij moet schuiven voor wat het beste is voor de hond moet kiezen.

Hallo allemaal,

Dankjewel voor jullie open en eerlijke reacties. Ik ben bang dat ik door mijn emotionele verstrengeling niet meer objectief over de hond zijn toestand kan oordelen en ga daarom uit van wat de dierenarts zegt.

We kijken het nog even aan. Vanochtend liep hij wat beter, met het uitlaten net is hij niet een keer omgevallen. Wellicht helpt de prednison. Wel zie je dat hij soms even moeite heeft evenwicht te houden. Het zitten en opstaan ging ook goed. We hadden wel komkommer bij ons, en die hond doet alles voor komkommer. Soms geinen we dat hij nog uit de dood zou opstaan als we komkommer naast hem leggen.

Wat ik ook nog wil bekijken: supplementen. Heeft iemand van jullie een idee welke supplementen zouden kunnen helpen? Wie weet heeft hij wat extra voedingsstoffen nodig (al acht ik de kans klein, gezien hij voer krijgt waar zo'n beetje alles in zou moeten zitten: mobility c2p+ van royal canin).

Groetjes Rudy

RudyL90 schreef:Hallo allemaal,

Dankjewel voor jullie open en eerlijke reacties. Ik ben bang dat ik door mijn emotionele verstrengeling niet meer objectief over de hond zijn toestand kan oordelen en ga daarom uit van wat de dierenarts zegt.

We kijken het nog even aan. Vanochtend liep hij wat beter, met het uitlaten net is hij niet een keer omgevallen. Wellicht helpt de prednison. Wel zie je dat hij soms even moeite heeft evenwicht te houden. Het zitten en opstaan ging ook goed. We hadden wel komkommer bij ons, en die hond doet alles voor komkommer. Soms geinen we dat hij nog uit de dood zou opstaan als we komkommer naast hem leggen.

Wat ik ook nog wil bekijken: supplementen. Heeft iemand van jullie een idee welke supplementen zouden kunnen helpen? Wie weet heeft hij wat extra voedingsstoffen nodig (al acht ik de kans klein, gezien hij voer krijgt waar zo'n beetje alles in zou moeten zitten: mobility c2p+ van royal canin).

Groetjes Rudy

Geen supplement, acupunctuur of dat soort dingen helpt tegen zoiets ernstigs, echt niet.

Prednison (dat is grof geschut) helpt hopelijk tijdelijk eventjes, maar ook dit zal tijdelijk zijn.

Echt, ik weet waarover ik praat: ik heb 1.5 maand geleden mijn pas net 11 jarige hond laten inslapen omdat hij steeds de kracht in zijn
achterpoten verloor. Diagnose: tumor of een ernstige spierziekte. Na bloedonderzoek was een tumor zo goed als uitgesloten en bleef een
ernstige spierziekte over.

Het is dan klaar meis, gewoon afgelopen en sluiten. Dit zijn té ernstige aandoeningen om te 'pappen en nathouden'.
Kijk even nog aan of de prednison hem en jou wat uitstel geven en doe dan het laatste wat je voor je hond in deze situatie kan doen:
hem laten gaan.
En ja, het is vreselijk. Mijn hond had ook nog goede momenten, heel mijn hart schreeuwde 'nee!', heel mijn verstand zei 'ja'. In het belang
van je hond moet je op dit soort momenten je verstand voorrang geven en dus je hond voorrang geven boven je eigen gevoel.

Tja, cortisonen/prednison wat genoemd is zou inderdaad eventjes kunnen helpen.

Verder geen tips, maar ik wens je veel wijsheid en sterkte toe in deze moeilijke tijd.

