Vervolgens deelde hij me mee dat hij dacht dat er een probleem in de rug zat die de aanleiding is geweest van de breuk in haar hak. Volgens hem zat er een blokkade in de zenuwen die ervoor had gezorgd dat de spieren bij het mistappen het niet tijdig konden opvangen, met de gebroken hak als gevolg.
Na het herstel van de breuk was de signaaloverdracht vanuit de spieren naar de poten nog meer geblokkeerd waardoor de spieren in de poot aan het atrofiëren waren en ze sowieso geen gevoel meer had in de poot.
Hij stelde voor om met elektrotherapie de zenuwblokkade op te heffen waardoor er weer een signaal naar de spieren kon gaan.
Afijn, Maggie kreeg dus een 40 minuten elektroden op haar rug (bij de staartaanzet), eerst pijndemping en vervolgens zenuwprikkeling. En tot mijn stomme verbazing zag ik gewoon de vorm van de hak weer terugkomen in de poot. En daarna spierspanning op de voet terugkomen… toen ze van de tafel afkwam, druk kwispelend steunde ze zelfs op de voet!
Ik was er sprakeloos van. Voor het eerst heb ik een beetje hoop dat ze de voet uiteindelijk weer kan gaan gebruiken!
Nu thuis voorzichtig half met, half zonder brace gaan lopen (10 minuten per keer) en dagelijks wat balansoefeningen gaan doen om te zorgen dat er weer spieropbouw komt.
Ik ben toch zo verschrikkelijk blij!
) want die zaten scheef. Was trouwens geen aangeboren iets, maar iets wat door een trauma is gebeurd. De stakker zat dus tamelijk beroerd in elkaar.
Wat bijzonder!
Maar uiterst zelden is alles 100% okay!
Ik vraag me alleen af waarom een da dat niet gezien heeft.
