Het HondenForum

k blijf me zorgen maken om Sam en hoe verder.

Sam heeft een bronchitis en longonsteking, waar hij voor behandeld wordt. Qua behandeling bronchitis gaat het heel goed, zo lijkt het.

Maar 's nachts bij de oppas blijft moeilijk. Er zijn 2 oppassers, die heel onverwachts hebben opgezegd. De 1 omdat daar een pup van 13 weken ineens komt en ze daar mee bezig wil. De ander omdat ze zich toch verkeken had op de komst van Sam en dat dit dan iedere week ook weer terug komt.

De pech is dat bij deze oppas Sam die hele slechte nacht had en de oppas Sam 's ochtends mee nam naar de dierenarts waar voor het eerst bronchitis werd vastgesteld.

Deze oppas kon al niet vaak, maar zag er dus uiteindelijk helemaal van af. Het voelde toch als te intensief.

Heb ik in feite nog 1 oppas over, die hier altijd komt op de donderdag, als ik zzp-werk heb en daarna muziekles. Al ruim een jaar. Goede relatie met Sam. Zij gaf aan; Sam mag ook wel bij mij slapen. Super handig, want zij woont 500 meter bij mij vandaan.
Maar het gaat gewoon niet goed. Sam wil daar niet goed zijn en het is onduidelijk waarom. Sam is wel gek op de oppas, maar hij wil eigenlijk al dat gebouw niet in. Net alsof er daar iets is gebeurd, wat we beide niet weten, maar Sam wel.

's Nachts geeft Sam zich dus niet geheel over aan slapen, wat wil zeggen, dat hij soms toch de oppas wakker houdt met hijgen. Voor Sam niet goed, omdat dit zijn luchtwegen opnieuw prikkelt, voor de oppas niet goed, vanwege dan gebroken nachten.

We proberen van alles, waarbij we de aandacht richten op het gedragsmatige. We maken het huis veilig met zijn spulletjes (mand/kleden/iets van mij als kledingstuk), we maken de entree gebouw en trap leuk door zoekopdrachtjes, wat voor lekkers doet Sam alles.

Dan gaat het op zich goed, goede verbetering. Sam gaat er in de late avond lekker liggen, is blij etc. Maar zodra de nacht komt, is het bingo.
Nu is het wel zo, dat daar in het weekend een vriend slaapt, die dan bijv. later thuiskomt, dan oppas zelf. Snapt Sam dit niet goed of?

Associeert Sam de nacht met eng, omdat Sam daar ook een benauwde nacht heeft gehad, voordat hij door de internist gezien werd en ook de longontsteking in beeld kwam?

Wat kan ik nog doen? Deze oppas neemt voor 90% de nachtopvang Sam waar. Wat als zij het niet meer kan?

Ik ben zo moe van het denken erover wat ik moet.

Mijn zzp-werk ga ik zo goed als stoppen, dat rond ik af in december voor 99%. Maar mijn vaste baan, 3 nachten werken, kan ik niet zomaar stoppen. Ontslag nemen betekent geen uitkering.

Wat wel? Weten dat het niet oke loopt qua nachtopvang, brengt bij mij de stress omhoog, het werkplezier omlaag.
Ik begrijp het ook niet, waar het aan ligt.

Oppas bij mij thuis laten slapen is geen optie, ik heb maar 1 slaapkamer. Het gaat niet, dat bij wijze van zij in mijn bed slaapt en ik dit elke keer dan verschoon en er zelf in kruip. Het bed is voor mij een 'beladen' iets, die moet van mij blijven. Een extra bed in mijn huis zetten, daar is mijn huis te klein voor. De oppas bij mij op de bank of ik, is ook geen optie omdat dit voor een uurtje best te doen is, maar niet voor echt slapen.

