Het HondenForum

Een beetje explosief onderwerp misschien maar wat te doen met intacte reu en teven in huis en de aankomende loopsheden.

Situatie; Shira, 2,5 jaar en niet gecastreerd, Nola (is hier heel vaak), 2.5 jaar en niet gecastreerd en altijd twee weken eerder dan Shira loops. Jack is 9 maanden en niet gecastreerd en Laila is 5 jaar en gecastreerd in Spanje.

De vorige loopsheid van de dames was Jack vier maanden en reageerde er totaal niet op. Hij is ook niet heel obsessief met teefjes bezig. Ik heb hem tot nu toe 1 keer op moeten halen omdat hij helemaal verliefd op een teefje met iemand meeliep. Hij rijdt nergens op, hij likt wel plasjes op van Shira buiten. Hij is ook niet overdreven macho of patserig. Gewoon een hele vriendelijke reu.

Kan ik daar uit concluderen dat z'n gedrag tijdens de loopsheden wel mee gaat vallen of staan ons helse weken te wachten

Uit logeren gaat niet lukken omdat iedereen die ik hem toe zou vertrouwen katten heeft. Pension doe ik niet. Zijn er ook mensen die hun reu hebben laten steriliseren i.p.v. castreren en/of bij de teef alleen de baarmoeder hebben laten verwijderen?

Onze reu ging nog prima met 9mnd, die heeft echt heel lang geen kik gegeven en toen kwam ik op een dag thuis (deuren tussen hun waren wel altijd gesloten gelukkig in de loopse periode, 3stuks met draaiknop) en was de shit aan, haha. Toen was hij ruim 2 jaar oud.
Onze reu was torn chemisch gecastreerd, maar dat werkte dus niet en hij ging daar vol doorheen. Uiteindelijk met spoed naar pension moeten brengen.

Dus het kan vriezen, het kan dooien. Je kan het aanzien, maar ik zou toch iets achter de hand houden als het niet gaat. Hier was echt alles 1 grote ravage, zowel vanuit de dame die de deur bij haar kant had geprobeerd open te bijten en krabben als onze reu die de muren had geprobeerd aan te krabben en zelfs de trap op de overloop had bezocht en daar alles had onder gegild en gepoept (terwijl hij normaal als de dood is om de trap op te moeten).

Secricible schreef:Onze reu ging nog prima met 9mnd, die heeft echt heel lang geen kik gegeven en toen kwam ik op een dag thuis (deuren tussen hun waren wel altijd gesloten gelukkig in de loopse periode, 3stuks met draaiknop) en was de shit aan, haha. Toen was hij ruim 2 jaar oud.
Onze reu was torn chemisch gecastreerd, maar dat werkte dus niet en hij ging daar vol doorheen. Uiteindelijk met spoed naar pension moeten brengen.

Dus het kan vriezen, het kan dooien. Je kan het aanzien, maar ik zou toch iets achter de hand houden als het niet gaat. Hier was echt alles 1 grote ravage, zowel vanuit de dame die de deur bij haar kant had geprobeerd open te bijten en krabben als onze reu die de muren had geprobeerd aan te krabben en zelfs de trap op de overloop had bezocht en daar alles had onder gegild en gepoept (terwijl hij normaal als de dood is om de trap op te moeten).

oke

Kijk het eens aan.
Ik heb altijd zowel gecastreerde als ongecastreerde reuen en intacte teven samen gehad.
Nikita deden we voor de zekerheid een zelfgemaakte broek aan (intacte zoon in huis), met een stevige riem. Kon echt niet afgedaan worden.
Op de vruchtbare dagen was het goed opletten. Alleen 's nachts werden ze gescheiden, ze kunnen slecht zonder elkaar.
Met niko en charlie toch een goede 6 jaar hetzelfde. Onder toezicht samen, luiertje aan, op de hoogtijdagen ging hij dan wel apart.
Hij had er een beetje last van, onrustig, maaltijden laten staan.
Zij wilde dan verder toch niets doen, dus ging alle aandacht naar hem. Veel lopen en ballen om z'n ei kwijt te kunnen.

