Het HondenForum

Foxy heeft bij het minste geringste last van stress. Uitvallen naar vooral vreemde teven (dat heb ik inmiddels redelijk onder controle), af en toe compulsief gedrag (bijten in haar heup), redirectie, als we gaan wandelen moet de hond die het meest dichtbij loopt het de eerste meters ontgelden. En verder panisch voor vuurwerk en onweer, stress met autorijden etc. Ze lijkt zelden echt relaxed.
We doen heel erg veel met haar, daar zie ik eigenlijk geen oplossing. Maar nu met oud en nieuw weer op komst... ze heeft al eerder Zylkene en Alprosalam gekregen, geen overuigend succes. Nu zit ik aan Clomicalm te denken. Misschien zou ze het ook wat langer kunnen gebruiken, zodat ze wat relaxter wordt. Ze heeft vaak zo'n last van zichzelf, ik gun haar wat meer rust in haar koppie.
Wat denken jullie?

Minder doen?

Daar heb ik wel aan gedacht.. Minder balletjes en dennenappels gooien, niet frisbeeën, dat zou ook stress kunnen veroorzaken.
Ze staat altijd 'aan'. Net loopt mijn zoon de kamer uit. Ze springt uit stilstand vanaf de bank zo'n drie meter ver over de lengte van de salontafel heen, achter hem aan. Spectaculair natuurlijk, maar beest, doe eens wat relaxter.
Tot een paar jaar geleden hadden we twee cattle teven. We hebben er één moeten herplaatsen vanwege extreem knokken van de dames. Een jaar lang hebben we ze in huis volledig van elkaar gescheiden. Zodra ze elkaar zagen klapten ze op elkaar (en niet zo'n beetje ook). Misschien heeft ze aan deze periode een tik overgehouden? Kunnen honden PTSS hebben?

Clomicalm is wel een vrij heftig middel. Misschien is iets als AminoCalm eerst nog het proberen waard?
Ik denk inderdaad dat minder activiteiten ondernemen zeker ook een positieve invloed kan hebben op het stressniveau.

Aminocalm kende ik niet. Ik zie dat daar ook magnesium door zit, dat geven we ook nog wel eens aan nerveuze paarden. Misschien ook een optie!

Inderdaad, misschien kan een saaier leventje helpen.

Voor Lou heb ik laatst Aminocalm besteld, en toen heb ik deze kruiden meebesteld: https://www.aminocalm.nl/product/relax-kruiden/
Met de Aminocalm ben ik nog niet begonnen, maar deze kruiden doe ik 's ochtends over zijn voer en het is een enorm verschil. Hij is veel relaxter tijdens de wandelingen en blaft veel minder snel. Heel fijn.

Rust kan je redden

Dirk DJT is hier sinds juni en dat ging maar door en door,hij draait mee en de dolle uitlaat is prachtig en dan mag hij ook gaan en het spelen met Truus ook tot een bepaalde hoogte en dan is er RUST ook voor onze drukke jachtterrier en verplicht in de mand ook,Truus kan ik ook helemaal dol maken door bv iedere dag de bal mee te nemen, die klimt dan tegen de wand op van de spanning en geen moment rust, maar dan gewoon klaar we gaan niets meer doen vandaag, anders zou het hier wildwest zijn iedere dag.
Ze mogen los gaan een paar keer per dag en de rest van de dag is het beheerst en zeker geen druk gedrag.

De kruiden van Leonie zien er ook goed uit. Ik heb vertrouwen in de werking van valeriaan en st.Janskruid, maar zit er voldoende werkzame stof in losse kruiden?
Zijn er nog meer mensen met ervaring met Aminocalm?

Ja. Elco had er baat bij, maar tot op zekere hoogte. Nu wordt hij er alleen nog maar hyper van. Cbd-olie reageert hij nog wat beter op.
Gait krijgt nu de aminocalm. Wordt er niet zo hyper door als Elco, maar heeft nu een minder kort lontje naar Elco toe. Het was hier op een gegeven moment bijna niet te doen omdat Gait voortdurend het idee had zich tegen Elco te moeten verdedigen, zelfs als Elco met totaal andere dingen bezig was of alleen maar sliep. Nu beperkt het zich tot wat bezitterigheid bij bepaalde speeltjes, dus die krijgen ze alleen onder toezicht en zolang de spanning niet te hoog oploopt (en de beide honden niet al veel prikkels te verwerken hebben gekregen).

