Het HondenForum

Vanochtend was er nog niks aan de hand. Morris was gewoon zijn eigen blije zelf. Begin van de middag was hij in de tuin en ik hoor hem ineens janken en naar de deur rennen. Heb dus niet gezien wat er gebeurde. Hij lag te eten en dacht eerst nog aan een wespensteek of zo. Kon niks vinden en hij wou ook wel weer naar buiten. At goed, dronk goed, leek wat dat betreft niks aan de hand te zijn.

Maar hij wil niet meer gaan liggen. Gewoon helemaal niet. Zodra ik hem dwing om 'af' te gaan begint hij te janken en schiet hij weer omhoog. Even aangekeken, maar het werd niet beter. Mag overal aanzitten, maar af gaat hij niet.
Hij staat en zit de hele tijd wat sneu bij me. Beetje te kwijlen.

Ben eerst nog een stukje gaan wandelen. Plassen gaat goed, poot gaat ook zover mogelijk omhoog... hij gaat ook rustig in de ankers om even bij een lekker ruikend polletje gras te blijven staan, had geen zin om naar huis te gaan en wou de langere route, dus onderweg lijkt er weinig aan de hand.
Normaal rolt Morris altijd. Geen wandeling gaat voorbij zonder. Maar dat lukt nu ook niet. Hij deed een poging, gilde en kwam meteen strak naast me lopen. Dan is er duidelijk pijn.

Dus toch maar de dierenarts gebeld. Mocht meteen langskomen dus hup in de auto en op weg. In de auto gaat hij normaal altijd lekker liggen, maar nu ook hele stuk blijven staan/zitten.
Hij springt wel als idioot auto in, is zo blij als wat, huppelde ook vrolijk de praktijk binnen...

Volledig onderzocht en eigenlijk niet heel veel rare dingen te vinden. Hij begon wel te gillen toen de dierenarts het nodig vond aan zijn anaalklieren te zitten. Die dus maar geleegd wat hij niet zo leuk vond.
Omdat er verder niks te vinden was hopen we dat het zijn anaalklier is waar hij nu zo'n last van heeft. Ontstekingsremmers en pijnstillers meegekregen. Dan zou hij er snel weer bovenop moeten zijn.
Stomme is dat hij totaal geen dingen laat zien die bij volle/ontstoken anaalklieren horen. Het was nu echt van het ene op andere moment mis. Dierenarts vond het ook vreemd dat het zo acuut op kwam zetten, maar andere reden is er ook niet echt te vinden, dus gaan we er eerst toch maar vanuit dat het door de anaalklieren komt. Verrekt dure anaalklier zo op de zondagmiddag maar oke, als het alleen de anaalklier is ben ik wel heel blij.


Pijnstillers zitten er inmiddels al een tijdje in, maar hij staat nog steeds. Gaat soms zitten, maar liggen weigert hij. Hoop toch dat hij zo gaat liggen. Hij kan moeilijk de hele nacht blijven staan Al even geprobeerd om op de grond te gaan zitten, dan komt hij altijd op schoot liggen. Was het weer gillend wegrennen toen hij het probeerde
Als hij over een half uur nog niet ligt bel ik toch de da maar even om te overleggen. Dit kan zo ook niet.

Wat rot voor Morris, hoop dat hij snel weer de oude is.

Oh bah wat naar! Hopelijk knapt hij snel op.

Hij is inderdaad echt niet zijn blije zelf nu

Bedankt voor de beterschapswensen!

Nanna schreef:Is ie niet door een wesp in zijn buik gestoken?

Ik kan nergens een bult of warme plek of iets dergelijks ontdekken.
Zal zo nog eens zijn hele buik bij langsgaan. Hij is inmiddels echt heel moe en wil gewoon liggen maar dat lukt niet

Tamara81 schreef:Wat vreemd zeg, dat de DA niks kon vinden!

Zo sneu voor de anderd altijd vrolijke Morris

Toch nog een keer de DA bellen als hij nog steeds niet kan liggen straks. Hij zal wel veel pijn hebben!

Beterschap en sterkte!

Ps Het lijkt me niet dat de anaalklieren deze klachten veroorzaken...