Ik vond het dus allemaal wel meevallen, wat extra spanning ja, maar niets ernstigs. Maar dat ligt echt aan de hond.

Onze Bazooka is 6 jaar geleden gesteriliseerd (vasectomie) en heeft daarna altijd bij intacte teven gelopen, probleemloos en ook geen overdreven interesse in de dames, geen dekking gezien, maar goed we zijn ook niet 24/7 thuis, maar denk nooit gedekt want ook echt amper interesse.

dagmar88 schreef:Kijk het eens aan.
Ik heb altijd zowel gecastreerde als ongecastreerde reuen en intacte teven samen gehad.
Nikita deden we voor de zekerheid een zelfgemaakte broek aan (intacte zoon in huis), met een stevige riem. Kon echt niet afgedaan worden.
Op de vruchtbare dagen was het goed opletten. Alleen 's nachts werden ze gescheiden, ze kunnen slecht zonder elkaar.
Met niko en charlie toch een goede 6 jaar hetzelfde. Onder toezicht samen, luiertje aan, op de hoogtijdagen ging hij dan wel apart.
Hij had er een beetje last van, onrustig, maaltijden laten staan.
Zij wilde dan verder toch niets doen, dus ging alle aandacht naar hem. Veel lopen en ballen om z'n ei kwijt te kunnen.

Ik vond het dus allemaal wel meevallen, wat extra spanning ja, maar niets ernstigs. Maar dat ligt echt aan de hond.

Op die manier zou het inderdaad wel te doen zijn.

Het lastige is hier ook een beetje dat het niet om drie weken gaat maar dat Shira en Nola meestal maar 1 week overlappen dus dat maakt de periode 5 weken. En dat is normaal gezien niet erg maar als het een helse tijd wordt dan is dat extra vervelend.

crutz schreef:Onze Bazooka is 6 jaar geleden gesteriliseerd (vasectomie) en heeft daarna altijd bij intacte teven gelopen, probleemloos en ook geen overdreven interesse in de dames, geen dekking gezien, maar goed we zijn ook niet 24/7 thuis, maar denk nooit gedekt want ook echt amper interesse.

Dat klinkt bemoedigend

Ri@ schreef:

crutz schreef:Onze Bazooka is 6 jaar geleden gesteriliseerd (vasectomie) en heeft daarna altijd bij intacte teven gelopen, probleemloos en ook geen overdreven interesse in de dames, geen dekking gezien, maar goed we zijn ook niet 24/7 thuis, maar denk nooit gedekt want ook echt amper interesse.

Dat klinkt bemoedigend

Begreep van de week wel van iemand dat er niet veel dierenartsen staan te springen om de ingreep uit te voeren, dus dat zal nog even zoeken worden in het slechtste geval.

Ri@ schreef: Het lastige is hier ook een beetje dat het niet om drie weken gaat maar dat Shira en Nola meestal maar 1 week overlappen dus dat maakt de periode 5 weken. En dat is normaal gezien niet erg maar als het een helse tijd wordt dan is dat extra vervelend.

Die van mij reageerden alleen écht wanneer de teef (bijna) dekrijp was. Dus een goede week of anderhalf per teef en dan was het ergste al weer achter de rug.
Volgens mij snappen reuen die met intacte teven samenleven dat beter. Die worden naar mijn idee toch minder snel hoteldebotel van de eerste druppel.

Tibbe is een vroegcastraat en dekte dagelijks. Een paar dagen sliep hij niet, alleen maar spelen en charmeren.
Maar dus maar een paar dagen gelukkig. Hij bespaarde me wel een hoop schoonmaakwerk

Ri@ schreef:Het lastige is hier ook een beetje dat het niet om drie weken gaat maar dat Shira en Nola meestal maar 1 week overlappen dus dat maakt de periode 5 weken. En dat is normaal gezien niet erg maar als het een helse tijd wordt dan is dat extra vervelend.

