Het HondenForum

Ik ben op zoek of er in nederland dierenartsen zijn die gespecialiseerd zijn in vestibulaire functieproblemen bij honden.
Onze hond is anderhalf jaar geleden gediagnosticeere met epilepsie in Utrecht. Ondertussen nemen de aanvallen toe en krijg ik steeds meer twijfel of er daadwerkelijk sprake is van epilepsie, of dat er een ander probleem is. De aanvallen zien er totaal niet epileptisch uit, reageren niet (of niet meer) op pexion en duren dagen. In die tijd is ze voornamelijk duizelig, haar ogen schieten op en neer en ze braakt en speekselt vooral. Eenmalig ging de aanval gepaard met proprioceptieproblemen (als ik haar op haar tenen plaatste konze dat niet corrigeren).
Voor mij rammelt de puzzel ondertussen teveel om door te gaan met deze diagnose. Er staat een nieuwe afspraak bij dr Mandigers in Utrecht, maar ik ben ook op zoek of er neurologen zijn die zich specifiek op het(bij voorkeur centraal) vestibulair systeem hebben gespecialiseerd.

Er is vrijwel niks te vinden of terugkerende aanvallen in het vestibulair systeem. Het enige wat ik kan vinden is een case report van een hond met hoge bloeddruk en daardoor TIA's in het vestibulair systeem. Mijn eigen dierenarts vind dat erg vergezocht (kan dat ook niet meten en zegt datbhet hij honden niet gebeurt) en vind dat ik het moet laten rusten, maar ik zie ondertussen euthanasie naderen voor onze dame en wil alles weggestreept hebben voor die tijd.

bij Mandigers zit je gewoon goed, is een goede betrouwbare en eerlijke arts en zal zeker als het geen epilepsie is ook met je naar andere oorzaken zoeken

Ik was een heel verhaal aan het typen over Mandigers, maar lees dat je bij hem al een afspraak hebt staan. Denk dat je dan al behoorlijk aan het goede adres bent.

Succes en sterkte.

Heb bewust gevraagd om Mandigers, hij heeft de vorige keer ook de diagnose gesteld en ben absoluut niet ontevreden over hem (overigens ook niet over mijn eigen dierenarts, die ook echt fantastisch is), maar als er een arts is die zich specifiek hierin gespecialiseerd heeft wil ik daar graag ook contact mee hebben, vandaar mijn vraag.

Hier gaat het helaas wat verder dan dat.
In de afgelopen 2jaar heeft ze sowieso 12 aanvallen gehad, waarvan de laatste twee ruim 2dagen duurde voor ze herstelde.
In 2015 eentje, in 2016 3 grote en wat kleintjes in de periode van 4mnd waarna start van pexion. Daarna in 2017 weer 5 aanvallen in 2mnd rondom de loopsheid waarvan de laatste ruim een dag. In december 17 en jan 18 beide weer een aanval van ruim 2 dagen waarbij ze duizelig is, ogen op en neer schieten en die in december was ze zelfs halfzijdig blind, doof en wist niet waar haar poten zich bevonden. Sinds September zijn eigenlijk alle aanvallen vestibulair. Vandaar dat ik wil uitsluiten dat er niet meer aan de hand is.

Ik denk zelf aan TIA's oid, aangezien de MRI in 2016 volledig schoon was maar die gemaakt werd ruim een maand na de aanval. Dus ik wil graag verder kijken. Mijn eigen dierenarts wil hu over op fenobarbital, wat ik ook wil proberen, maar ik voel me steeds minder goed bij de diagnose epilepsie.

Secricible schreef:Hier gaat het helaas wat verder dan dat.
In de afgelopen 2jaar heeft ze sowieso 12 aanvallen gehad, waarvan de laatste twee ruim 2dagen duurde voor ze herstelde.
In 2015 eentje, in 2016 3 grote en wat kleintjes in de periode van 4mnd waarna start van pexion. Daarna in 2017 weer 5 aanvallen in 2mnd rondom de loopsheid waarvan de laatste ruim een dag. In december 17 en jan 18 beide weer een aanval van ruim 2 dagen waarbij ze duizelig is, ogen op en neer schieten en die in december was ze zelfs halfzijdig blind, doof en wist niet waar haar poten zich bevonden. Sinds September zijn eigenlijk alle aanvallen vestibulair. Vandaar dat ik wil uitsluiten dat er niet meer aan de hand is.