In december heb ik een jaargesprek. Daarin moet je in de voorbereiding vragen beantwoorden. Er is ook een vraag of er prive iets veranderd is, wat beperkingen kan geven in je werk. Ik heb daar aangegeven, dat mijn zorg rondom Sam is toegenomen en de oppasmogelijkheden uitgeput en of niet werkgever toch kan denken over beleid maken, of Sam mee kan, maar ik weet voor 99,9% zeker, dat dit niet kan.

Ik weet het gewoon niet meer.

Iets kalmerends voor de nacht geven is het enige, wat ik nog kan bedenken, naast dat we blijven kijken, wat gedragsmatig nog kan t.b.v. Sam. Maar wat?

Als Sam niet goed gedijt meer bij oppas 's nachts, dan kan ik gewoon niet meer werken.

Wat een zorgen...
Hij heeft ook epilepsie toch? Kijk dan uit met wat je geeft (kalmerend) want bijvoorbeeld supplementen met L-tryptofaan zijn dan af te raden omdat deze doordringen tot de hersenen wat een trigger kan zijn.
Misschien toch ook al op zoek naar een andere oppas? Wie weet is het ergens anders wel veel meer ontspannen voor hem (wat de reden ook mag zijn).

Maar hoe lang zijn die nachten? Als jij terug bent rond de tijd dat hij wakker wordt zou hij toch ook gewoon alleen thuis kunnen slapen? Ik snap dat dit gevoelsmatig misschien wat lastig ligt, maar als hij zich thuis goed op z'n plek voelt is het misschien wel de beste optie. En ik denk dat een hond dan ook gerust en nachtdienst alleen thuis kan blijven.

Nee, Sam heeft behoorlijke verlatingsangst en alleen blijven 's nachts is geen optie. Echt uitgesloten. Ook al slaapt Sam in principe en zeker als ik er ben, maar niet als hij alleen is. Dat is al wel gebleken bij camerabeelden. En 's nachts bijv. dan gaan blaffen uit onrust geeft teveel burenoverlast.

runninggirl schreef:Wat een zorgen...
Hij heeft ook epilepsie toch? Kijk dan uit met wat je geeft (kalmerend) want bijvoorbeeld supplementen met L-tryptofaan zijn dan af te raden omdat deze doordringen tot de hersenen wat een trigger kan zijn.
Misschien toch ook al op zoek naar een andere oppas? Wie weet is het ergens anders wel veel meer ontspannen voor hem (wat de reden ook mag zijn).

Ja, Sam heeft ook epilepsie. Maar CBD olie kan goed samen met zijn medicatie en ziektebeeld.

Afkloppen; Sam heeft al 3 maand geen aanvallen gehad, na het ontstoren.

En slapen in de auto? Dus wel mee naar je werk maar daar in de auto?

Pffff.... lijkt me onwijs lastige situatie waar je inzit...

Suzanne

runninggirl schreef:Wat een zorgen...
Hij heeft ook epilepsie toch? Kijk dan uit met wat je geeft (kalmerend) want bijvoorbeeld supplementen met L-tryptofaan zijn dan af te raden omdat deze doordringen tot de hersenen wat een trigger kan zijn.
Misschien toch ook al op zoek naar een andere oppas? Wie weet is het ergens anders wel veel meer ontspannen voor hem (wat de reden ook mag zijn).

Er zijn wissels geweest met oppassers en ik wil gewoon niet blijven slepen met Sam. Dat maakt het lastig, maar het is heel moeilijk 's nachts opvang te vinden, die ook op langere basis kan en wil. De meesten verkijken zich erop en daarbij zijn de tijden zodanig, dat het vaak net andermans werk overdag en/of studie doorkruist. Het is best wel heel lastig.

~Suzanne~ schreef:En slapen in de auto? Dus wel mee naar je werk maar daar in de auto?

Pffff.... lijkt me onwijs lastige situatie waar je inzit...