Mijn intacte reuen reageerden enkel op de vruchtbare dagen door minder te gaan eten en af en toe te piepen maar verder was het echt goed te doen.
Een dikke week wat spanning onderling maar er werd niet gehuild, door deuren gegaan of neurotisch rondjes gelopen.
Hopen dus dat het met Jack ook meevalt
Ik zou wel een back-up plan klaar hebben voor als de sperma je rond de oren vliegt.

crutz schreef:

Ri@ schreef:

crutz schreef:Onze Bazooka is 6 jaar geleden gesteriliseerd (vasectomie) en heeft daarna altijd bij intacte teven gelopen, probleemloos en ook geen overdreven interesse in de dames, geen dekking gezien, maar goed we zijn ook niet 24/7 thuis, maar denk nooit gedekt want ook echt amper interesse.

Dat klinkt bemoedigend

Begreep van de week wel van iemand dat er niet veel dierenartsen staan te springen om de ingreep uit te voeren, dus dat zal nog even zoeken worden in het slechtste geval.

Ik ken wel een dierenarts die meestal erg open staat voor dingen die niet standaard zijn dus ik ga daar eens even informeren voor inderdaad het slechtste geval.

-Saskia- schreef:

Ri@ schreef:Het lastige is hier ook een beetje dat het niet om drie weken gaat maar dat Shira en Nola meestal maar 1 week overlappen dus dat maakt de periode 5 weken. En dat is normaal gezien niet erg maar als het een helse tijd wordt dan is dat extra vervelend.

Mijn intacte reuen reageerden enkel op de vruchtbare dagen door minder te gaan eten en af en toe te piepen maar verder was het echt goed te doen.
Een dikke week wat spanning onderling maar er werd niet gehuild, door deuren gegaan of neurotisch rondjes gelopen.
Hopen dus dat het met Jack ook meevalt
Ik zou wel een back-up plan klaar hebben voor als de sperma je rond de oren vliegt.

Ik ga een goed plan B bedenken

Heb van de week iets op tv gezien dacht ik over vasectomie bij mannen. Dat moet altijd gecontroleerd worden of het ook echt gelukt is, daarnaast is de eerste periode (onbekende hoe lang) de man nog steeds vruchtbaar. Weet niet hoe dat bij honden zit, maar zou ik even goed bespreken met de dierenarts.
Alleen de baarmoeder weghalen wordt in principe afgeraden geloof ik. Kans is groot dat er toch nog wat weefsel blijft zitten waardoor er nog steeds een baarmoederontsteking kan ontstaan. Dus ook dat alleen laten doen door een dierenarts die dat goed kan!
Voor Jack anders misschien ook kijken voor een 'belly band'? Dan vliegt het sperma je in ieder geval niet rond de oren

Pienda schreef:Heb van de week iets op tv gezien dacht ik over vasectomie bij mannen. Dat moet altijd gecontroleerd worden of het ook echt gelukt is, daarnaast is de eerste periode (onbekende hoe lang) de man nog steeds vruchtbaar. Weet niet hoe dat bij honden zit, maar zou ik even goed bespreken met de dierenarts.
Alleen de baarmoeder weghalen wordt in principe afgeraden geloof ik. Kans is groot dat er toch nog wat weefsel blijft zitten waardoor er nog steeds een baarmoederontsteking kan ontstaan. Dus ook dat alleen laten doen door een dierenarts die dat goed kan!
Voor Jack anders misschien ook kijken voor een 'belly band'? Dan vliegt het sperma je in ieder geval niet rond de oren

Baarmoeder verwijderen en eierstokken laten zitten (OSS Ovary Sparing Spay) is in de usa redelijk populair. Bij de volgende die hier aan de beurt is ga ik daar ook zeker over in overleg met mijn dierenarts.

Hier ook alleen wat gepiep op de dagen dat Pleun dekrijp is. Ze heeft dan een broekje aan en we letten heel goed op. Zonder toezicht scheiden we ze en ik laat ze met wandelen om beurten los. Best te doen zo.

Waarom willen dierenartsen geen vasectomie doen?