Ik denk zelf aan TIA's oid, aangezien de MRI in 2016 volledig schoon was maar die gemaakt werd ruim een maand na de aanval. Dus ik wil graag verder kijken. Mijn eigen dierenarts wil hu over op fenobarbital, wat ik ook wil proberen, maar ik voel me steeds minder goed bij de diagnose epilepsie.

bij VGS helpt vitamine B ook goed schijnt, daar zou je mee kunnen starten, Fenella hier heeft daar ook ervaring mee

crutz schreef:

Secricible schreef:Hier gaat het helaas wat verder dan dat.
In de afgelopen 2jaar heeft ze sowieso 12 aanvallen gehad, waarvan de laatste twee ruim 2dagen duurde voor ze herstelde.
In 2015 eentje, in 2016 3 grote en wat kleintjes in de periode van 4mnd waarna start van pexion. Daarna in 2017 weer 5 aanvallen in 2mnd rondom de loopsheid waarvan de laatste ruim een dag. In december 17 en jan 18 beide weer een aanval van ruim 2 dagen waarbij ze duizelig is, ogen op en neer schieten en die in december was ze zelfs halfzijdig blind, doof en wist niet waar haar poten zich bevonden. Sinds September zijn eigenlijk alle aanvallen vestibulair. Vandaar dat ik wil uitsluiten dat er niet meer aan de hand is.

Ik denk zelf aan TIA's oid, aangezien de MRI in 2016 volledig schoon was maar die gemaakt werd ruim een maand na de aanval. Dus ik wil graag verder kijken. Mijn eigen dierenarts wil hu over op fenobarbital, wat ik ook wil proberen, maar ik voel me steeds minder goed bij de diagnose epilepsie.

bij VGS helpt vitamine B ook goed schijnt, daar zou je mee kunnen starten, Fenella hier heeft daar ook ervaring mee

Vit. B12. Mijn hond heeft 2 behoorlijk zware aanvallen gehad vlak na elkaar. Ze heeft tot haar dood dagelijks vit. B12 gehad maar is geheel hersteld. Duurde best lang overigens eerder maanden dan weken.

VGS is het zeker niet, daarvoor zijn de aanvallen te vaak, te kort op elkaar en het herstel tekort. Die diagnose is de vorige keer ook al uitgebreid meegenomen, net als dat er destijds heel uitgebreid bloedbeeld is bepaald en een MRI is gemaakt. Bovendien lijken de klachten meer centraal dan perifeer(zoals VGS). Vandaar ook mijn hoop dat er een specialist is op het (centraal) vestibulair systeem (dus niet specifiek VGS).

Secricible schreef:VGS is het zeker niet, daarvoor zijn de aanvallen te vaak, te kort op elkaar en het herstel tekort. Die diagnose is de vorige keer ook al uitgebreid meegenomen, net als dat er destijds heel uitgebreid bloedbeeld is bepaald en een MRI is gemaakt. Bovendien lijken de klachten meer centraal dan perifeer(zoals VGS). Vandaar ook mijn hoop dat er een specialist is op het (centraal) vestibulair systeem (dus niet specifiek VGS).

VGS?
Je bedoelt Geriatrisch Vestibulair Syndroom (GVS)?

Als er iemand is die weet of er een specialist bestaat speciaal op dat gebied is het Mandigers.
Zou het hem gewoon vragen

Vitamine B 12 kan in ieder geval goed helpen.
Waarom zou kort op elkaar niet kunnen bij GVS?
In welk opzicht lijken de klachten meer centraal dan perifeer?

Sorry GVS bedoel ik inderdaad, haha.
GVS is, zover ik de vorige keer heb begrepen, een eenmalig insult dat lange tijd kan hebben om te herstellen. Er zijn zeldzame honden die in hun leven 2 of 3 insulten krijgen, maar 12 aanvallen is niet logisch te verklaren. Daarnaast is ze met 7 (5bij de start van dit alles) ook wat aan de jonge kant er voor.

De reden dat (ikzelf overigens, dus niet door een specialist gestaaft) het meer centraal lijkt is dat proprioceptieproblemen niet voorkomen bij perifere klachten. Zelf ben ik er ook redelijk van overtuigd dat de oorzaak dan wel gevonden zou zijn. De klachten komen en gaan zonder medische interventie dus ontstekingen e.d. zijn geen logische verklaring, tekorten in het lichaam zijn de vorige keer wel volledig nagekeken en toen niet gevonden.

