Het HondenForum

Ik heb twee bullen met 4 in moeten laten slapen omdat t niet meer ging, ik shop helemaal niet meer... ( voorlopig) , ik adopteer wel en zie wel waar t schip strand, ben er een beetje klaar mee, als ze dan sneuvelen kan ik er op pogen dat ze een fijn leven hebben gehad zolang als het duurde, .... Zie trouwens heel veel Berners met angst, en pffff jammer van het ras, maar nee doe maar niet

Zonde hoor...
Met berners heb ik wel vaak het idee dat er al heel snel klachten ontstaan, dat zo'n hond dus eigenlijk een groot gedeelte van zijn leven ziek is. Als je een hond hebt die niet heel oud wordt (zeg bijvoorbeeld 6 jaar) maar dan wel vrij klachtloos door het leven kan, zou ik het alsnog wel kunnen overwegen.

Brindlecardi schreef: Als je een hond hebt die niet heel oud wordt (zeg bijvoorbeeld 6 jaar) maar dan wel vrij klachtloos door het leven kan, zou ik het alsnog wel kunnen overwegen.

Bestaat dat? Ik denk t niet, een hond van 6 sterft niet uit ouderdom, die is ziek.

Ik snap ook niet dat mensen er bewust voor kiezen. Wat een zorgen moet dat met zich meebrengen. Als hondenliefhebber is er toch ook wel een gezonder modelletje te vinden die je aanspreekt...?


Het andere uiterste moet ik ook niet aan denken trouwens. Een tijd terug is een working kelpie van 30 jaar dood gegaan. Dan ben je 15 jaar lang opgescheept met een oude chagrijn, met een beetje pech kwijlend, doof en incontinent
http://www.dailymail.co.uk/news/article ... ge-30.html

Paisley schreef:

Brindlecardi schreef: Als je een hond hebt die niet heel oud wordt (zeg bijvoorbeeld 6 jaar) maar dan wel vrij klachtloos door het leven kan, zou ik het alsnog wel kunnen overwegen.

Bestaat dat? Ik denk t niet, een hond van 6 sterft niet uit ouderdom, die is ziek.

Ik snap ook niet dat mensen er bewust voor kiezen. Wat een zorgen moet dat met zich meebrengen. Als hondenliefhebber is er toch ook wel een gezonder modelletje te vinden die je aanspreekt...?


Het andere uiterste moet ik ook niet aan denken trouwens. Een tijd terug is een working kelpie van 30 jaar dood gegaan. Dan ben je 15 jaar lang opgescheept met een oude chagrijn, met een beetje pech kwijlend, doof en incontinent
http://www.dailymail.co.uk/news/article ... ge-30.html

Nou, Coda is haar hele leven kerngezond geweest. 2 Dagen ziek en toen dood, dat noem ik redelijk klachteloos door het leven

Weet je, soms is het te verwachten maar soms is het ook gewoon domme pech. Coda kwam uit een dekking met een reu die in midden Zweden woont, ik wilde perse een hond uit die combinatie vanwege het lage COI en de interessante lijnen die in Nederland verder onbekend waren. En toch was ze dood met 4. Aan een niet erfelijke aandoening trouwens. En Nilo met 9, die uit een lijnteelt combinatie komt loopt nog fluitend rond alsof hij een jonge god is

Ik hoop het nooit meer mee te maken, maar je kan het risico nooit helemaal uitsluiten. Een ras dat er zo'n beetje om bekend staat zou ik niet willen. Dat is ook de reden dat ik geen Flatcoat hoef. Ik vind het heerlijke honden, maar die vallen ook veel te vroeg om.

Maeve schreef: Nou, Coda is haar hele leven kerngezond geweest. 2 Dagen ziek en toen dood, dat noem ik redelijk klachteloos door het leven

Ah misverstandje, voor individuen kan dat natuurlijk. Maar volgens mij is er geen ras waarvan het statistisch aannemelijk is dat hij gezond door het leven gaat maar ook jong sterft. Dat is niet wat er staat maar zo bedoelde ik het eigenlijk wel.

