Het HondenForum

Pinky is ons huismutsje

Een beetje een meut , maar erg fanatiek met agility
Nu is ze ruim 2 en er is nog nooit een loopsheid "normaal" gegaan

Van rillend vd pijn tegen me aan , tot een loopsheid waar niks aan de hand was , tot nog meuteriger
Bloed de eerste week , naar geen bloed meer en dus ook niet loops meer .
Geen gespleten loopsheid want t komt dan ook echt niet een paar wkn later
Volgende loopsheid 1 groot bloedbad , een horrorfilm is er niks bij
Dan wel n gespleten loopsheid en nu had ik de eerste dagen bloed en vervolgens weer niks meer

En alles ook icm versch gedrag ( maar never nooit agressief )

We hebben er eens over zitten nadenken , en gisteren de knoop doorgehakt
Pinky gaat begin volgend jaar onder t mes en t hele kippenhok gaat eruit
Klaar geen gedonder meer

Maar omdat Pinky wel fanatiek agility doet en hopelijk volgend jaar de wedstrijden in ...
Met hoeveel weken moet ik ong rekening houden met herstellen ?
6 wkn ? Of langer /korter ?


Ik heb nl nog nooit een teef laten helpen , dus geen ervaring mee
Weet al wel wat t voor de vacht en gedrag kan gaan doen
Maar dat nemen we wel voor lief , liever dat dan steeds dat gedoe met de loopsheden
Is voor haar ook niet leuk

Ik heb Amy laparoscopisch laten castreren en die mocht/kon de dag erna meteen alles weer. Amy is ook erg actief en bewegelijk, dus dat was voor mij één van de redenen om voor een laparoscopische castratie te gaan (samen met kortere/lichtere narcose).

Izzy is normaal gecastreerd maar wel maar een klein hondje. Doet geen sport maar is wel bewegelijk van zichzelf. Deed na een dag of 3 alles weer buiten. Rende er rustig op los. Soms remde ik haar wel wat af hierin voor haar eigen veiligheid maar heb weinig last gemerkt bij haar.

Bij Tessa is alles er uit gehaald en die is er wel een flinke tijd van slag van geweest. Denk wel een dag of 3 voordat ze weer een beetje tot leven kwam. Daarna gingen de hechtingen irriteren en moesten eruit gehaald worden, maar binnen 2 weken kon ze weer alles.

Bij haar was het meer de narcose, denk ik. Ze heeft echt vreselijk veel narcose gekregen, want ze wilde niet onder zeil. Op het moment dat ze in de uitslaap kennel gelegd werd was ze ook al weer wakker, maar het duurde wel een hele tijd voordat ze ook weer normale controle over haar lichaam had. Zonder zo veel narcose en die rothechtingen zal het vast meevallen.

ik moest de dames hier ook rustig houden, kwa springen enz want na een dag of wat willen ze gewoon alles weer doen maar die wond is natuurlijk nog wel aanwezig.
Ik zou ze zeker zolang als de hechtingen er in zitten nog rustig houden en daarna misschien nog geen sprongen doen maar de rest wel tot je zeker weet dat het van binnen en buiten goed geheeld is.
als je een gewone operatie doet dus. Met laparoscopisch zal het allemaal veel sneller herstellen denk ik

Bij een traditionele operatie wordt linea alba ingesneden, dat is het bindweefsel waar de buikspieren aan aanhechten. Die moet goed genezen voordat je weer echt druk op buikspieren gaat zetten. Fanatiek agility zou ik zelf toch echt 6 weken niet doen. Bij een laparoscopische operatie worden er 3 gaatjes gemaakt, waarvan er tenminste 2 niet door die linea alba gaan. Na zo'n operatie kun je dus veel sneller weer druk de spieren zetten.

Jura is laproscopisch geopereerd. Ze had vooral last van de narcose (2 dagen). Toen dat eindelijk over was, had ze nergens meer last van. Volgens mij moest ze 10 dagen lijnrust ofzo.

Csiva is traditioneel gecastreerd dit jaar. Ze is 1 week volledig van de kaart geweest. Teer zieltje is t
Daarna knapte ze op en met 10 dagen mocht ze alles weer. Ik ben toen rustig agility gaan doen en 4 weken na haar castratie liep ze haar eerste RvB C wedstrijd

Ik zou een week of 3 aanhouden dat je geen agility moet doen, daarna rustig aan weer opbouwen.
Het wedstrijdseizoen begint meestal rond april, dus daar zou je als de cyclus daar een beetjenop aansluitmrekening mee kunnen houden.

