Het HondenForum

Een tijdje geleden heb ik een topic geopend, met name omdat ze toen kwijlde, maar de situatie verandert nog steeds en lijkt steeds heftiger te worden. Alle input is daarom welkom...

30 dec 2015
Na een avond weg te zijn geweest komen we in de nacht van 30 op 31 dec thuis rond half 12. Onze hond is spoorloos en vinden we na een zoektocht weggekropen achter het wasrek, volledig overstuur en 1 grote brok stress. Ze toonde daarbij neurologische signalen zoals uitval. In eerste instantie dachten we dat ze ergens van geschrokken was en eventueel zich bezeerd had, maar vonden de klachten uiteindelijk te heftig dus spoeddienst gebeld. Deze dacht ook aan geschrokken van vuurwerk en vond dat we tot morgenochtend moesten wachten. Ik ben die nacht bij haar gebleven.


31 dec 2015
De hele nacht is ze volledig overstuur geweest van ieder geluidje, bleef neurologische signalen afgeven van uitval, poten optrekken enz. Wilde niet eten en drinken maar was wel gloeiend heet. 's ochtends had ik ondertussen zoveel gegoogled dat ik dacht aan epilepsie en ik heb direct de dierenarts gebeld, welke me met spoed heeft langs laten komen. Zo goed als mogelijk heeft hij haar onderzocht, daarvoor heeft ze een behoorlijke portie valium gehad. Hij dacht niet aan epilepsie en het vermoeden was een ontsteking in de rug met een hoop paniek en om die reden hebben we een antibioticakuur gehad, samen met meer valium om oud en nieuw door te komen. De klachten hebben ongeveer 2 weken nodig gehad om te zakken.

Daarna maken we een sprongetje in de tijd, in die tijd wel wat kwijlen en soms aanvallen van wat hijgen, maar niks heel extreems

6 augustus 2016
's ochtends begon ze ineens uit het niets met haar poot te slepen. Ik ben in paniek naar de dierenarts gegaan (vervanger van mijn eigen) maar die zag niks meer en dacht wellicht iets van epilepsie en stuurde ons naar huis. De hele dag liet ze wat gekke klachten zien, maar niet heel extreem. We besloten die avond even bij de buren op bezoek te gaan, toen we thuis kwamen was de situatie vergelijkbaar met december. Dus alsnog weer naar de spoedarts vertrokken en deze dacht dan toch hetzelfde als in december. Opnieuw antibiotica gekregen, dit keer zonder valium omdat ze zelf een stuk kalmer was.

11 augustus
Voor de zekerheid een röntgenfoto van de rug gemaakt om te kijken of daar iets op te zien was, maar de rontgen was volledig schoon. Voor de zekerheid wel de kuur verlengd naar 6 weken omdat de ontsteking van december wellicht was blijven hangen. Overleg geweest met Utrecht, bevestigde dat deze diagnose het meest logisch was en onderschreven de huidige behandeling.

In de periode van antibiotica had ze soms kleine aanvalletjes van enkele seconden tot 1-2 minuten.

24 augustus
Weer een grote aanval, waarvan ik alleen het einde heb kunnen filmen waarin ze zich gewoon ellendig en beroerd voelde. De volgende ochtend heb ik de dierenarts gebeld om opnieuw te overleggen.


Op dat punt wist mijn eigen dierenarts het ook niet meer. Hij heeft Utrecht opnieuw gebeld en er zijn afspraken gemaakt voor orthopedie en neurologie. Deze hebben haar volledig onderzocht en uitgebreid bloedonderzoek gedaan op alles wat ze konden bedenken waaronder beestjes, bacterien, vitamines, organen, waar allemaal niks uit kwam. Daarop is er besloten tot een MRI-scan die in eerste instantie uitgesteld moest worden doordat ze loops werd. In de loopsheid vertoonde zij meer vreemd gedrag

29 september
MRI-scan van kop en nek is gemaakt, deze vertoonde geen afwijkingen. De diagnose die gesteld werd was een movement disorder of atypische epilepsie. Castratie werd besproken omdat epilepsie kan ontstaan door hormoonstoornissen maar ivm haar (soms agressieve) gedrag besloten dat nu niet als optie te nemen omdat er teveel onzekerheid is. Ik heb stesolid meegekregen voor nood en mijn eigen dierenarts heeft het advies gekregen vinger aan de pols te houden.

