Het HondenForum

Bah, Lais is nu onder zeil en ik vind het dus helemaal niks. Het zal allemaal wel goed gaan maar dit afwachten en de controle overgeven is niet mijn sterkste kant, zeker niet als het mijn meisje betreft . Duimen draaien dus.

Hoe ervaren jullie het als je je hond zo moet afgeven?

Ach, dat is zeker niet leuk.
Waarom moet ze onder zeil?

Ik heb zitten janken bij de dierenarts toen ie k.o. ging.
Zegt wel genoeg denk ik.

Ohhh sterkte. Ik vind het ook altijd vreselijk. Niet ééns de narcose maar meer dat ik altijd bang ben dat mijn honden zich heel angstig voelen en niet gesteund worden.
Komt vast goed.... hoe lang gaat alles duren?

Manmanman wat kan je je ziek voelen als ne je hond zo moet achterlaten. Heel herkenbaar dus

Ah dat is niet leuk! Is het een makkelijke ingreep?
Bij Jura vind ik het elke keer weer heel spannend. Ze gaat altijd ook moeilijk onder door de stress.
Lazar vond ik gek genoeg niet zo spannend, en Mahru was mijn vriend bij en ik niet.
We blijven er wel altijd bij ook als ze weer wakker worden.

Hylos schreef:Ach, dat is zeker niet leuk.
Waarom moet ze onder zeil?

Ik heb zitten janken bij de dierenarts toen ie k.o. ging.
Zegt wel genoeg denk ik.

Hahaha, sorry . Ik voel me in elk geval in goed gezelschap.

Lais heeft een gezwel in de bek helaas en daar moet een biopt van genomen worden. Als het gezwel niet al te in invasief was dan kon het ook gelijk weggehaald, maar dat blijkt helaas niet te kunnen aangezien het te ver doorloopt in de kaak . Dus nu enkel een biopt en later nog van de longen een röntgenfoto en aan de hand van de uitslag zal er besloten moeten worden of een operatie nog een goede optie is/ hoe de kansen zijn.

Dat is niet niks, je zit straks dus ook nog even in spanning over de uitslag... Ik duim dat het meevalt!

Miezemuis schreef:Ohhh sterkte. Ik vind het ook altijd vreselijk. Niet ééns de narcose maar meer dat ik altijd bang ben dat mijn honden zich heel angstig voelen en niet gesteund worden.
Komt vast goed.... hoe lang gaat alles duren?

Ja, ik wil ze ook niet wakker achterlaten dus ik geef altijd aan dat ik er bij wil blijven tot ze onder zeil zijn. Meisje vindt het vreselijk en doodeng als vreemden aan haar zitten dus ik heb haar vastgehouden tot ze weg
was. Kind was na het bloedprikken al helemaal doodop van de spanning.

Gaat trouwens ongeveer een uurtje duren, dus gelukkig maar kort.

Zorro is gisteren ook weer geopereerd en ik deel je gevoel. Ik vind het ook helemaal niets. Maar gelukkig is alles goed gegaan en is hij weer veilig thuis. Ik wens je veel sterkte vandaag en hoop dat de uitslag een beetje mee mag vallen!

Oh dat is vervelend.
Jammer dat het niet meteen weggehaald kan worden.
Hopelijk mag ze snel weer naar huis.

Ja, dat is vervelend. Vooral het wachten is vervelend. Bij elk telefoontje schrik je.
Hoop dat de uitslag een beetje meevalt.
Succes met wachten.

teckeltoos schreef:Manmanman wat kan je je ziek voelen als ne je hond zo moet achterlaten. Heel herkenbaar dus

Ja hè? En ik weet dat de kans dat alles goed verloopt heel groot is, dus daar gaan we dan maar vanuit.

runninggirl schreef:Ah dat is niet leuk! Is het een makkelijke ingreep?
Bij Jura vind ik het elke keer weer heel spannend. Ze gaat altijd ook moeilijk onder door de stress.
Lazar vond ik gek genoeg niet zo spannend, en Mahru was mijn vriend bij en ik niet.
We blijven er wel altijd bij ook als ze weer wakker worden.

De ingreep is wel eenvoudig ja, het gaat eingelijk alleen om het narcoserisico en kans op lang nabloeden doordat het zo enorm doorbloed is.

