Verkramping achterpoot

[Marie-Josée]

Tomas leek vanmorgen uit te glijden over een laagje ijs maar hij bleef met een achterpoot trekken, het leek alsof de poot verkrampte want hij maakte er een soort krabbewegingen mee, zakte ook steeds door de achterhand. We hebben hem door middel van massage van poot en rug steeds een paar meter kunnen laten lopen zodat we toch thuis konden komen.
Die poot is wel al langer gevoelig, als ik er met de borstel overheen ga strekt hij hem extreem.
Pijn lijkt hij er niet van te hebben, hij was eerder wat verbaasd en geërgerd dat zijn lijf niet deed wat hij wilde. Maar het was een ontzettend sneu gezicht.Het gaat ook niet meer weg nu.
Ik hou hem maar warm en rustig maar ik weet niet wat wijsheid is.Hij is inmiddels 13 maar voor zover we kunnen beoordelen nog heel gezond en soepel.
Herkent iemand dit? zou het een beklemming vanuit de heup kunnen zijn?

[Fotogravinnetje]

Patella luxatie? Door dat strekken zou de patella terug op z'n plek kunnen komen

[Marie-Josée]

Maar bij een PL zou hij normaal toch met die poot trekken, een huppeltje vertonen of wat dan ook? Of niet? Als ik zie hoe hij rent en springt merk ik daar nooit iets van.

[Fotogravinnetje]

Hoeft niet, als de patella nu geluxeerd is door het uitglijden

[Marie-Josée]

Ik heb zelf wel het idee dat het vanuit de onderrug of de heupen komt. Hij blijft er doorheenzakken en maakt dan steeds van die schoppende bewegingen. Het lijkt op uitglijden dus misschien was dat wel wat we vanmorgen zagen.

[Marie-Josée]

Niet te geloven maar het probleem is opgelost! Vanmorgen was het nog niets beter maar hij was verder zo vrolijk dat ik het nog een dagje wilde aankijken.
Hij sprong wel gewoon op de bank en toen kon ik de hele poot op mijn gemak centimeter voor centimeter aftasten.Ik ben bovenaan begonnen en elke keer als ik de zijkant van zijn poot aanraakte schopte hij in een soort onwillekeurige beweging. Uiteindelijk geëindigd bij de voeten en zijn kussentjes een voor een gemasseerd en nagekeken. Diep in het midden voelde ik iets hards. Het leek of een kussentje gescheurd was maar het voelde wel erg vreemd ruw aan. Het bleek dan ook geen kussentje te zijn maar het venijnige dopje van een beukennootje, en een steentje!
We waren zo ongelofelijk opgelucht, dat is niet te beschrijven
Want we weten heus wel dat we hem geen jaren meer bij ons zullen hebben en nu werden we ons daar even heel erg van bewust.
Maar we gaan er weer voor

[Sterre]

Oh wat moet dat heerlijk zijn. Zorgen maken en dan is het zoiets simpels.

[Anke]

Wat fijn! Dat hebben wij ook een keer gehad bij Youri. De opluchting dat het dan gewoon een steentje is, is met geen pen te beschrijven.

[Marie-Josée]

Ja ongelofelijk toch? Als hij nu gewoon mank gelopen had, was ik waarschijnlijk eerder daar gaan zoeken. Maar dit leek nog niet eens op een voetprobleem. We hadden al visioenen van een leven zonder Tomas Eigenlijk ondenkbaar, al is dat natuurlijk onvermijdelijk. Maar nu gelukkig nog even niet

[Yeufke]

O, gelukkig opgelost.
Zal wel een hele opluchting zijn.

[Marie-Josée]

En de reden dat ik die poot nog eens extra ben gaan onderzoeken is Sancho. Die was namelijk heel uitgebreid aan de poot aan het snuffelen terwijl ze normaal nooit echt lijfelijk contact maken. Dus ik ging eigenlijk op zoek naar een wondje of zo.

[Tamara/Bayko]

Wat fijn, Marie-Josee! Die Tomas van jullie gaat heus nog wel een tijdje mee