20 oktober
Het bleef een maandje rustig, maar 20 oktober kreeg ze weer een aanval. Eerst een kleintje en een half uur daarna een vrij heftige. Deze zag er anders uit dan alle andere aanvallen, maar was zodanig heftig dat we uiteindelijk besloten hebben toch stesolid te spuiten. Op het filmpje niet te zien, maar haar ogen schoten hierbij constant van links naar rechts.

De volgende ochtend heb ik gebeld met de dienstdoende dierenarts en hebben we besloten anti-epileptica te starten om te zien of dat zou helpen. Enkele dagen daarna heb ik het filmpje laten zien aan mijn eigen dierenarts, welke aangaf het niet op epilepsie te vinden lijken maar meer op een evenwichtsstoring. We besloten het voor nu te laten rusten omdat we geen idee hadden hoe verder en af te wachten of de pexion (anti-epileptica) iets uit zou halen

1 November
In de avond ontstaat er weer een aanval van dronkemansloop, evenwichtstoring, onrust. Haar ogen blijven hierbij wel normaal en ze blijft ook volledig helder en aanwezig. Is vrolijk, maar gedraagt zich dus wel vreemd. We vinden de klachten niet heftig genoeg om stesolid te spuiten en besluiten uiteindelijk te gaan slapen. De volgende ochtend (vandaag dus) zijn de klachten nog niet over en ik heb haar vanochtend een half tabletje valium gegeven om te kijken of dat effect zou kunnen hebben.


En hier staan we nu. Morgen heb ik overleg met de dierenarts, maar mijn eigen dierenarts is met pappa-vakantie voor 1 of 2 weken, dus de vraag is wat we nu kunnen. Haar laatste 2 aanvallen doen mij denken aan Geriatrisch/Idiopatisch vestibulair syndroom, maar de eerste aanvallen sluiten daar niet bij aan. Ook is GVS volgens mij iets dat eenmalig gebeurt en dan langzaam wegzakt, daar lijkt het nu niet op, het zijn steeds nieuwe aanvallen.

Niemand lijkt nog iets te weten. Ik overweeg zelf om eens het verhaal naar buitenlandse universiteiten te sturen, maar waar begin ik? Ik vond de naam van ene Simon R. Platt, maar kan ook geen gegevens vinden om contact op te nemen met zo iemand.

Hoewel ze er zelf niet onder lijkt te lijden hebben we het ontzettend met haar te doen en weten we gewoon echt niet meer wat nu. Wie heeft aanknopingspunten voor ons?

Ik zou eens contact opnemen met Paul Mandigers. Hij weet heel veel over neurologische problemen bij honden. Veel sterkte ermee!

Paul Mandigers was onze neuroloog in Utrecht inderdaad.

Misschien eens informeren in Gent. Ik heb toch ook wel eens gehoord dat ze er in utrecht niet uitkwamen en daar wel
Ander team dierenartsen, misschien een nieuwe kijk die wel kan helpen

Wat erg dat je niet weet waar je aan toe bent. Het lijkt op cerebellaire ataxie. Daar hoort ook die dronkenmansgang en die heen en weer flitsende ogen bij. Maar het lijkt me dat dit wel was gediagnostiseerd door Mandigers als het zo was.
Je zou het nog bij Lisette Overduin kunnen proberen. Mandigers en zij zijn dè aangewezen personen voor dit soort dingen in Nl.

Het is wel fijn dat ze er zelf geen last van lijkt te hebben. Geef je nu ook nog die Pexion?

De vraagtekens ontstaan vooral doordat het aanvalsgewijs komt, niet progressief. Bij bijna alles zou je verwachten dat het constant en steeds heftiger komt in plaats van wat er nu gebeurt. En ieder keer op een andere manifestatie van klachten, hoewel alles neurologisch.

Ik heb net even overlegd met de dierenarts die er vandaag was en die adviseert wel door te gaan met de pexion voor nu. Als mijn eigen dierenarts terug is ga ik met hem wel weer overleggen hoe we verder gaan. Ik wil graag verder zoeken, maar snap ook wel dat we een beetje uitgedokterd lijken te zijn nu.

