Het HondenForum

Vanochtend was Maggie gezellig aan het rondracen, toen ze ineens een gil slaakte en vervolgens met haar linkerachterpoot hinkte. Ik hoopte dat het alleen een verrekking was, maar eigenlijk wist ik al dat het ernstiger was.
En nu, uren later, gebruikt ze haar poot nog steeds niet en heeft er duidelijk pijn aan. Ik ben dus bang voor een gescheurde kruisband. Nou ga ik morgen uiteraard naar de dierenarts maar dan...
Ik heb een trauma overgehouden aan Bonnie met haar kruisbandoperatie. 5 dagen na de (geslaagde) operatie kreeg ze acuut nierfalen en is een week later overleden. Bonnie heeft anderhalve maand voor haar operatie nog een gebitsbehandeling (onder narcose) gehad en ik denk dat dit heeft meegespeeld bij het hele drama.
En Maggie heeft vorige maand een zeer uitgebreide gebitsbehandeling gehad waar ze twee uur van onder narcose heeft gelegen. En dan nu ook nog die knie. Ik krijg gewoon nachtmerries bij de herhaling van al die ellende.
Als het inderdaad de kruisband is, wat moet ik dan doen? Het risico lopen om haar ook te verliezen? Maar niet opereren is toch eigenlijk ook geen optie?
Afijn, ik heb er gewoon buikpijn van.

Ach jeetje... ik kan me goed voorstellen dat je daar buikpijn van krijgt. Niet opereren bij gescheurde kruisbanden lijkt me inderdaad geen optie. Ik hoop dat het meevalt en het om een verstuiking gaat. Sterkte!

Uit je zorgen bij de DA.
Je hebt een rot ervaring gehad en je vreest voor herhaling.
Misschien weet de DA een mogelijkheid om eventuele problemen te ondervangen?
Ander soort narcose misschien.

Ik herken je angst.
Niet dat ik nare ervaringen heb met narcose, maar ik vind het altijd wel eng.
Mijn oudste hond van 11½ jaar is eind oktober geopereerd aan gescheurde kruisbanden en gelukkig is alles goed gegaan.
Nu volop aan het herstellen.

Succes morgen en ik ga duimen dat het mee zal vallen.

Oh bah, ja ik kn me je angst goed voorstellen, heen verder geen advies helaas.
Ik duim dat het meevalt, maar ik herken het gevoel van doorhebben dat het niet goed is.

Ach jakkes
Ik herken je angst ook... Kaya is zo'n 7 weken na narcose overleden en Puchu heeft afgelopen zomer een vreselijke reactie op
de narcose gehad, dus ik schijt ook 7 kleuren (sorry) voor narcose inmiddels.
Als het echt moet, heb je echter geen keuze. Overleg goed met de dierenarts en over je angst.

Ik duim dat het toch nog meevalt!

Ik heb ook niet echt goede ervaringen met kruisbandoperaties. Maar ik hoor wel vaker dat het vanzelf ook geneest. Maar dat hangt misschien ook wel een beetje van de breuk zelf af? Maar ik zou het zeker aankaarten bij de DA. Maar ik hoop dat het meevalt en het allemaal niet nodig is. Veel sterkte!

O bah, hopelijk valt het toch mee en is het iets onschuldigs!

Yara schreef:Ik heb ook niet echt goede ervaringen met kruisbandoperaties. Maar ik hoor wel vaker dat het vanzelf ook geneest. Maar dat hangt misschien ook wel een beetje van de breuk zelf af? Maar ik zou het zeker aankaarten bij de DA. Maar ik hoop dat het meevalt en het allemaal niet nodig is. Veel sterkte!

De hond van een vriendin had ook een gescheurde kruisband en zij heeft ervoor gekozen niet te opereren, maar geeft supplementen en de hond is onder behandeling gegaan bij een manueel therapeut. Die hond heeft nu nergens meer last van. Ik weet niet hoe ernstig de kruisband was gescheurd.

Nanna schreef:Ik heb ooit een Puli eraan laten opereren. Maanden revalidatie.
Na een paar jaar kreeg ze gescheurde kruisbanden aan de andere achterpoot. Daar heb ik niks aan laten doen. En dat ging vanzelf weer over

Dat wilde ik ook zeggen. Vaak wordt er bij oudere honden niks aan gedaan enkel therapie en ook dan komt het goed.

