Het HondenForum

Ik heb wel vaker een topic over Mika en haar rare gedrag geopend, ben ervoor naar de dierenarts geweest en steeds was er niks te vinden. Nou had ze laatst een paar dagen dat ze niet meer op het gras wilde lopen, veel jeuk en rare plekjes rond haar schaamstreek en gisteravond voelde ik in de punten van haar oren korsten. Toen gingen er alarmbelletjes rinkelen, ze zou toch geen Leishmania hebben?

Is dat een gekke gedachte voor ik weer naar de dierenarts ren? Mika is met 6 maanden uit Turkije gekomen, ik heb even gegoogeld en kwam erachter dat Leishmania daar ook voorkomt. Volgende maand word Mika 10 jaar.

De incubatietijd van Leishmania is meestal 2 tot 6 maanden, maar kan tot meer dan tien jaar duren.
Korstjes aan de oren kunnen zoveel oorzaken hebben. De kans dat het Leish is, is denk ik erg klein.

Johnny Jones schreef:De incubatietijd van Leishmania is meestal 2 tot 6 maanden, maar kan tot meer dan tien jaar duren.
Korstjes aan de oren kunnen zoveel oorzaken hebben. De kans dat het Leish is, is denk ik erg klein.

Ik ga aan gekke dingen denken omdat ik het geoon niet weet. Misschien word ze wel dement, alleen dat zou die korstjes en plekjes niet verklaren. Maar dat gekke gedrag af en toe snap ik ook niet, ze wilde een paar dagen NIET op het gras lopen en ook niet plassen en poepen. Dat deed ze liever binnen
En van de een op andere dag wil ze wel weer op het gras plassen en poepen

Pom had die korstjes vorig jaar ook. Geen leishmania maar wat het nou wel geweest is, geen idee... Heb je ook niks aan dus

Het lijkt me sterk dat het Leishmania is. Ze heeft toch geen haaruitval en gewichtsverlies? Leishmania kan wel een paar jaar latent aanwezig zijn, maar 10 jaar? Lijkt me erg lang. Je kunt natuurlijk altijd even checken bij de DA. Ik hoop dat het met een sisser afloopt!

Hieronder een stukje van onze leishmaniadeskundige bij vermoeden van leishmania:

Wat je zou kunnen doen, is bij de dierenarts bloed laten afnemen (extra veel bloed) en dan puur een serum eiwit electroforese laten doen.

Ik zal je uitleggen waarom ik daar op kom:

Als er een leishmania test bij de hond wordt afgenomen, krijg je bv 'positief' of 'negatief' en soms ook (ligt er aan welke test wordt gedaan) een titerwaarde. Een testuitslag: Postief (met of zonder titerwaarde) geeft puur aan dat het lichaam antigenen aanmaakt tegen de aanwezige parasiet. En het is in dat geval ook mogelijk dat het afweersysteem van de hond sterk genoeg is om de parasiet te lijf te gaan en dat de hond er niet ziek van wordt. Ook blijven de antigenen lang in het lichaam aanwezig (en dus zichtbaar middels een test) terwijl de parasiet al lang geen schade meer aan richt. De hond is dan drager (net zoals bij aids).

Maar ... de uitslag van de serum eiwit electrofese is wel van belang om te zien of de leismania actief is (de hond is dan niet meer alleen drager).
Sowieso is er dus naast een positieve leishmaniatest altijd nog de serum eiwit electroforese nodig om te kijken of de geconstateerde leishmania actief is en er behandeling/medicatie nodig is.

Vandaar dus mijn advies; laat nog geen leishmaniatest afnemen, maar je kunt wel alvast kijken wat de uitslag van de serum eiwit electroforese is, als de uitslag aangeeft dat de albumine laag is en de gammaglobulines verhoogd zijn. Dan kun je altijd doorgeven aan de dierenarts dat je van het extra afgenomen bloed toch alsnog een leishmaniatest af wilt laten nemen. De meeste kosten zijn nl de kosten van het bezoek aan de dierenarts (consultkosten) en bloedafname kosten (ongeacht het aantal testen dat je laat doen).

Het is wel van belang dat de dierenarts zsm de uitslagen naar je doormailt en dat je bij een vermoedelijke actieve leishmania (dus albumine laag, gamma's hoog) dan direkt je Dierenarts vraagt of hij het lab belt om alsnog die leishmania test te laten afnemen want het extra bloed blijft maar een paar dagen in het lab.

De Spaanse Chihuahua die ik had, kreeg ook pas na jaren klachten.
Hij had veel huidproblemen en later ook haaruitval, zijn oorpunten hadden korsten maar dit was meer een veel te veel aan huid wat te hard leek te groeien en die ik er ook af kon krabben.
Ook had hij darmproblemen en zijn nagels waren keihard.

