Het HondenForum

Sindskort hebben wij een 2.5 jarige Zwitsere witte herder teef.
Een schat van een dier, maar er moet nog het nodige gedaan worden qua socialisatie en ze is met name fel (en volgens mij ook dominant) naar andere honden.
Ze is niet gesteriliseerd en nou krijg ik links en rechts de tip om haar alsnog te laten steriliseren (ook met het oog op baarmoederproblemen, tumoren etc).
Maar ik lees regelmatig dat sterilisatie het karakter ook negatief kan beinvloeden.

Wat is hier jullie mening over? Zouden jullie alsnog laten steriliseren of toch niet?

Voor het voorkomen van mamatumoren ben je al te laat. Baarmoeder ontsteking voorkom je er wel mee maar haar gedrag zal vaak niet erg veranderen. (zal het zelfde zijn vaak als tussen loopsheden in). Ze krijgt wel een rot vacht die zowel voor haar als voor jou niet fijn zal zijn.

ik denk dat een band opbouwen nu veel belangrijker is dan je druk maken over mogelijk ziektes die ze misschien nooit gaat krijgen

Lizzie. schreef:ik denk dat een band opbouwen nu veel belangrijker is dan je druk maken over mogelijk ziektes die ze misschien nooit gaat krijgen

Dat ben ik absoluut met je eens! Ik dacht ook meer op de lange termijn
Ik lees tot nu toe meer nadelen dan voordelen. Dat gevoel had ik zelf dus ook al.

Ik zou het ook niet doen. Alleen mijn drie oudste teefjes zijn hier op latere leeftijd gecastreerd.

Ik zou het ook niet doen! Mijn schoonvader heeft ook een Zwitserse witte herder, die na de sterilisatie totáál niet meer met andere honden kon. Gewoon niet. Alles moet dood. Het schijnt ook een beetje in het ras te zitten, zegt men, kan zijn dat het door de sterilisatie wordt verergerd.

En de vacht wordt een complete ramp. Enorm veel onderwijl en een rui die niet of heel slecht op gang komt.
Kortom, een ontplofte wolbaal op pootjes.
Ik ben niet tegen castratie (En ja ook bij een teef heet dat zo omdat de voortplantingsorganen worden verwijderd) maar bij bepaalde rassen zou ik het qua vacht alleen maar doen als het medisch noodzakelijk is.
En de witte herder is zo'n ras.

mijn witte teef indertijd heeft nooit een plofvacht gekregen en haar karakter is na de castratie niks veranderd.
bij geen van mijn drie (herplaats) witjes moesten alle andere honden dood al waren ze wel wat terughoudend naar vreemden.

maar ik sluit me aan bij lizzie. , ga eerst maar eens een band opbouwen met je nieuwe hondje.
castreren is geen vervanging van opvoeding en kan altijd nog, als ze erg last van de loopsheid zou krijgen bijvoorbeeld.

renee-uk schreef:mijn witte teef indertijd heeft nooit een plofvacht gekregen en haar karakter is na de castratie niks veranderd.
bij geen van mijn drie (herplaats) witjes moesten alle andere honden dood al waren ze wel wat terughoudend naar vreemden.

maar ik sluit me aan bij lizzie. , ga eerst maar eens een band opbouwen met je nieuwe hondje.
castreren is geen vervanging van opvoeding en kan altijd nog, als ze erg last van de loopsheid zou krijgen bijvoorbeeld.

100% mee eens. Geen van de vachten van mijn (opvang)herders is ontploft door castratie en karakterveranderingen heb ik ook niet gezien (allemaal latere leeftijd). Maar castratie zou ik niet doen ivm gedragsproblemen. Daar zijn andere oplossingen voor.

