Het HondenForum

De witte herder van een goede vriendin van mij is nu 1 jaar en 3 maanden oud en vandaag voor de 3de keer loops geworden. Eerste keer was ze 6 maanden geleden loops op leeftijd van 9 maanden. Begin januari was ze ook al loops.

Hond was gisteren tijdens de wandeling ineens foetsie. Dikke paniek, het beeske loopt haar altijd constant in de gaten te houden en is nooit zomaar ineens weg. Vriendin ging er vanuit dat ze in paniek vertrokken is (ze is bang van vreemde honden), maar ze heeft niks zien gebeuren, en haar niet zien wegrennen. Ze was gewoon ineens weg. Gelukkig had ze een penning om en hebben mensen haar gevonden en was ze met een paar uurtjes weer terug, maar de schrik zat er wel goed in.

Vandaag is madam dus loops geworden. Nu denkt ze dus dat ze mogelijk vanwege geuren/loopsheid gisteren is weggelopen. Toen ze me dat vertelde dacht ik gelijk van, he? Maar ze was in januari toch ook al loops? Ja dus, en 3 maanden daarvoor ook.

Ik weet niet beter dan dat teefjes niet vaker dan eens in de 5-7 maanden loops worden, maar ik heb eigenlijk helemaal geen ervaring met ongesteriliseerde teefjes en mijn vriendin ook niet. Dus dan hier de vraag maar.

Is dat iets om je zorgen over te maken? Is het nodig dat ze met haar naar de dierenarts gaat? Of is het niet ongewoon voor een jonge hond?

Jarah is haar hele leven (nou ja, op een jaar na geloof ik, toen is ze gecastreerd omdat ze een baarmoederontsteking had) elke vier maanden loops geweest. Soms om de drie maanden.

Ik vind het voor een hond van een groter ras zoals de Witte Herder wel ongewoon, en zou als het mijn hond betrof eens bellen met mijn dierenarts om dit te bespreken.

Mijn schoonzusje had een berner die ook iedere 3 a 4 maand loops was. Maar er ook echt last van had...
ook deze is vlot gesteriliseerd. Was niet te doen ze was net schijnzwanger af en 2 weken later weer loops.

Winni werd in het begin om de 4 maanden loops, de 1e keer met 7 maanden. Dat heeft ze de 1e 3 of 4 keer volgehouden, daarna werd het om de 5 en tegenwoordig is het ongeveer 6 maanden. Bij haar is het dus redelijk normaal geworden, terwijl ik er wel echt tegenop zag als het elke 4 maanden zou zijn. Wij zijn niet langs de DA geweest oid.

TessaThomas schreef:Winni werd in het begin om de 4 maanden loops, de 1e keer met 7 maanden. Dat heeft ze de 1e 3 of 4 keer volgehouden, daarna werd het om de 5 en tegenwoordig is het ongeveer 6 maanden. Bij haar is het dus redelijk normaal geworden, terwijl ik er wel echt tegenop zag als het elke 4 maanden zou zijn. Wij zijn niet langs de DA geweest oid.

Charlie begon met iedere zes maanden en dat werden er 9. Lekker handig

Maar dit zou ik toch met de DA bespreken en als er niets mis is het hooguit nog een half jaartje aankijken.
Lijkt me de stabiliteit van die teef niet ten goede komen, en met zo'n angsthaas fok je toch niet.

Amy werd ook om de drie maanden loops
Taartje elke 6 maanden en Mila elke ca. 18 maanden (ook een keer 'maar' 12 maanden en één keer heeft ze haar hele loopsheid overgeslagen en zaten er ruim 2 jaar tussen).

DeDiana schreef:Amy werd ook om de drie maanden loops
Taartje elke 6 maanden en Mila elke ca. 18 maanden (ook een keer 'maar' 12 maanden en één keer heeft ze haar hele loopsheid overgeslagen en zaten er ruim 2 jaar tussen).

Daar zou je als fokker onwel van worden.

Puck, een parsonteef, werd ook iedere vier maanden loops, dit met de nodige buien erbij. Daar hebben we vrij vlot het mes in laten zetten. Haar moeder werd overigens iedere 9 maanden loops.

LongFields schreef:Ik vind het voor een hond van een groter ras zoals de Witte Herder wel ongewoon, en zou als het mijn hond betrof eens bellen met mijn dierenarts om dit te bespreken.