Suzanne

Nee, ook al wel aan gedacht, maar Sam wil eruit, als ik er ook uit stap. Hij wil er wel even alleen in, bijv. met boodschappen doen ofzo, maar in principe wil hij er uit, zodra ik er ook uit ben.

Is Sam bij jou s'nachts niet onrustig?

Zou het helpen als hij door de oppas ook regelmatig overdag eens opgehaald wordt?

sirene schreef:Is Sam bij jou s'nachts niet onrustig?

Zou het helpen als hij door de oppas ook regelmatig overdag eens opgehaald wordt?

Nee, Sam is bij mij niet onrustig.

Oppas doet dus overdag wel her en der dingen met Sam, gaat prima. Het lijkt heel erg te zitten in dat huis en of combi met dat huis/haar/vriend? We komen er niet achter.

Nanna schreef:Ik lees veel Sam wil dit en Sam wil dat (of niet).
Hou je ook een beetje rekening met jezelf? Het lijkt me niet dat je eronderdoor moet gaan vanwege een hond.
Sam kan zich prima aanpassen hoor en anders maar niet. Maar jij mag er ook nog zijn he.

Nou, Sam voegt zich in feite juist echt wel gemakkelijk, hij is gek op mensen en ook innemend qua liefheid etc.

En voor mij komt Sam op nummer 1, dat is heel simpel. Sam wordt in mei 13 jaar en wordt gewoon zorgbehoeftig, dat is wel helder. Dat mag ook. Als mens kun je ouders hebben, die zorgbehoeftig zijn, daar kijk je dan ook naar om en daarin schuif je ook met grenzen en vraag je soms veel van jezelf. Ik doe dat om Sam.

Ik wil de tijd die ik nog heb met Sam qua kwaliteit zo fijn mogelijk hebben. Dat heeft gemaakt, dat ik bepaalde keuzes nu maak t.a.v. mijn zzp-werk. Dat gaat mogelijk per april helemaal stoppen of hooguit nog 2uur per week. Dat is een keuze, waar ik ook achter sta.

Qua nachten echter, heb ik te maken met ook een stukje harde realiteit. Ik moet een inkomen hebben. Ontslag nemen kan niet in mijn beleving. Ik zing het dan wel een tijdje uit, maar de reserves zijn dan wel snel op. Dus ja, ik houd ook wel rekening met mezelf en met de realiteit, maar verder richt ik me ook erg op Sam.

Boutje schreef:

Nanna schreef:Kun je hem niet gewoon thuis laten, in zijn eigen omgeving?
Dan laat je hem voor je werk goed uit en dan ‘s morgens voor het slapengaan ook nog even een heilzame tippel. Ik neem aan dat hij ‘s nachts slaapt?

Dit dus. En dan desnoods met een app op je telefoon en ene camera zodat je hem wat in de gaten kunt houden en in geval van echte nood je oppas (die toch dichtbij woont) kan bellen om te gaan kijken...

Wat een zorgen om Sam
Zou je een gedragsdeskundige kunnen inschakelen voor het alleen zijn? Dan zou bovenstaande een goede optie zijn. De hond van mijn zus was op die manier ook alleen thuis tijdens nachtdiensten (met camera, app en achterwacht). Die lag gewoon de hele nacht te slapen. Het zou fijn zijn als Sam dat ook kon. Misschien heeft een GT goede tips om het alleen zijn op te bouwen.
Beterschap met Sam!

alinelaila schreef:

Nanna schreef:Ik lees veel Sam wil dit en Sam wil dat (of niet).
Hou je ook een beetje rekening met jezelf? Het lijkt me niet dat je eronderdoor moet gaan vanwege een hond.
Sam kan zich prima aanpassen hoor en anders maar niet. Maar jij mag er ook nog zijn he.

Op zich eens hoor, maar volgens mij is Sam niet meer de jongste. En om van een oude hond ineens te gaan verwachten dat hij zich maar aan moet passen lijkt me wat te veel..