Volgens mij is het dan niet dat de kruisband zelf geneest, maar dat de spieren de functie overnemen.

Bij mensen is het zo dat 20 % niet eens een voorste kruisband heeft

Jeannettebo schreef:Volgens mij is het dan niet dat de kruisband zelf geneest, maar dat de spieren de functie overnemen.

Bij mensen is het zo dat 20 % niet eens een voorste kruisband heeft

Inderdaad de spieren nemen het over. Daarom is therapie wel noodzakelijk dan

Ik begrijp je zorgen.

Sterkte, ik hoop dat het meevalt.

Als ze eventueel geopereerd wordt zou ik haar lever en nierwaarden eerst laten onderzoeken.

Geen ervaringen met knieoperaties.
Beterschap voor Maggie

bah wat zorgelijk! sterkte hoor

Nanna schreef:Ik heb ooit een Puli eraan laten opereren. Maanden revalidatie.
Na een paar jaar kreeg ze gescheurde kruisbanden aan de andere achterpoot. Daar heb ik niks aan laten doen. En dat ging vanzelf weer over

Ik heb dezelfde ervaring met mijn hond gehad. Het duurt wel een poos, maar de revalidatie van de andere poot duurde ook lang.
Dus ik zou het met mijn hond niet meer doen. Sterkte en beterschap voor Maggie

Vanmiddag om vier uur een afspraak en dan ga ik eens goed alle alternatieven doorspreken. Supplementen i.c.m. fysio lijkt me ook wel een aantrekkelijk alternatief. Maggie is overigens al een jaar of 8-9 dus niet één van de jongsten.
Voor de gebitssanering heb ik trouwens al een uitgebreid bloed- en nieronderzoek laten uitvoeren en haar hart laten checken (vanwege de hartworm waar ze voor behandeld was). Die waarden waren overigens allemaal prima en haar hart was helemaal in orde.

(Ik heb ook een mdr1-gen test laten doen en ze bleek draagster te zijn. Dus toch iets van collie erin ).

sterkte, hopelijk valt het mee!!

Ze heeft natuurlijk niet direct Marlene Dietriech-beentjes, is een brac oid geen optie?
Ik zou dat even vragen.
Want het krengetje mag nog wel even mee, hoor.

Casper heb ik aan zijn kruisband laten opereren, wat een drama was dat. Het is nooit meer helemaal goed gekomen en zodra hij weer een keer blij deed, een sprintje trok of op sprong was hij weer weken mank.
Toen die operatie een jaar achter de rug was, durfde ik hem weer eens los te laten. 1 sprintje, een krijs, en mank met zijn andere poot. Daar heb ik toen niets meer aan gedaan ondanks dat ik vrij zeker was van weer een gescheurde kruisband. En daar ging hij al snel weer beter mee om dan met de geopereerde poot. Maar ik heb hem die laatste jaren wel erg rustig moeten houden. Wel rechtlijnige beweging naast de scoot. steeds afwisselend 5 minuten lopen, 5 minuten op het plankje. maar zo redde we ons prima. Met een jonge hond zou ik misschien wel weer een operatie overwegen, maar met zo'n oudje echt niet meer

he bah! succes vanmiddg!

Youri heeft ook kruisbandklachten gehad. Waarschijnlijk niet volledig gescheurd, maar wel van het één op het andere moment niet meer op zijn achterpoot kunnen staan. Vanwege zijn hartklachten was een operatie geen optie. Pijnstillers, acupunctuur en fysio (en supplementen) en na 6 weken deed hij alles weer. Dat was toen hij 9 was en hij is nu (bijna) 12.. Succes!

Mijn vorige hond heeft twee kruisband operaties gehad en is goed uit de narcose gekomen. Hij heeft de 2e keer wel een ander middel gehad omdat hij heftig reageerde op de antisedan.
Ik zou zelf als de kruisband helemaal door is voor een operatie gaan en die dan laten uitvoeren door een specialist (orthopeed). Als de kruisband helemaal door is ontwikkelen ze meestal behoorlijk wat artrose en kan ook de meniscus kapot gaan.

