Het HondenForum

Volgens mij heb ik die vraag ooit eerder gesteld maar worden jullie honden ook wat ziekjes als ze een bijna volgezogen teek hebben?
Ik merk het hier steeds weer; als ze wat stilletjes blijven liggen, veel slikken en gras eten kan ik gerust beter op zoek gaan want dan heb ik een teek over het hoofd gezien. Dat was bij al onze honden het geval.
Zou het een reactie zijn van hun afweersysteem? Ik kan het anders eigenlijk niet verklaren. Gelukkig werkt de Seresto bij Tomas nu goed en Sancho heeft weer nieuwe Advantix op.Ik wacht altijd met het aanbrengen van nieuw gif tot ik zeker weet dat het oude is uitgewerkt en dan krijg je dit natuurlijk

Nee, stilletjes liggen deden ze altijd wel tussen de wandelingen door.

Maar Tama verwijderde zelf volgezogen teken die ik gemist had en dan kwijlde ze veel. Maar alleen vlak na het verwijderen van de teek. Vond die teek dan altijd bloedend en omringd door kwijl op de grond.

Maar ze was er niet ziek van.

nee, nooit iets van gemerkt en hier altijd veel teken

Nee, nooit van gemerkt.

Suzanne

Nee, daar merk ik eigenlijk niets van.

Nooit gemerkt.
Peer voelt het alleen direct zodra hij er een heeft. Hij kwijlt dan als een gek en is ook echt zwaar ongelukkig.
Adventix is hier het enige tot nu toe dat helpt. Zodra hij er weer een heeft is het pipetje weer uitgewerkt.

gonnie schreef:Nee, stilletjes liggen deden ze altijd wel tussen de wandelingen door.

Maar Tama verwijderde zelf volgezogen teken die ik gemist had en dan kwijlde ze veel. Maar alleen vlak na het verwijderen van de teek. Vond die teek dan altijd bloedend en omringd door kwijl op de grond.

Maar ze was er niet ziek van.

Saar wees ze me altijd aan als er bij Miep eentje zat. Snuffen en proesten, en ze had altijd gelijk. Bij zichzelf beet ze hem altijd zelf weg als ze erbij kon, en als ze er niet bij kon zag ik aan haar kop dat er een teek zat en op de kwijlplek op haar lijf in welke richting ik moest zoeken. Superhandig.
Maar beiden er helemaal nooit ziekjes van geweest.

Nou ja, dat zwaar ongelukkig zijn vertaal ik dan naar ziekjes denk ik. En het gras eten zou zomaar een vervolg kunnen zijn van het kwijlen? Hier knagen ze alleen teken weg die nog niet zo lang vastzitten maar zo'n warme blauwe bol, daar blijven ze vanaf. Sancho gilt ook vaak als je hem in die buurt vastpakt dus pijnlijk is het kennelijk ook.
Misschien zijn onze honden gewoon altijd miepers

Egan, mijn jrt, had ook altijd veel last van een teek. Inderdaad sloom, pijnlijke huid, algehele malaise.
Als ik de teek verwijderde kwam er ook vaak een ontsteking na een dag of 2.
Hem hield ik onder constante teekbescherming, want het was echt zielig.

Jelka maakte ook altijd een zeiknatte plek op haar lijf. Zo nat, dat daardoor de teek er ook moeilijk uit te draaien was. Onze andere honden gaan (gingen) ook lopen druppelen als ze aan een teek ruiken, zowel als deze op de grond ligt als nog in het lijf zit.
Pepe wordt ook meestal wat sneu als hij een teek blijkt te hebben, maar verder niet ziek of hangerig of iets dergelijks.

Marion. schreef: Saar wees ze me altijd aan als er bij Miep eentje zat. Snuffen en proesten, en ze had altijd gelijk. Bij zichzelf beet ze hem altijd zelf weg als ze erbij kon, en als ze er niet bij kon zag ik aan haar kop dat er een teek zat en op de kwijlplek op haar lijf in welke richting ik moest zoeken. Superhandig.
Maar beiden er helemaal nooit ziekjes van geweest.

Ja zo gaat dat hier ook. Mayke weet ook dondersgoed dat ze mij kan gebruiken als hulp.

Ik heb 1 keer meegemaakt dat ze wel enorm naar was door de teken. Er zaten toen (ik overdrijf niet) honderden miniteekjes op dr poten. Veel kleiner dan normale teken, dr hele huid zat vol.
Daar is ze wel ellendig van geweest, het duurde ook uren voor ik alles eraf had en die behandeling onderging ze gedwee, maar ze werd er niet echt vrolijker van De dag erna was alles weer goed.