Sam kan zich niet aanpassen in de zin van; dan maar alleen blijven. Dat is teveel gevraagd en sta ik 100% ook niet achter. Overdag kan hij prima even alleen zijn en Sam past zich al best heel erg aan, aan mijn onregelmatige ritme en alles. Hij vindt ook heel veel best.

Ook de intensieve zorg nu voor zijn longontsteking, wat gaat m.b.v. pufjes via een voorkamer; Sam doorstaat alles. Hij laat het toe etc. Maar er zijn ook voor hem natuurlijk grenzen.

Ik weet niet waarom hij zo onrustig is. Misschien onbewust angstig omdat hij zijn lijf niet vertrouwd/niet meer goed kent? Of denk ik te menselijk, kan ook? Ik weet het echt even niet.

Misschien kan je zo'n comfortabel eenpersoonsluchtbed aanschaffen. Dan kan de oppas toch bij jou thuis overnachten.

lotje&famke schreef:

Boutje schreef:

Nanna schreef:Kun je hem niet gewoon thuis laten, in zijn eigen omgeving?
Dan laat je hem voor je werk goed uit en dan ‘s morgens voor het slapengaan ook nog even een heilzame tippel. Ik neem aan dat hij ‘s nachts slaapt?

Dit dus. En dan desnoods met een app op je telefoon en ene camera zodat je hem wat in de gaten kunt houden en in geval van echte nood je oppas (die toch dichtbij woont) kan bellen om te gaan kijken...

Wat een zorgen om Sam
Zou je een gedragsdeskundige kunnen inschakelen voor het alleen zijn? Dan zou bovenstaande een goede optie zijn. De hond van mijn zus was op die manier ook alleen thuis tijdens nachtdiensten (met camera, app en achterwacht). Die lag gewoon de hele nacht te slapen. Het zou fijn zijn als Sam dat ook kon. Misschien heeft een GT goede tips om het alleen zijn op te bouwen.
Beterschap met Sam!

Mij geeft dat geen rust.

Ik denk ook dat het niet haalbaar is, maar los daarvan. Als Sam een aanval krijgt w.b. epilepsie, dan kan ingrijpen ook nodig zijn.

Daarbij; Als Sam 's nachts wel gaat blaffen, dan kan ik niets, behalve het waarnemen via camera/app. Ik vind echt geen achterwacht die ik dan kan bellen. De kans op blaffen wil ik niet, omdat ik mensen boven/onder en naast me heb wonen. Een klacht kan dan al gauw bij de woningcorporatie liggen.

EstherK schreef:Misschien kan je zo'n comfortabel eenpersoonsluchtbed aanschaffen. Dan kan de oppas toch bij jou thuis overnachten.

Dat is best een idee, of een soort 'opklapbed', die je dan op wieltjes weg kunt rijden en die toch meer comfort heeft qua matras dan een luchtbed, maar ik voorzie, dat een oppas niet maar zo even 3 nachten per week elders wil slapen. Maar ik zal het idee wel gaan benoemen.

Vannacht slaapt oppas zonder vriend, die dan richting het Westen weer is. We gaan dan even kijken, hoe het dan is, om te kijken of Sam nu onrustig wordt van die combi of niet...

kan hij mee naar je werk? in een bench? Ik weet niet hoe bij jullie de nachtdiensten geregeld zijn?

blacky schreef:kan hij mee naar je werk? in een bench? Ik weet niet hoe bij jullie de nachtdiensten geregeld zijn?

Helaas dus niet.

Hier heb ik natuurlijk naar gevraagd. Sterker nog; toen ik werd aangenomen, werd mij dit op een presenteerblaadje aangereikt, dat dit mocht. Echter toen ik begon, werd dit door wisseling personeel, teruggedraaid. Wel ga ik het alsnog weer aankaarten of dit kan.