Als de dierenarts ook geen optie heeft en de achterhand en of de spieren al wat zwakker zijn, dan helpt niet veel meer. Zelf heb ik een hond moeten laten gaan die ook zwak werd in de achterhand en daardoor zijn evenwicht vaak verloor.
Als de hond het zelf niet meer leuk vindt dan merk je dat, maar ook mijn hond straalde de eerste tijd nog levenslust uit, ervoer het als ongemak en krabbelde al dan niet met mijn hulp weer overeind om weer verder te hobbelen en her en der te snuffelen of languit te gaan rollen in het gras of in de sneeuw.
Toen het op was gaf hij dat overigens gelukkig ook aan, ik zag het aan zijn ogen toen hij me op een dag aankeek en voor het eerst niet overeind kon komen terwijl hij wilde gaan drinken. Toen heb ik ook beslist dat het genoeg was. Ook al liep hij een dag later weer een stukje beter. Het ging te snel achteruit en als ik er niet bij zou zijn zou hij misschien een dag weer niet overeind kunnen komen, dus niet in zijn eigen behoeften (eten en drinken) kunnen voorzien.

Maar dat het lastig is als de hond nog wel die levenslust uitstraalt herken ik, en maakte destijds dat ik niet direct de beslissing heb gemaakt toen zijn achterhand hem in de steek liet, mijn dierenarts was het overigens toen met me eens. 3 maanden later was het overigens wel tijd, en hebben we afscheid genomen.

Voor nu zou je het de hond wat makkelijker kunnen maken als je hem kunt ondersteunen, er zijn speciale tuigjes waar je de achterhand mee kan ondersteunen, het is een optie, zelf had ik voor de zekerheid een extra riem mee of een doek zodat ik mijn hond mocht het nodig zijn kon ondersteunen. Ik had overigens een hond van 38 kilo, dus toen het steeds slechter ging moest ik wel iets meenemen om mocht het nodig zijn hem te ondersteunen.
Ik wens je veel sterkte en wijsheid toe!
En kijk naar je hond, je kent elkaar ondertussen door en door, als het niet meer leuk is voor hem dan merk je dat heus.

Bedankt voor de berichten.

We hebben als criterium gesteld dat zodra hij niet meer uit zichzelf kan opstaan, het tijd wordt voor een spuitje. Hij is nu (gelukkig) nog te goed voor een spuitje. Natuurlijk zijn er meer voorwaarden die voldoen... Als hij onzindelijk wordt, als hij niet meer eten wil, als hij duidelijk geen plezier meer haalt uit de dingen waar hij altijd plezier uit haalde, en zo zijn er nog vele meer.

Ik ben nu wel overtuigd dat we niks meer gaan proberen. Het beest is oud. We maken zijn laatste hoofdstuk zo prettig mogelijk!

Er is dus niet een tumor vastgesteld ?!

Is er ook gesproken over een hernia ?
Sarah had haar tweede hernia toen ze 14 was.
Wij zijn met haar naar een orthomanueel (Aharon methode) geweest.
Ze was behoorlijk verlamd maar na een week of twee kon ze alweer een beetje lopen.
Uiteraard ken jij je hondje het beste om te bepalen of het genoeg is.

teckeltoos schreef:Er is dus niet een tumor vastgesteld ?!

Is er ook gesproken over een hernia ?
Sarah had haar tweede hernia toen ze 14 was.
Wij zijn met haar naar een orthomanueel (Aharon methode) geweest.
Ze was behoorlijk verlamd maar na een week of twee kon ze alweer een beetje lopen.
Uiteraard ken jij je hondje het beste om te bepalen of het genoeg is.

Nee, er is niks vastgesteld. Iets vaststellen is duur en de dierenarts acht de kans te klein dat er iets met behandeling gehaald kan worden. Onze Scooby is oud en ik geloof wat de dierenarts zegt. We laten het dus zo.

De prednison lijkt wel aan te slaan, sinds we ermee begonnen zijn is hij niet meer op zijn gat gevallen. We blijven het maar van dag tot dag aanzien.

ik begrijp dat het niet is wat je wilt horen maar kijk het niet te lang aan... beter worden zal het niet / nauwelijks. Neem niet te laat afscheid, zorg dat het niet Hond-onwaardig wordt.

Suzanne

Ik zou zelfs niet meer wachten tot hij 'echt niet meer op kan staan'. Dat zou voor mij al 1 over 12 zijn, de paniek die dat bij een hond zou kunnen opleveren zou ik vóor willen zijn. Maar jouw hond, jouw keuze