Heavy schreef:

Fotogravinnetje schreef:Ja. Elco had er baat bij, maar tot op zekere hoogte. Nu wordt hij er alleen nog maar hyper van. Cbd-olie reageert hij nog wat beter op.
Gait krijgt nu de aminocalm. Wordt er niet zo hyper door als Elco, maar heeft nu een minder kort lontje naar Elco toe. Het was hier op een gegeven moment bijna niet te doen omdat Gait voortdurend het idee had zich tegen Elco te moeten verdedigen, zelfs als Elco met totaal andere dingen bezig was of alleen maar sliep. Nu beperkt het zich tot wat bezitterigheid bij bepaalde speeltjes, dus die krijgen ze alleen onder toezicht en zolang de spanning niet te hoog oploopt (en de beide honden niet al veel prikkels te verwerken hebben gekregen).

Je hebt natuurlijk wel 2 jonge reuen in huis . Dan kan je dat gedrag bij verwachten toch? Wel bijzonder dat ze juist meer hyper worden van de AminoCalm heb je daar een verklaring voor ?

Alleen Elco wordt er hyper van. In eerste instantie niet. Toen was het hyper worden juist een teken dat hij minder moest hebben. Dus ik denk dat hij het gewoon niet meer nodig heeft en dat de oorzaak bij hem dus in iets anders ligt dan waar de animocalm op werkt. CBD gaat wel prima. Maar ook daar letten we op wat hij aangeeft. Waar hij eerst met graagte z'n druppel van je hand likte, nam hij gisteren maar de helft. Dus vandaag slaan we even over. Hij reageerde nu ook totaal niet op het moment dat ik het flesje pakte en eerder wel.
En ja, natuurlijk verwacht ik wel wat gedoe tussen die twee, alleen overdreef Gait wel heel erg. Meer rust en dus de animocalm en het gaat weer vrij normaal. Met natuurlijk af en toe wat strubbelingen, maar die horen erbij

Heavy schreef:
Bij Jip helpt het goed tegen de angst en schrik voor geluiden enz . Hij slaapt dieper en is minder bang. Ook kan hij beter alleen blijven . Buiten schrikt hij minder van harde geluiden zoals een scooter bijvoorbeeld . Maar zijn reactie tegen reuen ( erg gespannen dus ) is niks veranderd . En hij is ook nog steeds erg hyper tegen teefjes . Ik denk dat het goed kan helpen bij angst en stress maar gedrag wat veroorzaakt wordt door hormonen is een heel ander verhaal.

Daar kan dan weer Puur Geslachtsdrift (nu Puur Hypersex) bij werken. Heb ik goede ervaringen mee.

Fotogravinnetje schreef:Minder doen?

Deze link heeft Diana een keer gedeeld, en vond ik heel herkenbaar: https://stacythetrainer.blogspot.nl/201 ... g.html?m=1

Sinds wij minder doen met Jip, zie ik echt vooruitgang.

Heavy schreef:

*Wolf* schreef:

Heavy schreef:
Bij Jip helpt het goed tegen de angst en schrik voor geluiden enz . Hij slaapt dieper en is minder bang. Ook kan hij beter alleen blijven . Buiten schrikt hij minder van harde geluiden zoals een scooter bijvoorbeeld . Maar zijn reactie tegen reuen ( erg gespannen dus ) is niks veranderd . En hij is ook nog steeds erg hyper tegen teefjes . Ik denk dat het goed kan helpen bij angst en stress maar gedrag wat veroorzaakt wordt door hormonen is een heel ander verhaal.

Daar kan dan weer Puur Geslachtsdrift (nu Puur Hypersex) bij werken. Heb ik goede ervaringen mee.