Wat een rotsituatie zo Hilly. Ik heb geen advies voor je maar wil je wel sterkte wensen met het zoeken naar een passende oplossing waar zowel jij als Sam mee verder kan.

LongFields schreef:Wat een rotsituatie zo Hilly. Ik heb geen advies voor je maar wil je wel sterkte wensen met het zoeken naar een passende oplossing waar zowel jij als Sam mee verder kan.

Ja, ik heb er echt veel zorgen momenteel over. Ik kan de intensieve zorg prima aan etc. etc. Maar dit soort praktische dingen, zoals oppas en de zoektocht daarin, dat eist wel wat zijn tol merk ik qua stress.

Hilly45 schreef:

EstherK schreef:Misschien kan je zo'n comfortabel eenpersoonsluchtbed aanschaffen. Dan kan de oppas toch bij jou thuis overnachten.

Dat is best een idee, of een soort 'opklapbed', die je dan op wieltjes weg kunt rijden en die toch meer comfort heeft qua matras dan een luchtbed, maar ik voorzie, dat een oppas niet maar zo even 3 nachten per week elders wil slapen. Maar ik zal het idee wel gaan benoemen.

Vannacht slaapt oppas zonder vriend, die dan richting het Westen weer is. We gaan dan even kijken, hoe het dan is, om te kijken of Sam nu onrustig wordt van die combi of niet...

Ik kan je uit ervaring vertellen dat die zelfopblaasbare luchtbedden erg goed liggen, zijn ook best heel dik en stevig, zijn ook heel snel leeg en opgeruimd. Ik vind ze stukken comfortabeler dan zo'n bed op wieltjes.
Verder wens ik je sterkte bij het vinden van een goede oplossing.

Dat begrijp ik. Maar pas je op jezelf en vooral je bloeddruk? Ik hoop dat je snel een passende oplossing kunt vinden.

LongFields schreef:Dat begrijp ik. Maar pas je op jezelf en vooral je bloeddruk? Ik hoop dat je snel een passende oplossing kunt vinden.

De bloeddruk is eindelijk onder controle. Gelukkig maar.

Ja, ik hoop het ook. Ik wil gewoon genieten van en met Sam. Heb de weg naar de muziek weer gevonden etc. Quality time wil ik graag, maar dit gooit nu roet in het eten.

Boutje schreef:Zo en luchtbed ligt idd heel goed.
Weet niet waar je woont, maar is er geen universiteit of hogeschool of zo waar je een briefje kan ophangen om oppas?
Ik weet dat mijn dochter(s) regelmatig ergens anders slapen voor wat extra zakgeld, meestal voor babies maar de oudste ook wel al voor honden...

Nou, het probleem is niet dat ik geen oppas kan vinden, ze verkijken zich erop en geven dan snel op, omdat het toch zorg en verplichtingen geeft.

Dit, terwijl ik e.e.a. echt goed uitleg.

Als je oud bent met longontsteking/problemen , epilepsie, stress en verlatingsangst en dan ook nog even heen en weer gesleept word van het ene naar het andere adres vind ik het geen wonder dat hij dat vreemd vind en hier wat problemen mee heeft. Vooral als het baasje ook nog in de stress schiet en overal spoken en problemen ziet maar van jou wel van alles verwacht.
Misschien is het tijd om afscheid te nemen.?

bouvierpoedel schreef:Als je oud bent met longontsteking/problemen , epilepsie, stress en verlatingsangst en dan ook nog even heen en weer gesleept word van het ene naar het andere adres vind ik het geen wonder dat hij dat vreemd vind en hier wat problemen mee heeft. Vooral als het baasje ook nog in de stress schiet en overal spoken en problemen ziet maar van jou wel van alles verwacht.
Misschien is het tijd om afscheid te nemen.?

Wat een rare opvatting.

