Het HondenForum

Mahru gaat over een aantal weken onder narcose voor een laproscopische castratie. Ze heeft nooit eerder narcose gehad.
Nu was ik vandaag bij de dierenarts om Jura haar urine in te leveren, en er was nogal wat chaos door een hond die verkeerd op de narcose reageerde. Naar wat ik meekreeg zag het er niet goed uit.
Dus nu ben ik extra zenuwachtig.

Zijn er onderzoeken die je kan doen van tevoren of narcosemiddelen die minder kans op complicaties geven? Wie weet raad?
Mahru is nu bijna 3 en verder helemaal gezond, wel een grote hond van 35+kg.

Je kunt vragen naar het protocol. Werken ze met enkel injectie of met gas? En als dat enkel injectie is, is dat dan 1 injectie of een continue dosis per infuus? Geven ze zuurstof tijdens de narcose? --> bij gas gebeurt dat altijd, het gas mengt met zuurstof.
Wat en hoe wordt er gemonitord? (Ademhaling, CO2 (capnogram is wel een van de nuttigste dingen om te hebben), hartslag, bloeddruk en temperatuur zijn opties en met een monitor, niet alleen door een assistente, maar die assistente moet er wel zijn, en chirurg kan niét zin aandacht bij de chirurgie én de narcose tegelijk hebben)

En misschien kun je ook vragen naar de omstandigheden toen het fout ging/ dreigde te gaan.
Was dat misschien een hoog - risico patiënt?

Het normale narcoserisico is behoorlijk klein en als je dierenarts de narcose serieus neemt en je hond goed monitort wordt het nog kleiner.


Verstuurd vanaf mijn SM-G930F met Tapatalk

Een gasnarcose is volgens mij altijd veiliger, omdat het per direct kan worden stopgezet. Sommige rassen (windhonden, podenco's, ik geloof ook collies en nog wat meer rassen) kunnen slecht reageren op de andere methode. Gasnarcose is (bij mijn DA) wel duurder, maar dat heb ik er dan zelf wel voor over om het risico te beperken, want ik heb honden in die risicogroep. Met een kerngezonde jongvolwassen hond (of kat) buiten de risicogroep zou ik me geen zorgen maken.

Ik geef me in deze altijd over aan de dierenarts. Geen enkele dierenarts doet laks met het leven van je hond. En als mijn dierenarts die ik helemaal vertrouw mijn hond moet opereren dan geef ik hem echt de vrije hand.

Bas is onder narcose geweest om haar gebit te laten doen. Eng ja. Maar het moest. En dat zal misschien nog wel vaker moeten. Ik ga zelf altijd echt uit van een goede afloop en dat is ook vrijwel altijd zo.

Dus ik persoonlijk zou me niet bemoeien en de vakman of vrouw het werk laten doen zoals zij denken dat goed is. Als je je dierenarts niet vertrouwd moet je een andere zoeken.

Gas inademen met een maskertje is niet fijn hoor, Isofluraan prikkelt de luchtwegen. Bovendien krijgen de mensen eromheen dan ook een behoorlijke dosis binnen en een keer is dat echt niet erg (tenzij je zwanger bent, het geeft een risico op miskraam), maar als je dat regelmatig hebt, is het toch niet heel erg gezond.

Daarnaast geeft isofluraan bijna niks van pijnstilling en dat zou ik voor mijn honden ook niet willen tijdens een operatie. Qua veiligheid doet TIVA (Total IntraVeneus Anaestesia) bijjna niet onder voor gas. Bij deze methode wordt er via continue infusen een heel lage dosis toegediend. Als je die infusen stopzet, is die dosis ook zo uitgewerkt, net als bij gas is dat echt minuutjes.

Maar goed, wat Laeken zegt is ook waar. Een beetje vertrouwen hoort er wel bij.

Verstuurd vanaf mijn SM-T580 met Tapatalk

Jullie hebben wel gelijk hoor. Ik laat haar ook opereren bij een heel goede kliniek door een dierenarts waar ik vertrouwen in heb.
Het blijft gewoon spannend.
Jura kan erg slecht tegen een aantal van de slaapmiddelen en aanverwanten. Ze blijft echt nog twee dagen hallucineren enzo. Daar hebben we met vallen en opstaan nu wel een protocol voor waar ze wel goed tegen kan.
Ik ga het tzt natuurlijk ook nog met de dierenarts bespreken of Mahru tot een risicogroep behoort of niet en wat zij het beste vindt om te doen.

runninggirl schreef:Jullie hebben wel gelijk hoor. Ik laat haar ook opereren bij een heel goede kliniek door een dierenarts waar ik vertrouwen in heb.
Het blijft gewoon spannend.
Jura kan erg slecht tegen een aantal van de slaapmiddelen en aanverwanten. Ze blijft echt nog twee dagen hallucineren enzo. Daar hebben we met vallen en opstaan nu wel een protocol voor waar ze wel goed tegen kan.
Ik ga het tzt natuurlijk ook nog met de dierenarts bespreken of Mahru tot een risicogroep behoort of niet en wat zij het beste vindt om te doen.

