Het HondenForum

Zoals de meeste wel weten hebben wij sinds maandag een 2e poedel, een super leuke reu van 3 jaar genaamd Dino.

Hij doet het al heel erg goed en loopt lekker mee.
Nu vroeg ik mij af kan ik Dino ergens mee ondersteunen om hem meer zijn rust te zoeken? Ik weet hij is pas 2 dagen bij ons, maar misschien zijn er wel dingen die je kan doen of laten om het makkelijker te laten gaan.
Hij is nog best wel behoorlijk onrustig als je bijvoorbeeld naar de wc gaat of even de was gaat doen oid. Hij hobbelt achter je gaan wat je allemaal gaat doen. Hij oogt dan ook beetje nerveuzerig, hijgerig en drentelen.
Hij neemt echt wel zijn rust, maar dat doet hij pas als ik alleen ben en gewoon saai op de bank ga zitten en tv ga kijken of op de laptop ga zitten.

Ik verwacht echt niet dat hij al helemaal alles chill vindt, want hij is er pas 2 dagen.
Ik ben sowieso tot en met zondag vrij dus er is altijd iemand thuis. Ook heeft hij nu 2 nachten boven geslapen, hij slaapt dan ook echt en is helemaal niet onrustig oid.

Ik wil hem niet naar zijn mand sturen, want ik wil dat hij zelf kiest waar hij wil gaan liggen of wat hij wil gaan doen.
Ik wil er gewoon voor zorgen dat hij zich thuis voelt en lekker in zijn vel zit.

Waarom wil je hem niet naar zijn mand sturen? Het zou best kunnen dat je daarmee zijn onzekerheid doorbreekt, omdat je dan duidelijk aangeeft wat je van hem verwacht. Hij kent je nog niet, dus dat weet hij nog niet. Ik zou het gewoon eens een keer proberen, wie weet werkt het!

Ik doe meestal gewoon mijn ding. Af en toe trek ik eens een deur achter me dicht als ik naar een andere kamer ga, zodat ze leren dat meelopen niet altijd kan en hoeft. Verder doe ik niks, behalve als het echt op mijn zenuwen werkt. Mika is bijvoorbeeld nogal van het eten, dus die begint te stuiteren en me in de weg te lopen als ze denkt dat er eten voor haar is. Die parkeer ik dan gewoon in de bench

Ik vond het best altijd spannend (nou ja altijd, 1x mijn eerste hond, daarna een erbij, en toen nog twee keer een nieuwe samenstelling honden) met de honden die al wat ouder waren en van een ander thuis kwamen heb ik mits het ok ging met de honden en katten onderling het maar op zijn beloop gelaten. Laten doen waar de hond zich goed bij voelde. Finn was wat neerslachting toen ik hem kreeg en wist niet goed wat te doen dus hij lag in de woonkamer de boel wat te bekijken, Bluf was erg nieuwsgierig en redelijk vrij, zij wilde graag met mij alles aanschouwen in hoe het er aan toe ging in "mijn" huishouden, dus dat liet ik de eerste week eigenlijk ook maar een beetje gaan.
Zowel Finn als Bluf waren na een à twee weken wel al zo dat ze het allemaal wel prima vonden en redelijk op hun gemak zodat ze me niet overal volgden omdat ze bang waren dat alles weer anders zou worden (zo zag ik het een beetje).
Jol was weer anders, zij liep mee omdat ze een punt wilde maken in huis naar de andere dieren en baasjes, daar hebben we wel anders op moeten reageren, maar dat was ook weer een andere situatie omdat haar eigen baas ook erbij kwam in de nieuwe omgeving.
Bij haar moesten we wel wat grenzen aangeven, maar dat besefte ik me eigenlijk pas na een week
Daarna is dat ook goed gekomen.

Ik laat herplaatsers altijd gewoon direct mee draaien. Geen gedoe met continu achter me aan lopen.
Zelfde regels als de rest geen uitzonderingen.

Voor de ene hond is het fijner om achter je aan te kunnen lopen, de ander heeft wellicht juist wat meer baat bij sturing (naar mand) of zelfs bij verplichte rust (bench).

Naar de mand sturen heeft daarbij mijn minste voorkeur, want wat doe je dan als hij er steeds weer uitkomt? Ga je daar dan een punt van maken (ik niet in elk geval)? Maar het zal toch vooral gewoon tijd nodig hebben, zo'n verhuizing gaat ze vaak niet in de koude kleren zitten.

Zamunda schreef:Voor de ene hond is het fijner om achter je aan te kunnen lopen, de ander heeft wellicht juist wat meer baat bij sturing (naar mand) of zelfs bij verplichte rust (bench).

