Het HondenForum

Sinds een week (en 2 weken opvang) hebben we een nieuwe pup.
Mensen in het dorp waren gewend mij met 2 grote honden tegen te komen, maar nu loop ik regelmatig met de pup alleen, omdat Sira qua hond-hond socialisatie niet echt het goede voorbeeld geeft.

Het is me nu al een paar keer gebeurd dat mensen dan tegen me zeggen: "Je hebt die 2 grote honden zeker weg gedaan". Geen verwijtend toontje of niks, alsof ze vragen of ik een nieuwe auto heb gekocht. Alsof het heel normaal is je twee oudere honden even in te ruilen voor een nieuw kleiner exemplaar.

Ja raar is dat he? Als ik met een oppashond loop krijg ik ook soms van die reacties.

Jazeker, deze kleurt beter bij het bankstel.

Mensen hier zijn gewent dat ik met Alex en Vusi loop, nu gaan ze 's morgens allebei mee maar 's middags loop ik alleen met Vusi.
Ik zie de mensen altijd "angstig" rond kijken...... "waarrrrrrr is die zwarte?"

Ja, je moet natuurlijk wel met de mode meegaan, daar hoort ook een andere hond bij

Ja, het schijnt heel normaal te zijn. Ik kreeg die vraag ook wel eens toen mijn oude meiskes nog leefden en zij op lange wandelingen niet meer meegingen. En trouwens, ook nog met Maggie. Want ik loop 4x per dag 20-25 minuten met beiden, maar één keer per dag apart een lange wandeling met Abby. En sommige mensen kom ik alleen met Abby tegen en er is mij toen ook wel eens gevraagd of ik die 'manke' had weggedaan.

Ody schreef: Alsof het heel normaal is je twee oudere honden even in te ruilen voor een nieuw kleiner exemplaar.

tsja hier aan de overkant hadden ze al 2 jaar 2 staffords.
6maanden geleden kregen ze er een ?-Bulley bij, weet niet wat voor één maar deze blijft klein.
En ja hoor 3weken geleden gingen er 2 staffords met een k.t smoes richting asiel.

een hond is hier voor het leven,
net als bepaalde andere dieren, mijn paard bijvoorbeeld,

Ja, komt me bekend voor. Toen Bizzy hier bleef uit het nest liep ik regelmatig alleen met haar want zindelijkheid. "Heb je die andere twee nu weggedaan?" Alsof het de normaalste zaak van de wereld is ook. Een nest fokken en vervolgens de ouderdieren weg doen om de pup te houden Als ik dan antwoordde dat die er ook nog gewoon waren, dán gingen ze raar kijken
Ik weet echt niet wat mensen denken...maar met 3 honden ben je wel een gekkie in de ogen van de maatschappij geloof ik

Als ik dan ook uitleg dat de witte (Ody) is overleden en dat de zwarte (Sira) gewoon thuis is, wordt het ook gewoon nog een keer bevestigd. "Oh, ik dacht je hebt ze vast allebei weg gedaan"

Maeve schreef:Ja, komt me bekend voor. Toen Bizzy hier bleef uit het nest liep ik regelmatig alleen met haar want zindelijkheid. "Heb je die andere twee nu weggedaan?" Alsof het de normaalste zaak van de wereld is ook. Een nest fokken en vervolgens de ouderdieren weg doen om de pup te houden Als ik dan antwoordde dat die er ook nog gewoon waren, dán gingen ze raar kijken
Ik weet echt niet wat mensen denken...maar met 3 honden ben je wel een gekkie in de ogen van de maatschappij geloof ik

Ik heb dus geen 3 honden, dat vindt mijn man helaas te veel.
De pup is zeg maar in de plaats van Ody gekomen (he bah, wat klinkt dat rot).
De meeste mensen in het dorp vinden mijn toch al gestoord met mijn honden, moet je eens vertellen aan de gemiddelde boer dat je met je hond naar de fysiotherapeut gaat.

Ja, ik heb dat ook heel vaak. Ik denk vooral omdat ik in allerlei samenstellingen met de honden wandel, maar zelden met alle vier tegelijk. Men snapt dus niet meer hoeveel honden ik nu heb en welke en waar die andere dan zijn. Volgens mij denken ze dat ik gewoon elke maand een hond weg doe en een nieuwe ervoor in de plaats neem.

Herkenbaar. Het komt niet in mensen op dat je een andere reden kunt hebben om met één hond te lopen dan dat je de andere weggedaan hebt. Als ik met eentje loop krijg ik die vraag dus ook weleens (die ene keer dat ik iemand tegenkom ). Wegdoen is voor de hand liggender dan er één of meerdere thuisgelaten te hebben blijkbaar .

Als ik met Millie apart loop kijken mensen altijd een beetje treurig en zeggen ze 'is die andere er niet meer?' Ze vinden het wel erg raar om te horen dat ik soms met ze apart loop overigens. Maar goed, beter dan 'heb je die andere weggedaan?'