Mee eens, bij grote rassen komt het bijna niet voor, ik zou het even laten checken!
Mijn westie was wel elke 3 maanden loops, maar bij kleine hondjes hoor je het veel vaker.

dagmar88 schreef:

DeDiana schreef:Amy werd ook om de drie maanden loops
Taartje elke 6 maanden en Mila elke ca. 18 maanden (ook een keer 'maar' 12 maanden en één keer heeft ze haar hele loopsheid overgeslagen en zaten er ruim 2 jaar tussen).

Daar zou je als fokker onwel van worden.

Ja, maar als huishond is het ideaal
Ik was bang dat ze misschien met Taartjes cyclus mee zou gaan doen (de eerste keer waren ze hier samen tegelijk loops), maar dat is niet zo. Ondertussen is Taar hier al drie keer loops geweest en in die tijd is Mila pas één keer loops geweest.

Dankjullie wel! Jullie reacties hebben zeker geholpen.

Ze heeft inmiddels ook contact opgenomen met de dierenarts. Die zegt ook, het is niet normaal, maar niet hoogstbedreigend. Zij adviseert om twee maanden na het einde van deze loopsheid te steriliseren ook. Fok plannen zijn er inderdaad zeker niet.

Hoe zit dat eigenlijk bij sterilisatie bij teefjes en zelfverzekerdheid? Merk je daar nog dat teefjes na sterilisatie onzekerder kunnen worden? Bij reuen vind ik het logisch ivm het wegvallen met testosteron, maar voor teefjes zie ik die link niet zo gauw, maar misschien zie ik iets over het hoofd.

Shiloh86 schreef:Dankjullie wel! Jullie reacties hebben zeker geholpen.

Ze heeft inmiddels ook contact opgenomen met de dierenarts. Die zegt ook, het is niet normaal, maar niet hoogstbedreigend. Zij adviseert om twee maanden na het einde van deze loopsheid te steriliseren ook. Fok plannen zijn er inderdaad zeker niet.

Hoe zit dat eigenlijk bij sterilisatie bij teefjes en zelfverzekerdheid? Merk je daar nog dat teefjes na sterilisatie onzekerder kunnen worden? Bij reuen vind ik het logisch ivm het wegvallen met testosteron, maar voor teefjes zie ik die link niet zo gauw, maar misschien zie ik iets over het hoofd.

Nee, bij teefjes zeggen ze wel eens dat ze wat feller kunnen worden.
Amy is wel wat lastig geworden met vreemde honden na de castratie en wat assertiever, maar dat kan net zo goed samenhangen met het volwassen worden. Lastig dus om te zeggen of de castratie invloed heeft gehad.

Mijn onzekere teef is er niet onzekerder van geworden, ook niet echt zekerder. Wel een grotere takketeef. Hoewel ik met sommige dingen denk dat ze wel onzekerder is geworden, is het met andere dingen juist wat zekerder. Zij was alleen al wel ruim volwassen.

Shiloh86 schreef: Hoe zit dat eigenlijk bij sterilisatie bij teefjes en zelfverzekerdheid? Merk je daar nog dat teefjes na sterilisatie onzekerder kunnen worden? Bij reuen vind ik het logisch ivm het wegvallen met testosteron, maar voor teefjes zie ik die link niet zo gauw, maar misschien zie ik iets over het hoofd.

Pittige teefjes kunnen door het veranderen van de verhouding oestrogeen/testosteron pittiger worden. Hoeft niet trouwens.
Was voor mij wel de reden dat charlie niet gecastreerd is.
Bij een onzekere teef zou ik me niet druk maken. Waarschijnlijk verandert er niets, of anders ten goede.

Dat pittiger worden schijnt vooral een probleem te zijn bij teefjes die in de baarmoeder tussen 2 reuen lagen.. wordt wat lastig uitzoeken, maar bij een teef uit een nest van overwegend reuen , is dat wel een extra overweging voordat het mes erin gaat.

ZivaNomi schreef:

kipo schreef:Dat pittiger worden schijnt vooral een probleem te zijn bij teefjes die in de baarmoeder tussen 2 reuen lagen.. wordt wat lastig uitzoeken, maar bij een teef uit een nest van overwegend reuen , is dat wel een extra overweging voordat het mes erin gaat.

Hoezo dat?

Simpel gezegd, zo'n teefje wordt info de ontwikkeling blootgesteld aan meer testosteron dan een teefje dat tussen andere teefjes ligt. Hun eigen oestrogeen biedt daar tegenwicht aan, maar na sterilisatie valt dat grotendeels weg en komt die invloed van testosteron weer boven.

Mijn Akita was ook iedere 4 maanden loops, inclusief volledig uit vacht gaan.

