Het HondenForum

Berichten: 1025
Bekijk profiel
E-mail
Persoonlijk bericht (Online)








Aantasting evenwichtsoorgaan of iets anders?

« Gepost op: Vandaag om 10:14:55 »


Citaat


Verander



Ik maak me zorgen om Shep. Zij heeft soms "aanvallen" ; zij kan dan niet goed opstaan, wanneer zij dan opstaat loopt zij met een dronkenmansgang, valt om en soms staat daarbij haar kop scheef. Dit duurt nooit langer dan een paar minuten. Eerst dacht ik aan CVS maar mijn dierenarts lijkt dat sterk omdat Shep na die paar minuten weer gewoon de oude is, zij rent en speelt dan weer. Terwijl CVS toch wel een aantal dagen te zien is. Voor dierenarts is het lastig te bepalen als ze het niet gezien heeft. Het is mij nog niet gelukt het te filmen omdat Shep dan toch steun bij mij komt zoeken en ik het op dat moment belangrijker vind die te geven.
Half jaar geleden is er bloedonderzoek gedaan, dat was allemaal goed, alleen zat zij tegen uitdroging aan. Ze drinkt soms slecht maar dat heb ik inmiddels opgelost.
Paar weken geleden senior check bij da laten doen; wat overgewicht en lichte artrose in één van haar achterpoten. Over de aanvallen dacht de da een aftakeling van de hersenen waardoor het evenwicht soms niet werkt (Shep is 11 jaar). Maar dat lijkt mij sterk want de eerste keer dat ik zo'n aanval heb gezien was ze pas 2 jaar, de volgende op haar 5e jaar (toen op epilepsie onderzocht, zou kunnen, hele lichte aanvallen maar kon niet zeker gezegd worden). Paar jaar geen aanvallen gezien maar nu ze ouder is komen de aanvallen regelmatiger. Vorig jaar 4 x in totaal. Vanmorgen had ze ook weer een aanval en de vorige is nu een maand geleden.
Via google vond ik cerebellaire ataxie en volgens de nvbh site komt dit vaker voor bij de belgische herder. Zou het dat kunnen zijn? Maar dan lees ik dat honden zwalkend blijven lopen en hun evenwicht verliezen, terwijl bij Shep is het steeds maar een paar minuten en dan niets meer aan de hand.
Is er hier iemand die dit ook weleens heeft mee gemaakt met een hond? Er valt goed mee te leven maar wat mij zorgen baart is dat de aanvallen naarmate ze ouder wordt vaker voorkomen. Dierenarts twijfelt tussen aantasting evenwichtsoorgaan, lichte epilepsie of door de artrose.

Als je eigen dierenarts het niet weet, dan zou ik gewoon om een doorverwijzing vragen.
Cerebellaire ataxie geeft wel iets andere symptomen dan als het aan het evenwichtsorgaan ligt. Koppie scheefhouden is heel typerend voor evenwichtsorgaan.
Paul Mandigers is een goede op dit gebied. Zit bij de Wagenrenk.

Hoi Pienda, helaas heb ik een slechte ervaring met Paul Mandigers, ben aantal jaren geleden voor iets anders bij hem geweest met Shep en dat is toen allemaal niet goed gegaan.
Ik zou het echt een keer moeten filmen, dan kan mijn da het zien maar ik woon alleen met Shep en je hond gerust stellen en filmen tegelijk dat lukt dus niet. Zij wil dan tegen mij aan kruipen, als ik opsta om te filmen, kruipt ze gewoon mee. Een tweede persoon zou wel handig zijn geweest.
Het lijkt het meest op CVS maar dat ze na een paar minuten weer normaal is klopt dan weer niet.

Oh, dat is wel vervelend! Ik zie hier op het forum regelmatig een andere naam vallen, een vrouw, die veel ervaring heeft met epileptie. Misschien dat iemand anders die nog noemt.
Ik weet niet of je een laptop met webcam heb, misschien kan je die dan aanzetten? En haar dan in beeld proberen te laten lopen?