Ja die vraag wordt hier ook nog wel eens gesteld, mooie vind ik altijd dat er een aantal mensen zijn hier die via via dan zeggen, ja die blafhonden van jullie horen we sinds een paar maand niet meer....

Dat ik dan droogjes vertel dat die honden 2 en 3 jaar geleden al zijn overleden en dat ze de honden van de stal of van de uitlaat bedoelen en dan druipen ze af.

Ben benieuwd hoe het straks met die JR gaat als die er is die zal ik in het begin ook veelal alleen uitlaten en meenemen ivm socialisatie. Met die grote erbij zijn er toch valkuilen..

Ach het grootste gros mensen koopt een dier even makkelijk als een bank dat is nu wel gebleken... laat ze en geniet van je dieren!

Ach ja, er zijn mensen die er nu pas achter komen dat ik nu 2 hondjes heb. En kreeg vandaag zelfs nog een vraag wat er met Boomer gebeurd was. Is alweer bijna 3,5 jaar geleden dat we afscheid van hem hebben moeten nemen

Eerlijkheidshalve moet ik wel toegeven dat als ik iemand altijd met een bepaalde hond of honden zie lopen en dan ineens met maar eentje of zelfs een heel andere hond ik me dan ook wel even af zou vragen wat er met die andere gebeurd is. Het is ook wel menselijk om aan een bepaald beeld te wennen en daar dan een bepaalde verwachting bij te hebben.
Maar goed, áls ik er dan iets over zou vragen dan zou ik niet vragen of ze de andere weggedaan hebben, maar ik zou vragen waar die andere hond is.

Zamunda schreef:Eerlijkheidshalve moet ik wel toegeven dat als ik iemand altijd met een bepaalde hond of honden zie lopen en dan ineens met maar eentje of zelfs een heel andere hond ik me dan ook wel even af zou vragen wat er met die andere gebeurd is. Het is ook wel menselijk om aan een bepaald beeld te wennen en daar dan een bepaalde verwachting bij te hebben.
Maar goed, áls ik er dan iets over zou vragen dan zou ik niet vragen of ze de andere weggedaan hebben, maar ik zou vragen waar die andere hond is.

Ja precies, ik ook. Als mensen zeggen: 'Die andere heb je zeker weggedaan?' of iets in die strekking, vind ik dat best vreemd. Niet als mensen zich afvragen waar die andere hond(en) is/zijn.

Herkenbaar! Toen Sofi bij de trimmer was en ik alleen met Izzy erop uit ging kreeg ik de vraag of die kleine weg was, en toen Izzy onder het mes lag voor d'r castratie vroegen ze me of ik 'die witte' weggedaan had. Inderdaad met een air alsof het doodnormaal is

Mensen zijn echt gek! Hier kwam ik ook een man tegen met nog maar één hond terwijl hij er altijd met twee liep. Dan komt het echt niet in mij op om te vragen of hij die andere weg gedaan zou hebben. Dan vraag je toch 'is je andere hond ziek o.i.d.' Die hond van hem was dus ook ziek en een paar weken later helaas ook overleden. Lekker pijnlijk als mensen dan gaan zeggen 'Oo heb je die andere weggedaan??'

Ik begrijp op zich wel dat mensen zich afvragen hoe het zit als je ineens maar met 1 hond loopt ipv 2, of met een hele andere hond, zoals in mijn geval. Toen Ody steeds slechter werd en ik Sira met de lange wandelingen alleen mee nam, werd ik door andere hondenmensen ook regelmatig aangesproken met iets van "Joh, waar is je andere hond?" of iets in die strekking.
Maar dat vind ik toch wel iets heel anders als vragen of je DIE andere honden hebt weg gedaan.

Bij mij zijn ze alleen maar bezorgd of ze niet dood zijn als er één of twee 'missen', dat vind ik wel lief eigenlijk.

Gollum schreef:Bij mij zijn ze alleen maar bezorgd of ze niet dood zijn als er één of twee 'missen', dat vind ik wel lief eigenlijk.

Dat is hier ook.

"hé ik mis er eentje, toch niets ergs gebeurd?"

ranetje schreef:

Gollum schreef:Bij mij zijn ze alleen maar bezorgd of ze niet dood zijn als er één of twee 'missen', dat vind ik wel lief eigenlijk.

Dat is hier ook.

"hé ik mis er eentje, toch niets ergs gebeurd?"

dat was hier ook. een half jaar geen hond gehad en in die tijd veel vragen gehad waar "die ouwe" was omdat ze ons niet meer zaken hobbelen.

ja dat vroegen ze aan mij ook regelmatig toen karel een pup was. Alsof het doodnormaal was idd.

Nu hij uit logeren was met poms laatste loopsheid, stond de buurvrouw iedere keer voor het raam te kijken met zo'n gezicht vol medelijden. Alsof ze zeker wist dat ie weg of dood was haha. Ik heb er niets van gezegd verder, ziet ze vanzelf wel weer hoor.