Daar heb ik zelf geen ervaring mee maar hoor ik wel veel goeds over . Ik ontwijk nu reuen dat helpt ook

Oh, ik bedoelde dat het helpt tegen hormonen als het gaat om overmatige interesse in teefjes. Reu-reu-onverdraagzaamheid, daar helpt het niet tegen inderdaad. Dan kan je beter vermijden, ja.

Johnny Jones schreef:De kruiden van Leonie zien er ook goed uit. Ik heb vertrouwen in de werking van valeriaan en st.Janskruid, maar zit er voldoende werkzame stof in losse kruiden?
Zijn er nog meer mensen met ervaring met Aminocalm?

Het verbaast mij echt, hoe goed het werkt! En de dosering luistert denk ik minder nauw dan bij Aminocalm. Lou had dat ook, dat toen ik daarvan iets meer gaf, hij juist heel zenuwachtig werd.
In het park valt het mensen ook op, dat hij bijvoorbeeld niet blaft bij begroeting, heel fijn!

Eventueel activiteit inrullen voor hersenwerk? Ik raad dan wel een workshop aan, niet zomaar zelf beginnen.
en/of massage oid?

Suzanne

Naast de andere adviezen zou ik bij een hond die panisch is voor vuurwerk wel Alprazolam blijven geven rond oud en nieuw. Dat voorkomt iig dat de panische ervaring op de harde schijf blijft staan en steeds heftiger wordt. Bij een hond met zoveel stress en ook compulsief gedrag is het misschien wel goed om een gedragsdeskundige met verstand van medicatie naar de hond te laten kijken.

sirene schreef:Naast de andere adviezen zou ik bij een hond die panisch is voor vuurwerk wel Alprazolam blijven geven rond oud en nieuw. Dat voorkomt iig dat de panische ervaring op de harde schijf blijft staan en steeds heftiger wordt. Bij een hond met zoveel stress en ook compulsief gedrag is het misschien wel goed om een gedragsdeskundige met verstand van medicatie naar de hond te laten kijken.

Ik wilde eigenlijk al aminocalm bestellen, maar nu twijfel ik. Ik zal eens kijken of er bij de Uithof een specialist is op dit gebied.

edit... gevonden https://www.diergeneeskunde.nl/bezoek/g ... or-dieren/
Iemand hier toevallig ervaring mee?

Ik zou het zeker doen. Ik lees hier dat iemand zegt dat Clomicalm wel een erg zwaar middel is. Dat is ook zo, maar ik vind het gedrag ook erg heftig.
Altijd stress. Panisch voor vuurwerk en onweer (wat betekend dat Foxy de geluiden generaliseerd) en compulsief gedrag. Dat vind ik heel erg veel stress voor een hond. Soms kun je beter aan de gang met (heftige) medicatie wat verergering voorkomt.

Dat bijten in de heup kan ook door pijn komen.
Ik heb verder niet echt een oplossing, al zou ik d'r niet meer met de rest uitlaten als dat betekend dat ze haar frustratie op de rest botviert.

sirene schreef:Ik zou het zeker doen. Ik lees hier dat iemand zegt dat Clomicalm wel een erg zwaar middel is. Dat is ook zo, maar ik vind het gedrag ook erg heftig.
Altijd stress. Panisch voor vuurwerk en onweer (wat betekend dat Foxy de geluiden generaliseerd) en compulsief gedrag. Dat vind ik heel erg veel stress voor een hond. Soms kun je beter aan de gang met (heftige) medicatie wat verergering voorkomt.

Iemand die niet thuis is in hondengedrag zal waarschijnlijk niet zoveel aan haar merken (buiten de jaarwisseling om). Ze draait gewoon met alles mee. Ze blaft of piept niet, sloopt niks, laat de kat met rust, kan alleen thuisblijven, gaat graag mee het bos in en zit 's-avonds gezellig bij ons op de bank. Ik heb alweer een tijdje niet gezien dat ze op haar heup ligt te bijten. Maar de haren zijn op die plek verkleurd, ik weet dat ze het wel doet. En terwijl de andere honden liggen te slapen, kijkt zij om zich heen, alles houdt ze in de gaten. Als ze een flos of speeltje heeft, zie je haar spanning stijgen.