Lais was wel angstig en probeerde te worstelen, maar ze ging gelukkig goed en rustig onder. Ik vond het bij Willem ook wel spannend, maar anders.
Ik hoop ook dat ik er snel weer bij mag als ze wakker wordt, heb gevraagd of het kan vanaf dat de tube eruit is.

agossie, ik vond het toen Pippy werd gesteriliseerd al een drama....vond het zo naar om haar achter te laten. Hans is gelukkig wel meegegaan tot ze onder zeil was. Ik was niet zo'n rustpunt

Heel veel sterkte en hopelijk is de uitslag gunstig

Zamunda schreef:

runninggirl schreef:Ah dat is niet leuk! Is het een makkelijke ingreep?
Bij Jura vind ik het elke keer weer heel spannend. Ze gaat altijd ook moeilijk onder door de stress.
Lazar vond ik gek genoeg niet zo spannend, en Mahru was mijn vriend bij en ik niet.
We blijven er wel altijd bij ook als ze weer wakker worden.

De ingreep is wel eenvoudig ja, het gaat eingelijk alleen om het narcoserisico en kans op lang nabloeden doordat het zo enorm doorbloed is.

Lais was wel angstig en probeerde te worstelen, maar ze ging gelukkig goed en rustig onder. Ik vond het bij Willem ook wel spannend, maar anders.
Ik hoop ook dat ik er snel weer bij mag als ze wakker wordt, heb gevraagd of het kan vanaf dat de tube eruit is.

Dat moet dan wel goed gaan. En fijn dat je dan al er bij mag! En zo'n kleine ingreep dan is ze ook lekker snel weer thuis.

Jura is niet angstig maar wel heel gestrest (door andere onbekende honden geuren) en waaks dus veel adrenaline bij de dierenarts. En dan blijft ze vechten om te blijven staan, vind het zo sneu. Als ze dan weer bijkomt is ze juist helemaal blij en opgelucht en vriendjes met alle assistentes haha...
Het scheelt enorm als het een rustige praktijk is en ze los kan rondlopen omdat er geen andere klanten zijn. Maar helaas voor haar gaan we voor de moeilijke ingrepen toch naar een specialistische dierenarts dus daar is het dan ook eigenlijk altijd wel druk.

Zamunda schreef:

Hylos schreef:Ach, dat is zeker niet leuk.
Waarom moet ze onder zeil?

Ik heb zitten janken bij de dierenarts toen ie k.o. ging.
Zegt wel genoeg denk ik.

Hahaha, sorry . Ik voel me in elk geval in goed gezelschap.

Lais heeft een gezwel in de bek helaas en daar moet een biopt van genomen worden. Als het gezwel niet al te in invasief was dan kon het ook gelijk weggehaald, maar dat blijkt helaas niet te kunnen aangezien het te ver doorloopt in de kaak . Dus nu enkel een biopt en later nog van de longen een röntgenfoto en aan de hand van de uitslag zal er besloten moeten worden of een operatie nog een goede optie is/ hoe de kansen zijn.

He bah vervelend zeg. Hoop dat het mee gaat vallen. Sterkte.

Gelukkig mag ik er bij blijven van m’n dierenarts dus hoef ze niet achter te laten.

Yara schreef:Zorro is gisteren ook weer geopereerd en ik deel je gevoel. Ik vind het ook helemaal niets. Maar gelukkig is alles goed gegaan en is hij weer veilig thuis. Ik wens je veel sterkte vandaag en hoop dat de uitslag een beetje mee mag vallen!

Ah fijn dat het met Zorro goed gegaan is en hij weer lekker thuis is, het kan maar achter de rug zijn! Dankje.

sonj@ schreef:Oh dat is vervelend.
Jammer dat het niet meteen weggehaald kan worden.
Hopelijk mag ze snel weer naar huis.

Ja, dat is zeker balen. Ze mag waarschijnlijk wel weer snel naar huis gelukkig.

gonnie schreef:Ja, dat is vervelend. Vooral het wachten is vervelend. Bij elk telefoontje schrik je.
Hoop dat de uitslag een beetje meevalt.
Succes met wachten.

Ik hoef gelukkig niet met spanning op een telefoontje te wachten, ben namelijk op de praktijk gebleven dus ik zit er direct bij (en kan alles in de gaten houden )

Ach jakkes, nee dat is allemaal niks

Ik duim voor een goede uitslag en dat ze zo rustig weer uit de narcose komt

Hylos schreef:Ach, dat is zeker niet leuk.
Waarom moet ze onder zeil?

Ik heb zitten janken bij de dierenarts toen ie k.o. ging.
Zegt wel genoeg denk ik.

Ik ook twee weken geleden. Blij om te lezen dat ik niet de enige ben

Ik snap je gevoel helemaal.
Toen Amy gecastreerd werd, ben ik er ook bij gebleven, ze vond het allemaal erg spannend en vocht behoorlijk tegen de narcose.
Ze was na de operatie ook razendsnel weer wakker en wilde alleen maar daar weg.

Het scheelt wel wat als je erbij kunt zijn als ze onder zeil gebracht worden en weer wakker worden - dat vond ik zelf in ieder geval wel enigszins geruststellend. Maar het liefst had ik haar dat alles natuurlijk gewoon bespaard.