GrethavW schreef:Mijn Akita was ook iedere 4 maanden loops, inclusief volledig uit vacht gaan.

hahah dat is ook balen, dan heb je altijd je huis vol haar

Pom is iedere 5,5 -6 maanden loops, dat is wel okee. Had van mij wat langer gemogen maar ja

Rana werd ook om de 3 maanden loops.
Bovendien was ze voor en direct na de loopsheid onmogelijk en als ze dan zo vaak loops is wordt dat een constante ergernis.

Bij haar heb ik toen de eierstokken laten verwijderen.
Dat was echt te veel en te vaak gedoe.
Kreeg de indruk dat het voor haar ook een opluchting was.

dagmar88 schreef:

Shiloh86 schreef: Hoe zit dat eigenlijk bij sterilisatie bij teefjes en zelfverzekerdheid? Merk je daar nog dat teefjes na sterilisatie onzekerder kunnen worden? Bij reuen vind ik het logisch ivm het wegvallen met testosteron, maar voor teefjes zie ik die link niet zo gauw, maar misschien zie ik iets over het hoofd.

Pittige teefjes kunnen door het veranderen van de verhouding oestrogeen/testosteron pittiger worden. Hoeft niet trouwens.
Was voor mij wel de reden dat charlie niet gecastreerd is.
Bij een onzekere teef zou ik me niet druk maken. Waarschijnlijk verandert er niets, of anders ten goede.

Een dierenarts heeft ooit tegen me gezegd dat Witte Herders wel vaker pittiger worden na castratie.

Wat verstaan jullie dan onder pittiger?

korter lontje naar andere honden (teven), minder pikken, eerder zelf een opstootje beginnen, dat soort dingen versta ik onder pittiger.

Shiloh86 schreef:Wat verstaan jullie dan onder pittiger?

Ik ken een Witte Herder die andere honden ging grijpen nadat ze gecastreerd was. Die teef heeft ook Nikkie van mij gegrepen, die had daardoor een verschoven wervel.

Uiteindelijk hebben haar eigenaren haar in laten slapen.

Nanna schreef:

gonnie schreef:

Shiloh86 schreef:Wat verstaan jullie dan onder pittiger?

Ik ken een Witte Herder die andere honden ging grijpen nadat ze gecastreerd was. Die teef heeft ook Nikkie van mij gegrepen, die had daardoor een verschoven wervel.

Uiteindelijk hebben haar eigenaren haar in laten slapen.

Misschien was dat wel gewoon een chagrijnig onopgevoed kutbeest en was dat "ja maar ze is gecastreerd en daardoor komt het" een mooie kapstok om dat rotgedrag aan op te hangen. Net zoiets als met buitenlandse hondjes waarbij klotegedrag ook wordt goedgepraat met dat ze ooit zo zielig waren Je kunt niet alles op de castratie schuiven. Ik heb altijd gecastreerde teven bezeten en nog nooit enig verschil in karakter en gedrag daarna kunnen bespeuren.
Wil niet zeggen dat het dus niet bestaat hoor, maar ik denk dat eigenaren weleens wat meer naar hun eigen aandeel mogen kijken.

Dat denk ik ook.
De witte herder die ik ken is niet anders dan voor de castratie.
Er is wel behoorlijk tijd gestoken in de opvoeding, maar dat lijkt me niet meer dan normaal.

Ik zal zeker niet zeggen dat castratie geen nadelen heeft.
Maar bij een teef die elke 3 maanden loops is wegen de voordelen meestal wel op tegen eventuele nadelen.

Ik heb wel vaker gehoord van honden die heel erg vaak loops worden. Volgens mij is die cyclus per hond enorm verschillend. Bij Oor zat er altijd ruim 9 maanden tussen (heerlijk). Persoonlijk zou ik, als een hond zo vaak loops is, haar laten helpen, want dat lijkt me zowel voor baas als hond helemaal niet leuk en volgens mij voor de hond ook best lichamelijk uitputtend. Maargoed dat is mijn eigen gevoel er bij.

Oh nm, spuit elf had de rest van het topic nog niet gelezen

Shiloh86 schreef:Hoe zit dat eigenlijk bij sterilisatie bij teefjes en zelfverzekerdheid? Merk je daar nog dat teefjes na sterilisatie onzekerder kunnen worden? Bij reuen vind ik het logisch ivm het wegvallen met testosteron, maar voor teefjes zie ik die link niet zo gauw, maar misschien zie ik iets over het hoofd.