Brindlecardi schreef:Dat bijten in de heup kan ook door pijn komen.
Ik heb verder niet echt een oplossing, al zou ik d'r niet meer met de rest uitlaten als dat betekend dat ze haar frustratie op de rest botviert.

Het zijn de eerste meters, dan valt ze soms uit (tenzij ze een balletje in haar bek heeft). Gelukkig trekken mijn andere honden zich er niks van aan, die zijn op dat moment alleen blij opgewonden. Ik ben het nu wel aan het trainen. Digger moet rustiger worden als we gaan wandelen, geen geblaf meer. En dan het liefste met z'n tweeën vertrekken zodat Foxy ook genoeg individuele aandacht krijgt en ander gedrag aan kan leren.

Het laatste jaar is veel aandacht van mij naar opvanger Rico (en anderen) gegaan. Ik moet met schaamte toegeven dat dit een beetje ten koste van Foxy is gegaan. We zijn met vier volwassenen hier in huis, maar dit soort opvoeddingen liggen vooral bij mij. In ieder geval hier voorlopig geen twee opvangers tegelijk meer.

Gimmick was ook een teef die altijd aan stond.
Er was geen uit knop.
Veel redirectie, agressie, frustratie, slopen, niet normaal buiten lopen alles was altijd aan de lijn trekken alles willen doen maar geen tijd hebben.

Heb jaren aangemodderd en haar,wat ik toen dacht, tegemoet gekomen in haar bewegings drang.
Fietsen, flirtpole, ballen, springpole, mill, kilometers wandelen per dag het kon allemaal niet op.
Maar opeens konden we door een verhuizing (eigenlijk 2 verhuizingen kort achter elkaar) weinig meer doen van dat alles.
En ik zag haar rustiger worden. (Nadat eerst de frustratie hoogtij vierde)

Nu is het een leuke actieve teef die meer haar kop bij 1 ding kan houden.
Ze is enorm in de structuur. Met veel minder actie.
Alle stress die ze eerder ervaarde lijkt veroorzaakt door alle actie die ze kreeg in de dagelijkse omgang.
Nu kan ze ook gewoon een avondje bankhangen maar is nog steeds in voor actie.

Net zat ze te hijgen, ogen strak op de tv... Bij het programma Maestro werd de muziek van Jaws gespeeld... we hebben de tv maar zachter gezet.

Heavy schreef:Misschien zijn de wandelingen voor Foxy wel juist te stressvol. En heeft ze daardoor meer tijd nodig om bij te komen. Misschien haar om de dag meenemen en op de dagen dat ze niet met de roedel meegaat even een half uurtje alleen meenemen voor een rustige snuffelwandeling ?

Dat kan ik eens proberen. Of alleen met de oudjes. Digger is nogal pittig buiten. Eens kijken wat er gebeurt als ze zonder hem meegaat.

Gimmick schreef:Maar opeens konden we door een verhuizing (eigenlijk 2 verhuizingen kort achter elkaar) weinig meer doen van dat alles.
En ik zag haar rustiger worden. (Nadat eerst de frustratie hoogtij vierde)