Xrena heeft 2 duidelijk zware gvs aanvallen gehad maar is zeker niet een uitzondering want hoe meer ik er over las met ervaringsdeskundigen hoe meer ik zag dat er veel honden waren met meerdere aanvallen. Overigens zou ik sowieso b12 geven in dit geval toch baat t niet schaden doet t ook niet.

Secricible schreef:Sorry GVS bedoel ik inderdaad, haha.
GVS is, zover ik de vorige keer heb begrepen, een eenmalig insult dat lange tijd kan hebben om te herstellen. Er zijn zeldzame honden die in hun leven 2 of 3 insulten krijgen, maar 12 aanvallen is niet logisch te verklaren. Daarnaast is ze met 7 (5bij de start van dit alles) ook wat aan de jonge kant er voor.

De reden dat (ikzelf overigens, dus niet door een specialist gestaaft) het meer centraal lijkt is dat proprioceptieproblemen niet voorkomen bij perifere klachten. Zelf ben ik er ook redelijk van overtuigd dat de oorzaak dan wel gevonden zou zijn. De klachten komen en gaan zonder medische interventie dus ontstekingen e.d. zijn geen logische verklaring, tekorten in het lichaam zijn de vorige keer wel volledig nagekeken en toen niet gevonden.

Volgens mij geen eenmalige toestand, Rana heeft er drie gehad.
Twee keer heel snel hersteld.
Er is geen vast patroon voor een GVS
Herkennen doe je vaak door die heen en weer schietende ogen en gebrek aan balans.
Soms samen met braken en soms ook niet.

Vraag me af of er een tekort aan vitamine B 12 gevonden zou zijn bij een onderzoek, maar extra helpt wel bij herstellen.

Wat je zou kunnen doen is een uitgebreide controle van de totale gehoorgang inclusief middenoor enz.?
Zomaar een gedachte.

Ja dat wil ik o.a. wel vragen. Loslaten van de diagnose epilepsie en verder kijken naar het vestibulair systeem. Ik weet bijvoorbeeld niet of op de MRI haar evenwichtsorganen ook te zien zijn geweest en zo nee, of dat nog een optie is.

Ik ben zelf dus nog een case report tegen gekomen van een hond met vergelijkbare herhaaldelijke vestibulaire aanvallen die TIA's had door hoge bloeddruk. Die gaat ook mee en wil ik ook uitgesloten hebben.

bij honden met de ziekte van cushing komen met enige regelmaat macro-adenoma's voor.
het mini tumortje op de hypofyse dat voor cushing-verschijnselen zorgt groeit dan uit tot een meerdere cm grote tumor [goedaardig]. die honden krijgen dan dezelfde neurologische verschijnselen als de jouwe met vaak ook epileptiforme aanvallen erbij. secundaire epilepsie dus [met een onderliggende oorzaak].
het enige wat ze dan nog kunnen proberen is een bepaalde manier van bestralen. cyber knife noemen ze dat in de u.s.a.
meestal betreft dat ook oudere honden, maar er zijn uitzonderingen.
ik lees nog steeds mee op een wereldwijd cushingforum omdat ik zelf 2 honden met die ziekte gehad heb.
daar lees ik dus vergelijkbare verhalen als bij jouw hond.

Ruygenoor, had dat hiet uit uitgebreid bloedonderzoek moeten zijn gekomen dan? Verder heeft zij geen klachten buiten de aanvallen om.

wordt epilepsie niet sowieso bv uitsluiting van andere zaken pas vastgesteld? Dus zou dat hele traject dan al niet doorlopen zijn, zeker als je dat traject al met Mandigers doorlopen hebt.

Mickey heeft ten tijde van haar Cushing diagnose een scan gehad in Utrecht (en behandeld door Sara Galac) waarop de kleine tumor in de hypofyse te zien was.
Het was een CT scan dacht ik en geen MRI, maar ik neem aan dat ze het anders wel hadden gezien bij jouw hond.
Mijn hond heeft trouwens in haar 3,5 jaar Cushing geen aanvallen gehad.
Sterkte met je hond!