Wat een brave reuen hebben jullie
Vanmorgen liep ik met mijn castraat (!) reu mee met een vast wandelgroepje. Er loopt een teefje mee wat nu 1 week loops is van eerste loopsheid.
Ik kon mijn reu dus kort houden want hij zat er meteen op terwijl zo nog niet eens dekrijp oogt Hij heeft haar heel de wandeling in het vizier gehouden in de hoop dat ze weer binnen zijn bereik kwam

DAar had je ff wat eerder over na moeten denken. Je zult moeten scheiden, met miinimaal 1 tussenruimte ertussen. Anders dus TOCH uit logeren of een pension. Anders casteren maar dan nog kan hij uit zijn stekker gaan.

Geen heel handige situatie.

Suzanne

~Suzanne~ schreef:DAar had je ff wat eerder over na moeten denken. Je zult moeten scheiden, met miinimaal 1 tussenruimte ertussen. Anders dus TOCH uit logeren of een pension. Anders casteren maar dan nog kan hij uit zijn stekker gaan.

Geen heel handige situatie.

Suzanne

Volgens mij is Jack niet heel gepland gekomen

Nanna schreef:

crutz schreef:
Baarmoeder verwijderen en eierstokken laten zitten (OSS Ovary Sparing Spay) is in de usa redelijk populair. Bij de volgende die hier aan de beurt is ga ik daar ook zeker over in overleg met mijn dierenarts.

Is dat niet specifiek iets voor dieren die héél jong gesteriliseerd worden? Volgens mij kun je na anderhalf, twee jaar gewoon volstaan met een 'normale' sterilisatie.

Wat mij betreft niet ook ivm vachtverandering bij de herders met castratie

crutz schreef:

~Suzanne~ schreef:DAar had je ff wat eerder over na moeten denken. Je zult moeten scheiden, met miinimaal 1 tussenruimte ertussen. Anders dus TOCH uit logeren of een pension. Anders casteren maar dan nog kan hij uit zijn stekker gaan.

Geen heel handige situatie.

Suzanne

Volgens mij is Jack niet heel gepland gekomen

Geen idee, maar het in huis halen van een intacte reu met een intacte teef is vragen om problemen. Zelfs als hij niet gaat reageren met janken en piepen en ook de buren wakker houdt, loop je het risico op een dekking. Vandaar het verplicht scheiden. Een bench volstaat niet

Dus tsja... je moet een kant op. "niets doen en hopen dat het goed gaat" is wachten tot het fout gaat.

Suzanne

dagmar88 schreef:Kijk het eens aan.
Ik heb altijd zowel gecastreerde als ongecastreerde reuen en intacte teven samen gehad.
Nikita deden we voor de zekerheid een zelfgemaakte broek aan (intacte zoon in huis), met een stevige riem. Kon echt niet afgedaan worden.
Op de vruchtbare dagen was het goed opletten. Alleen 's nachts werden ze gescheiden, ze kunnen slecht zonder elkaar.
Met niko en charlie toch een goede 6 jaar hetzelfde. Onder toezicht samen, luiertje aan, op de hoogtijdagen ging hij dan wel apart.
Hij had er een beetje last van, onrustig, maaltijden laten staan.
Zij wilde dan verder toch niets doen, dus ging alle aandacht naar hem. Veel lopen en ballen om z'n ei kwijt te kunnen.

Ik vond het dus allemaal wel meevallen, wat extra spanning ja, maar niets ernstigs. Maar dat ligt echt aan de hond.

link... 1moment van onoplettendheid en actiebereidheid bij de honden.. en je hebt een ongeplande dekking....

Suzanne

~Suzanne~ schreef:

dagmar88 schreef:Kijk het eens aan.
Ik heb altijd zowel gecastreerde als ongecastreerde reuen en intacte teven samen gehad.
Nikita deden we voor de zekerheid een zelfgemaakte broek aan (intacte zoon in huis), met een stevige riem. Kon echt niet afgedaan worden.
Op de vruchtbare dagen was het goed opletten. Alleen 's nachts werden ze gescheiden, ze kunnen slecht zonder elkaar.
Met niko en charlie toch een goede 6 jaar hetzelfde. Onder toezicht samen, luiertje aan, op de hoogtijdagen ging hij dan wel apart.
Hij had er een beetje last van, onrustig, maaltijden laten staan.
Zij wilde dan verder toch niets doen, dus ging alle aandacht naar hem. Veel lopen en ballen om z'n ei kwijt te kunnen.

