Zorgen om Jip

[Lysette]

Toen wij vorige maand op vakantie waren is Jip ziek geworden. Het begon met slechter eten (we dachten eerst dat dit kwam omdat ze daar alleen was). Toen dit overging in niet eten zijn mijn ouders naar de DA gegaan. Uit het bloed kwam niet echt iets raars. Op de echo was een klein puntje op de lever te zien.

Er werd in eerste instantie aan een darmontsteking gedacht en ze kreeg antibiotica mee. Helaas ging het niet beter en werd ze ook stijf. De dag dat we thuis kwamen was ze echt heel slecht en kon ze bijna niet lopen, heel haar lijf was stijf en pijnlijk en ze zakte soms ook door haar achterhand. Ze had ook koorts. Dus weer terug gegaan. Eerst met pijnstillers geprobeerd, wat iets verlichting gaf maar ook dat hielp niet genoeg en de koorts bleef ook. Daarna nog verder bloedonderzoek waarbij de leverwaarde iets verhoogd was en te zien was dat ze een ontstekingsreactie had (deze waarde was 10x zo hoog). Daarnaast is een biopt van het gewrichtsvocht genomen waarbij te zien was dat er wel ontstekingscellen zaten, maar niet iets van pus. Haar ontlasting was dunner en meer oranje dan normaal.

Er is toen een (voorzichtige) diagnose gesteld: autoimmuunziekte. Inmiddels was ze weer zo slecht dat we ook niet verder wilden zoeken dus meteen op prednison. Hier knapte ze van op. Lopen ging soepeler en koorts ging weg.

Na tien dagen mochten we afbouwen maar omdat ze weer wat terugviel hebben we nu de dosis weer wat verhoogd. Nu eerst een tijdje hogere dosis en dan opnieuw afbouwen.

Daarnaast nog een andere antibioticakuur omdat er ook een kleine kans zou zijn op Lyme of ehrlicHia.

Al met al gaat het nu wel. Maar het zit me toch niet lekker. Bespiering is volledig weg, ze lijkt dunner (maar dat is mss ook de bespiering) en het kost haar allemaal veel energie. Wat misschien ook niet gek is met prednison en ze was ook echt ziek dus het heeft ook tijd nodig. Maar toch...

Ik ben benieuwd of iemand dit herkent en of we misschien iets over het hoofd zien.

Jip is overigens 11 en een middenslag poedel. Tot twee maanden geleden nog hartstikke fit en actief...

[cloris]

Oh wat een zorgen, ik kan je niet helpen maar ik hoop dat ze opknapt en geen enge dingen heeft!

[JML]

Kan me je zorgen voorstellen ... hoop dat Jip zich snel veel beter gaat voelen.

[gonnie]

Ik hoop dat Jip zich snel beter voelt.

[Lysette]

Bedankt! Ik hoop het ook! Vanavond heeft ze wel weer een uurtje gewandeld gelukkig, dus dat is fijn. Hopen dat ze snel weer haar vrolijke zelf is.

[Lysette]

Het blijft vaag. We vonden haar mager worden en na wegen bleek dat ze 1,5 kilo was afgevallen. Dat kan niet alleen spieren zijn en met prednison verwacht je eerder het tegenover gestelde. Vanmorgen urine getest. Bij het opvangen vond ik hem al erg troebel en viel me op dat er ook echt iets in zat. Het leek op zand/ gruis.

De waarden van de urine waren goed maar wat er in zat had de DA nog nooit gezien. Het leek iets plantaardigs waardoor we bijna ging twijfelen of het wel vanuit Jip kwam.

Vanavond ro-foto gemaakt van haar longen, die was goed. Toch maar een echo erbij. Blaas leek goed maar met een beetje bewegen kwam er weer allemaal rommel boven en werd het troebel. Ook de nieren lieten wat slierten zien. Lever wat vergroot maar van de vlekjes van ee vorige keer was niks te zien.

Nieuwe bloedtest liet goede nierwaarden en andere dingen zien. Alleen één leverwaarde was heel sterk verhoogd tov de vorige keer en normale waarden. Juist niet de waarde die nog wel eens reageert op prednison. Bloedplasma was ook wat gelig.