Hopelijk is Lais snel weer de oude en krijgen jullie een gunstige uitslag, sterkte!

Ingrid48 schreef:agossie, ik vond het toen Pippy werd gesteriliseerd al een drama....vond het zo naar om haar achter te laten. Hans is gelukkig wel meegegaan tot ze onder zeil was. Ik was niet zo'n rustpunt

Heel veel sterkte en hopelijk is de uitslag gunstig

Wel fijn dat je man het dan wel kan, ik kan het gelukkig ook en vind het zelf ook heel fijn om erbij te kunnen blijven voor ze. Met castratie zou ik het ook hebben trouwens, routineprocedure maar het blijft een (buik)operatie met narcose.

crutz schreef: He bah vervelend zeg. Hoop dat het mee gaat vallen. Sterkte.

Gelukkig mag ik er bij blijven van m’n dierenarts dus hoef ze niet achter te laten.

Met mn eigen dieren hoef ik er niet bij te zijn in de OK, dat komt me net wat te dichtbij. Fijn dat je die mogelijkheid hebt als je daar behoefte aan hebt , kan ook niet overal of met iedereen.

Het kind is inmiddels uit de OK en alles is goed gegaan, hele opluchting . Ze ligt nu te vechten om wakker te worden met haar tong uit de bek en haar dronken lijf, zij vindt opstaan al best een goed idee .

Gelukkig dat dit deel achter de rug is en goed gegaan, ik ga duimen dat het operabel blijkt te zijn zonder te grote consequenties, want dit is een lastig gebied voor het ruim weghalen van een tumor.

Gedeelde smart is halve smart, dus 'goed' om te lezen dat veel van jullie er ook moeite mee hebben als je hond onder narcose moet . Het meisje is gelukkig weer goed wakker en we zijn weer thuis (waar ze héél blij mee was), ze ligt lekker haar roes uit te slapen (zij ligt tegen mij aan, Willem tegen haar, en bovenop haar ligt een kat ) .
Deze hebben we vast gehad!

runninggirl schreef:Jura is niet angstig maar wel heel gestrest (door andere onbekende honden geuren) en waaks dus veel adrenaline bij de dierenarts. En dan blijft ze vechten om te blijven staan, vind het zo sneu. Als ze dan weer bijkomt is ze juist helemaal blij en opgelucht en vriendjes met alle assistentes haha...
Het scheelt enorm als het een rustige praktijk is en ze los kan rondlopen omdat er geen andere klanten zijn. Maar helaas voor haar gaan we voor de moeilijke ingrepen toch naar een specialistische dierenarts dus daar is het dan ook eigenlijk altijd wel druk.

Dat is wel sneu ja. Ze kunnen het zichzelf zo moeilijk maken hè . Bijzonder en fijn dat ze zo opgelucht en vrij wakker wordt!

DeDiana schreef:Ik snap je gevoel helemaal.
Toen Amy gecastreerd werd, ben ik er ook bij gebleven, ze vond het allemaal erg spannend en vocht behoorlijk tegen de narcose.
Ze was na de operatie ook razendsnel weer wakker en wilde alleen maar daar weg.

Het scheelt wel wat als je erbij kunt zijn als ze onder zeil gebracht worden en weer wakker worden - dat vond ik zelf in ieder geval wel enigszins geruststellend. Maar het liefst had ik haar dat alles natuurlijk gewoon bespaard.

Hopelijk is Lais snel weer de oude en krijgen jullie een gunstige uitslag, sterkte!

Bah, dat lijkt me echt naar als je hond zo tegen het in slaap vallen vecht, het is maar even maar toch is het sneu. Lais gaf zich er gelukkig goed aan over, maar misschien speelde mee dat eerst de vlindernaald aangebracht werd (waarbij ze héél erg tegenstribbelde), toen bloedonderzoek gedaan werd en pas 20 minuten later de narcotica ingespoten werden. In die 20 minuten was ze al helemaal moe en rustig geworden van het wegebben van de spanning. Misschien helpt dat om rustiger in slaap te vallen?

LongFields schreef:Gelukkig dat dit deel achter de rug is en goed gegaan, ik ga duimen dat het operabel blijkt te zijn zonder te grote consequenties, want dit is een lastig gebied voor het ruim weghalen van een tumor.

Dankje, ik hoop het ook. Het viel wel wat tegen, want het bleek niet alleen aan de lipzijde te zitten maar helaas ook door te lopen in de bek . Maar het zit wel helemaal voorin de bek, wat dat betreft 'gunstig'. Het kaakbot lijkt niet mee te doen, dus ook dat is vooralsnog positief. Maar goed, er zal waarschijnlijk toch ruim weggesneden moeten worden, dus blijft afwachten wat de mogelijkheden zijn. Maar moet gaan lukken want ze is nog niet eens 7, dus ze moet nog héél lang mee .