Gent ga ik onthouden

Secricible schreef:De vraagtekens ontstaan vooral doordat het aanvalsgewijs komt, niet progressief. Bij bijna alles zou je verwachten dat het constant en steeds heftiger komt in plaats van wat er nu gebeurt. En ieder keer op een andere manifestatie van klachten, hoewel alles neurologisch.

Ik heb net even overlegd met de dierenarts die er vandaag was en die adviseert wel door te gaan met de pexion voor nu. Als mijn eigen dierenarts terug is ga ik met hem wel weer overleggen hoe we verder gaan. Ik wil graag verder zoeken, maar snap ook wel dat we een beetje uitgedokterd lijken te zijn nu.

Gent ga ik onthouden

Ik hoop dat je eruit komt wat het is.
Dat filmpje van tijdens de loopsheid zie ik trouwens los van die aanvallen. Ik zie gewoon een teef met "jeuk" aan haar vulva en sommige teven willen dan wel eens zo raar gaan zitten doen. Ik had een teef die ook zo raar deed en soms zelfs in die houding wippend op de bank zichzelf zat te bevredigen. Tenminste, daar leek het wel op. Dat was een volkomen gezonde teef.

Waar woon je?

Ik ga vanavond even de filmpjes kijken, maar het lijkt een beetje op wat Biry heeft gehad, alleen had zij het niet zo vaak. Die begon met af en toe een aanval wat op epilepsie leek en had later een aanval waarbij de ogen bleven flitsen. De DA gaf de diagnose Tia, terwijl veel mensen zeiden GVS. Ik weet niet wat waarheid is. Bij haar werden de aanvallen ook niet erger, maar waren haar ouderdomsklachten na een aanval wel erger (meer urineverlies, meer 'dement').

Hoe oud is je hond?

Is het een buitenlands hondje, of in Nederland geboren?

Sirene, wij twijfelen ook en we worden ook echt heel erg paranoide. Utrecht vond ht gedrag overigens wel afwijkend, maar we bekijken het wel sceptisch in het rijtje inderdaad.

Blafke: we wonen aan de maas, een dorpje in de buurt van Tiel. Hiervoor heeft ze met ons in Den Haag gewoond

Veertje, had jullie hond ook meerdere aanvallen? Ik vind het ook op GVS lijken maar begrijp van dierenartsen dat dat niet so vaak en zo lang mag duren...

Emma, geboren in nederland, ook nooit verder dan duitsland geweest met ons.

Kan het iets in het evenwichtsorgaan zijn? Als leek vind ik het eruit zien als een hond die extreem duizelig is.

Op de scans ook geen middenoorontstekingen te zien?

Jessica3787 schreef:Kan het iets in het evenwichtsorgaan zijn? Als leek vind ik het eruit zien als een hond die extreem duizelig is.

En ik zat bij die ene aanval met wegschietende ogen ook te denken aan vestibulair syndroom.

Is er geen scan gemaakt van de kop?

De laatste aanvallen vinden wij ook op duizeligheid lijken inderdaad. Alleen lijkt er geen ziekte op aan te sluiten. Voor GVS vinden de artsen het te vaak gebeuren, normaal uit dat zich in 1 opbouwende aanval die langzaam wegebt en daarvan is geen sprake.

Scan van kop en nek is gemaakt zonder afwijkingen, zie 29 september

Secricible schreef:De laatste aanvallen vinden wij ook op duizeligheid lijken inderdaad. Alleen lijkt er geen ziekte op aan te sluiten. Voor GVS vinden de artsen het te vaak gebeuren, normaal uit dat zich in 1 opbouwende aanval die langzaam wegebt en daarvan is geen sprake.

Rana heeft een aantal GVS aanvallen gehad.
Van opbouw en langzaam wegebben heb ik niet zo heel veel gezien eigenlijk

Heeft ze een behandeling met vitamine B 12 gehad?
Dat wil bij vestibulair syndroom nog wel eens helpen hoorde ik.
(Zelf nooit gedaan bij mijn Rana en ze is al overleden)
Het is gewoon een gok van me, maar B12 kan geen kwaad heb ik begrepen.