Buik is soepel, geen koorts, alle gewrichten buigen en strekken ook gewoon zoals ze horen, geen bulten of andere gekkigheden, hart en longen klinken goed het is echt heel vreemd. Enige waar hij dus reactie op gaf waren de anaalklieren.
Maar zou toch denken dat de pijnstilling nu moet werken. Wat het ook is... het doet meer pijn dan de pijnstilling weg kan nemen blijkbaar.

Wil hij niet plat op de buik liggen of niet op de zij?

Ik kan helemaal niets bedenken qua oorzaak ;-(

Suzanne

Wat raar zeg, en ook ontzettend sneu, hij zal ondertussen wel bekaf zijn Veel beterschap, hopelijk kom je er snel achter wat hem mankeert!

Zou een splinter kunnen zijn die op zo'n plek zit dat het enorm pijn doet als hij gaat liggen, maar die je maar moeilijk kunt vinden door te voelen. Zou alles waar druk op komt te staan als hij gaat liggen minutieus nakijken

Voorkant ook helemaal in orde? Als een hond gaat liggen zijn de kop, (hoge) nek en voorpoten/voetjes toch het eerste die buigen/bewegen.
Zelfs z'n bek/tanden/kaak zou ik nakijken, als mijn hoofd/mond pijn doet beweeg ik die ook liever niet.

Ach die Morris toch.
Het klinkt wel sneu dat hij helemaal niet wil liggen.
Beterschap voor hem.

Ach wat naar en wat ontzettend balen dat de DA niets kon vinden (als het de anaalklier was geweest dan was Morris allang gaan liggen lijkt me). Ook totaal geen reactie op buikpalpatie, geen afwijkingen?

Ik ken het beeld van een hond die niet wil/durft te liggen, het was wel echt een ander totaalbeeld dan bij Morris. Het was Mister zijn laatste dag, ik denk dat hij het vooral benauwd had en dat dat verergerde bij het liggen want hij was leeg aan het bloeden in zijn buik. Maar goed, Mister was aan het hijgen en voelde zich echt beroerd (en was op hoge leeftijd en had waarschijnlijk een milt- of levertumor), die wilde toen ook nog nauwelijks lopen dus in die zin echt een heel ander beeld dan Morris die verder gewoon heel levendig is. Toch wilde ik het even benoemen om een voorbeeld te geven van een situatie waarin een hond niet meer wil gaan liggen, misschien brengt het je op een idee.

Nanna schreef:Hm. Rollen wil ie ook niet en dat doe je toch op je rug. En hij kwijlt een beetje?
Ik zou toch haasgewijs terug naar de da want voor hetzelfde geld is hij een maagtorsie aan het ontwikkelen.

Ja, dat idee krijg ik ook. Of er zit iets klem in zijn bek/keel?

~Suzanne~ schreef:Wil hij niet plat op de buik liggen of niet op de zij?

Ik kan helemaal niets bedenken qua oorzaak ;-(

Suzanne

Gewoon helemaal niks. Staan of zitten zijn de opties Niet op zijn buik liggen, niet op zijn zij liggen. Niks wat maar in de buurt komt van liggen.

DeDiana schreef:Wat raar zeg, en ook ontzettend sneu, hij zal ondertussen wel bekaf zijn Veel beterschap, hopelijk kom je er snel achter wat hem mankeert!

Hij is kapot. Hij staat/zit al uren nu

Fotogravinnetje schreef:Zou een splinter kunnen zijn die op zo'n plek zit dat het enorm pijn doet als hij gaat liggen, maar die je maar moeilijk kunt vinden door te voelen. Zou alles waar druk op komt te staan als hij gaat liggen minutieus nakijken

Ik zal de zaklamp er eens bij gaan pakken en kijken of ik iets kan vinden. Hij reageert op zijn buik op geen enkele plek. Mag overal aanzitten.