Ik snap je heel goed. Bas reageert ook raar. De dierenarts noemt haar een junkie want ze slaapt ontzettend lang door. Hij zegt die ligt heerlijk te slapen en te genieten van het narcosemiddel. Ik was meteen bezorgd maar de dierenarts zei ook meteen dat dat echt niet nodig was. De ene hond slaapt veel langer dan de andere en inderdaad was Bas super snel weer de oude en nooit ergens last van gehad. Maar natuurlijk heb je zorgen want er kan altijd wat mis gaan

Ik had dus ook dingen over gas gehoord als dat dat niet verdooft maar vooral verlamd oid en dat laat ik dus ook niet toe om risico te verminderen. De dierenarts weet prima wat er moet gebeuren normaal gesproken en hun beroep is je hond gezond houden. Dagelijks gaan er bij dierenartsen honden onder narcose en meestal gaat dat prima. Vraag me ineens af hoeveel honden per jaar een dierenarts nu precies verliest aan narcose.

laeken schreef:

runninggirl schreef:Jullie hebben wel gelijk hoor. Ik laat haar ook opereren bij een heel goede kliniek door een dierenarts waar ik vertrouwen in heb.
Het blijft gewoon spannend.
Jura kan erg slecht tegen een aantal van de slaapmiddelen en aanverwanten. Ze blijft echt nog twee dagen hallucineren enzo. Daar hebben we met vallen en opstaan nu wel een protocol voor waar ze wel goed tegen kan.
Ik ga het tzt natuurlijk ook nog met de dierenarts bespreken of Mahru tot een risicogroep behoort of niet en wat zij het beste vindt om te doen.

Ik snap je heel goed. Bas reageert ook raar. De dierenarts noemt haar een junkie want ze slaapt ontzettend lang door. Hij zegt die ligt heerlijk te slapen en te genieten van het narcosemiddel. Ik was meteen bezorgd maar de dierenarts zei ook meteen dat dat echt niet nodig was. De ene hond slaapt veel langer dan de andere en inderdaad was Bas super snel weer de oude en nooit ergens last van gehad. Maar natuurlijk heb je zorgen want er kan altijd wat mis gaan

Ik had dus ook dingen over gas gehoord als dat dat niet verdooft maar vooral verlamd oid en dat laat ik dus ook niet toe om risico te verminderen. De dierenarts weet prima wat er moet gebeuren normaal gesproken en hun beroep is je hond gezond houden. Dagelijks gaan er bij dierenartsen honden onder narcose en meestal gaat dat prima. Vraag me ineens af hoeveel honden per jaar een dierenarts nu precies verliest aan narcose.

Ja dat is wel interessant om te weten. Ik zal het vragen, het is een grote praktijk en onze vaste dierenarts vindt het volgens mij nooit een probleem om open te zijn over dat soort dingen.

Ik werk nu 2 jaar bij een dierenartspeaktijk. In die tijd één keer meegemaakt dat een hond overleed onder narcose. Dat was geen gezonde hond want deze had een baarmoederontsteking. Er zit altijd een risico aan vast en dat is eng, terecht dat je bezorgd bent. Maar inderdaad een dierenarts doet er alles aan om het goed te laten verlopen en je hond gewoon weer gezond mee naar huis te kunnen geven. Jamie moet binnenkort ook voor haar gebit, vind ik ook niet prettig maar ja. Wat moet dat moet.

Het helpt voor mij heel erg als ik de opties met de dierenarts kan bespreken en hij of zij uit kan leggen waarom a of b het beste is. Ik doe dan wel zelf wat voorwerk, zodat ik ook kan doorvragen. Dan vertrouw ik ook gewoon op dat deskundige oordeel, want inderdaad, ik heb het volste vertrouwen in mijn dierenarts. Maar ik vind het wel belangrijk dat ze me uitleggen welke mogelijkheden er zijn, wat daar de voor- en nadelen van zijn en waarom voor een bepaalde optie wordt gekozen. Sommige dierenartsen wuiven dat meteen weg en willen er eigenlijk niet over overleggen of het toelichten en daar voel ik mij dan veel minder prettig bij.