Ik bedoelde het ook niet specifiek voor gedragsproblemen, maar ik las dat ongesteriliseerde teven nogal gevoelig zijn voor mamatumoren en baarmoederontsteking.
Ik ben nogal een zenuwpiet met dat soort dingen

Cayenne schreef:Ik bedoelde het ook niet specifiek voor gedragsproblemen, maar ik las dat ongesteriliseerde teven nogal gevoelig zijn voor mamatumoren en baarmoederontsteking.
Ik ben nogal een zenuwpiet met dat soort dingen

ah, op die manier. ik heb het zelf uitsluitend gedaan ter voorkoming van bevruchting met al die zwervende honden hier. maar nog nooit iets van gedragsverandering gezien bij teven. als preventie voor de aandoeningen die je noemt, heeft het dacht ik alleen nog zin voor BMO. Maar als dat echt je enige motivatie is, zou ik het niet doen.

Cayenne schreef:Ik bedoelde het ook niet specifiek voor gedragsproblemen, maar ik las dat ongesteriliseerde teven nogal gevoelig zijn voor mamatumoren en baarmoederontsteking.
Ik ben nogal een zenuwpiet met dat soort dingen

Mja goed en slecht nieuws: met castratie verklein je de kans op sommige tumoren, maar je vergroot weer de kans op anderen. Al met al maakt het weinig verschil.
Een baarmoederontsteking sluit je uit met castratie, maar je vergroot wel de kans op stofwisselingsproblemen bijvoorbeeld. En zoals anderen al zeiden: die vacht wordt een ramp. Het karakter kan bij teven ook een stuk feller worden.
Persoonlijk zou ik het niet doen, tenzij er een directe aanleiding voor is.

Ga je goed informeren op de voor- en nadelen van castratie en baseer daar je beslissing over. Iedereen heeft een eigen mening. Jij kent straks je hond het beste.

Bedankt voor alle tips en adviezen! Ik neig vooralsnog naar niet castreren, waarbij ik ook zeker jullie punten mee neem.
Sowieso weet ik ook nog niet hoe ze reageert wanneer ze loops is, dus dat is ook even afwachten.

Ik heb mijn teefje ook op 2 jarige leeftijd laten castreren. Ze is er helemaal niet anders door geworden, vacht ook niet. Het enige wat anders is, is dat ze nu wel gewoon eet. Dat deed ze vaag een week of 3 voor tot 3 weken na de loopsheid amper.

elskeadrianne schreef:Ik zou het ook niet doen! Mijn schoonvader heeft ook een Zwitserse witte herder, die na de sterilisatie totáál niet meer met andere honden kon. Gewoon niet. Alles moet dood. Het schijnt ook een beetje in het ras te zitten, zegt men, kan zijn dat het door de sterilisatie wordt verergerd.

Er lopen hier meerde witte herders rond waarvan ik er 2 regelmatig (paar x/maand) tegen kom.
1reu 1 teefje.
Beide zijn de rust zelve en er zit totaal niets van agressie in.
mijn tervuerense reageert heel sterk op agressie van andere honden en bij deze beide witjes is ook zij rustig en speels.

Wat betreft vacht, mijn tervuurtje is een half jaartje geleden "geholpen" en zie totaal geen negatieve vachtverandering

Ik heb Skadi (van Miranda) wel eens ontwold en die was dus wel ontploft.

Mijn collieteef heb ik vorig jaar met spoed moeten laten castreren vanwege een gesloten baarmoederontsteking (had geen 2 uur later moeten zijn en er is 1,2kg aan abcessen uit haar buik gehaald). Zij is een amerikaanse collie dus weinig vacht maar ze ziet er nu uit alsof ze uit de Engelse lijnen komt, zo veel vacht heeft ze nu helaas.
Qua karakter maakt het geen verschil. Maar dat was voor geen van mijn gecastreerde collieteven het geval. Hoogstens wat stabieler en minder truttig.

ik denk ook niet dat het nooit voorkomt, ik denk (gestaafd door mijn eigen ervaringen) dat het voor kan komen, maar dat het zeker geen vast gegeven is.