Inmiddels toch maar even met da gebeld. Hij heeft ook geen flauw idee. Denkt nu dat Morris niet wil gaan liggen omdat het heel veel pijn deed en hij nu dan bij een beetje pijn alweer gaat zitten. Meer pijnstilling mag er niet in. En als het uit zijn rug komt zou deze pijnstilling ook moeten helpen.
Dus kom er niet echt verder mee.
Ondertussen maar een dekentje op de bank gelegd. Dacht misschien wil hij wel bij me op de bank liggen. Resultaat is nu dat hij op de bank zit... maar nog steeds niet gaat liggen

pioenroos schreef:Voorkant ook helemaal in orde? Als een hond gaat liggen zijn de kop, (hoge) nek en voorpoten/voetjes toch het eerste die buigen/bewegen.
Zelfs z'n bek/tanden/kaak zou ik nakijken, als mijn hoofd/mond pijn doet beweeg ik die ook liever niet.

Dierenarts heeft nek nagekeken, in zijn bek gekeken etc. Buigt alle kanten op zonder pijn.
Voorpoten/ellebogen/voetjes had ik ook al aan zitten friemelen en dierenarts ook weer. Ook geen pijn.

Ben nog even bij festivalterrein langsgelopen en bij het stukje plaszuilen en andere ranzigheid lukte het rollen natuurlijk niet, maar wou hij best even zijn kop over de grond schuren. Dus het komt niet uit de nek volgens mij. Eten van de grond pakken is ook geen probleem.

Nanna schreef:Hm. Rollen wil ie ook niet en dat doe je toch op je rug. En hij kwijlt een beetje?
Ik zou toch haasgewijs terug naar de da want voor hetzelfde geld is hij een maagtorsie aan het ontwikkelen.

Dierenarts zag geen aanwijzingen voor maagtorsie. Ik was er ook bang voor, voel zelf ook niks raars aan zijn buik en ook geen verschil met eerder vanmiddag.
Hij hoeft ook niet over te geven en vreet al het lekkers wat ik hem voor zet. Schiet mij maar lek ik weet het echt niet meer

Zamunda schreef:Ach wat naar en wat ontzettend balen dat de DA niets kon vinden (als het de anaalklier was geweest dan was Morris allang gaan liggen lijkt me). Ook totaal geen reactie op buikpalpatie, geen afwijkingen?

Ik ken het beeld van een hond die niet wil/durft te liggen, het was wel echt een ander totaalbeeld dan bij Morris. Het was Mister zijn laatste dag, ik denk dat hij het vooral benauwd had en dat dat verergerde bij het liggen want hij was leeg aan het bloeden in zijn buik. Maar goed, Mister was aan het hijgen en voelde zich echt beroerd (en was op hoge leeftijd en had waarschijnlijk een milt- of levertumor), die wilde toen ook nog nauwelijks lopen dus in die zin echt een heel ander beeld dan Morris die verder gewoon heel levendig is. Toch wilde ik het even benoemen om een voorbeeld te geven van een situatie waarin een hond niet meer wil gaan liggen, misschien brengt het je op een idee.

Enige pijn die hij aangaf was bij de anaalklieren. En hij vind het niet leuk als je in het staartgebied zit te voelen, maar dan meer omdat je aan zijn staart zit en dat haat hij al vanaf pup.
Hij oogt gewoon compleet niet ziek. Bij de dierenarts sprong hij ook gewoon alle kanten op. Benauwd heeft hij het ook niet volgens mij.
Als ik hem zie zitten zit hij ook wat raar. Het lijkt echt rug/staart/kont te zijn waar het ergens zit. Maar vind het zo raar dat zitten dan wel gaat en liggen niet.

Ik ging me ook al nare dingen in het hoofd halen, maar hij is zo levendig. Dierenarts zei net ook weer dat hij echt geen enkele afwijking kon vinden op de anaalklieren na.
Maar ja, dit is niet normaal natuurlijk...

Is het een idee om wat kussens onder hem te proppen zodat hij kan ontspannen zonder echt te gaan liggen?

Kan hij zich ergens aan gestoten hebben met gekneusde rib(en)als gevolg ?
Heb dat zelf gehad en dan wil je het liefst in je stoel slapen. Op bed liggen is dan geen pretje.

Ach wat sneu en wat gek ook.. Veel sterkte en beterschap voor hem!

Zou het iets van spondylose kunnen zijn?