Pienda schreef:Oh, dat is wel vervelend! Ik zie hier op het forum regelmatig een andere naam vallen, een vrouw, die veel ervaring heeft met epileptie. Misschien dat iemand anders die nog noemt.

Lisette Overduin. Zij zit tegenwoordig in Vught.

He Pienda, het lastige is dat de aanval heel onverwachts komt en voordat ik dan mijn laptop en webcam heb aangezet, is het al weer over. Vooral de eerste minuut is echt eng om te zien, daarna trekt het steeds meer bij. Dus juist die eerste minuut is belangrijk om gefilmd te hebben maar dat gaat zo snel. Ik kan dan ook niet normaal rond lopen omdat ze tegen me aan kruipt en als ik weg loop kruipt ze gewoon tegen mijn been aangeplakt mee. Zie je het een beetje voor je?
Het lijkt me meer evenwicht probleem dan epilepsie omdat ze tijdens zo'n aanval constant bij bewust zijn is en gewoon op mij reageert. Haar ogen staan ook normaal. Of kan het met epilepsie ook zo zijn dat een hond nog alles bewust mee krijgt en ondanks dat ze amper op kan staan en omvalt toch blijft proberen als je het woord "koekje" noemt?

Caro schreef: Of kan het met epilepsie ook zo zijn dat een hond nog alles bewust mee krijgt en ondanks dat ze amper op kan staan en omvalt toch blijft proberen als je het woord "koekje" noemt?

Dat kan zeker. Het komt in allerlei gradaties en vormen voor.

Oh en CVS moest natuurlijk GVS zijn.

ken je deze site? www.epilepsiebijhonden.nl
daar is heel veel info te vinden.
helaas is het op het forum erg stil.
mijn epilepsiehondje bleef ook altijd bij bewustzijn.
lisette overduin weet idd. ook veel over epilepsie.

Ja Ruygemoor. Op het Belgische herder forum is het ook al zo stil. Tegenwoordig gaat bijna alles via facebook maar daar zit ik niet op.
Ik ken die site wel ja. Heb al veel gevonden via google. Het zou dan nog het meest op simpele partiële epilepsie lijken. Heeft jouw hondje dat dan ook? Hoe ziet zo'n aanval bij jouw hondje eruit en hoe vaak heeft hij het?

Caro schreef:Oh en CVS moest natuurlijk GVS zijn.

Mijn hond heeft ook een aantal GVS aanvallen gehad en die worden steeds korter en minder hevig. Maar toch is hij er dan wel een half uurtje zoet mee. Een belangrijk symptoom zijn de "flitsogen" als jouw hond dat niet heeft dan kun je zeggen dat het zo goed als zeker geen GVS is. Een vorm van epilepsie is dan aannemelijker.
Vervelend hoor, sterkte voor jullie! En ik hoop dat er snel verbetering komt.

He Floortje, de flitsogen heeft ze inderdaad niet. Alleen de scheve kopstand maar ook niet bij iedere aanval en het lopen alsof ze dronken is. Bij de laatste twee aanvallen trok ze haar voorpootje op en ik lees net ergens dat dat dus inderdaad kan voorkomen bij een simpele partiele epileptische aanval. Ook las ik iets over dat een aanval zo simpel kan zijn dat er alleen een oor trilt en dat vind ik opvallend want soms zie ik opeens één van haar oren heel hard trillen, duurt altijd maar even. Zou dat dan ook al een aanvalletje zijn, lastig hoor. Verder is ze nog heerlijk fit voor een hond van 11 jaar. De dierenarts zei ook dat ze voor haar leeftijd nog zo goed in conditie is.