Dit herken ik ook wel van Mila. Mila is nooit echt druk of overactief geweest, maar wel een hond die gevoelig is voor veel prikkels en dan onrustig kan worden of een heel kort lontje krijgt en daarnaast altijd klaarstond voor het volgende commando of opdrachtje.
Toen we vier maanden in Spanje zijn geweest, waren er gewoon veel minder prikkels tijdens de wandelingen (we kwamen daar zo goed als nooit iemand of andere honden tegen, we zaten in the middle of nowhere) en heb ik haar laten afkicken van de bal, omdat ik vond dat ze daar steeds obsessiever mee werd. Daarnaast ben ik eens goed gaan opletten hoeveel commando's ik haar gedurende de dag gaf en dat flink gaan inperken tot alleen het hoognodige (wat uiteindelijk heel weinig bleek).
In eerste instantie ging ze natuurlijk verwachtingsvol opkijken of er nog een keer een bal kwam, om me heen dralen, etc. Maar na een paar dagen was ze het gewend en verliepen de wandelingen veel meer ontspannen, ging ze veel meer snuffelen en was ze niet meer constant alleen maar met mij bezig tijdens de wandelingen. Omdat we daar overdag ook veel buiten waren en ze daar op het terrein wat kon rondlopen en de omgeving in de gaten kon houden, maakten we meestal één en soms twee lange, rustige wandelingen per dag en dat was in combinatie met het vele buiten zijn genoeg. Verder deed ik in de tuin veel speurspelletjes met haar, moest ze haar eten zoeken en hielp ze met dagelijkse bezigheden (hout zoeken voor de open haard, oud papier opruimen, was naar washok brengen). Dat korte lontje verdween daar volledig, na een paar weken was ze relaxter dan ik haar ooit heb meegemaakt.
Bij Mila merkte ik dus, na de eerste paar dagen waarin ze vervelend en onrustig was, een flinke verbetering in gedrag: meer rust, minder dingen doen waarvan de adrenaline stijgt maar juist dingen doen die rust brengen, zorgde voor veel meer ontspanning bij haar en daardoor kon ze ook veel meer hebben en werd stabieler.
Nu is dat hier niet altijd vol te houden omdat we hier in een heel andere wereld leven, maar ik ben er wel nog steeds alert op: neem nog maar een keer of twee per week de bal mee op wandeling, laat haar meer speurspelletjes en hersenwerkjes doen, in de plaats van achter de bal aan rennen, moet ze de bal gaan zoeken die ik in de bosjes of in het gras verstop, en probeer zo goed mogelijk die balans in de gaten te houden van wel voorzien in haar behoefte om iets samen te doen, maar niet die adrenaline steeds zo te laten stijgen. Mila is daardoor in het algemeen een veel makkelijkere en meer ontspannen hond geworden.

Ik ga het in de groep gooien wat we kunnen doen om de adrenaline verhogende activiteiten zoveel mogelijk te beperken. Gisteren is mijn man mee geweest wandelen, alleen met Foxy en Digger, en hij vond ze met z'n tweeën wel rustiger dan wanneer we met drie of vier wandelen. Dat klopt ook wel.
We gaan hier in ieder geval mee aan de slag.

Ik heb laatst een filmpje gezien over een stafford teef die ook zulk gedrag vertoonde. De honden trainer die deze hond behandelde was extreem duidelijk in de oorzaak en de oplossing. De oorzaak was dat de hond als hij druk was bewogen werd. Ballen gegooid en gewandeld etc. Hij zei hoe meer je met een dergelijke hond doet hoe meer opwinding hij zal laten zien. Vooral ballen gooien etc als je hond dat wil en druk is werkt dit in de hand. Dat zou een hond geven die actief aktie zoekt en de gedragingen van opwinding en stress meer en meer zal laten zien.

Zijn oplossing was geen actieve jachtspelletjes meer en geen reactie geven op opwinding. Is je hond hyper dan ga je dus niet wandelen. Is je hond aan het staart bijten dan gooi je nooit een bal etc. Zal het filmpje eens voor je opzoeken. Klonk erg plausibel en lijkt me logischer dan dat je met medicatie in de weer gaat.

Kijk!

laeken schreef:Ik heb laatst een filmpje gezien over een stafford teef die ook zulk gedrag vertoonde. De honden trainer die deze hond behandelde was extreem duidelijk in de oorzaak en de oplossing. De oorzaak was dat de hond als hij druk was bewogen werd. Ballen gegooid en gewandeld etc. Hij zei hoe meer je met een dergelijke hond doet hoe meer opwinding hij zal laten zien. Vooral ballen gooien etc als je hond dat wil en druk is werkt dit in de hand. Dat zou een hond geven die actief aktie zoekt en de gedragingen van opwinding en stress meer en meer zal laten zien.

Zijn oplossing was geen actieve jachtspelletjes meer en geen reactie geven op opwinding. Is je hond hyper dan ga je dus niet wandelen. Is je hond aan het staart bijten dan gooi je nooit een bal etc. Zal het filmpje eens voor je opzoeken. Klonk erg plausibel en lijkt me logischer dan dat je met medicatie in de weer gaat.