Allemaal vaag dus. Urine en bloed wordt weer naar het lab gestuurd. Vrijdag uitslag hopelijk. En hopelijk meer duidelijkheid. We zijn inmiddels al honderden euro's verder, weten van heel veel wat het niet is maar niet wat het wel is. En ondertussen hebben we een hondje wat zich gelukkig niet meer ellendig voelt maar ook zeker nog niet de oude is...

[Lizzie.]

ach wat een zorgen, hoop dat er snel duidelijkheid komt.

[nelleke]

Sterkte met deze onzekerheid. Hoop dat het beter gaat.

[sirene]

Het blijft vaag. We vonden haar mager worden en na wegen bleek dat ze 1,5 kilo was afgevallen. Dat kan niet alleen spieren zijn en met prednison verwacht je eerder het tegenover gestelde. Vanmorgen urine getest. Bij het opvangen vond ik hem al erg troebel en viel me op dat er ook echt iets in zat. Het leek op zand/ gruis.

De waarden van de urine waren goed maar wat er in zat had de DA nog nooit gezien. Het leek iets plantaardigs waardoor we bijna ging twijfelen of het wel vanuit Jip kwam.

Vanavond ro-foto gemaakt van haar longen, die was goed. Toch maar een echo erbij. Blaas leek goed maar met een beetje bewegen kwam er weer allemaal rommel boven en werd het troebel. Ook de nieren lieten wat slierten zien. Lever wat vergroot maar van de vlekjes van ee vorige keer was niks te zien.

Nieuwe bloedtest liet goede nierwaarden en andere dingen zien. Alleen één leverwaarde was heel sterk verhoogd tov de vorige keer en normale waarden. Juist niet de waarde die nog wel eens reageert op prednison. Bloedplasma was ook wat gelig.

Allemaal vaag dus. Urine en bloed wordt weer naar het lab gestuurd. Vrijdag uitslag hopelijk. En hopelijk meer duidelijkheid. We zijn inmiddels al honderden euro's verder, weten van heel veel wat het niet is maar niet wat het wel is. En ondertussen hebben we een hondje wat zich gelukkig niet meer ellendig voelt maar ook zeker nog niet de oude is...

Wat naar zeg zoveel zorgen om lieve Jip.
Dat afvallen herken ik helaas wel met prednison. Doña weegt normaal 19 kg en met prednison 15 kg! Ik ken ook andere honden die zoveel afvallen door prednison. En dat lijkt alleen maar afbraak van spier te zijn.
Wat raar die sliert in haar urine? Ik hoop dat je snel uitsluitsel hebt en dat er behandeling mogelijk is.
Sterkte voor Jip.

[Lysette]

Wist ik niet, dat er vaker honden afvallen met prednison!

Vandaag uitslagen gekregen. Ontstekingswaarden zijn weer normaal, galzuur licht verhoogd en wat in haar urine zat waren uraatkristallen. Dit laatste zou ook weer duiden op leverproblemen.

Al met al plopt die lever telkens op. De vraag is nu of ie rommelt als gevolg op iets of dat we de oorzaak daar moeten zoeken.

Pfff word er een beetje moedeloos van

[Yara]

Is ze ook op cushing getest? Dat geeft ook vaak wat hogere bloedwaarden aan. Minder bespiering en afvallen is ook wel een symptoom.

Hier waren we ook honderden euro's verder voordat we wisten wat het was. Heel vervelend is dat. Sterkte hopelijk komt alles goed.

[Lysette]

Nee nog niet. Ik begon daar ook aan te denken. Hoewel ik dan weer niks lees over gewrichtsontstekingen daarbij, wat wel echt heel erg was bij haar. Maar ik ga het eens opperen!

[Yara]

Cushing patiënten hebben wel vaak last van de gewrichten. Dus dat zou toch best in het plaatje kunnen passen. Zou het zeker eens benoemen bij de DA.
Ik bedoelde in mijn vorige post leverwaarden ipv bloedwaarden. Die zijn vaak te hoog bij cushing.