Ik vond het dus allemaal wel meevallen, wat extra spanning ja, maar niets ernstigs. Maar dat ligt echt aan de hond.

link... 1moment van onoplettendheid en actiebereidheid bij de honden.. en je hebt een ongeplande dekking....

Suzanne

Dan ben je dus maar even niet onoplettend, met je achterlijke gemoet En toevallig heb ik nog wat te zeggen over die "actiebereidheid".
Het ging in die zin overigens (maar dat begreep je vast wel) om het gedrag van jack.

~Suzanne~ schreef:

dagmar88 schreef:Kijk het eens aan.
Ik heb altijd zowel gecastreerde als ongecastreerde reuen en intacte teven samen gehad.
Nikita deden we voor de zekerheid een zelfgemaakte broek aan (intacte zoon in huis), met een stevige riem. Kon echt niet afgedaan worden.
Op de vruchtbare dagen was het goed opletten. Alleen 's nachts werden ze gescheiden, ze kunnen slecht zonder elkaar.
Met niko en charlie toch een goede 6 jaar hetzelfde. Onder toezicht samen, luiertje aan, op de hoogtijdagen ging hij dan wel apart.
Hij had er een beetje last van, onrustig, maaltijden laten staan.
Zij wilde dan verder toch niets doen, dus ging alle aandacht naar hem. Veel lopen en ballen om z'n ei kwijt te kunnen.

Ik vond het dus allemaal wel meevallen, wat extra spanning ja, maar niets ernstigs. Maar dat ligt echt aan de hond.

link... 1moment van onoplettendheid en actiebereidheid bij de honden.. en je hebt een ongeplande dekking....

Suzanne

Maar die heb je niet als je weet wat je in huis hebt. Ik had op t hoogtepunt 6 intacte reuen en 1 intacte teef zonder enig probleem. Ze gingen zelfs samen uit tijdens de loopsheid want ik weiger 7 keer te lopen want ik had ook nog een paar reuen die niet bij elkaar konden buiten.
Nooit een ongewenste dekking gehad.

~Suzanne~ schreef:

crutz schreef:

~Suzanne~ schreef:DAar had je ff wat eerder over na moeten denken. Je zult moeten scheiden, met miinimaal 1 tussenruimte ertussen. Anders dus TOCH uit logeren of een pension. Anders casteren maar dan nog kan hij uit zijn stekker gaan.

Geen heel handige situatie.

Suzanne

Volgens mij is Jack niet heel gepland gekomen

Geen idee, maar het in huis halen van een intacte reu met een intacte teef is vragen om problemen. Zelfs als hij niet gaat reageren met janken en piepen en ook de buren wakker houdt, loop je het risico op een dekking. Vandaar het verplicht scheiden. Een bench volstaat niet

Dus tsja... je moet een kant op. "niets doen en hopen dat het goed gaat" is wachten tot het fout gaat.

Suzanne

Ik ga niet niets doen en hopen dat het goed gaat . En een dekking komt er niet want ik ben van alles maar zeker niet onoplettend. Als het echt niet anders kan dan splitsen we op. Dan gaat een van ons met Jack in een vakantiewoning hier in de buurt. Maar dat is in het uiterste geval wanneer we het niet meer zien zitten.

Ik vroeg me gewoon af wat de ervaringen zijn, wat ik kan verwachten, en hoe andere mensen zo'n situatie oplossen. Castreren is makkelijk maar omdat ik in m'n omgeving heb gezien wat ontregeling van hormonen door bijvoorbeeld ziekte kunnen doen en hoe ingrijpend dat kan zijn snap ik pas goed de invloed van hormonen. Daarom wil ik daar liever niet mee rommelen d.m.v. castratie als dat niet om bijvoorbeeld medische redenen nodig is.