Mijn Spaanse podencomix had dan weer het kenmerkende kalige randje om de ogen

Wel of niet over gras willen lopen dat herken ik niet (tja een chihuahua door nat gras is altijd een dingetje )

Snap je probleem, bij mijn Bowie ( spaanse dame) voelde ik 3/4 jaar geleden plots ook korstjes op de oren, niet op de punten maar precies in het midden en dan ook beide oren.
Heb alle testen die er zijn erop los gelaten maar geen leish..en ik was ervan overtuigd dat ze na 9 jaar toch nog leish zou hebben.
Geen idee wat het dan wel is overigens, nu lijkt het minder te worden...de oren werden ook niet kaal alleen echt wel flinke harde korsten erop.

Marcel.s schreef:De Spaanse Chihuahua die ik had, kreeg ook pas na jaren klachten.
Hij had veel huidproblemen en later ook haaruitval, zijn oorpunten hadden korsten maar dit was meer een veel te veel aan huid wat te hard leek te groeien en die ik er ook af kon krabben.
Ook had hij darmproblemen en zijn nagels waren keihard.

Mijn Spaanse podencomix had dan weer het kenmerkende kalige randje om de ogen

Wel of niet over gras willen lopen dat herken ik niet (tja een chihuahua door nat gras is altijd een dingetje )

Ik heb de korsten er ook afgekrabt en vaseline op de oren gesmeerd, de korsten zagen er niet uit als normale korsten die op een wondje komen vond ik, het waren een soort knikkertjes die een beetje korrelig waren. Daarbij heeft ze in haar schaamstreek/ liezen zwarte vlekjes waarvan de dierenarts zei dat het hondenroos was
Ik kreeg toen de tip om zalmolie te geven, dat doe ik nu al een paar maanden maar ik zie geen verandering.

Ik las op verschillende informatiesites over Leishmania dat de honden die eraan lijden soms wat schizofreen/ apart gedrag kunnen vertonen. En ik roep al maanden dat Mika niet goed bij haar hoofd is. Dan heeft ze weer een periode dat ze niet naar het losloopveld wil en ook gewoon wegloopt naar huis als we daar toch heengaan. Dan wil ze weer helemaal niet wandelen en wil ze in de tuin of binnen plassen en poepen en dan heeft ze weer een paar dagen dat ze niet op gras wil lopen. En tussendoor doet ze dan af en toe 'normaal'.

Ik snap er helemaal niks van.

kun je foto maken de plekken in haar schaamstreek/liezen?
Ik weet van een opvanger die bij Agnes zat dat ze allemaal gekke bultjes op dr buik had en die bleek idd leish te hebben maar die was pas 6mnd oud.
Mijn opvanger bleek het later ook te hebben, beiden waren getest volgens het asiel waar ze wegkwamen.
Als je echt blijft twijfelen zou ik het gewoon laten testen

Eefje83 schreef:kun je foto maken de plekken in haar schaamstreek/liezen?
Ik weet van een opvanger die bij Agnes zat dat ze allemaal gekke bultjes op dr buik had en die bleek idd leish te hebben maar die was pas 6mnd oud.
Mijn opvanger bleek het later ook te hebben, beiden waren getest volgens het asiel waar ze wegkwamen.
Als je echt blijft twijfelen zou ik het gewoon laten testen

Dat zal ik wel even proberen zodra ze rustig ligt.

Korstjes aan de oren is wel heel typisch voor Leish, maar kunnen ook een andere oorzaak hebben.
Apart gedrag en zwarte vlekjes op de huid zijn niet direct heel kenmerkend voor Leish, maar het lastige van deze ziekte is wel dat er veel symptomen kunnen zijn die per hond ook weer heel erg kunnen verschillen.
In theorie kan Leish zich zeker na 10 jaar nog openbaren: dan zou ze het al tien jaar hebben zonder er ooit last van gehad te hebben (de Leishmania is dan niet actief, het lichaam is sterk genoeg om de parasiet te onderdrukken) en op oudere leeftijd - als de weerstand wat lager wordt - kan het dan alsnog actief worden/zich openbaren.
Je kunt altijd voor de zekerheid een bloedtest doen. Dan zou ik niet alleen op Leish testen, maar een reisprofiel doen (dus ook de andere mzz meenemen, of in ieder geval op z'n minst ook Ehrlichia).

Bij de ziekte van Cushing kunnen ook korstjes aan de oren voorkomen.
Maar als dat de enige uiting is lijkt me dat niet waarschijnlijk.
Ik lees van jou geen andere verschijnselen die in die richting wijzen........... of zijn die er wel?

Leish kan je toch ook gewoon laten testen?
Lijkt me ook niet erg waarschijnlijk na 10 jaar, maar als je daarover zekerheid wilt.

En als het inderdaad zo is, wat kan er dan gedaan worden?

bram en thijs schreef:En als het inderdaad zo is, wat kan er dan gedaan worden?

