Het HondenForum

Ja, ik weet...er zijn al 100 topics over, maar ik blijf twijfelen.

Lana is in december 1 jaar geworden. Ze is in november voor het eerst loops geworden.
Ze heeft echt veel last gehad van haar eerste loopsheid. Ze is maanden lamlendig geweest, totaal geen energie, daardoor ook gewoon niet mee te trainen, want ze kwam maar niet vooruit. Ze lag maar de hele dag op de bank rottig te wezen en at nauwelijks.
Daarna kwam er een soort van schijnzwangerschap, ze had dikke harde schijven om haar tepels, die ook erg pijnlijk waren als ik er aanzat. We zitten nu in februari en eigenlijk begint ze nu pas weer zichzelf te worden. Ze eet weer goed en heeft weer haar normale energieniveau.

Er staat een afspraak in maart voor castratie, maar ik blijft twijfelen.....
Toch castreren om opnieuw ellende te voorkomen of afwachten hoe het de tweede keer gaat.

er is er maar 1 die dat kan beantwoorden, zelf zou ik het wel doen als de teef er zo`n last van heeft,....... t moet wel een beetje leuk blijven ee. maar goed ik heb minder problemen met een teef laten castreren dan met een reu, is mijn makke

S@ndr@ schreef:maar goed ik heb minder problemen met een teef laten castreren dan met een reu, is mijn makke

Waarom eerder een teef dan een reu??

Ik heb destijds met Izzy hetzelfde gehad en net toen ik besloten had haar te laten castreren ging het die loopsheid beter en die keer daarna merkte ik helemaal niks meer van lusteloosheid. Ik denk wel dat ze tegen die tijd al 3,5 jaar was.

Met Mahru hebben wij gewacht tot volwassenheid. Ze wordt volgende week gecastreerd, is nu net 3 jaar. Bij haar waren de eerste twee loopsheden en schijnzwangerschap ook erg... Toch afgewacht daarna 2 die iets beter gingen. Maar de laatste keer toch weer heel depri 8 weken lang en tijdens de loopsheid ook duidelijk buikpijn steeds. Vind het echt een te grote stempel drukken 3 maanden zich niet goed voelen en dat twee keer per jaar.

Ody schreef:

S@ndr@ schreef:maar goed ik heb minder problemen met een teef laten castreren dan met een reu, is mijn makke

Waarom eerder een teef dan een reu??

1 de duidelijkste ( uiterlijk), is je ziet er uiterlijk niets van.
2 in mijn ervaring is bij de reu castratie eerder een reden on minder stabiel te worden dan andersom.( ze zijn vaker gentle man naar teven toe)
3 na het 3 de jaar worden ze vanzelf wel wat minder hormonen bom
4 testosteron helpt om met spieren het skelet te ondersteunen( vind ik bij groters belangrijk)
maar goed dat zijn dingen die ik tot nu toe bedacht heb, en ik heb natuurlijk maar een hond of 6 gehad, dat kan voor een ander wel een andere ervaring zijn........
Zuri is nog in Spanje gecastreerd - die kwam nog met hechtingen in haar buik hier..... maar is en heerlijk stabiel type en hoe het daarvoor was weet ik niet

Dat is een beslissing die je toch echt zelf zult moeten nemen. Zoals je het beschrijft klinkt het wel behoorlijk heftig. Niet iets wat ik voor m'n teefje haar hele leven zou willen. Toch zou ik het waarschijnlijk nog wel een keertje aankijken. Dat geeft Lana de tijd zich wat verder te ontwikkelen en het zou best kunnen dat ze er in de toekomst lang niet meer zo veel last van heeft. Mocht het toch zo erg blijven, kun je altijd nog tot castratie overgaan.

Ody schreef:

S@ndr@ schreef:maar goed ik heb minder problemen met een teef laten castreren dan met een reu, is mijn makke

Waarom eerder een teef dan een reu??

Op een reu heeft het veel meer effect. Dat kan positief of negatief zijn, daar niet van.

Ik zou haar laten castreren als ze er zo'n last van heeft.