ik heb in totaal vijf gecastreerde herderteven gehad (een xgroenendaeler-dh, een witte herder en drie dh's) en van die vijf was alleen gina (dh) het schoolvoorbeeld van de nare bijwerkingen die een castratie kan hebben: plofvacht (op latere leeftijd), wat incontinent (met medicatie prima onder controle te houden) en ze werd dik van de lucht.
haar karakter is niet echt veranderd door de castratie, het was al een takketeef voordat dat gebeurde en dat is ze gebleven

bij de andere vier heeft de castratie geen enkele verandering laten zien: geen plofvachten, niet incontinent, geen neiging tot dik worden en van karakter zijn drie van de vier ook niet veranderd.
van nummer vier weet ik dat laatste niet, dat was riet en die kwam gecastreerd en wel bij me en ik weet niet hoe haar karakter voor die tijd was.

Mijn Newfoundlander reu kreeg wel een ramp vacht na castratie.

Tessa is qua karakter en qua vacht wel veranderd. Die vacht is een ramp en het karakter is feller. En dat had zij nou weer net niet nodig. Het is nog steeds een onzekere hond, met angst agressie problemen, maar het fellere is bij haar een nog veel korter lontje. Maar dat karakter was naar anderen honden voor de castratie al niet fijn. En het dikker worden was voor haar juist nodig.

Wij kregen haar op 2,5 jarige leeftijd en hebben haar met 4,5 oid laten castreren. We kenden haar toen al goed, hadden al aan haar problemen gewerkt en door medische redenen vonden wij het toen wel nodig. Zij viel voor de loopsheid enorm af en was altijd al een iel hondje. Rond de loopsheid at ze 2 keer zoveel als normaal, maar viel af tot een kilo of 20, nu is ze op normaal gewicht na castratie en blijft ze op 26 kilo hangen. Je kan je voorstellen hoe ze eruit zag, met 26 kilo heeft ze gewoon een taille en kan je ribben voelen.

Hier word niet gesneden in een hond tenzij medisch noodzakelijk

We hebben er met Pinky wel aan gedacht omdat die zo'n last van de loopsheid had
Die lag in elkaar gedoken in n klein hoekje vd bank te rillen vd pijn
Maar om de een of andere reden heeft ze daar nu totaal geen last meer van
Dus niet meer laten doen

De oudste hier is Kenji , 10 jaar oud en die heeft niks geen mamatumoren , andere tumoren of baarmoederontstekingen gehad

Ziva met 5 jaar en 2 grote nesten gehad ook miet

Er lopen hier 5 open teven en als ze onverhoopt wel iets krijgen dan is het zo en behandelen we daarnaar
Maar we gaan dus niet preventief snijden , want ook dat kan weer dingen met zich meebrengen



In de tijd dat we thuis onze eerste hond hadden is deze wel gecastreerd
We wisten toen niet beter

Die hond veranderde van een probleemloze hond in een hond met huidproblemen , compleet met een groot fistel aan de zijkant wat maar niet weg ging
Om over zn vacht maar te zwijgen , daar heb ik heel wat uurtjes werk aan gehad om die er een beetje fatsoenlijk uit te laten zien

Mijn teefje is met ruim 3 jaar gecastreerd en niks veranderd qua karakter. Ze is echt hetzelfde gebleven alleen nu zonder schijnzwangerschappen waar ze behoorlijk last van had. Haar karakter? Ze is en blijft dezelfde uberprinses

Dit vond ik een erg duidelijk artikel over de voor- en nadelen van castratie:

http://www.eenhoornleijn.nl/castratie.htm

Ik heb Izzy laten castreren toen ze 2,5jr was, maar geen wijziging in karakter gezien gelukkig.

blacky schreef:Voor het voorkomen van mamatumoren ben je al te laat.

Dat wist ik niet, hoe zit dat?

Leonie. schreef:

blacky schreef:Voor het voorkomen van mamatumoren ben je al te laat.

Dat wist ik niet, hoe zit dat?

Ohh ik heb het al gelezen, die grens is blijkbaar 2,5 jaar?