Als ze Leish blijkt te hebben, kun je - afhankelijk van de ernst - de juiste behandeling kiezen (alleen Allopurinol of Allopurinol + Milteforan/Glucantime). Dan zouden de klachten die door de Leish worden veroorzaakt redelijk snel moeten verdwijnen.

DeDiana schreef:

bram en thijs schreef:En als het inderdaad zo is, wat kan er dan gedaan worden?

Als ze Leish blijkt te hebben, kun je - afhankelijk van de ernst - de juiste behandeling kiezen (alleen Allopurinol of Allopurinol + Milteforan/Glucantime). Dan zouden de klachten die door de Leish worden veroorzaakt redelijk snel moeten verdwijnen.

Hoe bezwaarlijk is het als je de hond daar een kuur van geeft zonder die belastende onderzoeken te doen?

Belastend onderzoek? Je gaat een hond toch niet volgooien met medicijnen omdat je geen bloed wil afnemen?

bram en thijs schreef:

DeDiana schreef:

bram en thijs schreef:En als het inderdaad zo is, wat kan er dan gedaan worden?

Als ze Leish blijkt te hebben, kun je - afhankelijk van de ernst - de juiste behandeling kiezen (alleen Allopurinol of Allopurinol + Milteforan/Glucantime). Dan zouden de klachten die door de Leish worden veroorzaakt redelijk snel moeten verdwijnen.

Hoe bezwaarlijk is het als je de hond daar een kuur van geeft zonder die belastende onderzoeken te doen?

Best wel bezwaarlijk. En onderzoek naar Leish is niet belastend. 1 buisje bloed is voldoende.

kipo schreef:

bram en thijs schreef:

DeDiana schreef:

bram en thijs schreef:En als het inderdaad zo is, wat kan er dan gedaan worden?

Als ze Leish blijkt te hebben, kun je - afhankelijk van de ernst - de juiste behandeling kiezen (alleen Allopurinol of Allopurinol + Milteforan/Glucantime). Dan zouden de klachten die door de Leish worden veroorzaakt redelijk snel moeten verdwijnen.

Hoe bezwaarlijk is het als je de hond daar een kuur van geeft zonder die belastende onderzoeken te doen?

Best wel bezwaarlijk. En onderzoek naar Leish is niet belastend. 1 buisje bloed is voldoende.

Dat kan het probleem niet zijn, dan zou ik het laten onderzoeken.

ranetje schreef:Bij de ziekte van Cushing kunnen ook korstjes aan de oren voorkomen.
Maar als dat de enige uiting is lijkt me dat niet waarschijnlijk.
Ik lees van jou geen andere verschijnselen die in die richting wijzen........... of zijn die er wel?

Leish kan je toch ook gewoon laten testen?
Lijkt me ook niet erg waarschijnlijk na 10 jaar, maar als je daarover zekerheid wilt.

Cushing lijkt me niet waarschijnlijk, dan zou ik ook wat aan het eet- en drinkgedrag moeten merken toch?
Mika is vaag en heeft vage klachten, tot nu toe is er niks anders dan rugpijn uitgekomen. Maar op pijnmedicatie is ze nog steeds vaag dus.

Ik ga binnenkort maar weer een afspraak maken.

Leishmania kan natuurlijk altijd aanwezig geweest zijn, maar nooit echt 'uitgebroken'. Als honden ouder worden, verzwakt vaak het immuunsysteem
en zou het dus in principe nu pas merkbaar kunnen worden. Hoeft niet, kan wel.
Ik zou gewoon even een bloedonderzoek laten doen: Leish en Ehrlichia titeren en een algeheel bloedonderzoek en dan weet je meer.

Gollum schreef:

ranetje schreef:Bij de ziekte van Cushing kunnen ook korstjes aan de oren voorkomen.
Maar als dat de enige uiting is lijkt me dat niet waarschijnlijk.
Ik lees van jou geen andere verschijnselen die in die richting wijzen........... of zijn die er wel?

Leish kan je toch ook gewoon laten testen?
Lijkt me ook niet erg waarschijnlijk na 10 jaar, maar als je daarover zekerheid wilt.

Cushing lijkt me niet waarschijnlijk, dan zou ik ook wat aan het eet- en drinkgedrag moeten merken toch?
Mika is vaag en heeft vage klachten, tot nu toe is er niks anders dan rugpijn uitgekomen. Maar op pijnmedicatie is ze nog steeds vaag dus.

Ik ga binnenkort maar weer een afspraak maken.

Ik weet niet of je verder wat aan het gedrag zou moeten merken, in het begin in ieder geval niet.
Ik weet het ook niet en doe maar een suggestie
Wat Caro schrijft lijkt me voorlopig de eerste stap.
In ieder geval weet je dan misschien wat meer.

Caro. schreef: Ik zou gewoon even een bloedonderzoek laten doen: Leish en Ehrlichia titeren en een algeheel bloedonderzoek en dan weet je meer.