Dit is precies wat we bij Gimmick ook (onbewust) hebben gedaan.
Ze is een stuk relaxter en prettiger om bij je te hebben.
Het kostte even een paar dagen frustratie bij haar omdat ze in mijn ogen aan het "afkicken" was van alle adrenaline die blijkbaar dus constant door haar lijf gierde.

Gimmick schreef:

laeken schreef:Ik heb laatst een filmpje gezien over een stafford teef die ook zulk gedrag vertoonde. De honden trainer die deze hond behandelde was extreem duidelijk in de oorzaak en de oplossing. De oorzaak was dat de hond als hij druk was bewogen werd. Ballen gegooid en gewandeld etc. Hij zei hoe meer je met een dergelijke hond doet hoe meer opwinding hij zal laten zien. Vooral ballen gooien etc als je hond dat wil en druk is werkt dit in de hand. Dat zou een hond geven die actief aktie zoekt en de gedragingen van opwinding en stress meer en meer zal laten zien.

Zijn oplossing was geen actieve jachtspelletjes meer en geen reactie geven op opwinding. Is je hond hyper dan ga je dus niet wandelen. Is je hond aan het staart bijten dan gooi je nooit een bal etc. Zal het filmpje eens voor je opzoeken. Klonk erg plausibel en lijkt me logischer dan dat je met medicatie in de weer gaat.

Dit is precies wat we bij Gimmick ook (onbewust) hebben gedaan.
Ze is een stuk relaxter en prettiger om bij je te hebben.
Het kostte even een paar dagen frustratie bij haar omdat ze in mijn ogen aan het "afkicken" was van alle adrenaline die blijkbaar dus constant door haar lijf gierde.

Ik vind het ook erg plausibel zelf. Als je hond een junk wordt van actie en je per ongeluk ook nog eens reageert op die drukke hond door te denken dat je hem dan moet bewegen en moet spelen en trainen en ballen gooien stimuleer je dit gedrag in feite dus alleen maar.

Heavy schreef:

Johnny Jones schreef:Net zat ze te hijgen, ogen strak op de tv... Bij het programma Maestro werd de muziek van Jaws gespeeld... we hebben de tv maar zachter gezet.

Jip heeft een periode gehad dat hij in de avond heel erg hijgde en niet meer in de woonkamer wilde zijn. Ik dacht toen dat hij het warm had omdat ook in die periode de verwarming weer aan ging . Maar die staat hier niet hoger dan 20. Hij wilde in de hal waar zijn mand staat liggen ( daar staat geen verwarming aan )

Ik vond dat na een tijdje zo ongezellig dat ik hem heel kort heb laten knippen . Maar dat hielp dus uiteindelijk ook niet . Toen dacht ik pas aan de tv . Die staat nooit hard maar ging dus steeds zachter . Maar uiteindelijk begon hij al op te springen alsof hij door een bij gestoken werd als hij aan mijn voeten lag en ik een voet bewoog

Het stapelde zich steeds meer op en hij reageerde op steeds meer geluiden. De wasmachine , de waterkoker, mijn mobieltje , de stofzuiger. Dat was het eerste wat ik merkte na een paar dagen AminoCalm dat hij niet meer reageerde op dat soort normale huiselijke geluiden.

https://www.hondenforum.nl/plaza/viewto ... stisch+Jip

het is of ik het verhaal van onze Spikey lees.
Als pup was hij bang van de schaduwen 's avonds. Dat is in de zomer over gegaan en gelukkig toen later in de avond de lichten weer aan gingen niet terug gekomen maar hij bleef van die rare dingen houden. Nu hij 10 jaar is lijkt het weer erger te worden. Bijvoorbeeld wakker worden uit zijn slaap en dan het eerste aanvallen wat dicht bij hem is. Meestal is dat een stoel of tafelpoot gelukkig hij schrikt dan wel gelijk en lijkt zich af te vragen waar hij mee bezig is. Ik zal eens bellen met de dierenarts over aminiocalm of die clomicalm.