Scan van kop en nek is gemaakt zonder afwijkingen, zie 29 september

Ja zag het later sorry

Nee, tot nu toe werd niet gedacht aan iets op evenwichtsorgaan, tot de laatste keer nu. En nu heb ik niet mijn eigen dierenarts gezien, maar een ander (die haar in december 2015) in de spoed heeft gezien. Ik spreek hem waarschijnlijk morgen, maar wil voor verdere stappen graag met mijn eigen dierenarts verder en utrecht hier ook in betrekken.

Hoewel het krom klinkt, vind ik het "fijn" te horen dat het bij GVS zou kunnen passen.

Wat naar zeg...sterkte hoor!!

Dit is wel heel apart ja. Ik heb ook eens een hond gehad die af en toe epileptische aanvallen had, maar dat ziet er heel anders uit dan dit. Hopelijk kom je er achter wat het is en is er iets aan te doen.

Ik vind het ook op GVS lijken, het kwijlen kan oorzaak zijn van de duizeligheid

Demi schreef:Ik vind het ook op GVS lijken, het kwijlen kan oorzaak zijn van de duizeligheid

hoe werkt dat? je wordt toch niet duizelig van kwijlen?

uh.. ik denk dat ze bedoeld: duizeligheid kan oorzaak van kwijlen zijn

Sas schreef:uh.. ik denk dat ze bedoeld: duizeligheid kan oorzaak van kwijlen zijn

Euhh ja dat bedoelde ik

Vandaag bij de dierenarts geweest met beide hondjes. Dinsdagavond schoot ze in een aanval vanaf een uur of 21.00. Na valium viel ze rond 22.30 in slaap en zijn wij ook gaan slapen en de volgende ochtend leek alles goed, maar na een korte wandeling schoot ze weer in de aanval en die duurde tot de middag, dus bijna 18 uur. Tijd voor nieuwe onderzoek dus.
Uiteraard ook weer gefilmd

Lichamelijk onderzoek gaf geen bijzonderheden. Enige aparte was dat ze begon te krijsen en grommen bij het kijken in 1 oor, maar er was niks te zien. Nu is ze echt helemaal klaar met de dierenarts en gromt ze al bij 1 scheve blik naar hem tegenwoordig dus het kan ook prima een berg aanstelleritis zijn geweest. Het is en blijft een spleetoog.

Voorstel van de dierenarts was de anti-epileptica te verhogen en te kijken wat dat zou doen. En toen hebben we een gesprek gehad samen. N.a.v. Een mail die ik gehad heb via hier heb ik zelf zitten lezen over tekenziektes. Die optie heb ik in Utrecht ook benoemd en daar gaven ze aan dit uutgesloten te hebben. Ik heb dus vandaag de papieren er weer bij gepakt maar zag alleen indirecte bepalingen voor teken maar geen titer oid.
Ik heb teken in het verleden ook aan mijn eigen dierenarts uitgelegd en van hem uitgelegd gehad dat de diagnose daarvoor ontzettend onduidelijk en onzeker is en dat hij dat niet als eerste optie wilde nemen. Daar had ik toen vrede mee. Ik werk zelf als voedingsdeskundige en werk dagelijks met vage niet te controleren diagnosessen die mensen meestal zelf bedenken dus had wel begrip voor wat hij zei.

Maar vandaag heb ik aangegeven dat we alle waarschijnlijke diagnoses nu wel hebben gezien en dat ik wil dat er nu ook naar de meer experimentele en onduidelijke mogelijkheden gekeken wordt. Zoals teken. En vitamines. En alles dat er nog meer enigzins raakvlakken heeft met neurologie.
Dus hij heeft me beloofd zijn avond te besteden aan uitzoeken wat er mogelijk is, heeft bloed afgenomen voor regulier onderzoek en extra bloed voor minder-regulier onderzoek. En tot die tijd heb ik toegezegd de medicijnen te verhogen.

En ergens ben ik teleurgesteld in Utrecht. Ik snap dat je verwacht dat er ook andere bloedwaardes afwijkend zijn als je teken vermoed. Maar volgens mij was het toch duidelijk dat er sprake is van een vage situatie die aan alle kanten rommelt. Dus waarom sussen ze me in slaap met "we hebben teken uitgesloten", terwijl ze dat maar half hebben gedaan? Als ze eerlijk hadden gezegd dat ze niet verder wilde kijken omdat de situatie toen nog niet zo heftig was, had ik dat begrepen. Maar dan had ik nu sneller hier op terug kunnen komen.