Oor is een stuk meer gaan reageren op spanning, iets wat ze sowieso al had maar het is erger geworden. En ze reageert nu ook op hondjes die uitvallen naar haar in het passeren, iets wat ze vroeger totaal niet deed. Dus ik vind wel dat het wat negatieve effecten op haar karakter heeft (minder stabiel). Maar als het de overweging is dat, of elke 3 maanden loops, dan weet ik het wel! Ik heb trouwens een poos terug ook een topic geopend waarin iedereen aangaf of de castratie effect had op hun hond, misschien interessant om dat ook eens door te pluizen.

Gol was als jonge hond erg onzeker en werd heel vaak gegrepen door andere honden. Na de castratie is ze een stuk zekerder geworden en stabieler. Dat kan ook met leeftijd te maken hebben maar castratie zal ook wel invloed gehad hebben. Ze piest nu ook vaker met haar poot omhoog. Ruzie met andere honden heeft ze nu nooit meer gelukkig.

Nanna schreef:

gonnie schreef:

Shiloh86 schreef:Wat verstaan jullie dan onder pittiger?

Ik ken een Witte Herder die andere honden ging grijpen nadat ze gecastreerd was. Die teef heeft ook Nikkie van mij gegrepen, die had daardoor een verschoven wervel.

Uiteindelijk hebben haar eigenaren haar in laten slapen.

Misschien was dat wel gewoon een chagrijnig onopgevoed kutbeest en was dat "ja maar ze is gecastreerd en daardoor komt het" een mooie kapstok om dat rotgedrag aan op te hangen. Net zoiets als met buitenlandse hondjes waarbij klotegedrag ook wordt goedgepraat met dat ze ooit zo zielig waren Je kunt niet alles op de castratie schuiven. Ik heb altijd gecastreerde teven bezeten en nog nooit enig verschil in karakter en gedrag daarna kunnen bespeuren.
Wil niet zeggen dat het dus niet bestaat hoor, maar ik denk dat eigenaren weleens wat meer naar hun eigen aandeel mogen kijken en niet voor het gemak naar externe factoren.

Kaya werd toch echt veel pittiger na castratie hoor. Zij is op een leeftijd van volgens mij 5 jaar (kan ook 6 jaar zijn) gecastreerd en dus echt wel
al opgevoed en een zeer duidelijk beeld van karakter en gedrag voor castratie:
ze was al wat pittig, maar kon in principe gewoon tussen andere honden lopen zonder dat er heibel kwam.
Na haar castratie werd ze dusdanig pittig dat ze te snel en te harde 'correcties' gaf. De tijd tussen waarschuwing en te flinke correctie was ernstig
verkort tov de tijd voor castratie.
Dus hebben we uiteindelijk besloten haar weg te houden van vreemde honden.

Bij haar zagen we dus echt heel duidelijk een verandering en omdat ze al zeer ruim volwassen was toen ze gecastreerd werd, hadden we ook
een prima beeld van voor en na castratie.

Overigens heb ik ooit mijn eerste teef ook laten castreren en daar was dus geen enkel verschil merkbaar, maar het kan dus echt wel.
Ik denk dat het vooral de al wat pittige treft die dan nog pittiger worden.
Heb je een vrij zachtaardige hond, dan zal het (denk ik) allemaal wel meevallen.

Bedankt allemaal voor jullie antwoorden! Daar hebben we zeker wat aan!

Ik lees uit alle reacties vooral dat als ze veranderden, dat ze eerder wat zekerder/feller worden, en misschien minder pikken. Het is een behoorlijk onzekere hond, dus als ze er wat zelfverzekerder van zou worden, zou dat alleen maar mooi zijn. Minder tolerant is in haar geval denk ik niet zo relevant, aangezien ze vreemde honden als het aan haar ligt uberhaubt niet in de buurt laat komen, dus daar wordt nu ook al rekening mee gehouden. En aan gewerkt!

Ik vroeg het vooral omdat ik Duke chemisch gecastreerd heb gehad (is nu uitgewerkt en ben hard aan het twijfelen/nadenken of ik het definitief wil doen of niet), en hij toen flínk onzekerder/angstiger is geworden voor vreemde honden en aan de lijn is gaan uitvallen. Dat merk ik vooral nu het uitgewerkt is, dat hij ineens weer veel meer lef heeft, overal op af rent, en niet meer uitvalt aan de lijn. Bij hem merk ik dus duidelijk een verschil van stérk verminderd zelfvertrouwen bij castratie. Nu is de betreffende witte herder van zichzelf al héél onzeker (wordt aan gewerkt), maar een dergelijke verandering als ik bij Duke zie, is écht niet wenselijk.

Nu gaat het bij teefjes en reuen natuurlijk om andere hormonen, maar toch goed om alles op een rijtje te zetten voor je een beslissing neemt.