Dat idee heb ik idd met Berners ook. Toen Xygan (nu bijna 2) pup was liep er eentje van een paar maand ouder dan hem. In de tussentijd zien lopen met allerlei gips bandages, geschoren operatie plekken etc en nu is er weer een nieuwe pup. Voormalig pup is niet meer. Geen of amper 2 mogen worden en zn hele leven in de steigers...

Paisley schreef:

Maeve schreef: Nou, Coda is haar hele leven kerngezond geweest. 2 Dagen ziek en toen dood, dat noem ik redelijk klachteloos door het leven

Ah misverstandje, voor individuen kan dat natuurlijk. Maar volgens mij is er geen ras waarvan het statistisch aannemelijk is dat hij gezond door het leven gaat maar ook jong sterft.

Nee dat lijkt me ook lastiger. Hoewel, kanker verspreid zich op jonge leeftijd sneller waardoor dat proces ook snel kan gaan. Het is misschien ook afhankelijk van hoe lang mensen aanmodderen met een zieke hond. De een kan al tot euthanasie beslissen als de diagnose is gesteld terwijl de ander het wil rekken tot de laatste snik.

Nou ja honden die heel groot zijn hebben gewoon door hun grootte al een verkorte levensverwachting. Dus die worden dan ook gewoon eerder oud. Dan heb je natuurlijk wel te maken met de normale ouderdomskwalen, maar niet dat je hond op z'n vierde al onder de kanker zit als bij een berner.

ik heb ooit een herplaatstoller gehad die 4 jaar was. ik heb hem zondags gehaald en donderdags in laten slapen ivm een snel groeiende tumor om het hart. dit soort dingen gebeuren maar sommige rassen staan er bekend om zoals de berners en de boxers.

ellen

Paisley schreef:

Brindlecardi schreef: Als je een hond hebt die niet heel oud wordt (zeg bijvoorbeeld 6 jaar) maar dan wel vrij klachtloos door het leven kan, zou ik het alsnog wel kunnen overwegen.

Bestaat dat? Ik denk t niet, een hond van 6 sterft niet uit ouderdom, die is ziek.

Ik snap ook niet dat mensen er bewust voor kiezen. Wat een zorgen moet dat met zich meebrengen. Als hondenliefhebber is er toch ook wel een gezonder modelletje te vinden die je aanspreekt...?


Het andere uiterste moet ik ook niet aan denken trouwens. Een tijd terug is een working kelpie van 30 jaar dood gegaan. Dan ben je 15 jaar lang opgescheept met een oude chagrijn, met een beetje pech kwijlend, doof en incontinent
http://www.dailymail.co.uk/news/article ... ge-30.html

Zat mensen die vallen voor een partner die nog maar een paar jaar te gaan heeft. Zo ook bij honden.
Voordat de liefde over gaat valt het dood neer en kun je snel weer een ander nemen zonder al teveel gezeik en schuldgevoel.

Maar een vent kun je dumpen als ie niet meer bevalt zonder dat je onverantwoordelijk wordt genoemd. Tenminste, in mijn kringen kan dat.

Ondanks dat mijn cavalier op 2 maanden na 14 is geworden begin ik daar ook niet meer aan .
Zelfde verhaal als bij de berner , al heeft mijn vader een berner die dit jaar 10 word en met inmiddels 2 nieuwe kruisbanden aan zijn tweede jeugd is begonnen .
Mijn cavalier was trouwens van mijn roedeltje van 3 de enige die nooit bij de dierenarts kwam.

Doe mij daarom ook maar terriërs. Heb toch het idee dat dat 1 van de gezondere rasgroepen is, qua -meestal- functionele bouw en -gebrek aan- aandoeningen

Hoewel ik, sinds ik een Deerhound in het echt regelmatig tegen kom, toch stiekem wel verliefd ben. Maar dat is een 2-jarige teef waarvan ik altijd had gedacht dat ze al een jaar of 8 was, gezien haar tempo/karakter Weet niet of ik daar niet wat chaggie van wordt. Maar het niet-gebukt op de kop kunnen aaien van een hond heeft z'n charme. En dan die brutale rotkop die zonder enige vorm van moeite heel sneaky van achter in je jaszak op zoek gaat naar de kaas... Zij mag het allemaal.