[YvetteJ]

Hey Lysette,

Wat vervelend zeg!
Hier ook een die juist enorm afvalt van prednison. Ik dacht zelfs dat Chup het loodje zou leggen van de stootkuur zo heftig reageerde hij op dat spul, werd in paar dagen tijd broodmager, ontzettend nerveus en was alles behalve zichzelf. Hij had in het begin ook verhoogde ontstekingswaarden en leverwaarden, ook juist de andere die normaal gezien wordt bij prednisongebruik maar na het afbouwen naar een lagere dosis werd toch ook die lever weer normaal.
Ik heb voor bijna €2000 aan hem laten onderzoeken (mede omdat hij verzekerd is moet ik eerlijk zeggen hoor), er is enorm veel uitgesloten maar ook heel erg veel vaag gebleven. Puntje bij paaltje is het enige dat we weten eigenlijk dat hij niet meer zonder prednison kan, steeds als ik denk dat ik wel kan proberen om het wat af te bouwen zie ik weer dingen waardoor het niet kan. Hij is zelf gelukkig wel gewend aan de pred inmiddels in die zin dat hij weer z'n normale vrolijke ik is.

Blaas blijft wel een zwak punt, hij heeft (hoogstwaarschijnlijk door de pred) elke maand wel een blaasontsteking en ook steeds weer gruis/stenen. Dat laatste verdwijnt weer met voeding maar als ie een tijdje hetzelfde eet komt het toch weer terug.

[Lysette]

Bedankt voor jouw verhaal Yvette. Klinkt veel hetzelfde als Jip!

Inmiddels zijn we een week verder en is Jip stabiel qua gewicht, zelfs iets aangekomen. Wel kan ze niet altijd meer haar plas ophouden, maar goed dat is niet het ergste.

Optie was nog om een leverpuntie te doen maar omdat dit geen zekerheid geeft en het qua behandeling ook niet uitmaakt heb ik dat maar even gelaten.

Ga proberen de prednison heel langzaam af te bouwen om te zien of dat verbetering biedt. Zo niet dan vraag ik een specialist om zijn mening en neem ik ook cushing mee. Ze heeft nog steeds weinig energie. Ze wil wel maar mist aan kracht/ uithoudingsvermogen.

Pfff moeilijk. Ze heeft zo veel ingeleverd

[Jeannettebo]

bah wat een zorgen bij mensen zou er trouwens een ct gemaakt worden volgens mij, is dat geen optie? met contrastmiddel uiteraard.

[blacky]

oh jeetje wat een zorgen. Hopen dat het afbouwen van de prednison werkt.

[Hilde]

Ach, bah, wat een zorgen. Ik weet dat bij poedels veel maagproblemen (lees: ook maagkanker) voorkomt... Ik hoop voor je van niet natuurlijk, maar misschien wel iets om ook in het achterhoofd te houden? Sterkte!

[Lysette]

bah wat een zorgen bij mensen zou er trouwens een ct gemaakt worden volgens mij, is dat geen optie? met contrastmiddel uiteraard.

Misschien wel... maar ik begrijp dat ze daarvoor onder narcose moeten.

Heb nu even voor een leverbiopt met naald gekozen. Kan zonder narcose en is een van de minst belastende onderzoeken die misschien meer zekerheid geven. Als daar niks uit komt wil ik graag nog de mening van een specialist.

Ze is stabiel, valt niet verder af en loopt goed. Maar echt vrolijk en levendig is ze ook niet. Een beetje mat.... gezien de kristallen in haar urine durfde de da ook niet af te wachten omdat dat weer nierstenen kan geven.

[Lysette]

Ach, bah, wat een zorgen. Ik weet dat bij poedels veel maagproblemen (lees: ook maagkanker) voorkomt... Ik hoop voor je van niet natuurlijk, maar misschien wel iets om ook in het achterhoofd te houden? Sterkte!

Dat zijn inderdaad niet de dingen waar je op hoopt, maar wel goed om te weten. Zal eens vragen of het bij de symptomen past. Dank je!

[Keanu 1903]

Beterschap voor Jip.

[YvetteJ]

Hoe gaat het nu Lysette?

