Het HondenForum

Een kennis van mij die haar flatcoat is met de staart tussen de deur gekomen. Dit is ongeveer drie weken geleden gebeurt. Toen bij de dierenarts geweest en deze heeft de staart gedeeltelijk (twee botjes?) geamputeerd. Donderdag een week geleden zijn de hechtingen eruit gehaald. Daarbij is er waarschijnlijk een adertje geraakt, want het begon toen weer te bloeden als een rund. Hond moest toch maar weer onder narcose, omdat de dierenarts de staart nog verder wilde amputeren. Eenmaal onder narcose bleek dit toch niet nodig te zijn. Wond zag er mooi uit en er vormde zich toen ook al nieuw weefsel. Staart is toen met zalf ingesmeerd en in verband gedaan.
Nu zijn ze afgelopen donderdag weer bij de dierenarts geweest en op dat moment zag de wond er niet meer zo mooi uit, kwam een beetje wondvocht uit. Maandag moeten ze weer heen en dan wordt en waarschijnlijk besloten dat er nog een klein stukje van de staart afgaat.
Zonder verband durven ze niet aan, want hij zwaait nogal met de staart en stoot zich dan. En dan ligt het gelijk weer open.
Ik heb al geopperd om een soort van buis om de staart heen te doen, zodat wel open ligt, maar dat hij het niet stuk kan slaan. Ik heb ook iets van groene leem gelezen, kan dit ook nog een idee zijn, en zijn er nog meer ideeën wat ik kan voorleggen aan hun?

Ik ben alleen bang als er nu weer een stukje van de staart afgaat, waar blijft het eind. Voor mijn gevoel blijft het probleem van stoten bestaan. En dan moet de hond weer onder narcose, hij werd vorige keer al moeilijk wakker. Dan zou dit de derde keer in korte tijd zijn.

Pendrag schreef:De oplossing van Nanna heeft bij Andor helaas niet geholpen. Maar daar was het bot ook zichtbaar. Ik heb bij de tweede operatie meteen gekozen voor de hele staart eraf. Andor heeft nu nu een staart van een handbreedte. DA heeft ruimer bot weggehaald dan vel. Het laatste stukje van z'n staart is los vel. Zij heeft dat gedaan zodat ze bij een slechte wondgenezing niet meer aan het bot hoefde te zitten maar genoeg ruimte had om alleen vel opnieuw te hechten. Dat was niet nodig waardoor de staart er nu een Bertje uitziet alsof hij teveel voorhuid heeft Merkte aan Andor, hij is elf, dat twee keer narcose er flink inhakte.

In dit geval zou ik tips van Nanna opvolgen en als dat onverhoopt niet helpt de hele staart eraf. Dan ben je van de ellende van het steeds kapotslaan af.

Juist , waarom heeft die DA niet gelijk de hele staart geamputeerd .?

bouvierpoedel schreef:

Pendrag schreef:De oplossing van Nanna heeft bij Andor helaas niet geholpen. Maar daar was het bot ook zichtbaar. Ik heb bij de tweede operatie meteen gekozen voor de hele staart eraf. Andor heeft nu nu een staart van een handbreedte. DA heeft ruimer bot weggehaald dan vel. Het laatste stukje van z'n staart is los vel. Zij heeft dat gedaan zodat ze bij een slechte wondgenezing niet meer aan het bot hoefde te zitten maar genoeg ruimte had om alleen vel opnieuw te hechten. Dat was niet nodig waardoor de staart er nu een Bertje uitziet alsof hij teveel voorhuid heeft Merkte aan Andor, hij is elf, dat twee keer narcose er flink inhakte.

In dit geval zou ik tips van Nanna opvolgen en als dat onverhoopt niet helpt de hele staart eraf. Dan ben je van de ellende van het steeds kapotslaan af.

Juist , waarom heeft die DA niet gelijk de hele staart geamputeerd .?

Omdat een flatcoat gemiddeld genomen maar zelden zijn staart kapotslaat en eens dit genezen is, is er maar een heel klein risico dat het nog een keer nodig is. En omdat je met de staart een belangrijk communicatiemiddel van de hond afpakt. Als het nodig, is het nodig, maar dat is meestal niet het geval.

@ts: wat Nanna zegt. Of een plastic bekertje zonder bodem eromheen knutstelen zodat het uiteinde ruim lucht heeft, maar nergens tegenaan stoot.

ik zal in ieder geval de optie van Nanna doorgeven en het idee van het plastic bekertje had ik zelf nog niet aangedacht. Geef ik in ieder geval ook even door

Dapper heeft het ook wel eens, dat ie zijn staart stuk slaat en dan heeft ie een joggingbroek aan zodat zijn staart gewoon kan genezen zonder dat ie weer overal en nergens tegenaan staat (en ik daardoor weer mijn muren kan verven)