Als een Berner op 6 jarige leeftijd plots dood om zou vallen zou ik er vrede mee hebben, maar in veruit de meeste dieren gaat er een slopende periode aan vooraf door de ontwikkeling van (veelal algemene) klachten als gevolg van het ontstaan van tumoren. Tegen dit type tumoren is geen kruid tegen gewassen. De stelling dat men dan maar gewoon moet accepteren dat een dergelijk ras 'dan maar niet oud wordt' vind ik ethisch niet acceptabel.

Helaas heb ik met mijn staffordshire bullterriers erg veel pech gehad .
2.5 jaar en 4.5 jaar oud geworden.
Epilepsie en hartstilstand.

Gelukkig is dit wel meer uitzondering dan regel bij de terriers.
Ik heb nu een yorkshire terrier. 4 kilo dus niet zo mini en hoop dat ze gewoon stokoud mag worden.

ja, daarom overgestapt op mormels uit het asiel, ouwe hondjes, nu mijn 2e net gehaald 12 jaar een "york"zal er wel naast gelegen hebben ... maar absoluut geen "rashonden" meer hier, en zeker geen grote rassen, alhoewel dat veel pijn doet na bijna 30 jaar leonbergers... ( meest heerlijke hond wat er is... maar.....)

Ja absurd gewoon. Dat komt er hier dus ook niet in. Ben blij dat zowel de borders als de schotten, ondanks toch wel een aantal te benoemen aandoeningen eigenlijk relatief goed oud worden, meestal zonder al te veel beperkingen. Zou voor een border ook wel echt een punt zijn als het leven zo'n lijdensweg zou zijn met hun werkethos.... Dat is dan weer het geluk van de meeste berners denk ik dan maar dat ze dat meestal ontbreekt.

En als je denkt dat terriërs tot de gezondere rassen behoord dan ben ik bang dat je je ras ook niet goed kent..... Ga je zelf achter de oren krabben als je niets iets weet over erfelijkheid binnen een ras of lijn. Er is altijd wel iets. Bij kruisingen weet je het dan niet, maar ook daar speelt erfelijkheid natuurlijk wel een rol, alleen is het dan russisch roulette, bij honden waarbij de geschiedenis wordt bijgehouden heb je er meer zicht op.

(heb zelf overigens ook een terrier gehad hoor en nog steeds een zwak voor bijvoorbeeld cairn en westie, maar ik weet echt wel dat ook daar best wel wat erfelijkheid speelt).

Ik heb zelf een berner, maar moet er niet aan denken dat hij nu dood neer zou vallen
Maar ik durf het ook niet meer aan om er weer een te nemen. Nu heb ik godzijdank een gezond exemplaar *meteen afkloppen*.
Maar als ik dan bij de bernerliefhebbers teksten voorbij zie komen dat een berner met zes jaar als senior gerekend moet worden, bij honden die 8 jaar worden teksten zie van wooow mooie leeftijd!!! dan vraag ik me serieus af waar we mee bezig zijn dat kunnen we toch niet normaal gaan vinden! 6 jaar.... waar heb je het dan over! Dan horen ze in de bloei van hun leven te zijn! Niet bejaard.

Ik ben gek op Morris, die hond zit zo diep onder mijn huid, maar wat ben ik blij dat hij tot nu toe in niks op een echte berner lijkt. Ik heb er in elk geval wel van geleerd nooit meer bewust een hond te nemen met een korte levensverwachting. Hij ligt nu aan mijn voeten met een lekkere kluif, heeft de hele dag gespeeld bij de opvang, thuis eerst nog lekker in de tuin liggen rollen, de hele dag actief. In niks bejaard! En hoop dat hij nog een hele tijd zijn eigen blije zelf mag en kan zijn. Zoals het hoort.