Frustrerend en heel herkenbaar. Wij zijn al 3jaar bezig met onze dame en hebben nu eindelijk een diagnose die goed voelt sinds vandaag. Bij ons begonnen de aanvallen met 1x per jaar en dan verkramping van een achterpoot. Dat werd steeds vaker, tot de diagnose epilepsie (movement disorder) anderhalf jaar terug gesteld werd in Utrecht. Dat verslechterde ook, daarom gestart met anti-epileptica en na een jaar verslechterde dat ook.
Afgelopen maand toch opnieuw naar de neuroloog geweest nadat ze ook blijvende schade had na iedere aanval en die heeft de MRI's herbekeken van anderhalf jaar terug en achteraf blijkt daar toch heel licht ontstekingsweefsel te zien te zijn geweest in haar hersenen. Achteraf blijkt onze dame dus waarschijnlijk al bijna 3 jaar een langzame progessieve autoimmuum variant van hersenontsteking te hebben en is de verwachting dat ze met prednison goed opknapt.

Het is jammer dat je met mandigers geen goede ervaring hebt gehad, maar ik zou je sowieso aanraden om met een neuroloog te praten. Probeer eens op youtube te zoeken naar filmpjes die lijken op jou situatie, of momenten uit filmpjes die overeen komen voor de beeldvorming.

Caro schreef:Hoi Pienda, helaas heb ik een slechte ervaring met Paul Mandigers, ben aantal jaren geleden voor iets anders bij hem geweest met Shep en dat is toen allemaal niet goed gegaan.
Ik zou het echt een keer moeten filmen, dan kan mijn da het zien maar ik woon alleen met Shep en je hond gerust stellen en filmen tegelijk dat lukt dus niet. Zij wil dan tegen mij aan kruipen, als ik opsta om te filmen, kruipt ze gewoon mee. Een tweede persoon zou wel handig zijn geweest.
Het lijkt het meest op CVS maar dat ze na een paar minuten weer normaal is klopt dan weer niet.

Spijtig van Mandigers want voor dit soort vaagheden de arts bij uitstek. Ook mbt de ataxie. Al starten de tot dusver bekende vormen van de ataxie al heel jong (rond de 4 weken en een mogelijk nieuwe variant rond de 4 maanden) en de aangetaste honden worden niet oud helaas.

Ben zelf met m'n eerste hond bij Paul terecht gekomen omdat die ook een onduidelijk ziektebeeld had. We zijn er uiteindelijk achtergekomen maar dat was ook z'n doodvonnis helaas, alvleesklier kanker. Ken Paul echt niet anders als meelevend, begaan en ook nog eens gek van de Belg

Het is inmiddels 3 maanden geleden dat Shep haar bloedonderzoek had. Dus vandaag opnieuw bloed geprikt. Niet goed. Had de alt waarde vorige keer nog een verhoging en was hij 155, deze keer is hij 319! Volgens de da zijn haar levercellen dus aan het afsterven. Ook eiwit was te hoog maar omdat Shep altijd te weinig drinkt vindt de da het lastig te bepalen of dat door uitdroging komt of doordat die lever niet goed werkt. Ze denkt aan auto immuunziekte, tumor of ontsteking. Ze had niet geprikt op witte en rode bloedcellen waarin een ontsteking zichtbaar zou kunnen zijn omdat ze niet had verwacht dat de leverwaardes zo slecht zouden zijn. Dit omdat Shep verder niet ziek is en heel fit over komt. Nu moet ik vrijdag terug, dan wordt er geprikt op de bloedcellen en ze krijgt een echo. Ik ben enorm in de stress over wat eraan de hand zou kunnen zijn. Ook zie ik op tegen de echo want ze moet dan 30 tot 40 minuten op haar rug liggen en het wordt vrijdag iets van 34 graden. Pfffff. Ik weet dat ik niet van het ergste uit moet gaan maar dat doe ik wel omdat ik nu eenmaal zo in elkaar zit.