Sterkte vanmiddag.
Ik zou ook niet gelijk voor opereren gaan, zo te horen zijn er meer opties.

Nou, net terug van de dierenarts. Geen kruisband, gelukkig. Maar het probleem zit bij de hak/spronggewricht. Er kon nu geen röntgenfoto worden gemaakt maar ik heb een afspraak voor morgenochtend en dan krijgt ze een klein roesje om te kijken wat de schade is. Breuk of iets gescheurd.
Ze heeft voor nu een fikse pijnstiller gehad dus redt ze het wel tot morgen.

Heeft iemand hier ervaring met zoiets? Kan dat met gipsen, een brace, o.i.d. worden verholpen of moet het gewricht toch door middel van een operatie worden gefixeerd?

Och germ. Geen ervaring, wel veel sterkte!

lieke schreef:Nou, net terug van de dierenarts. Geen kruisband, gelukkig. Maar het probleem zit bij de hak/spronggewricht. Er kon nu geen röntgenfoto worden gemaakt maar ik heb een afspraak voor morgenochtend en dan krijgt ze een klein roesje om te kijken wat de schade is. Breuk of iets gescheurd.
Ze heeft voor nu een fikse pijnstiller gehad dus redt ze het wel tot morgen.

Heeft iemand hier ervaring met zoiets? Kan dat met gipsen, een brace, o.i.d. worden verholpen of moet het gewricht toch door middel van een operatie worden gefixeerd?

Hoi, nee, ervaring niet op dit gebied maar afhankelijk van hoe of wat zou ik zeker overleg plegen met Orthopedieren (Chaam) om te kijken wat kan met betrekking tot een (al dan niet tijdelijke) brace. Zij zijn in mijn beleving zeer kundig en meedenkend. Het is dan belangrijk dat ze precies weten wat er aan de hand is, dus een foto kan hen helpen, samen met jouw verhaal en dat van de DA.

Suzanne

Inge O schreef:Ik zou het woordje 'gelukkig' maar weglaten - hopelijk is de schade beperkt.

Weet jij er meer van, Inge? Ik zit al te googlen maar ik kom idd. alleen maar operatieve behandelingen tegen.

Er bestaat ook zoiets als een orthopedisch chirurg... het nadeel van iemand met dat vak is dat "erin snijden" hun eerste optie is. Ondertussen heb ik er wel 1 gevonden die ook andere opties noemde maar toch vond dat opereren de beste optie was. We hebben dat niet gedaan
(Heel ander, onvergelijkbaar probleem overigens!)

Toch kan het zinvol zijn daar je licht op te steken om alternatieven te horen. Ik was bij Rasenberg in Tilburg.

Suzanne

Sterkte met het afwachten wat er nu precies aan de hand is. Dan kun je pas gaan beslissen wat te doen, maar inderdaad, indien mogelijk naar een specialist. Als ze met gips komen aanzetten, zou ik persoonlijk niet doen. Heb ervaring met het gebroken pootje van Yentle, mooie rechte breuk (beide botjes door) maar na 10 dagen gips helemaal verschoven. Grote spijt dat ik toen niet meteen naar Eersel was gegaan, was ze meteen geopereerd en met pin gezet.

Inge O schreef:

lieke schreef:

Inge O schreef:Ik zou het woordje 'gelukkig' maar weglaten - hopelijk is de schade beperkt.

Weet jij er meer van, Inge? Ik zit al te googlen maar ik kom idd. alleen maar operatieve behandelingen tegen.

Ik weet alleen dat het een complex gewricht is én dat de schade ook in de achillespees kan zitten die er aanhecht. Wel of niet operatief valt eigenlijk nog niks over te zeggen zolang je niet weet wat het probleem is maar wat ik wel weet is dat - als met zekerheid vaststaat dat het probleem uit de hak komt - ik hiermee naar een specialist zou gaan.

Dit. Sowieso ben ik met gewrichtsproblemen bij honden al wel vlug geneigd om in ieder geval een specialist te vragen mee te denken, maar dat komt denk ik ook door het vele gemodder wat ik zie met sportblessures...

Ik hoop voor jou en Maggie dat het meevalt morgen