Wij hebben ook een berner gehad, voor ons een super beest maar voor vreemde een valse rotzak. Nooit een dag ziek geweest tot hij met ruim 13jaar zwaar hart problemen kreeg, toen hebben we hem laten inslapen..

Nu heb ik een australian shepherd en jack kruising maar die kruising is toch minder sterk van gestel dan mijn aus. Nu zijn ze beide nog relatief jong (7 en 2) en volgend kaar komt daar nog een aus pup bij en dan ben ik hopelijk voor de komende 15jaar wel zoet..

Wij hebben ook een berner gehad, voor ons een super beest maar voor vreemde een valse rotzak. Nooit een dag ziek geweest tot hij met ruim 13jaar zwaar hart problemen kreeg, toen hebben we hem laten inslapen..

Nu heb ik een australian shepherd en jack kruising maar die kruising is toch minder sterk van gestel dan mijn aus. Nu zijn ze beide nog relatief jong (7 en 2) en volgend kaar komt daar nog een aus pup bij en dan ben ik hopelijk voor de komende 15jaar wel zoet..

S@ndr@ schreef:Ik heb twee bullen met 4 in moeten laten slapen omdat t niet meer ging, ik shop helemaal niet meer... ( voorlopig) , ik adopteer wel en zie wel waar t schip strand

Dan heb je een goede keuze gemaakt! Noa is nu negen en nog steeds alive and kicking, in al die jaren pas één keer bij de dierenarts geweest!

Paisley schreef:Maar een vent kun je dumpen als ie niet meer bevalt zonder dat je onverantwoordelijk wordt genoemd. Tenminste, in mijn kringen kan dat.

Nou, ik hou er zelf niet zo van om mijn man te dumpen omdat iets aan hem me niet zint.

Ik heb ook eigenschappen die hij niet zo leuk vindt.

Een andere man heeft weer anderen eigenschappen die niet zo leuk zijn.

gyanty schreef: En als je denkt dat terriërs tot de gezondere rassen behoord dan ben ik bang dat je je ras ook niet goed kent..... Ga je zelf achter de oren krabben als je niets iets weet over erfelijkheid binnen een ras of lijn. Er is altijd wel iets. Bij kruisingen weet je het dan niet, maar ook daar speelt erfelijkheid natuurlijk wel een rol, alleen is het dan russisch roulette, bij honden waarbij de geschiedenis wordt bijgehouden heb je er meer zicht op.

Een terriër is geen ras, misschien moet je jezelf achter de oren krabben als je niet weet wat een rasgróep is.
Als je op zo'n ogenschijnlijk neerbuigende manier op me reageert, ga ik niet serieus met je in discussie natuurlijk...

Sowieso; ik blijf erbij - vergeleken bij veel andere rasgroepen zitten 'ze' (want natuurlijk heb je altijd uitzonderingen naar heel ongezond en heel gezond - daar ontkom je niet aan) prima in elkaar. Ja, je hebt de patella luxaties, wat staar en nog wat andere dingen die in meer of mindere mate ongemak veroorzaken, maar weinig aandoeningen die levensbedreigend/verziekend zijn - correct me if I'm wrong (maar op een normale toon graag).
Over het algemeen zijn het oersterke honden met een neiging (rete-)oud te kunnen worden

gonnie schreef:

Paisley schreef:Maar een vent kun je dumpen als ie niet meer bevalt zonder dat je onverantwoordelijk wordt genoemd. Tenminste, in mijn kringen kan dat.

Nou, ik hou er zelf niet zo van om mijn man te dumpen omdat iets aan hem me niet zint.

Ik heb ook eigenschappen die hij niet zo leuk vindt.

Een andere man heeft weer anderen eigenschappen die niet zo leuk zijn.

