Het HondenForum

Omdat Tomas weer van die periodes heeft van vaak drinken en plassen en na weken ook urine lekken heb ik een paar weken geleden zijn urine laten nakijken. Geen ontsteking maar wel wat struviet. Pilletjes tegen de irritatie en speciaal voer. Het leek wat beter te gaan en inmiddels is de tweede zak voer ook bijna op maar het lijkt nu weer erger, hij wil vaak naar buiten, drinkt veel en lekt soms behoorlijk. De dweil staat stand-by dus dat is het probleem niet maar hij gaat dan vaak buiten liggen om zich schoon te likken en dat vind ik te koud voor ons ouwetje. Hij is gecastreerd toen hij zes was dus de kans op een vergrote prostaat is daardoor minder, ik voel ook van buitenaf nog niets maar dat wil niet alles zeggen. De druppeltjes zijn gewoon helder.
Volgende week ga ik weer urine opvangen maar heeft iemand enig idee wat het nog meer zou kunnen zijn?

Zijn zijn nieren ook gecontroleerd?

DeDiana schreef:Zijn zijn nieren ook gecontroleerd?

Nee dat is een half jaar geleden wel gebeurd maar volgens mij is er nu een gewone test op gedaan om te kijken of hij blaasontsteking had. En dat was dus niet het geval.

Marie-Josée schreef:

DeDiana schreef:Zijn zijn nieren ook gecontroleerd?

Nee dat is een half jaar geleden wel gebeurd maar volgens mij is er nu een gewone test op gedaan om te kijken of hij blaasontsteking had. En dat was dus niet het geval.

Met een hond op leeftijd in combinatie met het vele drinken en plassen is dat misschien wel raadzaam?

Ik heb de dierenarts daarom al om raad gevraagd en daarop is die urinetest gedaan maar ik weet niet hoe grondig( daar twijfel ik nu dus aan), ik ga daar zeker op terugkomen. Anders kan ik met plasjes blijven lopen en wordt Tomas nog niets beter.

Ja, dan kijken ze of er eiwitten in de urine zitten, wat meestal het geval is bij een verminderde nierwerking. Maar ik begreep dat dit niet altijd zo is en dat uit een bloedonderzoek (ureum, creatinine en SDMA) ondanks geen eiwitten in de urine toch kan blijken dat de nieren niet meer optimaal werken. SDMA is een relatief nieuwe bloedtest die al bij 25% minder nierwerking verhoogd kan zijn, terwijl dat voorheen met de creatininewaarde pas met ca. 70% verminderde werking vast te stellen was.

Intussen is het druppelen wel wat verergert en hij likt zich dus veel. Zoveel dat het topje van zijn penis aardig geïrriteerd begint te raken en de druppels soms wat bloederig zijn. We kappen het nu af als hij te lang blijft likken maar is er iets wat we er op kunnen doen zodat hij er af blijft, of iets wat die irritatie wegneemt? We willen hem nog steeds de stress van een gang naar de dierenarts besparen en meestal wordt je daar ook niet veel wijzer.

hij is al hoogbejaard toch? Ik zou toch bloed laten prikken en zijn nierfunctie laten controleren. Denk dat die ene keer stress (maakt ie zich zo druk?) wel opweegt tegen wat ie nu eigenlijk de hele tijd voelt, terwijl dat misschien wel is op te lossen..

Een half jaar geleden is zijn bloed al nagekeken en was er niets aan de hand. Een verminderde nierfunctie ligt gezien zijn leeftijd natuurlijk wel voor de hand maar die is ook niet op te lossen
Prostaatproblemen komen bij een gecastreerde reu zelden voor, zijn ontlasting ziet er ook nog normaal uit.
Maar ik wil eerst zelf dingen uitsluiten, ik merk dat je dan ook meer hebt aan een bezoek aan de dierenarts.
Die oudehondencheck vond ik op het bloedonderzoek na niet veel voorstellen, ook omdat hij zich niet goed na laat kijken; hij wil alleen maar weg. Zijn tanden en oren, waar hij soms wel last van heeft, zijn daardoor nauwelijks bekeken.
Als ik iets zou kunnen proberen waardoor die irritatie minder wordt en het zou dan nog niet helpen, dan kan de dierenarts ook gerichter te werk gaan.
Hij is inderdaad met bijna 15 wel hoogbejaard te noemen.