Bedankt allen
Het hangt er dus een beetje vanaf op welke manier we t gaan laten doen

Moeten binnenkort toch weer enten en dan zullen we t er eens goed over hebben wat het makkelijkste is , ook voor Pinky

Rond januari komt t qua cyclus het beste uit
Als ze zich eraan gaat houden , dus we hebben nog even de tijd

De dames hier gewoon gesteriliseerd en allen probleemloos en snel hersteld.
Vergis je bij laparoscopisch niet in de impact van het vol met gas blazen vd buikholte (zelf ervaren bij sterilisatie)

Uit voorzorg de dames 2 weken rustig gehouden hier en daarna gewoon alles weer laten doen. Hechten doet m'n da inwendig dus daar hoeven we niet voor terug, maar dat zou na 10-14 dagen zijn dus hou dat aan

hier zijn de dames "ouderwets" gecastreerd via een snee van 5 tot 7 cm. Fix heeft er heel veel last van gehad alleen niet van de castratie zelf maar van de jeuk van het scheren, beest werd echt helemaal dol, verder na 2 weken gewoon weer alles met haar gedaan.
Laicka is afgelopen dinsdag onder het mes geweest en die vond woensdag dat ze alles weer mocht, helaas verschilde onze mening daarin.
Advies van de DA is 10 dagen rustig houden en daarna kunnen ze gewoon weer alles.

Ik ben vaak bij dergelijke operaties geweest... ik zou écht rustig aan doen minimaal 1 week. Het gebeurd niet vaak maar het kan gebeuren dat er hechtmateriaal losschiet van waar de eierstok zat en dan bloeden ze binnen enkele minuten dood. En toch wel zeker 4 weken geen behendigheid. Is misschien lang maar wat is nou 4 weken op een hondenleven... neem niet teveel risico.
Overigens zijn mijn teven laparoscopisch gedaan, veel minder kans op (na)bloedingen en ze waren veel sneller hersteld. Na een laparoscopische castratie zou ik ook eerder weer behendigheid durven doen.

Het is denk ook vooral mijn angst omdat ik het vaak gezien heb, hechtdraad die los schoot.. wat een bloedbad.

Ik laat teven alleen nog laparoscopisch castreren.

Misschien is dit interessant: https://dierenziekenhuizen.nl/50-kortin ... rilisatie/

Desi&Bibi schreef:Ik ben vaak bij dergelijke operaties geweest... ik zou écht rustig aan doen minimaal 1 week. Het gebeurd niet vaak maar het kan gebeuren dat er hechtmateriaal losschiet van waar de eierstok zat en dan bloeden ze binnen enkele minuten dood. En toch wel zeker 4 weken geen behendigheid. Is misschien lang maar wat is nou 4 weken op een hondenleven... neem niet teveel risico.
Overigens zijn mijn teven laparoscopisch gedaan, veel minder kans op (na)bloedingen en ze waren veel sneller hersteld. Na een laparoscopische castratie zou ik ook eerder weer behendigheid durven doen.

Het is denk ook vooral mijn angst omdat ik het vaak gezien heb, hechtdraad die los schoot.. wat een bloedbad.

Ik laat teven alleen nog laparoscopisch castreren.

Misschien is dit interessant: https://dierenziekenhuizen.nl/50-kortin ... rilisatie/

Mijn dierenarts is daar heel stellig in. Nabloedingen bestaan niet, als het bloedt is het niet goed afgebonden.

Doodbloeden in een paar minuten is ook schromelijk overdreven, zo hard gaat dat niet.
En dat je al vaak gezien hebt dat die hechtdraad losschiet, vind ik eigenlijk meer zeggen over de kunde van degene die dat deed.


@crutz: ik vind in het algemeen het verschil tussen traditioneel en laparoscopisch niet zo groot. Een ervaren dierenarts heeft voor een traditionele sterilisatie ook niet heel veel tijd nodig en de meeste teven herstellen in no time.
Alleen die snee tussen de buikspieren, dat is een wezenlijk verschil, vooral voor het inwendige herstel.

kipo schreef:

Desi&Bibi schreef:Ik ben vaak bij dergelijke operaties geweest... ik zou écht rustig aan doen minimaal 1 week. Het gebeurd niet vaak maar het kan gebeuren dat er hechtmateriaal losschiet van waar de eierstok zat en dan bloeden ze binnen enkele minuten dood. En toch wel zeker 4 weken geen behendigheid. Is misschien lang maar wat is nou 4 weken op een hondenleven... neem niet teveel risico.
Overigens zijn mijn teven laparoscopisch gedaan, veel minder kans op (na)bloedingen en ze waren veel sneller hersteld. Na een laparoscopische castratie zou ik ook eerder weer behendigheid durven doen.

