Het HondenForum

Hey,

Mijn basset is intussen bijna 11 jaar (1Maart). Hij gaat al een poosje achteruit. Deze voormiddag heeft hij waarschijnlijk een epelepsie aanval gehad.

De dierenarts komt deze avond voor een onderzoek en bloedafname.

Zijn er hier mensen met ervaring omtrent deze ziekte.

Mijn eerste hond heb ik moeten afgeven aan epilepsie, maar dat is 25 jaar geleden. Ik weet niet wat er nu kan.
Is het te vertrouwen met een kind?

Veel vragen,
Maar toch bedankt.

Bedankt voor de eerlijke antwoorden.

Heb juist een worstelpartij van een kwartier achter de rug om bloed te kunnen trekken. Hij haat echt onze dierenarts, niet normaal.

Zaterdag weten we de uitslag, in 80% van de gevallen zou de oorzaak gevonden worden in het bloed.
Krijgt voorlopig al medicijnen tegen de aanvallen, maar die nemen de oorzaak niet weg.

De acute aanvallen (her)ken ik, maar weet er iemand of er nog andere symptomen zijn?
De hond doet soms zo vreemd hé.

Nu al medicatie? Terwijl hij maar 1 aanval heeft gehad?

ZivaNomi schreef:
limburg vooruit schreef:De acute aanvallen (her)ken ik, maar weet er iemand of er nog andere symptomen zijn?
De hond doet soms zo vreemd hé.
Wat bedoel je met vreemd? Uit het niets stil staan en naar het niets staren kan een kleine epileptische aanval (absence) zijn. Maar dat is maar één voorbeeld, wat voor gedrag toont hij dan?

Dat dus, hij loopt ergens heen en blijft dan plots staan, staat hij voor zich uit te staren alsof hij niet meer weet naar waar hij weer ging.

Soms zakt hij zonder aanleiding door zijn achterpoten.

Deze week stond hij in de tuin te blaffen naar de zon die door de wolken brak.

Hij laat zich ook steeds moeilijker verzorgen, heeft hij nooit vlot gedaan maar het wordt erger.

Soms twijfel ik dat hij dementerende is.

limburg vooruit schreef:
ZivaNomi schreef:
limburg vooruit schreef:De acute aanvallen (her)ken ik, maar weet er iemand of er nog andere symptomen zijn?
De hond doet soms zo vreemd hé.
Wat bedoel je met vreemd? Uit het niets stil staan en naar het niets staren kan een kleine epileptische aanval (absence) zijn. Maar dat is maar één voorbeeld, wat voor gedrag toont hij dan?
Dat dus, hij loopt ergens heen en blijft dan plots staan, staat hij voor zich uit te staren alsof hij niet meer weet naar waar hij weer ging.

Soms zakt hij zonder aanleiding door zijn achterpoten.

Deze week stond hij in de tuin te blaffen naar de zon die door de wolken brak.

Hij laat zich ook steeds moeilijker verzorgen, heeft hij nooit vlot gedaan maar het wordt erger.

Soms twijfel ik dat hij dementerende is.

Zo klinkt het wel eerlijk gezegd op basis van wat je hier nu vertelt. Maar een epileptische aanval is heel beslist wat anders!

Suzanne

Dat weet ik,dus alle symptomen die ik ophaalde zijn meer aan dementie gerelateerd dan aan de epilepsie aanval van gisteren?

limburg vooruit schreef:Dat weet ik,dus alle symptomen die ik ophaalde zijn meer aan dementie gerelateerd dan aan de epilepsie aanval van gisteren?

WAt je hier vlak voor noemt voor mijn gevoel wel ja. Natuurlijk kan er bij epileptie een soort "fuge" zijn.. even een moment in de ruimte staren. Maar ik vind het passender / logischer dat het ouderdom / dementie is. Maar, ik ben wel heel benieuwd naar hoe je die epileptische aanval zou omschrijven. Google er 's op? Je ziet dan hele nare filmpjes maar misschien kan dat je wel op weg helpen.

Suzanne

Maar krijgt de hond nu meteen ant-epileptica? Ik vind dat vreemd hoor. Normaal wordt dat alleen gegeven als er meerdere aanvallen zijn geweest met een korte tussentijd. Zeker nu het duidelijk om secundaire aanvallen gaat vind ik het raar om daar medicatie tegen te geven.

sirene schreef:Maar krijgt de hond nu meteen ant-epileptica? Ik vind dat vreemd hoor. Normaal wordt dat alleen gegeven als er meerdere aanvallen zijn geweest met een korte tussentijd. Zeker nu het duidelijk om secundaire aanvallen gaat vind ik het raar om daar medicatie tegen te geven.

Ja die krijgt hij, ik doe natuurlijk maar wat de dierenarts zegt hé.