Marie-Josée schreef:Een half jaar geleden is zijn bloed al nagekeken en was er niets aan de hand. Een verminderde nierfunctie ligt gezien zijn leeftijd natuurlijk wel voor de hand maar die is ook niet op te lossen
Prostaatproblemen komen bij een gecastreerde reu zelden voor, zijn ontlasting ziet er ook nog normaal uit.
Maar ik wil eerst zelf dingen uitsluiten, ik merk dat je dan ook meer hebt aan een bezoek aan de dierenarts.
Die oudehondencheck vond ik op het bloedonderzoek na niet veel voorstellen, ook omdat hij zich niet goed na laat kijken; hij wil alleen maar weg. Zijn tanden en oren, waar hij soms wel last van heeft, zijn daardoor nauwelijks bekeken.
Als ik iets zou kunnen proberen waardoor die irritatie minder wordt en het zou dan nog niet helpen, dan kan de dierenarts ook gerichter te werk gaan.
Hij is inderdaad met bijna 15 wel hoogbejaard te noemen.

oh ik dacht dat je in april zei dat het een half jaar geleden gedaan was, dus dat is dan nu al bijna een jaar terug toch?
Ik snap je gedachtegang wel hoor Ik denk dat je moet accepteren dat er steeds meer van dit soort dingen bijkomen, helaas. Als je kan voorkomen dat hij eraan likt voorkom je ook de irritatie maar het zit in een hond om te likken als er wat druppelt vrees ik, dus of je hem daar gelukkiger mee maakt weet ik niet.

Je hebt helemaal gelijk, dat is dan al bijna een jaar geleden.
We hadden het ook al over een kap maar hij likt omdat het hem hindert en inderdaad, dan is het misschien ook weer sneu om hem er vanaf te houden. Maar een beetje minder zou misschien wel fijner zijn voor die geïrriteerde penis.

Zou een plasband iets zijn? Ik zag bij petspassion.nl een plasband voor reuen. En daar stond bij dat het ook fijn was bij incontinentie en voorhuidontsteking. Misschien voelt hij het druppelen dan niet zo en heeft hij geen neiging tot likken?

Die plasband gaat er denk ik wel komen. Hopelijk wordt het dan niet een nog nattere boel maar we moeten toch iets. We zitten nu steeds te verbieden als hij te lang doorgaat, dat lijkt wel wat te helpen. Het topje van zijn penis ziet er niet meer zo raar uit.

Omdat zijn piemel er heel vreemd uit begon te zien ( onregelmatig knobbelig weefsel, en vuurrood) kreeg ik het akelige vermoeden dat het best wel eens iets anders kon zijn dus toch die afspraak bij de dierenarts gemaakt.
Gelukkig troffen we hem nu zelf dus mijn vertrouwen in een goede diagnose was nu verzekerd.
Helaas blijkt het inderdaad een tumor. Kwaadaardig
Dit soort tumoren schijnt niet uit te zaaien maar de dierenarts vond het erg jammer dat die op zo'n rottige plek zat, hij vond Tomas nog fit genoeg om nog jaren mee te kunnen maar weghalen van dit akelige ding was helaas geen optie.
Hij is te oud voor narcose en plaatselijk verdoven is geen optie; het is lastig opereren en het bloedt enorm.
Nu gaan we proberen om de groei in elk geval zoveel mogelijk te remmen door middel van een vloeistof die de cellen afbreekt,en verder heeft hij ontstekingsremmers.
Hij zal wel blijven lekken maar dat vind ik nog het minste probleem.
Hopelijk mag Tomas nog een tijdje van zijn leven genieten.

Heh jakkes, dat is mooi piep
Ik hoop dat het lukt om de groei te remmen en Thomas nog een tijdje fier, bejaard en druppelend mee kan!

Oh wat naar Marie-Josée.
Ik hoop dat Thomas het nog even zonder pijn uithoudt.

O bah. Hopelijk kan de groei geremd worden.
Wat een narigheid.

Wat naar, hoop dat hij het wat langer uithoudt.

hè bah, wat een narigheid Hopen maar dat hij nog een tijdje goed mag blijven en je hem nog even flink kan verwennen

Dat is slecht nieuws Hoop voor je dat het niet te snel gaat en je hem nog een poosje bij je mag houden.

De dierenarts stond ook echt voor een dilemma, normaalgesproken zou hij gewoon opereren.
Nu mogen we alleen hopen dat Tomas er niet teveel last van gaat krijgen. Ik vind de tumor namelijk wel hard groeien en ik hoop niet dat hij straks niet meer kan plassen want dan zouden we hem om zo'n lullige reden moeten laten inslapen.
Heeft iemand ervaring met het op die manier aanpakken van een tumor?
Intussen wordt Tomas natuurlijk nog meer verwend en geknuffeld dus hij vind het allemaal wel prima
Wat me opviel bij deze dierenarts ( we zijn er nog niet heel vaak geweest) is dat hij eigenlijk bij het naar binnen roepen al meteen alleen oog had voor Tomas en ook leek te zien waar het probleem zat, terwijl Tomas toch tamelijk lang haar heeft en ik van te voren niet had gemeld waar we voor kwamen. In zo'n man heb ik vertrouwen.