Als ik jou soms over je man zie schrijven op een openbaar forum zou ik serieus overwegen of herplaatsen niet een betere optie is

Ik vind het behoorlijk dramatisch hoe jong sommige honden tegenwoordig sterven. Ik vond Branco met zijn 11 jaar ook écht nog te jong. Natuurlijk was hij een ''oudje''... maar elf jaar voelde echt niet hoogbejaard. En dat terwijl het voor een Franse bulldog kennelijk een opperste leeftijd is, want allen die ik ken die dit ras hadden verloren ze ook zo jong of VEEL jonger. Een absolute enkeling werd ouder.

Rhodi (kruising) is nu 13 en helaas terminaal (hoe snel of langzaam het zal gaan weet niemand), maar die is ook een flinke maat groter en doet nu ook wel aan als een echte senior. Dan kan je een punt vinden waarop je zegt ''het is goed''. Natuurlijk kan een dier gewoon niet het eeuwige leven hebben, al zou je ze het liefste bij je willen houden.

Het is voor mij ook zeker iets om over na te denken bij een volgende hond. Ik wil graag een hond met een fijn karakter die zo lang mogelijk in goede gezondheid mee mag gaan. Al het andere is daaraan ongeschikt.


Ik zou dus NOOIT een ras kopen waarvan bekend is dat er enorm veel ellende in zit... en ik begrijp de mensen die dat wél doen ook elke dag minder.

Mijn tante heeft altijd berners gehad. De eerste is 11 geworden, daar had ze mazzel mee.
Daarna heeft ze er nog een stuk of 4 gehad die allemaal met een jaar of 6,7 omvielen.
Bij de laatste zei ze 'Ik doe het nog 1 keer' tegen beter weten in, zo verknocht is ze aan het ras. Maar die heeft het ook niet lang volgehouden.
Nu heeft ze een geinig terrierkruisinkje uit het asiel. Heel anders dan een berner, maar wel fijn dat die nog vrolijk rondhuppelt.

Sandra&co schreef:

gyanty schreef: En als je denkt dat terriërs tot de gezondere rassen behoord dan ben ik bang dat je je ras ook niet goed kent..... Ga je zelf achter de oren krabben als je niets iets weet over erfelijkheid binnen een ras of lijn. Er is altijd wel iets. Bij kruisingen weet je het dan niet, maar ook daar speelt erfelijkheid natuurlijk wel een rol, alleen is het dan russisch roulette, bij honden waarbij de geschiedenis wordt bijgehouden heb je er meer zicht op.

Een terriër is geen ras, misschien moet je jezelf achter de oren krabben als je niet weet wat een rasgróep is.
Als je op zo'n ogenschijnlijk neerbuigende manier op me reageert, ga ik niet serieus met je in discussie natuurlijk...

Sowieso; ik blijf erbij - vergeleken bij veel andere rasgroepen zitten 'ze' (want natuurlijk heb je altijd uitzonderingen naar heel ongezond en heel gezond - daar ontkom je niet aan) prima in elkaar. Ja, je hebt de patella luxaties, wat staar en nog wat andere dingen die in meer of mindere mate ongemak veroorzaken, maar weinig aandoeningen die levensbedreigend/verziekend zijn - correct me if I'm wrong (maar op een normale toon graag).
Over het algemeen zijn het oersterke honden met een neiging (rete-)oud te kunnen worden

Deels eens. Ik vind het doorgaans wel "sterke" hondjes en de Fox Terriërs die m'n opa had vroeger werden met gemak 15 of nog ouder. Ik vind veel Terriër rassen tegenwoordig wel kampen met allergieën. Vooral bij Westies, maar ook bij Staffs hoor je er best vaak over en bij nog een aantal Terriër rassen komt het vaker dan gemiddeld voor heb ik het idee. En allergieën zijn wel een teken van een verstoord immuunsysteem. Ik heb geen idee of dit een ontwikkeling is van de laatste tijd, maar ik hoop dat ze zo sterk blijven als ze ooit waren..