Nu ik erover nadenk en lees, hij heeft het vroeger nog eens gehad toen we hem onder narcose gebracht hadden. Maar daar werd op dat moment geen aandacht aan besteed omdat hij het nog nooit eerder had gehad. Dat is nu zo'n 3 jaar geleden.

limburg vooruit schreef:
sirene schreef:Maar krijgt de hond nu meteen ant-epileptica? Ik vind dat vreemd hoor. Normaal wordt dat alleen gegeven als er meerdere aanvallen zijn geweest met een korte tussentijd. Zeker nu het duidelijk om secundaire aanvallen gaat vind ik het raar om daar medicatie tegen te geven.
Ja die krijgt hij, ik doe natuurlijk maar wat de dierenarts zegt hé.

Nu ik erover nadenk en lees, hij heeft het vroeger nog eens gehad toen we hem onder narcose gebracht hadden. Maar daar werd op dat moment geen aandacht aan besteed omdat hij het nog nooit eerder had gehad. Dat is nu zo'n 3 jaar geleden.

Een aanval 3jr geleden na een narcose is ook geen reden om nu medicatie te geven. Maar geeft wel aan dat hij toen al gevoelig was voor epileptiforme aanvallen. Ik hoop voor je dat er iets behandelbaars uit de bloedonderzoeken komt.

heb je iets gekregen wat je dagelijks moet geven of heb je iets gekregen waarbij je hem uit een insult kunt halen. Dat is wel belangrijk denk ik.

Absences is het even in het luchtledige staren of even staken waar je mee bezig bent. Dit duurt altijd kort zeg ongeveer een seconde of 10.
Er kan best iets in zijn hersenen zijn dat de dementie klachten veroorzaakt maar ook de epilepsie.

Ik hoop dat uit het bloed onderzoek komt dat het iets is wat ze met medicatie kunnen behandelen. Als een hond of mens gevoelig is voor epilepsie kan een ontsteking het ook triggeren.

Secundaire epilepsie waarschijnlijk.
Wat gebeurde er precies?
In de verwarring kan je iets over het hoofd zien waardoor bijv. een GVS (Geriatrisch Vestibulair Syndroom) ook nog een mogelijkheid is.

Je kind de instructie geven om jou te roepen als er iets gebeurt en niet bij de kop van de hond in de buurt te komen is denk ik veilig genoeg.
Als je kind tenminste oud genoeg is en kan luisteren

Wat heb je voor medicijnen gekregen?

Ik ga proberen op alle vragen te antwoorden.

Gisteren lag hij rustig te slapen toen hij plots begon te piepen en bewegen. In eerste instantie dacht ik dat hij aan het dromen was. Het schokken begon steeds heviger te worden en hij is beginnen bellen blazen, geen schuim op de bek wel. Hij reageerde totaal niet meer op mijn instructies.

Ik moet hem nu dagelijks 1 pilletje geven tot de bloeduitslag bekend is.

De kleine hier heeft de duidelijke uitleg gehad dat hij niet aan de hond mag komen want dat hij pijn heeft.

In ieder geval scheelt er iets want hij is echt aggressief aant worden. Als hij zo blijft zie ik me genoodzaakt hem te laten gaan. Laat ons hopen dat het met medicatie nog verbeterd.

Pas ook op met je kind na de aanval.
Na een epilepsie aanval zijn ze vaak nog een tijdje volledig de weg kwijt en kunnen dan heel raar reageren.
Ook van zich af bijten uit angst.

Een hond van een bekende van mij knalde na een aanval dwars door een glazen voordeur heen en vernielde woest een houten krat wat ze buiten tegen kwam.
Je moet er niet aan denken dat er op dat moment een kind gelopen zou hebben!
Haar eigenaresse heeft de hond in moeten laten slapen omdat de aanvallen niet onder controle te krijgen waren.

(Buiten de aanvallen om was het een schat van een hond)

limburg vooruit schreef:Ik ga proberen op alle vragen te antwoorden.

Gisteren lag hij rustig te slapen toen hij plots begon te piepen en bewegen. In eerste instantie dacht ik dat hij aan het dromen was. Het schokken begon steeds heviger te worden en hij is beginnen bellen blazen, geen schuim op de bek wel. Hij reageerde totaal niet meer op mijn instructies.

Ik moet hem nu dagelijks 1 pilletje geven tot de bloeduitslag bekend is.

De kleine hier heeft de duidelijke uitleg gehad dat hij niet aan de hond mag komen want dat hij pijn heeft.

In ieder geval scheelt er iets want hij is echt aggressief aant worden. Als hij zo blijft zie ik me genoodzaakt hem te laten gaan. Laat ons hopen dat het met medicatie nog verbeterd.

Dat vind ik een dingetje... want als de hond nou 's naar 't kind "dwaalt" en dan toch naar doet? Of alleen maar over 'm heen valt? Dan is een basset toch een aardig gewicht. Ik zou ze uit elkaar houden en ervoor zorgen dat hond en kind NOOIT in een onbewaakt ogenblik toch bij elkaar kunnen komen.
Wat een rotsituatie ;-(

Suzanne

Cleva schreef:Maak je het niet te dol met een basset hound van 11?
De eer die er te behalen viel heb je hopelijk al binnen. Het enige wat een zieke hond van 11 nog kan bereiken is een zieke hond van 12 worden. Of nog zieker en 13 zelfs.
Hoe feestelijk is dat eigenlijk?