Hier begonnen die crisisdagen inderdaad ook pas toen mevrouw echt dekrijp was. Ik heb niet afgewacht hoeveel dagen het duurde daarna dus dat weet ik niet. Maar ik ga er niet vanuit dat je 5weken in zo'n situatie zit.

Het ging hier altijd gewoon ok. Ik zat en zit er wel bovenop, maar samen uitlaten, samen in huis geen probleem. Met de hoogtij zie ik vanzelf wanneer het echt heel erg opletten wordt en dan zette en zet ik ze voor onze eigen rust wel af en toe uit elkaar ook als we thuis zijn of waren. Maar met Finn en Bluf ging het eigenlijk altijd ok, en ook dus samen uitlaten. En met Aki en Jol hebben we nu eigenlijk ook geen heftige issues of ongewenste dekkingen.
Hij wil wel, en zij ook, maar wij letten er erg op en het is zeer vermoeiend ca. 2 weken maar als het weer over is dan is het weer zo vergeten ook .
Maar goed zowel de reu als de teef, en ook het vorige stel, waren verbaal tot stoppen te manen. Moest wel vaak gebeuren en ik moest echt wel opletten, en zeker niet naar het toilet gaan en ze even alleen laten bijvoorbeeld.. maar dat gaat in je systeem zitten, althans in de mijne wel want ik wilde geen ongewenste dekking.
En dat getjenk en gehuil heeft Finn nooit gedaan, en Aki eigenlijk ook niet, misschien wel omdat ze juist bij loopse teven werden gelaten en ik als baas bleef aangeven dat ze niet mochten vozen bij elkaar
De drang is er zeker, en nee het is niet een leuke periode elke keer maar vooralsnog is het met twee verschillende combinaties mij niet onmogelijk gebleken zonder al te veel gezeur of oeps momenten.

Mijn laatste reu had totaal geen interesse in loopse teven........................... tot................... ik een loopse teef in huis had.
Ging uitstekend tot de vruchtbare dagen daar waren..............
Dat was zo'n hels gedoe dat ik hem acuut uit logeren heb gestuurd.

Janken gillen, niet te kort, omdat hij er niet op mocht.

Als je alleen de baarmoeder laat verwijderen ruiken de teven dan niet alsnog heel erg lekker gedurende bepaalde periodes?
Er komen geen pups van, maar zou een reu dat niet toch heel erg interessant vinden?
Ik ken gecastreerde reuen die gewoon dekken.
Gelukkig komen daar geen pups van, maar de dekkingen kunnen wel gewoon doorgaan.

ranetje schreef:Ik ken gecastreerde reuen die gewoon dekken.
Gelukkig komen daar geen pups van, maar de dekkingen kunnen wel gewoon doorgaan.

Om even in te breken met mijn eigen vraag, doet iemand hier daar iets mee? Of eigenlijk tegen
Ik zit straks ook met dat 'probleem' en denk nu dat Finn maar gewoon uit logeren gaat als hij wel interesse gaat tonen. Ik hoef dat gedoe van dekkingen in huis niet, ook al kunnen er geen pups van komen.

veertje schreef:

ranetje schreef:Ik ken gecastreerde reuen die gewoon dekken.
Gelukkig komen daar geen pups van, maar de dekkingen kunnen wel gewoon doorgaan.

Om even in te breken met mijn eigen vraag, doet iemand hier daar iets mee? Of eigenlijk tegen
Ik zit straks ook met dat 'probleem' en denk nu dat Finn maar gewoon uit logeren gaat als hij wel interesse gaat tonen. Ik hoef dat gedoe van dekkingen in huis niet, ook al kunnen er geen pups van komen.

Ik liet charlie en tibbe gewoon samen alleen/zonder toezicht. Dan werd er eens per dag gedekt, een dag of drie lang.
De eerste jaren vond ik het maar niks, en viel hij daar gewoon in te sturen. Nee is nee.
Uiteindelijk heb ik het maar laten gaan, ze steeds apart zetten was vervelender.