Ik zou het nog een of twee keer aankijken. Als ze er zoveel last van blijft houden zou ik haar uiteindelijk wel laten castreren.

Gollum was ook zo beroerd de eerste loopsheid, en daarna flink schijnzwanger met melktieten en al. Ze was er drie maanden ziek van. Ik heb haar toen wel (laparoscopisch) laten castreren en nooit spijt gehad.

Nanna schreef: Je kunt bij sommige dierenartsen ook kiezen voor verwijdering van de baarmoeder, maar de eierstokken intact laten. Dat schijnt vooral bij Rottweiler(achtigen) veel voordeel op te leveren, minder kans op botkanker.

Dan blijft ze hormonaal intact en wordt ze dus 'gewoon' loops en schijnzwanger alleen dan zonder bloed.

Lizzie had erg vel laat van de loopsheden. Ik heb haar totdat ze vind 3 was intact gelaten. Waarom weet ik niet precies meer want ik had haar veel eerder moeten laten helpen.

Ligt aan de cyclus. Bij mijn eigen teef merk ik enorme impact. Lusteloos voor en na de loopsheid. Maar ivm complicaties is castr niet meer mogelijk.

Onze eerste teef werd om de 18/20 weken loops en was daarbij ook schijndrachtig. Dit uitte zich niet zo zeer als lamlendig zijn maar wel in verzamelwoede van alles wat los in huis lag. Ze sloopte niks maar als het effe kon liep ze de hele dag met kussentjes, schoenen, speeltjes en afstandsbedieningen te sjouwen. Daarbij werd ze wat feller naar onze reu. We hebben haar laten castreren, ook omdat er toen nog een volle reu in huis liep en ze wel erg vaak loops was.
Teef twee wordt maar om de 8/10 maanden loops en heeft er ogenschijnlijk geen enkele last van. Het enige obstakel is een gewillig klein reutje wat het erg zwaar heeft een kleine week lang maar dat overleven we ook altijd weer.

Als je er zelf nog niet achter staat wacht je toch gewoon nog 1 loopsheid af? Ik ben makkelijk met castreren, maar t is hoe dan ook irreversibel.

wacht een 2e loopsheid af. misschien verloopt die minder heftig. schijnzwanger wordt iedere loopse teef.
ellen

Lotje was de laatste keer begin juli loop geworden en in oktober had ze nog last van haar schijnzwangerschap, heb er alles uit laten halen. Ik merk nog wel haar hormonale schommelingen dat ze rond die tijd weer sloom begint te worden, hopelijk trekt ook dat in de jaren nog wat bij. Ze is 2 keer loops geweest, maar ze was maar 1x per jaar loops.

Het gaat overigens om een klein teefje, iets terriermixachtig van 12kg. Dus ze is nu zeker uitgegroeid.

Ody schreef:Het gaat overigens om een klein teefje, iets terriermixachtig van 12kg. Dus ze is nu zeker uitgegroeid.

weet niet wat voor vacht erop zit,. dat kan nog een dingetje zijn soms na castratie .... maar feitelijk zie is dat afwachten

In mijn ervaring is de 1e loopsheid erger dan de 2e maar als je haar toch niet wil laten dekken o.i.d. zou ik de afspraak gewoon door laten gaan, ze is nu volwassen en klaar met groeien. Nog wel jong dus ze herstelt waarschijnlijk heel vlot.

Mijn teef heb ik nu net laten helpen dus kan nog niet zoveel zeggen over de effecten.

Karen

S@ndr@ schreef:weet niet wat voor vacht erop zit,. dat kan nog een dingetje zijn soms na castratie .... maar feitelijk zie is dat afwachten

Tja, een nogal woest en ruwharigachtig vinger-in-het-stopcontact-kapsel

Pets_Passion schreef:In mijn ervaring is de 1e loopsheid erger dan de 2e maar als je haar toch niet wil laten dekken o.i.d. zou ik de afspraak gewoon door laten gaan, ze is nu volwassen en klaar met groeien. Nog wel jong dus ze herstelt waarschijnlijk heel vlot.

Dekken is sowieso niet de bedoeling. Ze komt via een stichting uit het buitenland, dus fokken mag absoluut niet.