Caro schreef:Het is inmiddels 3 maanden geleden dat Shep haar bloedonderzoek had. Dus vandaag opnieuw bloed geprikt. Niet goed. Had de alt waarde vorige keer nog een verhoging en was hij 155, deze keer is hij 319! Volgens de da zijn haar levercellen dus aan het afsterven. Ook eiwit was te hoog maar omdat Shep altijd te weinig drinkt vindt de da het lastig te bepalen of dat door uitdroging komt of doordat die lever niet goed werkt. Ze denkt aan auto immuunziekte, tumor of ontsteking. Ze had niet geprikt op witte en rode bloedcellen waarin een ontsteking zichtbaar zou kunnen zijn omdat ze niet had verwacht dat de leverwaardes zo slecht zouden zijn. Dit omdat Shep verder niet ziek is en heel fit over komt. Nu moet ik vrijdag terug, dan wordt er geprikt op de bloedcellen en ze krijgt een echo. Ik ben enorm in de stress over wat eraan de hand zou kunnen zijn. Ook zie ik op tegen de echo want ze moet dan 30 tot 40 minuten op haar rug liggen en het wordt vrijdag iets van 34 graden. Pfffff. Ik weet dat ik niet van het ergste uit moet gaan maar dat doe ik wel omdat ik nu eenmaal zo in elkaar zit.

Als shep zo fit overkomt vraag ik me af of die test wel goed gedaan is en of die 319 wel klopt.
Met een zieke lever loopje toch niet vrolijk rond?

ranetje schreef:

Caro schreef:Het is inmiddels 3 maanden geleden dat Shep haar bloedonderzoek had. Dus vandaag opnieuw bloed geprikt. Niet goed. Had de alt waarde vorige keer nog een verhoging en was hij 155, deze keer is hij 319! Volgens de da zijn haar levercellen dus aan het afsterven. Ook eiwit was te hoog maar omdat Shep altijd te weinig drinkt vindt de da het lastig te bepalen of dat door uitdroging komt of doordat die lever niet goed werkt. Ze denkt aan auto immuunziekte, tumor of ontsteking. Ze had niet geprikt op witte en rode bloedcellen waarin een ontsteking zichtbaar zou kunnen zijn omdat ze niet had verwacht dat de leverwaardes zo slecht zouden zijn. Dit omdat Shep verder niet ziek is en heel fit over komt. Nu moet ik vrijdag terug, dan wordt er geprikt op de bloedcellen en ze krijgt een echo. Ik ben enorm in de stress over wat eraan de hand zou kunnen zijn. Ook zie ik op tegen de echo want ze moet dan 30 tot 40 minuten op haar rug liggen en het wordt vrijdag iets van 34 graden. Pfffff. Ik weet dat ik niet van het ergste uit moet gaan maar dat doe ik wel omdat ik nu eenmaal zo in elkaar zit.

Als shep zo fit overkomt vraag ik me af of die test wel goed gedaan is en of die 319 wel klopt.
Met een zieke lever loopje toch niet vrolijk rond?

Kan wel hoor. Mila heeft ooit eens verschrikkelijk slechte leverwaardes gehad, ALT was dacht ik 13 x de normaalwaarde. Het enige wat ik aan haar merkte was dat ze een tijdje net iets lustelozer was dan normaal. Maar dat was heel subtiel, anderen die haar goed kenden merkten er niets van.
Ze is daar overigens met een leverbesparend dieet ook weer snel van opgeknapt.

DeDiana schreef:

ranetje schreef:

Caro schreef:Het is inmiddels 3 maanden geleden dat Shep haar bloedonderzoek had. Dus vandaag opnieuw bloed geprikt. Niet goed. Had de alt waarde vorige keer nog een verhoging en was hij 155, deze keer is hij 319! Volgens de da zijn haar levercellen dus aan het afsterven. Ook eiwit was te hoog maar omdat Shep altijd te weinig drinkt vindt de da het lastig te bepalen of dat door uitdroging komt of doordat die lever niet goed werkt. Ze denkt aan auto immuunziekte, tumor of ontsteking. Ze had niet geprikt op witte en rode bloedcellen waarin een ontsteking zichtbaar zou kunnen zijn omdat ze niet had verwacht dat de leverwaardes zo slecht zouden zijn. Dit omdat Shep verder niet ziek is en heel fit over komt. Nu moet ik vrijdag terug, dan wordt er geprikt op de bloedcellen en ze krijgt een echo. Ik ben enorm in de stress over wat eraan de hand zou kunnen zijn. Ook zie ik op tegen de echo want ze moet dan 30 tot 40 minuten op haar rug liggen en het wordt vrijdag iets van 34 graden. Pfffff. Ik weet dat ik niet van het ergste uit moet gaan maar dat doe ik wel omdat ik nu eenmaal zo in elkaar zit.