[Lysette]

Lief dat je het vraagt. Goed gelukkig! We zijn heel langzaam de prednison af gaan bouwen en iedere keer krijgen we weer een beetje meer Jip terug. We begonnen met 2x een heel tablet per dag en ze zit nu nog op een kwart per dag. Bij de eerste verlaging kwam ze ook meteen weer een kilo aan. Denk dat Jip dus bij de groep honden behoort die afvalt van prednison.
Nu bij de laatste verlaging is ze ook echt weer de blije Jip. Ze begroet bezoek weer, het staartje wappert weer vrolijk heen en weer bij het wandelen en ze kan weer echt lekker met Ziva rennen.

Hopen dat het zo goed blijft gaan. Want daar ben ik nog een beetje huiverig voor... en als ik zie hoe lang ze nodig heeft gehad om weer op dit niveau te komen. Maar goed, het gaat zoals het gaat en voor nu genieten we weer van Jip zoals we haar kennen.

[YvetteJ]

Wat goed! Fijn zeg, ik hoop dat het zo goed blijft gaan!

[Lysette]

Heel erg fijn. Zag het somber in een paar maanden terug. Het is wel weer des Jips, die heeft altijd van die vage dingen maar fietst er dan toch weer doorheen

[Lysette]

Sinds twee weken is Jip van de prednison af. Gelukkig voelt ze zich erg goed. Er is alleen wel een ding bijgekomen... haar vacht en huid zijn slecht.

Ik vond haar vacht al een tijdje anders en ze rook ook enorm naar hond. Ik kon alleen mijn vinger er niet echt opleggen. Vorige week heb ik haar getrimd en toen zag je goed dat haar vacht erg dun is geworden. Ook was haar huid super vettig. Ze had altijd al wat wratjes. Op haar staart heeft ze ook nog een echt kale plek.

Kan dit nog van de prednison komen? Of van het dieetvoer wat ze krijgt? Ik wilde het even aankijken of het beter ging nu haar huid wat meer lucht krijgt. Maar het lijkt er niet direct op. Ze heeft ook allemaal iniminie kortstjes op haar rug. Jeuk heeft ze er gelukkig niet aan en ze is vrolijker dan ze lange tijd is geweest. Daarom ben ik nog niet naar de dierenarts gegaan. Maar dan moet het wel beter gaan worden...

[sirene]

Dat vacht en huid slecht worden van prednison is vrij normaal. Maar die korstjes vind ik wel raar. Ik zou het inderdaad even aankijken als ze zich verder goed voelt.

[Chihuahua-paws]

Kan je geen tips geven. Maar veel sterkte.

[ruygemoor]

dit lijkt op iatrogene cushing.
cushing verschijnselen veroorzaakt door langdurig prednison [dexametason enz.] gebruik.
google er maar eens op.
die korstjes kunnen beginnende calcinosis cutis zijn.
klinkt me allemaal heel bekend in de oren die symptomen van jip.
als ze nu zonder prednison zou kunnen blijven, moet zich dit vanzelf weer gaan herstellen.
het kan maanden duren voordat de huid en vacht zich weer herstellen.
verbetert het niet vanzelf dan kun je op cushing testen.
mss zat dat al te broeien en is het nu versneld door het pred gebruik.
de prednison moet dan wel helemaal uit het systeem zijn.
o, ze is al 2 weken zonder lees ik.
je kunt het nog even aankijken.
mijn ervaring is dat de huid eerst slechter wordt voordat er verbetering komt.
het is wel een ouder hondje, dus alles gaat langzamer dan.
blaasproblemen zie je overigens ook veel bij honden met cushing.

[Anne&Taar]

Een slechte vacht en dunne huid (en weinig bespiering) kunnen inderdaad t gevolg zijn van prednison. Ook kan dat middel de weerstand wat doen verminderen, waardoor bepaalde huidreacties meer op de voorgrond treden. Er zijn medicinale shampoos die kunnen helpen bij een vettige, ruikende huid, of seborroe. Bijwerkingen van de prednison zijn helaas niet van de ene op der andere dag verdwenen...