Heavy schreef:Oh vreselijk ik probeer me altijd groot te houden maar dat lukt niet en vriend is nog veel erger dan mij fijn dat alles goed is gegaan en beterschap !

Ah rot is dat .

Iris123 schreef:De duimen draaien voor jullie!

Het is hier één keer gebeurd, de bijtwonden die Timon had opgelopen waren zo slecht dat hij geopereed moest worden. Het voelde verschrikkelijk. Was met hem door de da in het lokaal binnengeroepen en ik liep huilend met een lege halsband door de wachtkamer terug dus iedereen die daar zat kreeg waarschijnlijk het idee dat er iets anders aan de hand was. Ben de hele tijd onrustig geweest totdat het telefoontje kwam dat het goedgegaan was. Fijn dat het bij jullie ook goed is verlopen.

Aaaah . De onrust met wachten op het telefoontje kan ik me heel goed voorstellen, brrr. Tot nog toe was het steeds zo ver van huis dat ik niet snel even naar huis kon dus maar gewoon op de praktijk gebleven ben. Het is weleens een lange (en spannende) wacht maar je zit zo wel direct bij de bron dus geen nerveus gestaar naar die telefoon .


Ik moet zeggen dat het me meeviel dat ik zelf niet ben gaan janken . Ben best wel een emo-muts en al helemaal als het om m'n meisje gaat, maar door het focussen op haar lukt het me blijkbaar toch om die emoties even weg te houden ofzo. Deze keer in elk geval .

Peer moest in november en gisteren al weer.
Na de vorige x mag de dierenarts nog net van een afstand kijken of hij gilt al. We waren nét aan het trainen geslagen om hem daar weer ontspannender te krijgen, maar hij moest toch echt al weer zo snel.

Ik blijf er dus bij tot hij slaapt. Hij vocht dit x behoorlijk tegen de narcose en dat vindt ik toch wel onprettig als het lang duurt. Zodra ze klaar waren ben ik weer bij hem gaan zitten.

Ohhh gelukkig is alles goed gegaan maar wat een rotplek zeg ik ga duimen voor goed nieuws en sterkte met wachten op de uitslag niet leuk allemaal, geef Lais maar een voorzichtige knuffel

Wat een nare plek. Ik duim voor een goede uitslag

Lucia schreef:Peer moest in november en gisteren al weer.
Na de vorige x mag de dierenarts nog net van een afstand kijken of hij gilt al. We waren nét aan het trainen geslagen om hem daar weer ontspannender te krijgen, maar hij moest toch echt al weer zo snel.

Ik blijf er dus bij tot hij slaapt. Hij vocht dit x behoorlijk tegen de narcose en dat vindt ik toch wel onprettig als het lang duurt. Zodra ze klaar waren ben ik weer bij hem gaan zitten.

Hè wat sneu voor Peer !

billy schreef:Ohhh gelukkig is alles goed gegaan maar wat een rotplek zeg ik ga duimen voor goed nieuws en sterkte met wachten op de uitslag niet leuk allemaal, geef Lais maar een voorzichtige knuffel

Mag ook best al een flinke knuffel, afgezien van het vele slapen is ze alweer haar stoere zelf .

alm@ schreef:Wat een nare plek. Ik duim voor een goede uitslag

Ik hoop het ook. Het mooiste is als het een (goedaardige) epulide is, de andere opties zijn allemaal kwaadaardig. Wel tumoren die minder snel uitzaaien verderop in het lichaam (maar mogelijk wel elders in de bek/kaak), maar je weet het niet. Afwachten en duimen dus inderdaad.

Fijn dat alles goed is gegaan! En nu lekker verwennen

Dit is de boosdoener, gezwel tussen twee snijtanden in (het gezwel heeft de snijtanden uit elkaar geduwd). Het zit niet alleen aan de voorkant, maar loopt dus ook achter de tanden nog een stukje door.



Juffie net wakker aan het worden. Hierna wilde ik nog een foto maken van het gebit/de wond, maar ze was al te druk bezig met willen opstaan.



Nog zo suf



Lekker thuis, roes uitslapen tussen mij en Willem in



En toen kwam er nog meer ziekenbezoek, een kat bij mij op schoot en eentje bij Lais op schoot (je moet goed kijken om Lais nog te vinden tussen al het bezoek )




Ze ligt nog steeds te slapen. Lekker rustig aan vandaag, is er ook goed weer voor (elk nadeel heb ze voordeel) .

Lekker rustig aan dan maar.
Enig idee wanneer je de uitslag krijgt?