Het is denk ook vooral mijn angst omdat ik het vaak gezien heb, hechtdraad die los schoot.. wat een bloedbad.

Ik laat teven alleen nog laparoscopisch castreren.

Misschien is dit interessant: https://dierenziekenhuizen.nl/50-kortin ... rilisatie/

Mijn dierenarts is daar heel stellig in. Nabloedingen bestaan niet, als het bloedt is het niet goed afgebonden.

Doodbloeden in een paar minuten is ook schromelijk overdreven, zo hard gaat dat niet.
En dat je al vaak gezien hebt dat die hechtdraad losschiet, vind ik eigenlijk meer zeggen over de kunde van degene die dat deed.


@crutz: ik vind in het algemeen het verschil tussen traditioneel en laparoscopisch niet zo groot. Een ervaren dierenarts heeft voor een traditionele sterilisatie ook niet heel veel tijd nodig en de meeste teven herstellen in no time.
Alleen die snee tussen de buikspieren, dat is een wezenlijk verschil, vooral voor het inwendige herstel.

Toch bestaan nabloedingen wel degelijk. Ik heb het ong. een jaar geleden nog gehoord bij een castratie van een reu. Die had de dag na castratie wat behendigheid gedaan, was van binnen gaan bloeden (bloedvat niet goed afgebonden dan of los geschoten draad?) en was bijna dood gebloed.
In een paar minuten zijn ze wel degelijk dood gebloed (teven dan)
En die dierenarts was inderdaad niet goed maar sowieso is het altijd een risico. De draad kan er altijd afschieten en nét niet goed afgebonden zijn of los schieten. Het gebeurd echt wel.. ik heb het vaker gehoord van andere assistentes. Het word alleen bijna nooit naar buiten gebracht.

Die inwendige bloedvaten na de operatie gaan bloeden, dan waren ze niet goed afgebonden. Kans is groot dat ze dan al vanaf het moment van opereren aan het bloeden waren.
En bij een reu is wel heel bijzonder, daar staat namelijk nul spanning op het bloedvat, dus het risico op losschieten is bijna non- existent.

Je zegt "Het hele kippenhok gaat eruit" maar daarmee bedoel je toch niet dat de baarmoeder eruit moet? De meeste dierenartsen laten die liever zitten als er geen tekenen van ontsteking zijn.

Mayke is gecastreerd op de 'oudewetse' manier en alleen dr eierstokken zijn verwijderd. Alsnog maar een snede van 2 cm, dus niet een hele rits. De dag van de ingreep voelde ze zich ziek, de dag erna alleen nog maar moe, en de dag daarna zag ik er niets meer aan en was ze weer dr drukke zelf zonder pijnstilling. Ik heb t een weekje rustig aan gedaan met dr, en toen weer snel opgebouwd naar volledige belasting.

Het zal verschillen per hond maar ik denk dat je zonder bijzonderheden aan 2 weken rust ruim voldoende hebt.

Hera is op de 'oude' manier geholpen (baarmoeder is blijven zitten) en ze wilde de dag daarna alweer racen. Nergens last van gehad. Ik moest haar echt rustig houden.

Flow is ook gewoon gecastreerd, alleen de eierstokken.
Een sneetje van nog geen twee centimeter.
Buik was wat rood van het scheren, maar dat is gelijk ingesmeerd en heeft verder geen last gegeven.
Narcose viel wat zwaar, ze is nog flink stoned geweest 's avonds. Misschien ook omdat ik haar niet wakker wou laten spuiten.
Ze zijn geen half uurtje bezig geweest (ik heb gewacht, kon gelijk na de operatie bij haar gaan zitten)
De volgende dag wou ze alweer ballen. Ze vond het erg stom dat we dat niet gingen doen.
Na 10 dagen de nacontrole, en toen mocht ze van de DA alles weer.
Rustig houden was lastig, gelukkig was het van het zomer (35 graden) Was ze ietsiepietsie slomer