Nanna schreef: Je kunt bij sommige dierenartsen ook kiezen voor verwijdering van de baarmoeder, maar de eierstokken intact laten. Dat schijnt vooral bij Rottweiler(achtigen) veel voordeel op te leveren, minder kans op botkanker.

Dan houdt ze wel wel last van de hormoonschommeling.

Bij Millie verliep de tweede loopsheid echt anders dan de eerste. Minder lastig, al bloedde ze de tweede keer zeker 16 dagen, wat ik wel errrg veel vond. Dus ik zou nog eens afwachten.
Ik weet alleen weinig af van het verschil in voor en nadelen tussen na de 1e of latere loopsheid castreren.

Nanna schreef: Je kunt bij sommige dierenartsen ook kiezen voor verwijdering van de baarmoeder, maar de eierstokken intact laten. Dat schijnt vooral bij Rottweiler(achtigen) veel voordeel op te leveren, minder kans op botkanker.

Welke effecten (vacht, stofwisseling, etc) horen waarbij?

de eierstokken blijven hormonen afscheiden, dus verder weinig gevolgen, alleen ze kunnen niet meer bloeden en dragen omdat de baarmoeder weg is... verder als je hond last heeft van de hormonen heeft t dus geen voordelen.

Klinkt wel interessant (ik zou zelf vooral om het bloeden en om dekking te voorkomen castreren).
En je halfloopse hond ruikt in dat geval nog wel even ‘lekker’?

Persoonlijk zou ik de 2e loopsheid nog afwachten. Wie weet stabiliseert het nog wat. Heb het met Izzy ook gehad, die diepe ellende. Zuchten, steunen, zwaar loops, schijnzwanger, geen zin om wat te doen, bitcherig naar andere honden en gewoon echt een trieste blik in d'r ogen. En dan elke 4-5 maanden loops he. De ene cyclus van ellende was klaar, en de volgende diende zich alweer aan. Dus hop, eruit met die hele handel. Wéreld van verschil, geen seconde spijt van gehad.

Nanna schreef:

Leonie. schreef:Klinkt wel interessant (ik zou zelf vooral om het bloeden en om dekking te voorkomen castreren).
En je halfloopse hond ruikt in dat geval nog wel even ‘lekker’?

Ja, dat wel.

Vind ik zelf minder erg dan het bloeden (stoffen bank, honden mogen op bed, etc )
Ik zal eens navragen bij mijn dierenarts.

Cleva schreef:

Leonie. schreef:Klinkt wel interessant (ik zou zelf vooral om het bloeden en om dekking te voorkomen castreren).

Dat bloeden valt wel mee. Dat verbleekt bij de hoeveelheid zand en modder en haar die een hond in je huis rondstrooit. Die paar druppels bloed veranderen het feit dat een hond je huis nou eenmaal smerig maakt.
Een dekking voorkomen doe je door het te doen. Zo ingewikkeld is dat allemaal niet.

Zand en modder ruim ik makkelijk op. Het bloeden vind ik lastiger, kwam vaak op kleding, vloerkleed, bed, etc terecht. En neem maar eens een bloedende hond mee in de trein (of de boot naar Terschelling, dat was ook praktisch).

Leonie. schreef:

Cleva schreef:

Leonie. schreef:Klinkt wel interessant (ik zou zelf vooral om het bloeden en om dekking te voorkomen castreren).

Dat bloeden valt wel mee. Dat verbleekt bij de hoeveelheid zand en modder en haar die een hond in je huis rondstrooit. Die paar druppels bloed veranderen het feit dat een hond je huis nou eenmaal smerig maakt.
Een dekking voorkomen doe je door het te doen. Zo ingewikkeld is dat allemaal niet.

Zand en modder ruim ik makkelijk op. Het bloeden vind ik lastiger, kwam vaak op kleding, vloerkleed, bed, etc terecht. En neem maar eens een bloedende hond mee in de trein (of de boot naar Terschelling, dat was ook praktisch).

Bij Lotje viel het ook mee, maar bij mijn Franse bulldog was het net een lekkende kraan.