Naar de mand sturen heeft daarbij mijn minste voorkeur, want wat doe je dan als hij er steeds weer uitkomt? Ga je daar dan een punt van maken (ik niet in elk geval)? Maar het zal toch vooral gewoon tijd nodig hebben, zo'n verhuizing gaat ze vaak niet in de koude kleren zitten.

Ik zou er inderdaad ook geen punt van gaan maken. Gewoon even duidelijk maken dat hij in de mand gaat liggen en dan kijken of hem dat rust geeft. Werkt het niet, dan niet. Maar als het wel werkt is het een retemakkelijke oplossing.

Ik zou er lekker buiten op uit gaan. Doe je waarschijnlijk al. Maar niets kalmeert zo goed als een stevige wandeling in de buitenlucht denk ik. En dan geen onhandige 30 minuten, maar lekker 2 uur doorlopen.
Samen op pad met nieuwe vrienden

Ik kreeg Yin dan wel jonger maar ik heb d'r gewoon lekker achter me aan laten hobbelen. Doet Snoopy ook altijd op het vervelende toe (je loopt naar de keuken! Dan komt er vast eten ). Die stuur ik wel vaak even zijn mand in maar toen Yin er net was heb ik het laten gaan.
Nu loopt ze eigenlijk nooit meer achter me aan, ze kijkt wel even op wat ik ga doen maar dat is het ook.

Ik zou hem gewoon even zijn gang laten gaan. Zijn eigen zekerheid vinden dat je niet uit huis verdwijnt en er geen onverwachte ontsnappingsroutes zijn waardoor jij zomaar kunt verdwijnen.

Als hij over een week of wat nog de rust niet vindt zou ik hem wat meer regels opleggen, tenzij er plekken in huis zijn waar je hem absoluut niet wilt hebben dan zou ik hem dat nu duidelijk maken.

Ik zou hem op dit moment ook gewoon even laten als hij achter je aan wil lopen als je even iets gaat doen. Denk dat dat vanzelf wel minder wordt als hij zich meer thuis gaat voelen. Bijsturen in dit gedrag kan altijd later nog.

Ik heb Droef de eerste dagen gewoon zijn gang laten gaan. En veel buiten gelopen met hem en Izzy. Na een dag of 4 merkte ik gewoon dat hij dusdanig moe was dat hij over zijn grenzen heen ging en soms zelf niet meer wist waar hij het moest zoeken. Dan deed ik hem even in de bench met wat lekkers te kluiven en Izzy kreeg dan uiteraard ook. Als hij zijn kluifje dan op had dan keek hij me even aan en dan riep ik dat hij maar even moest gaan slapen. Dan werd hij na een half uur tot een uur wakker en was hij weer normaal zonder vervelend te zijn of niet zelf te weten wat hij nu moest doen.

Dat heb ik een dag of 3 zo gedaan en toen begon het dagelijkse leven weer dus werken etc en vanaf dat moment was alles gewoon normaal, en pakte hij zelf zijn rust af en toe.

Ik heb hem niet onder dwang in de bench gedaan of hem letterlijk erin gestuurd gewoon wat lekker gepakt en in de bench gedaan en dan zeggen pak maar. Rustig de deur dicht gedaan en hij heeft nooit moeilijk gedaan hierover. Scheelt misschien wel dat hij voor dat hij bij ons kwam als hij niet buiten was in een kennel zat.

De eerste dagen dat Loesje bij ons was, liep ze de hele dag achter me aan. Pas als ik zat, ging zij liggen. Heb haar veel met rust gelaten en zelf laten kiezen wat ze wilde. Na een week ongeveer hield dat constante meelopen op en hoefde ze alleen nog maar te kijken als ik uit zicht verdween waar ik dan wel heen ging.
Ik heb haar nooit op haar plaats gestuurd of ergens weggestuurd, het is voor haar net zo wennen geweest als voor ons.

Het klinkt een beetje zoals Faye was. Wat bij haar wel goed werkte was om haar wat lekkers in de mand te geven en dan ging ze dat rustig opeten en bleef ze tevreden liggen. Dat hoefde niet veel te zijn, soms een enkel een paar brokjes. Dat doe ik nog steeds wel eens als ze een beetje loopt rond te dralen. Geeft haar echt vorm van rust.

LongFields schreef:Ik zou hem op dit moment ook gewoon even laten als hij achter je aan wil lopen als je even iets gaat doen. Denk dat dat vanzelf wel minder wordt als hij zich meer thuis gaat voelen. Bijsturen in dit gedrag kan altijd later nog.