Ik vond het met Amy's castratie ook spannend, ook omdat er bij haar wat extra voorzorgsmaatregelen nodig waren en haar moeder tijdens de castratie is overleden. Maar omdat de dierenarts me heel uitgebreid heeft uitgelegd hoe ze het gingen aanpakken en welke aandachtspunten er waren (aangepaste narcose vanwege windhondenbloed, warmtedeken, etc.) gaf me dat meteen veel vertrouwen: ik zag dat zij er erg zorgvuldig mee omging en de mogelijke risicofactoren ook had meegenomen in haar overweging.

Mijn oude Jace was vorig jaar 11½ jaar toen hij geopereerd is aan gescheurde kruisbanden.
En mijn Meagan is 2 maanden geleden geopereerd aan een grote zweetklier op haar rug.
Beide honden zijn heel goed onderzocht en er is bloedonderzoek gedaan.
Ik heb bij beide honden niet gemerkt dat ze narcose hebben gehad, ze waren direct weer volledig goed bij en geen nadelen van de narcose gehad.
Ik heb ze allebei bij Maarten Kappen laten opereren.

Mijn hond heeft een enorme reactie gekregen op ketamine en daarvan is wel bekend dat dit kan gebeuren. Dus daar zou ik wel
even naar vragen of dit gebruikt wordt of niet.
Daarna moest hij nog een aantal keren onder narcose bij de specialist, waar geen ketamine werd gebruikt, en dit verliep vlekkeloos.

Caro. schreef:Mijn hond heeft een enorme reactie gekregen op ketamine en daarvan is wel bekend dat dit kan gebeuren. Dus daar zou ik wel
even naar vragen of dit gebruikt wordt of niet.
Daarna moest hij nog een aantal keren onder narcose bij de specialist, waar geen ketamine werd gebruikt, en dit verliep vlekkeloos.

Ja van ketamine wist ik het inderdaad, weet van meerdere honden dat het flink fout kan gaan daarmee.
Wel fijn dat het bij jullie later wel goed ging. Wat een schrik moet je hebben gehad!

Je moet vertrouwen hebben in je DA
Soms gaat het verkeerd, zowel bij dieren als bij mensen, en worden ze niet wakker. Toch geloof ik dat dit een zeer klein percentage is.
Alex kreeg vorig jaar een soort aanval toen hij uit de narcose kwam, hij viel om strekte zijn benen en nek .... en ik kreeg bijna een hart verzakking
kwam waarschijnlijk door het spuitje om hem uit de narcose te halen zei mijn DA.

Ik heb verder nooit problemen gehad met narcose en m'n honden en katten

Slechte reactie op de ketamine 2x meegemaakt, ooit bij Marouck en 1,5 jaar geleden bij Numa. Lijkt op epileptische aanval vond ik. Beide hebben er verder geen last van gehad later.

runninggirl schreef:

Caro. schreef:Mijn hond heeft een enorme reactie gekregen op ketamine en daarvan is wel bekend dat dit kan gebeuren. Dus daar zou ik wel
even naar vragen of dit gebruikt wordt of niet.
Daarna moest hij nog een aantal keren onder narcose bij de specialist, waar geen ketamine werd gebruikt, en dit verliep vlekkeloos.

Ja van ketamine wist ik het inderdaad, weet van meerdere honden dat het flink fout kan gaan daarmee.
Wel fijn dat het bij jullie later wel goed ging. Wat een schrik moet je hebben gehad!

Ik ken een hond die daar epilepsie aan over heeft gehouden.
Een van mijn honden heeft uren lang angstaanvallen gehad. Ik wil alleen nog maar gasnarcose voor de honden.
Natuurlijk een narcose is altijd een risico maar gas komt er dan toch een stuk veiliger uit.

ik heb voor een stichting gewerkt waar zo'n 250 dieren per jaar onder het mes gingen voor een castratie. En echt niet onder de meest fantastische voorzorgsmaatregelen, bloedtests, speciale aangepaste narcosemiddelen of wat ook. in die tijd heeft er nog nooit een het leven gelaten.
Natuurlijk blijft het spannend, vond ik ook hoor, maar ik geloof wel dat de risico's echt heel klein zijn.
Sterkte in ieder geval

Ik vertrouw mijn da volledig, ze zijn er idd om de bestwil van de hond. En moest het misgaan, zou ze er in alle geval alles aan doen om het tegen te houden.

Afgelopen vrijdag was mijn reu onder narcose, even 'eng' omdat het een minuut of 5 duurde eer hij begon te ademen.
Maar de da bleef kalm en beamdemde zelf via de buis die al in zijn keel zat. Zijn ogen waren ook weg gedraaid, het zou enger zijn moesten ze niet weg gedraaid zijn.

Plezant is het nooit als het moet, maar een angst heb ik er ook niet voor.