Dat is waar het mij in eerste instantie aan doet denken. Maar dan zou de pijnstiller wel moeten zijn gaan werken. Wat krijgt hij?

Wat naar is dit voor hem en voor jou. Het wordt al wat later op de avond. Heeft de d.a. nog tips gegeven over hoe je nu de nacht in moet met hem? Misschien tramadol geven?

Is zijn staart ook goed nagekeken? Jura wilde niet zitten/liggen toen ze een koudwaterstaart had, vandaar dat ik daar aan moest denken.

Verder heel veel beterschap!

Kan hij wel normaal kwispelen?

Wat ontzettend rot zeg. Jeetje, wat zal hij bekaf zijn. (En jij)

ZivaNomi schreef:Wat ontzettend vreemd ik hoop dat hij wel wat rust krijgt vamavond!

Ja het is echt bizar. Vanochtend haalde ik hem op bij mijn ouders en sprong hij nog boven mijn hoofd van blijdschap, deed hij zijn gebruikelijke 20 rondjes om de tafel rennen en is hij naast de fiets in sneltreinvaart naar huis gevlogen. Niks aan de hand

Baal zo dat ik niet heb gezien wat hij deed in de tuin toen hij begon te janken.

Ramiek schreef:Is het een idee om wat kussens onder hem te proppen zodat hij kan ontspannen zonder echt te gaan liggen?

Dat heb ik geprobeerd, maar ging hij me zo aankijken.

Maar hij heeft even gelegen! Hij viel gewoon zittend in slaap en heb op gegeven moment zijn poten onder hem vandaan getrokken hij was even te moe om tegen te sputteren. Vastgehouden, geknuffeld en hij bleef in elk geval even rustig liggen. Nu zit hij helaas weer. Hoop nu dat hij uit zichzelf weer gaat liggen.

teckeltoos schreef:Kan hij zich ergens aan gestoten hebben met gekneusde rib(en)als gevolg ?
Heb dat zelf gehad en dan wil je het liefst in je stoel slapen. Op bed liggen is dan geen pretje.

Zou echt niet weten waaraan. Vraag me ook af of het hem misschien in zijn rug is geschoten of zo. Of zoiets ook mogelijk is. Maar ook dan verwacht ik wel dat de pijnstilling zou werken. En dat doet het blijkbaar niet.

kooi schreef:Zou het iets van spondylose kunnen zijn?

Dat is waar het mij in eerste instantie aan doet denken. Maar dan zou de pijnstiller wel moeten zijn gaan werken. Wat krijgt hij?

Wat naar is dit voor hem en voor jou. Het wordt al wat later op de avond. Heeft de d.a. nog tips gegeven over hoe je nu de nacht in moet met hem? Misschien tramadol geven?

Hij krijgt nu carporal. Spondylose zo ineens van ene op andere moment? Zou dat kunnen? Zijn rug is wel eens op de foto gezet, maar dat kan ook later pas zichtbaar zijn toch?
Als het morgen niet beter is ga ik morgenochtend terug. Dan moeten ze maar foto's maken of zo...

Da zei dat hij echt niks anders kon vinden dan de anaalklieren en ziet geen reden om nu wat te doen. Lichamelijk onderzoek wees verder niks uit...
maar het gaat een lange nacht worden zo.

runninggirl schreef:Is zijn staart ook goed nagekeken? Jura wilde niet zitten/liggen toen ze een koudwaterstaart had, vandaar dat ik daar aan moest denken.

Verder heel veel beterschap!

Hmmm staart is zelf niet compleet nagekeken. Hij heeft er echt een hekel aan als iemand eraan zit. Maar hij kwispelt wel gewoon en wil ook wel zitten. Lijkt me dat hij dat dan ook niet/nauwelijks zou doen.

joyce83 schreef:Kan hij wel normaal kwispelen?

ja, hij kwispelt wel.

pfff... lijkt me heftig om dan niets te kunnen bedenken wat helpt. Arme hond en arme jij... en dan dus echt niets te vinden...? Een insectenbeet zou je mogelijk over het hoofd zien maar dan zou de plek wel gevoelig moeten zijn. Mag je ook de buik op alle plekken "induwen"? Ook bij de ribben? Dus zeg maar met meer intensiteit aaien?