Voor GVS is de situatie echt te vreemd. Dat hoort een opbouw te hebben en dan weer af te zwakken en daar is geen sprake van. Bovendien is het weer een uitsluitdiagnose en eentje zonder behandeling, dus een dood spoor dat we nu niet hoeven te volgen.

Wat ontzettend rot zeg dat je zo in de onzekerheid zit.
Medicatie verhogen doe je nu niet denk ik?

Op het eerst filmpje ziet het er voor mij wel uit als een partiële epileptiforme aanval. Op het tweede filmpje, heeft ze daar nu weer van die heen en weer schietende ogen? Ik ken dat niet, maar er zijn er mensen op dat forum voor epilepsie bij honden die dat wel herkennen?

Wat gebeurt er eigenlijk na die valium? Is de aanval dan snel over of niet? Ik lees dat ze ging slapen om 22.30 maar wat gebeurde er in de tussentijd dan?

Een opbouw is er echt niet bij gvs. Dat is er ineens en erg heftig... afbouw duurt dagen, weken of maanden en t kan zeker vaker voorkomen. Xena heeft 2 aanvallen gehad met een paar weken ertussen.
Daarna tot dr dood vit b12 en nooit meer gehad.

Medicijnen verhogen hebben we nu wel gedaan, iig tot die tijd en omdat epilepsie iig niet uit te sluiten is.

Haar ogen schieten in het tweede filmpje inderdaad op en neer en ze knipperd constant gek met haar ogen. Kijkt ook raar uit haar ogen in die tijd.

Tot nu toe kreeg ze 2 rectiolen stesolid. Dan was ze echt volledig high en van de wereld. De aanval stopte wel, maar daarvoor in de plaats was ze volledig in de knoop met zichzelf, compleet grensoverschrijdend naar de andere hond, extreme honger, echt heel heftig en ik kon haar geen tel alleen laten.
De laatste keer heb ik aangegeven dat ik het gevoel had met een kanon op een mug te schieten met zulke heftige medicatie en toen hebben we afgesproken 1 rectiool te geven. Dat hebben we dus dinsdag gedaan. Daarvan werd ze kalm en in eerste instantie nog af en toe wat scheef kijken, maar dan sliep ze weer verder. Rond 22.00 hadden we het idee dat het voorbij was en om 22.30 zijn we dus zelf gaan slapen. De volgende ochtend leek ze ook helder, totdat we dus gewandeld hadden, toen keek ze me weer glazig aan en met een scheve kop. Vanaf dat moment eigenlijk constant ene moment wel andere moment niet goed, in golfbewegingen. Het einde van de ene aanval en begin van nieuwe aanval was eigenlijk niet goed te definieren en dat is het normaal wel. Golfbeweging zwakte langzaam af tot ze eigenlijk helemaal weg waren.
Filmpjes zijn van het begin van de aanval (dinsdagavond dus)

Kan het een thiamine tekort zijn? Is de schildklier nagekeken? Kan het iets in de omgeving zijn? Bijv een plant waar ze stiekem van eet? Lastig hoor als je hond zich soms ineens zo beroerd voelt. Is ze wel eens uit logeren geweest en heeft ze het dan ook?

Ik zit aan nog iets te denken, juist omdat de hond aanraking aan het oor pijnlijk vindt.
Ik weet alleen de naam niet meer van die ziekte.
Het speelt zich af in het middenoor en heeft te maken met lekkage vanuit het middenoor naar de hersenen.

Ik weet dat dit wat vaag klinkt, maar misschien weten de deskundigen in Utrecht wat er bedoeld wordt.

Misschien kan je tekenziekte zelf laten uit sluiten?
Laat je DA het bloed dan opsturen naar het Veterinair Laboratorium in Duitsland.
Jammer dat ze dit hebben uitgesloten zonder specifiek gericht onderzoek.

Ik snap trouwens niet dat ze het steeds hebben over een "opbouw" bij GVS
Ik ken het niet anders dan plotseling optredend als donderslag bij heldere hemel

ranetje schreef:
Ik snap trouwens niet dat ze het steeds hebben over een "opbouw" bij GVS
Ik ken het niet anders dan plotseling optredend als donderslag bij heldere hemel

Ik ook niet. T was er hier ineens van t ene op t andere moment. En dat 2x dus...