Als shep zo fit overkomt vraag ik me af of die test wel goed gedaan is en of die 319 wel klopt.
Met een zieke lever loopje toch niet vrolijk rond?

Kan wel hoor. Mila heeft ooit eens verschrikkelijk slechte leverwaardes gehad, ALT was dacht ik 13 x de normaalwaarde. Het enige wat ik aan haar merkte was dat ze een tijdje net iets lustelozer was dan normaal. Maar dat was heel subtiel, anderen die haar goed kenden merkten er niets van.
Ze is daar overigens met een leverbesparend dieet ook weer snel van opgeknapt.

Ben jij er toen achter gekomen waarom haar waardes zo ontzettend hoog waren? Mij werd direct een echo aangeraden door de dierenarts.
En met een zieke lever kun je inderdaad vrolijk rond lopen, vooral als het om een tumor gaat. Ik ken verhalen van mensen die er pas achter kwamen toen de tumor klapte. Hadden altijd een actieve hond die gewoon goed at, niks aan te merken, maar dus wel een tumor in de lever hadden.

Caro schreef:

DeDiana schreef:

ranetje schreef:

Caro schreef:Het is inmiddels 3 maanden geleden dat Shep haar bloedonderzoek had. Dus vandaag opnieuw bloed geprikt. Niet goed. Had de alt waarde vorige keer nog een verhoging en was hij 155, deze keer is hij 319! Volgens de da zijn haar levercellen dus aan het afsterven. Ook eiwit was te hoog maar omdat Shep altijd te weinig drinkt vindt de da het lastig te bepalen of dat door uitdroging komt of doordat die lever niet goed werkt. Ze denkt aan auto immuunziekte, tumor of ontsteking. Ze had niet geprikt op witte en rode bloedcellen waarin een ontsteking zichtbaar zou kunnen zijn omdat ze niet had verwacht dat de leverwaardes zo slecht zouden zijn. Dit omdat Shep verder niet ziek is en heel fit over komt. Nu moet ik vrijdag terug, dan wordt er geprikt op de bloedcellen en ze krijgt een echo. Ik ben enorm in de stress over wat eraan de hand zou kunnen zijn. Ook zie ik op tegen de echo want ze moet dan 30 tot 40 minuten op haar rug liggen en het wordt vrijdag iets van 34 graden. Pfffff. Ik weet dat ik niet van het ergste uit moet gaan maar dat doe ik wel omdat ik nu eenmaal zo in elkaar zit.

Als shep zo fit overkomt vraag ik me af of die test wel goed gedaan is en of die 319 wel klopt.
Met een zieke lever loopje toch niet vrolijk rond?

Kan wel hoor. Mila heeft ooit eens verschrikkelijk slechte leverwaardes gehad, ALT was dacht ik 13 x de normaalwaarde. Het enige wat ik aan haar merkte was dat ze een tijdje net iets lustelozer was dan normaal. Maar dat was heel subtiel, anderen die haar goed kenden merkten er niets van.
Ze is daar overigens met een leverbesparend dieet ook weer snel van opgeknapt.

Ben jij er toen achter gekomen waarom haar waardes zo ontzettend hoog waren? Mij werd direct een echo aangeraden door de dierenarts.
En met een zieke lever kun je inderdaad vrolijk rond lopen, vooral als het om een tumor gaat. Ik ken verhalen van mensen die er pas achter kwamen toen de tumor klapte. Hadden altijd een actieve hond die gewoon goed at, niks aan te merken, maar dus wel een tumor in de lever hadden.