Suzanne

Ik ken dit alleen van Snoopy als hij last heeft van zijn nekhernia.. Dan weigert hij ook te gaan liggen omdat het pijn doet. Kan je zijn kop omhoog doen? Echt wel bijna recht omhoog? En ver naar links en rechts?
Kan zijn dat hij bij de dierenarts geen pijn aangeeft door de spanning maar als je het nu thuis doet reageert hij dan ook niet?

Feather__ schreef:Ik ken dit alleen van Snoopy als hij last heeft van zijn nekhernia.. Dan weigert hij ook te gaan liggen omdat het pijn doet. Kan je zijn kop omhoog doen? Echt wel bijna recht omhoog? En ver naar links en rechts?
Kan zijn dat hij bij de dierenarts geen pijn aangeeft door de spanning maar als je het nu thuis doet reageert hij dan ook niet?

Hij kan wel gek worden van mijn gefrut steeds aan hem Maar nek/kop kan ik alle kanten op bewegen. Hij wou zijn vlees niet eten (maar hij eet wel vaker niet dus dat is geen alarmbel), maar hij wil nu wel de over de grond gestrooide brokken. Dus die staat hij nu van de vloer te zoeken. Eetlust heeft hij dus nog wel.
Hoop dat hij straks ook nog gaat poepen. Dan weet ik in elk geval dat alles wat dat betreft nog werkt.

Hij schudde zich net ook even helemaal uit. Dat lijkt me ook pijn doen als het iets in nek/rug/staart is. Echt, ik vind het steeds raarder worden!
Buik is nog steeds soepel en niet opgezet. Die houd ik nauwlettend in de gaten.

Wat ongelooflijk sneu Als hij gewoon met zijn kop over de grond kan schuren en van blijdschap rondjes om de tafel kan rennen, lijkt een probleem met de wervelkolom me niet echt voor de hand liggen.

Hier ook een berner die niet meer kon liggen: http://www.hondenpage.com/hondenforum/2 ... liggen.php
Bij haar bleken het ook de anaalklieren te zijn.

Hier wordt wel eens zittend geslapen met de kop leunend op de bank. (Dus; zittend voor de bank, kop liggend op zit-gedeelte van de bank en slapen maar. Echt, je krijgt het niet verzonnen. ) Zou hij zo kunnen slapen? (En jij daarmee. )

Lieske_1977 schreef:Wat ongelooflijk sneu Als hij gewoon met zijn kop over de grond kan schuren en van blijdschap rondjes om de tafel kan rennen, lijkt een probleem met de wervelkolom me niet echt voor de hand liggen.

Hier ook een berner die niet meer kon liggen: http://www.hondenpage.com/hondenforum/2 ... liggen.php
Bij haar bleken het ook de anaalklieren te zijn.

Het lijkt niet voor de hand te liggen maar het kan wel degelijk.
Mijn eerste berner had spondylose. Het zijn een soort weerhaakjes aan de rugwervels. Soms schuren die haakjes langs de zenuwbaan. En dan is het dikke au. Maar als die zenuw dan weer los is, is er niets meer aan de hand en heb je gewoon een blij ei. Mijn eerste berner is er oud mee geworden, 13 jaar, terwijl die diagnose werd gesteld toen ze 8 was.
Het wordt met de tijd ernstiger, maar zij heeft nog tot het laatst blij kunnen springen als ze haar riem zag.

Ik moet er aan denken omdat Morris zo plotseling een pijn kreet gaf, dan heeft hij misschien net die verkeerde beweging gemaakt. En misschien voelt hij het het ergst als hij gaat liggen. Of associeert hij gaan liggen nu met pijn.

Maar goed als het die anaalklieren zijn en die zijn nu geleegd, waarom wil hij dan nog steeds niet liggen?
Hoe ga je nu de nacht in met hem?
Ik leef erg met je mee, heel naar om je bernermaatje zo mee te maken. Ik hoop dat hij toch een beetje zijn rust kan krijgen en jij ook.