Crutz, dat klopt. Maar het probleem is dat iedere keer de onderzoeken gedaan zijn in een periode dat ze aanvalsvrij was, aangezien Mandigers zo druk is. Met TIA's kunnen alle onderzoeken goed zijn en de hersenscan kan ook hersteld zijn na enkele dagen. Vandaar mijn zorgen daarom.
De focus is destijds niet op het vestibulair systeem gelegd omdat dat toen nog niet zo duidelijk naar voren kwam.

Annemick, ik twijfel nu wat er gedaan is maar dacht toch een MRI.

Wauw.... goed dat we bij dezelfde arts waren. Obv de ontwikkelingen van afgelopen jaar zijn de MRI's van toen opnieuw beoordeeld en blijkt ze een hersenontsteking te hebben door auto-immuumziekte. Eventueel hadden ze een nieuwe MRI kunnen maken, verwachting was dat die ontstekingslijn nu duidelijker zou zijn als toen, maar dat hebben we niet gedaan. Nu hoge doseringen prednison en over 6wkn opnieuw kijken. Hij bevestigde meteen dat switchen van anti-epileptica niks had opgeleverd in haar geval.

Secricible schreef:Wauw.... goed dat we bij dezelfde arts waren. Obv de ontwikkelingen van afgelopen jaar zijn de MRI's van toen opnieuw beoordeeld en blijkt ze een hersenontsteking te hebben door auto-immuumziekte. Eventueel hadden ze een nieuwe MRI kunnen maken, verwachting was dat die ontstekingslijn nu duidelijker zou zijn als toen, maar dat hebben we niet gedaan. Nu hoge doseringen prednison en over 6wkn opnieuw kijken. Hij bevestigde meteen dat switchen van anti-epileptica niks had opgeleverd in haar geval.

SRMA?
Dacht dat dat vooral aan de hand van een ruggenmergpunctie kon worden bepaald?

https://lib.ugent.be/fulltxt/RUG01/002/ ... 001_AC.pdf

Nee, want ze heeft geen artritis. Het beperkt zich echt tot neurologische schade. Hij heeft er geen definitieve diagnose aan kunnen verbinden en gaf aan dat er veel meningitis/encefalitis achtige beelden zijn. De bekendste zijn ziektes als GME, NME en NE maar in dat spectrum is er nog veel meer. De ontstekig kan ontstaan in de hersenvliezen, hersenen zelf of in de zenuwbanen. Bij onze hond beperkt het zich tot 1 vlies in de centrale hersenen, maar het is geen echte meninge dus het zit er een beetje tussenin. Pagina 3 van het document dat je post geeft ook wat achtergrond daarover. SRMA beperkt zich niet tot de hersenen maar de ontsteking bevindt zich dan verder door het lijf.
Omdat het komt en gaat kan het geen virale of bacteriele oorzaak hebben. Bovendien is het bijnhonden vrijwel altijd auto-immuum. In al die gevallen is behandeling met prednison de beste.
Hij gaf in ons geval mee dat hij een goede prognose verwacht voor haar.

Secricible schreef:Nee, want ze heeft geen artritis. Het beperkt zich echt tot neurologische schade. Hij heeft er geen definitieve diagnose aan kunnen verbinden en gaf aan dat er veel meningitis/encefalitis achtige beelden zijn. De bekendste zijn ziektes als GME, NME en NE maar in dat spectrum is er nog veel meer. De ontstekig kan ontstaan in de hersenvliezen, hersenen zelf of in de zenuwbanen. Bij onze hond beperkt het zich tot 1 vlies in de centrale hersenen, maar het is geen echte meninge dus het zit er een beetje tussenin. Pagina 3 van het document dat je post geeft ook wat achtergrond daarover. SRMA beperkt zich niet tot de hersenen maar de ontsteking bevindt zich dan verder door het lijf.
Omdat het komt en gaat kan het geen virale of bacteriele oorzaak hebben. Bovendien is het bij honden vrijwel altijd auto-immuum. In al die gevallen is behandeling met prednison de beste.
Hij gaf in ons geval mee dat hij een goede prognose verwacht voor haar.

SRMA kan zich verder door het lijf verspreiden, maar dat hoeft niet voor zover ik heb begrepen?
En is ook een auto-immuun ziekte dacht ik.

In ieder geval fijn dat dat de prognose goed is bij jouw hond