Nee, de dierenarts dacht uiteindelijk dat het een virus of lichte vergiftiging is geweest. In eerste instantie waren ze bang voor ziekte van Weil, maar dat bleek het gelukkig niet te zijn. Ze raadde eerst verder uitgebreid bloedonderzoek aan en dus een leverbesparend dieet. Als dat niet op korte termijn verbetering zou geven, was er inderdaad een biopt genomen of een echo gemaakt. De uitgebreide bloeduitslagen bleken m.u.v. die ALT-waarde helemaal in orde en twee weken later werden de leverwaardes opnieuw gemeten. Toen waren ze al dusdanig gezakt, dat verder onderzoek niet meer nodig was. Uiteindelijk waren de waardes na 6 weken weer normaal.

De bloedwaardes van Shep zijn verder ook in orde, behalve het eiwit maar dat is bijna altijd hoog bij haar omdat ze altijd weinig drinkt. Misschien had ik dan 3 maanden geleden ook met zo'n leverbesparend dieet moeten beginnen, toen was de alt 155, en nu dus 319. Maar mijn dierenarts heeft daar toen niets over gezegd. Maar mochten ze morgen niets op de echo zien, dan ga ik zeker zo'n dieet bespreken. Bedankt voor je info.

Caro schreef:De bloedwaardes van Shep zijn verder ook in orde, behalve het eiwit maar dat is bijna altijd hoog bij haar omdat ze altijd weinig drinkt. Misschien had ik dan 3 maanden geleden ook met zo'n leverbesparend dieet moeten beginnen, toen was de alt 155, en nu dus 319. Maar mijn dierenarts heeft daar toen niets over gezegd. Maar mochten ze morgen niets op de echo zien, dan ga ik zeker zo'n dieet bespreken. Bedankt voor je info.

Graag gedaan, hopelijk valt het allemaal mee morgen!
Mila kreeg destijds kvv, dat heb ik toen op advies van de dierenarts enigszins aangepast om er een leverbesparend dieet van te maken. Ik wilde liever geen brokken voeren en met kvv bleek het ook goed te kunnen. Mocht je er meer info over willen, dan laat het maar weten!

Vanmiddag de echo, spannend. Als ze nou geen tumor of ontsteking vinden heb ik nog wel iets bedacht. Ik heb namelijk een half jaar geleden haar voer veranderd van taste of the wild naar acana senior. In de eerste zit 25 % eiwit en in de laatste 32 %. Misschien breekt ze haar eiwitten niet goed meer af en dan zou denk een lever sparend dieet een goede uitkomst kunnen zijn. Helaas gaat dat geen kvv worden. Ik heb Shep ooit op kvv willen zetten maar ze wilde het absoluut niet eten.

Caro schreef:Vanmiddag de echo, spannend. Als ze nou geen tumor of ontsteking vinden heb ik nog wel iets bedacht. Ik heb namelijk een half jaar geleden haar voer veranderd van taste of the wild naar acana senior. In de eerste zit 25 % eiwit en in de laatste 32 %. Misschien breekt ze haar eiwitten niet goed meer af en dan zou denk een lever sparend dieet een goede uitkomst kunnen zijn. Helaas gaat dat geen kvv worden. Ik heb Shep ooit op kvv willen zetten maar ze wilde het absoluut niet eten.

Als ze ook graag brokken eet, zijn er volgens mij sowieso genoeg mogelijkheden.

Shep was braaf met de echo maar ben nog niet veel wijzer. Er zitten witte vlekken op de lever, dat is cirrose. Kan niet 100 % zeker zijn dat er geen tumor zit omdat ze een deel van de lever niet kon zien omdat de maag van Shep ervoor zat omdat Shep een hoge borstkast heeft. Wel raar trouwens want afgelopen dinsdag moest ik zelf vragen of ze nuchter moest zijn, anders hadden ze me niks gezegd, toen zeiden ze 4 uur van tevoren niets eten. Dus ik had voor de zekerheid 6 uur van tevoren maar iets van 10 brokken gegeven en nu zei de dierenarts dat ze beter een echo kon doen als Shep helemaal nuchter was.
Uitslag bloed heb ik nog niet want het apparaat had het begeven, dus wordt nu opgestuurd naar het lab. Enige manier om zeker te zijn of er kwaadaardige cellen zijn is een biopt. Dat wil ik nu nog niet doen want dat moet onder narcose en Shep is verder nu niet ziek. Ik ga nu dus eerst 3 maanden een lever besparend dieet geven (moet ik me nog even in verdiepen welke brok ik wil omdat ik altijd graanvrij voer maar volgens mij het je dat niet in zo'n dieet). Na 3 maanden opnieuw bloedonderzoek. Zijn de waardes dan nog niet goed, wil ik dan wel een biopt laten doen. Lastige keuzes maar na lang denken besloten dat ik het zo wil doen. Zo'n biopt is een heel ding, moet eerst de bloedstolling gecontroleerd worden.