Eerste wat ik denk is een hernia, herken het van Rataplan. Die ging ook gillen als hij wilde liggen. Rot zeg als je niet weet wat het is!

Lieske_1977 schreef:Wat ongelooflijk sneu Als hij gewoon met zijn kop over de grond kan schuren en van blijdschap rondjes om de tafel kan rennen, lijkt een probleem met de wervelkolom me niet echt voor de hand liggen.

Hier ook een berner die niet meer kon liggen: http://www.hondenpage.com/hondenforum/2 ... liggen.php
Bij haar bleken het ook de anaalklieren te zijn.

Dat topic had ik ook gevonden.
Rondjes om de tafel rennen was eerder vanochtend voor hij niet meer wou liggen, maar vanmiddag rende hij ook nog als een malle toen er iemand binnenkwam, dus denk dat hij de rondjes ook wel gaat doen. Test het even niet uit. Over de grond schuren vind hij geen probleem.
Wervelkolom lijkt me dus ook vreemd. Dan moet het al heel erg bij staartaanzet zijn. Hoop ook dat het gewoon die anaalklier is, maar jemig ooit moet hij dan toch weer gaan liggen!

Soooof schreef:Hier wordt wel eens zittend geslapen met de kop leunend op de bank. (Dus; zittend voor de bank, kop liggend op zit-gedeelte van de bank en slapen maar. Echt, je krijgt het niet verzonnen. ) Zou hij zo kunnen slapen? (En jij daarmee. )

Zo zit hij nu ook grootste deel van de tijd, maar op een gegeven moment valt hij dan in slaap en glijden zijn voorpoten weg. Dan staat hij dus meteen weer

kooi schreef: Het lijkt niet voor de hand te liggen maar het kan wel degelijk.
Mijn eerste berner had spondylose. Het zijn een soort weerhaakjes aan de rugwervels. Soms schuren die haakjes langs de zenuwbaan. En dan is het dikke au. Maar als die zenuw dan weer los is, is er niets meer aan de hand en heb je gewoon een blij ei. Mijn eerste berner is er oud mee geworden, 13 jaar, terwijl die diagnose werd gesteld toen ze 8 was.
Het wordt met de tijd ernstiger, maar zij heeft nog tot het laatst blij kunnen springen als ze haar riem zag.

Ik moet er aan denken omdat Morris zo plotseling een pijn kreet gaf, dan heeft hij misschien net die verkeerde beweging gemaakt. En misschien voelt hij het het ergst als hij gaat liggen. Of associeert hij gaan liggen nu met pijn.

Maar goed als het die anaalklieren zijn en die zijn nu geleegd, waarom wil hij dan nog steeds niet liggen?
Hoe ga je nu de nacht in met hem?
Ik leef erg met je mee, heel naar om je bernermaatje zo mee te maken. Ik hoop dat hij toch een beetje zijn rust kan krijgen en jij ook.

Heavy schreef:Ach Morris toch misschien heeft hij ineens erge pijn gehad aan die anaalklieren toen hij ging liggen en legt nu de link met liggen = pijn .

Ik denk dat hij uiteindelijk wel weer omvalt en hopelijk blijft hij dan lekker liggen

Dierenarts denkt ook dat hij gaan liggen nu is gaan associëren met pijn. Maar zolang heeft hij geen pijn gehad het blijft heel raar.

Ik twijfel nog of ik zo een matras in de kamer neer ga leggen of dat ik hem meeneem naar boven. Laat hem in elk geval niet alleen, maar vraag me af waar hij eerder zou gaan liggen.

Rataplan schreef:Eerste wat ik denk is een hernia, herken het van Rataplan. Die ging ook gillen als hij wilde liggen. Rot zeg als je niet weet wat het is!

Vind het zo vervelend inderdaad dat ik gewoon niet weet wat het is. En dat ik niks kan doen Hij zit me de hele tijd sneu aan te kijken, maar ik kan niks doen wat helpt.

We gaan maar weer een rondje lopen...

Wat lastig, nog steeds geen verbetering. De arme kop van hem.
Zat ook aan kussens of een dik matras te denken, zodat hij misschien zittend kan slapen?