Maeve schreef:

Sandra&co schreef:

gyanty schreef: En als je denkt dat terriërs tot de gezondere rassen behoord dan ben ik bang dat je je ras ook niet goed kent..... Ga je zelf achter de oren krabben als je niets iets weet over erfelijkheid binnen een ras of lijn. Er is altijd wel iets. Bij kruisingen weet je het dan niet, maar ook daar speelt erfelijkheid natuurlijk wel een rol, alleen is het dan russisch roulette, bij honden waarbij de geschiedenis wordt bijgehouden heb je er meer zicht op.

Een terriër is geen ras, misschien moet je jezelf achter de oren krabben als je niet weet wat een rasgróep is.
Als je op zo'n ogenschijnlijk neerbuigende manier op me reageert, ga ik niet serieus met je in discussie natuurlijk...

Sowieso; ik blijf erbij - vergeleken bij veel andere rasgroepen zitten 'ze' (want natuurlijk heb je altijd uitzonderingen naar heel ongezond en heel gezond - daar ontkom je niet aan) prima in elkaar. Ja, je hebt de patella luxaties, wat staar en nog wat andere dingen die in meer of mindere mate ongemak veroorzaken, maar weinig aandoeningen die levensbedreigend/verziekend zijn - correct me if I'm wrong (maar op een normale toon graag).
Over het algemeen zijn het oersterke honden met een neiging (rete-)oud te kunnen worden

Deels eens. Ik vind het doorgaans wel "sterke" hondjes en de Fox Terriërs die m'n opa had vroeger werden met gemak 15 of nog ouder. Ik vind veel Terriër rassen tegenwoordig wel kampen met allergieën. Vooral bij Westies, maar ook bij Staffs hoor je er best vaak over en bij nog een aantal Terriër rassen komt het vaker dan gemiddeld voor heb ik het idee. En allergieën zijn wel een teken van een verstoord immuunsysteem. Ik heb geen idee of dit een ontwikkeling is van de laatste tijd, maar ik hoop dat ze zo sterk blijven als ze ooit waren..

Westies hadden 25 jaar geleden al enorme allergieen tenminste toen ik nog op een hondenclub zat
Je moet gewoon de terriërs hebben die nooit popi zijn geweest de fox ik ben ook op zoek naar een gladhaar erbij

Jet (grote poedel), die had ineens een enorm trage hartslag en er zat ook kanker in. Ze overleed exact een maand voor ze 4 zou worden. Soms faalt moeder natuur, niet alleen bij dieren, ook bij mensen die soms veel te jong gaan aan een ziekte of aan een hartfalen of herseninfarct. Ik weet niet of ik me zou laten leiden door hoe een ras bekend staat qua levensduur. Ik denk het niet. Ook wat mijn eigen leven betreft ben ik van 'liever kwaliteit dan kwantiteit'.

[Sandra] schreef:Jet (grote poedel), die had ineens een enorm trage hartslag en er zat ook kanker in. Ze overleed exact een maand voor ze 4 zou worden. Soms faalt moeder natuur, niet alleen bij dieren, ook bij mensen die soms veel te jong gaan aan een ziekte of aan een hartfalen of herseninfarct. Ik weet niet of ik me zou laten leiden door hoe een ras bekend staat qua levensduur. Ik denk het niet. Ook wat mijn eigen leven betreft ben ik van 'liever kwaliteit dan kwantiteit'.

Ik ken tientallen berners die zowel te weinig kwaliteit als kwantiteit in hun leven hebben gehad.

Om het begrip Russische Roulette nog maar eens te gebruiken.
Dat is wat gespeeld wordt met de levens van ieder bernernestje dat op dit moment geboren wordt.

En dat geldt helaas zelfs voor de meest zorgvuldige en verantwoord te werk gaande fokkers met de meeste ervaring. Ik vind dat triest, al die schattige kleine wolbaaltjes met dat merkteken als geboortevlek: Zeer grote kans om zeer jong te overlijden door akelige ziekte of gedragsprobleem.

Dat is geen falen van moeder natuur, behalve dan dat ze niet ingrijpt om dit gespeel met haar kinderen te stoppen. Dat is falen van de mens door te blijven fokken met een ras dat daar niet sterkt genoeg meer voor is.