Oei, wat jammer dat je er eigenlijk nog niet veel wijzer van bent geworden
Ik denk dat een leverbesparend dieet zonder graan heel lastig wordt. Ik kreeg destijds van mijn dierenarts het advies bij kvv om maar één of twee diersoorten te voeren en dan alleen wit, lichtverteerbaar vlees dat niet te vet is (ik kwam uit op kip en witvis). De helft van het kvv vervangen door een mix van grotendeels havermout, een licht verteerbare eiwitbron zoals hüttenkäse of ei en wat gaar gekookte groenten. In plaats van havermout zou zoete aardappel ook kunnen.
Maar qua brokken zijn er ongetwijfeld speciale leverbesparende diëten?

Klopt, heb me er inmiddels in verdiept en helemaal graanvrij is niet te vinden. Ik wacht uitslag bloedonderzoek nog even af en daarna ga ik brokken bestellen. Heb nu gekozen voor Hill's L/D, zitten volgens mij niet echt veel granen in, wel rijst en mais maar schijnt qua smaak het gemakkelijkst gegeten te worden door honden.
Gaf jij trouwens wel normale snacks tussendoor? Ik bedoel normale hondenkoekjes en van die kluifjes met kipfilet eromheen enzo?

Caro schreef:Klopt, heb me er inmiddels in verdiept en helemaal graanvrij is niet te vinden. Ik wacht uitslag bloedonderzoek nog even af en daarna ga ik brokken bestellen. Heb nu gekozen voor Hill's L/D, zitten volgens mij niet echt veel granen in, wel rijst en mais maar schijnt qua smaak het gemakkelijkst gegeten te worden door honden.
Gaf jij trouwens wel normale snacks tussendoor? Ik bedoel normale hondenkoekjes en van die kluifjes met kipfilet eromheen enzo?

Dat is een goede vraag, dat zou ik echt niet meer weten
Maar aangezien het maar om een klein percentage gaat ten opzichte van de gehele dagelijkse voeding, lijkt me dat dat niet veel kwaad kan. Tenzij Shep héél veel snacks krijgt natuurlijk

DeDiana schreef:

Caro schreef:Klopt, heb me er inmiddels in verdiept en helemaal graanvrij is niet te vinden. Ik wacht uitslag bloedonderzoek nog even af en daarna ga ik brokken bestellen. Heb nu gekozen voor Hill's L/D, zitten volgens mij niet echt veel granen in, wel rijst en mais maar schijnt qua smaak het gemakkelijkst gegeten te worden door honden.
Gaf jij trouwens wel normale snacks tussendoor? Ik bedoel normale hondenkoekjes en van die kluifjes met kipfilet eromheen enzo?

Dat is een goede vraag, dat zou ik echt niet meer weten
Maar aangezien het maar om een klein percentage gaat ten opzichte van de gehele dagelijkse voeding, lijkt me dat dat niet veel kwaad kan. Tenzij Shep héél veel snacks krijgt natuurlijk

Haha nee de snacks zijn sinds een jaar gehalveerd omdat ze af moet vallen. Volgens mij zat de dierenarts gisteren in de war toen ze zei dat ze vandaag de uitslag zou doorbellen want ze zijn er niet op zaterdag. Zal dus tot maandag moeten wachten.