Ik geef duidelijk aan, dat ik niet wat verwacht van weer andere oppas en dat ook niet steeds wil. Ik sleep Sam ook niet van hot naar her. Sam ging qua zzp-werk vnl. mee. Verder heb ik huidige oppas al ruim een jaar, maar dan oppas bij mij aan huis voor een bepaald dagdeel, dus ook geen nieuwe oppas. Alleen is nieuw, dat Sam daar nu 's nachts komt bij haar thuis. De oppassers die hebben afgezegd, daarvan was er 1 heel nieuw, die zich erop verkeek. De ander paste al jaren op Sam, maar koos onverwachts zelf voor een pup onlangs en wilde daarmee niet meer op Sam passen.

Ik zoek juist naar hoe verder bij de oppas, die Sam allang kent maar waar het sinds kort, sinds eigenlijk de bronchitis, niet goed gaat 's nachts. Eerder bij de andere oppas, waren er nooit problemen. Sam is een zog. luie donder, die altijd heerlijk slaapt.

En nee, afscheid zit er nog lang niet in wat mij betreft. De ontsteking is behandelbaar en goed ook. De epilepsie laat zelfs een beeld zien, dat Sam al 3 maand aanvalsvrij is na het ontstoren.

En ik zie geen spoken etc. Ik kijk naar de realiteit.

Stress heb ik momenteel wel, dat zeker, maar daarnaast kies ik juist daarom volop voor ook ontspanning en fijne dingen doen.

Lees heel veel van waar je mee zit en er allemaal bij haalt en wat er gebeurt als Sam er niet meer zou zijn.
Jij bent uit balans en hij dus ook terwijl je juist wil dat hij dat niet is. Je vind Sam nog belangrijker als je eigen leven , hinderd niets omdat het nu eenmaal zo is maar ga nu niet ontkennen en doen of het niet meespeelt. Het is een bejaarde hond .

bouvierpoedel schreef:Lees heel veel van waar je mee zit en er allemaal bij haalt en wat er gebeurt als Sam er niet meer zou zijn.
Jij bent uit balans en hij dus ook terwijl je juist wil dat hij dat niet is. Je vind Sam nog belangrijker als je eigen leven , hinderd niets omdat het nu eenmaal zo is maar ga nu niet ontkennen en doen of het niet meespeelt. Het is een bejaarde hond .

Hmm, volgens mij lees je heel veel, in kader van hoe ik weer meer kies voor muziek in mijn leven, wat me ook veel voedt en genieten van Sam. Minder werken etc. Eigenlijk alleen gezonde keuzes.

Eigenlijk was ik helemaal niet uit balans. Ik heb plezier in mijn werk, word er onwijs gewaardeerd etc. etc. Maar nu komt er idd een vorm van dreiging, nl. het wegvallen van stabiliteit dat oppasmogelijkheden er zodanig zijn, dat Sam zich daar ook fijn voelt.

Ik zoek dus naar mogelijkheden, hoe het wel kan, bij huidige oppas. Het zit'm immers niet in de relatie tussen haar en Sam, niet in haar beschikbaarheid etc. Maar waar het wel in zit, is onduidelijk. Daar zoek ik naar in de hoop dan een oplossing te vinden.

Maar het is wel waar, dat Sam voor mij alles is en waar ik echt voor leef. Dat ontken ik ook niet.

Niika88 schreef:Waar woon je Hilly? Misschien kan een hf'er wat betekenen. ?

Groningen stad.

En ik werk in Leeuwarden stad.

Wel heb ik een lief aanbod van Yvonne, baasje Morris, dat in nood Sam altijd daar naar toe kan. Sam heeft dat ook laatst gedaan en ging heerlijk links van het bed liggen van Yvonne en Morris rechts van het bed.

Het probleem zit'm blijkbaar ergens in het huis/pand van de huidige oppas ofzo.

Ik weet geen oplossing helaas, maar ik hopelijk vind je snel een oplossing.
Voor mij is je verhaal heel herkenbaar zeker het stress gedeelte.