Zo doe ik het ook altijd. Ik vind het ook logisch eigenlijk dat een hond in een totaal nieuwe omgeving wil zien wat er allemaal gebeurt, onzeker of onrustig is en het baasje is dan nog het enige houvast. Zodra ze weten dat het niet zo interessant is als jij even de was gaat doen en zich echt thuis en veilig voelen, wordt dat plakken altijd vanzelf wel minder.
Sommige honden zijn ook gewoon graag overal bij met hun puntneus en dan kun je ze na een tijdje natuurlijk gewoon aanleren dat dat niet altijd gewenst of handig is. Maar als het om onwennigheid gaat, sta ik het wel toe.

DeDiana schreef:

LongFields schreef:Ik zou hem op dit moment ook gewoon even laten als hij achter je aan wil lopen als je even iets gaat doen. Denk dat dat vanzelf wel minder wordt als hij zich meer thuis gaat voelen. Bijsturen in dit gedrag kan altijd later nog.

Zo doe ik het ook altijd. Ik vind het ook logisch eigenlijk dat een hond in een totaal nieuwe omgeving wil zien wat er allemaal gebeurt, onzeker of onrustig is en het baasje is dan nog het enige houvast. Zodra ze weten dat het niet zo interessant is als jij even de was gaat doen en zich echt thuis en veilig voelen, wordt dat plakken altijd vanzelf wel minder.
Sommige honden zijn ook gewoon graag overal bij met hun puntneus en dan kun je ze na een tijdje natuurlijk gewoon aanleren dat dat niet altijd gewenst of handig is. Maar als het om onwennigheid gaat, sta ik het wel toe.

Ik heb mijn herplaatsers ook altijd rustig laten doen waar ze op dat moment behoefte aan hadden. En sommigen liepen ook de hele dag achter mij aan maar door dat grotendeels te negeren (zo nu en dan een nonchalante aai over de bol bij het langslopen) werden ze vanzelf rustiger. Ik heb het altijd beschouwd als een fase van onzekerheid waar ze even doorheen moesten. Als ze eenmaal beseften dat ze mochten blijven, dan hielden ze er vanzelf mee op.

Wat bij Lais trouwens hielp was een dekentje over haar heen (in juni...) . Geen idee hoe snel ik daar achter kwam (ik denk na één of twee weken?), maar ze lag dus niet comfortabel genoeg (had het koud) en daardoor was de drempel om met me mee te lopen heel laag. Vanaf dat ik haar toedekte lag ze meestal te comfortabel om achter me aan te komen .

Maar goed, dat zal niet bij zo héél veel honden het geval zijn en bij Dino al helemaal niet verwacht ik .

Vanaf vanmiddag hem op de bank gelaten. Dat was hij gewend bij de vorige baas. Hij heeft heerlijk liggen slapen.

Nu lig ik zelf alvast in bed (beetje forummen en fb) en heb ik heerlijk 2 poedels tegen me aanliggen

Judith schreef:Vanaf vanmiddag hem op de bank gelaten. Dat was hij gewend bij de vorige baas. Hij heeft heerlijk liggen slapen.

Nu lig ik zelf alvast in bed (beetje forummen en fb) en heb ik heerlijk 2 poedels tegen me aanliggen

Ha, precies hetzelfde principe als mijn Lais met haar dekentje: eindelijk comfortabel en dus rust .

Ja, bij t vrouwtje zijn....Hazel maak ik ook niet gelukkiger dan dat. Kauwspul geven of thundershirt anders?

Ook een keer een tegengeluid. Norah heb ik het altijd toegestaan, maar die bleef dus onrustig. Ook die sliep nauwelijks en dan nog alleen als ze volledig contact met mij had en zodra ik zuchtte of wat dan ook dan was ze weer wakker. Dat is pas beter gegaan toen ik haar dus wel verplicht naar haar mand ben gaan sturen. Dat hebben wij pas na een jaar of 4 gedaan, omdat ze gewoon geen rust vond. En moet je zien wat een resultaat dit oplevert. Zo veel meer rust in de hond. Ze wil nog steeds alles zien en weten, maar door de grens aan te geven en haar toch de mand aan te bevelen geeft veel meer zekerheid en rust daardoor. Ik denk dat ik het bij een volgende herplaatser dan ook niet meer zo zou laten begaan.

Mijn ervaring is dat een duidelijke routine wonderen doet. Als een hond bijvoorbeeld weet dat er eerst gewandeld wordt en dan gegeten en dan een hele tijd niks spannends, omdat jij dan weg bent / de afwas en de was doet / achter je pc zit/ weetikveel, dan komt die rust vanzelf. Ik negeer mijn honden als ik thuis aan het werk ben, en tenzij de postbode langs komt of iets dergelijks, liggen ze uren te dutten tijdens mijn werkuren, of ik er nu ben of niet. Die routine zit erin gehamerd, en omdat ze precies weten wat er gaat gebeuren, zijn ze heerlijk relaxed. Ik vind dat ideaal, maar kan me voorstellen dat mensen met minder routine in hun eigen leven dat niet vinden.