Rot nieuws
Ik hoop dat die medicatie werkt.

Geen ervaringen over gehoord of zelf meegemaakt.

Bah, wat een vervelend nieuws.

Hè verdikke, dat is niet wat je wilt horen.
Heb er geen ervaring mee, maar hoop dat hij nog een tijdje mee kan

Gek is dat, aan de enige kant ben ik opgelucht dat er nu een diagnose is, en steun van de dierenarts, aan de andere kant worden we nu echt met de neus op de feiten gedrukt; Tomas is aan zijn laatste eindje bij ons toe. Af en toe wordt er dus stilletjes gejankt om dan weer dankbaar te zijn dat hij er nog is en nog redelijk goed meekan. Hij wordt veel geknuffeld en verwend, hij mag nu zelfs mijn complete plek op de bank hebben
We hebben het er voor het eerst over gehad wat we met hem doen na zijn overlijden.
En toch kun je je er niet op voorbereiden. Ik wil er ook nog niet aan denken dat hij er niet meer zal zijn. Hij is een vast, vertrouwd en innig geliefd deel van ons leven geworden.
Voor Martin zal het ook een enorme overgang zijn; hij heeft nu altijd Tomas onder zijn hoede als we gaan wandelen, en ik Sancho.
Straks loopt hij dan met lege handen

Marie-Josée schreef:Gek is dat, aan de enige kant ben ik opgelucht dat er nu een diagnose is, en steun van de dierenarts, aan de andere kant worden we nu echt met de neus op de feiten gedrukt; Tomas is aan zijn laatste eindje bij ons toe. Af en toe wordt er dus stilletjes gejankt om dan weer dankbaar te zijn dat hij er nog is en nog redelijk goed meekan. Hij wordt veel geknuffeld en verwend, hij mag nu zelfs mijn complete plek op de bank hebben
We hebben het er voor het eerst over gehad wat we met hem doen na zijn overlijden.
En toch kun je je er niet op voorbereiden. Ik wil er ook nog niet aan denken dat hij er niet meer zal zijn. Hij is een vast, vertrouwd en innig geliefd deel van ons leven geworden.
Voor Martin zal het ook een enorme overgang zijn; hij heeft nu altijd Tomas onder zijn hoede als we gaan wandelen, en ik Sancho.
Straks loopt hij dan met lege handen

ah nee ik kan me je gevoel zo goed voorstellen! Denk je dat het heel snel zal gaan nu? Heb je iets van een grens gesteld?
Heel veel sterkte en een extra knuffel aan de oude man

De dierenarts verwachtte dat dit soort tumor niet hard zou groeien maar dat is niet wat ik zie. Hij is nu al zo groot als een flinke aardbei terwijl er een paar weken geleden vaak nog niets te zien was. Ik ben gewoon bang dat hij straks niet meer kan plassen. Druppelen met die vloeistof mag maar een maal per week en dat ding groeit waar je bij staat.
Als hij pijn en/of te veel ongemak krijgt mag hij gaan.Dat verdient hij niet en dat voegt ook niets meer toe.

Marie-Josée schreef:De dierenarts verwachtte dat dit soort tumor niet hard zou groeien maar dat is niet wat ik zie. Hij is nu al zo groot als een flinke aardbei terwijl er een paar weken geleden vaak nog niets te zien was. Ik ben gewoon bang dat hij straks niet meer kan plassen. Druppelen met die vloeistof mag maar een maal per week en dat ding groeit waar je bij staat.
Als hij pijn en/of te veel ongemak krijgt mag hij gaan.Dat verdient hij niet en dat voegt ook niets meer toe.

je hebt gelijk hoor, dan is het klaar. maar moeilijk blijft het natuurlijk

Heel erg herkenbaar wat je schrijft in je laatste berichten, Marie-Josee. Ik ben ervan overtuigd dat jij en Martin zullen weten wanneer het genoeg is geweest voor Tomas. Tot die tijd hoop ik dat jullie nog enorm veel van zijn gezelschap mogen genieten en hij van dat van jullie maar dat zit vast wel snor.

Marie-Josée schreef:De dierenarts verwachtte dat dit soort tumor niet hard zou groeien maar dat is niet wat ik zie. Hij is nu al zo groot als een flinke aardbei terwijl er een paar weken geleden vaak nog niets te zien was. Ik ben gewoon bang dat hij straks niet meer kan plassen. Druppelen met die vloeistof mag maar een maal per week en dat ding groeit waar je bij staat.
Als hij pijn en/of te veel ongemak krijgt mag hij gaan.Dat verdient hij niet en dat voegt ook niets meer toe.

Wat een naar verloop , bij Rio groeide het ook zo snel zijn bulten daar is gewoonweg geen peil op te trekken.
Hopelijk mogen jullie nog wat mooie ogenblikken samen beleven.