Als je hem morgen in gaat leveren is daar niets mis mee, hoor. Ook niet als dat bij toeval ook nog eens heel praktisch uitkomt.
Ik weet dat mensen soms graag doen alsof het een idylle is om met een oude hond samen te leven maar dat zijn vooral mensen die op dat moment geen stuipsnurkende hoop ellende hebben liggen. Puur op de feiten bekeken is het aanhouden van een bejaarde hond met een somatisch beeld helemaal niet zo leuk. In de laatste plaats voor de hond zelf.

Overigens is plotseling beginnende epilepsie bij oude honden/katten/mensen zo goed als nooit een oorspronkelijke aandoening maar een symptoom. Er is dan bijna altijd een diepere medische oorzaak. Nierfalen of kanker.

Ik denk dat we ongeveer hetzelfde denken, alleen ben je wel heel rechtuit!
Ik zal het maar niet persoonlijk opnemen hoop ik.

Als straks blijkt dat er niets aan te doen is nemen we onmiddellijk een harde beslissing.

Het dierenartsbezoek heeft het niet bepaald gemakkelijk gemaakt.

Zijn bloedwaarden zijn voor een basset van 11 vrij goed, enkel de leverwaarden zijn wat minder.
Er zit iets in het bloed waaraan ze kunnen zien of hij een aanval heeft, die waarden waren ook terug gedaald tot een aanvaardbaar peil.

De plotse veranderingen in zijn gedrag wijzen op een (beginnende) tumor in de hersenen. Dit kunnen we echter niet meer laten controleren want hem verdoven is niet meer mogelijk.

Ik heb nu pijnstillers gekregen en de pillen tegen de epilepsie, Maandag wordt er beslist of het aggressief gedrag betert. Anders moeten we hem laten inslapen want de dierenarts en ikzelf zijn het eens dat we geen risico's mogen nemen als hij effectief een stoornis in de kop heeft.

Pff, dan had ik liever een duidelijk antwoord gehad op wat er nu scheelt.

limburg vooruit schreef: De plotse veranderingen in zijn gedrag wijzen op een (beginnende) tumor in de hersenen. Dit kunnen we echter niet meer laten controleren want hem verdoven is niet meer mogelijk.

Schijnt wel vaker gezegd te worden, maar heel zeldzaam te zijn.
Heb het één keer meegemaakt. Een lieve oude boxer, het begon met epilepsie, z'n blik veranderde, uiteindelijk is hij ingeslapen omdat hij zonder aanleiding z'n bejaarde baas aan gort beet.
Voor die man was het vreselijk verdrietig

Zo aangevallen worden door je eigen maatje (diepe bijtwonden in z'n benen) en meteen door kunnen naar de dierenarts.
Dus als het inderdaad een hersentumor is zou ik hem niet meer bij je kind laten en snel afscheid nemen.
Niet wachten tot het een moetje wordt.

Gaat niet gebeuren, ik denk dat ik Maandag ga bellen. Dit is niet waarom ik een hond heb gekocht. Moet hem afschermen van de kleine, die wil bij hem zijn.

Voor het eerst in mijn leven heb ik het echt moeilijk met beslissen. Vraag me niet waarom, misschien omdat het nu wel heel snel gaat. Ik weet het niet.

limburg vooruit schreef:Gaat niet gebeuren, ik denk dat ik Maandag ga bellen. Dit is niet waarom ik een hond heb gekocht. Moet hem afschermen van de kleine, die wil bij hem zijn.

Voor het eerst in mijn leven heb ik het echt moeilijk met beslissen. Vraag me niet waarom, misschien omdat het nu wel heel snel gaat. Ik weet het niet.

Lijkt me verstandig.

Heel veel sterkte.

Vandaag heeft de hond een vele betere dag.

Is niet meer aggressief en lijkt ook geen pijn meer te hebben. Ook zijn eetlust is veel beter. Medicatie??

Wel slaapt hij nog meer dan vorige week en reageert hij niet echt op zijn omgeving, bel, onze stem,...

kwam de agressie dan niet door de pijn?

Jeannettebo schreef:kwam de agressie dan niet door de pijn?

Ja daar twijfelen we nu ook aan, het vreemde is dat hij nooit de indruk van pijn heeft gegeven.
Even afwachten nu.

limburg vooruit schreef:
Jeannettebo schreef:kwam de agressie dan niet door de pijn?
Ja daar twijfelen we nu ook aan, het vreemde is dat hij nooit de indruk van pijn heeft gegeven.
Even afwachten nu.

of wel, namelijk zijn gedragsverandering. maar het blijft lastig, vaak zie je het pas na pijnstilling.

Dit topic mag dicht

Veel sterkte

Het HondenForum

Epilepsie

Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie

Re: Epilepsie