Het HondenForum

Rossi wordt vrijdag 9 jaar en is in de afgelopen 6 jaar 5 keer geopereerd.
2011: Linkerknie TPLO
2012: Rechterknie TPLO
2014: Rughernia en volledig verlamde achterhand, 1e keer operatie mislukt door fout arts
2014: Rughernia, 2e operatie
2015: En vorig jaar nog even een baarmoederonsteking...

Na de rughernia was ze verlamd aan haar achterpoten, na een week of 6 kon ze weer wat lopen, inmiddels struikelt ze gezellig rond, verder dan een rondje van 10 minuten komt ze niet maar ze is vrolijk en speels en stoeit er op los in de tuin met Duvel. Na een drukke dag wil ze nog weleens last hebben, meer door haar poten zakken, struikelen enz.

Nu mijn probleem, ik heb een aardige bult gevonden helemaal achterin haar buik bij de achterste tepels, toen ik hem vond was hij al zo groot als een ei. Dat is inmiddels een maand geleden.
Morgen heb ik een afspraak staan bij de dierenarts en ik ben benieuwd wat hij gaat zeggen en wat mijn beslissing zal gaan worden.

Iemand ervaring hiermee? Rontgenfoto's laten maken om uitzaaiingen te kunnen vinden, biopt laten maken, operaties. Moet ik haar dat nog aan doen?
Sinds haar 3e levensjaar heeft ze zowat niks anders gedaan dan revalideren van operaties, na de rughernia heb ik geroepen dat ik haar nooit meer zou laten opereren. Vorig jaar toch nog een spoedoperatie laten doen ivm acute baarmoederontsteking... En nu dit weer.
Ik denk dat ik het eigenlijk al weet maar ik ben zo bang dat ik spijt ga krijgen, ze is nog vrolijk, huppelt rond, op haar waggelende manier dan... Als ik haar laat opereren kan ze misschien nog even mee, misschien ook niet, haar voorkant slijt ook wel erg hard nu ivm compensatie voor de onstabiele achterpoten de afgelopen 2 jaar.
Wanneer en hoe beslis je zoiets?

Je geeft eigenlijk zelf het antwoord al. Je hond heeft al heel wat te verstouwen gehad op medisch gebied en is niet topfit. Een operatie van melkkliertumoren is sowieso een heftige ingreep, van wat ik hier op het forum lees. Doe het haar niet aan, maar geniet van de tijd die jullie samen hebben. Kwaliteit gaat in mijn ogen voor kwantiteit.

Enne... Angst is een slechte raadgever Voor hetzelfde geld krijg je spijt als haren op je hoofd omdat je hond een loodzwaar herstel heeft, met ook nog eens een onzeker resultaat.

Wat is het toch ellendig hè, je wilt ze gewoon zo graag bij je houden Gevoel versus verstand. Sterkte!

Nou, ik zou er maar goed over nadenken, al die narcoses doen een hond ook geen goed.

Eigenlijk is het antwoord niet heel moeilijk.
Melkkliertumoren zijn bij intacte of laat gesteriliseerd honden meestal goedaardig (ongeveer 80%). Zijn ze kwaadaardig, dan is de kans heel groot dat er al uitzaaiingen zijn op het moment dat je de bult ontdekt.

lotje heeft die operatie gehad en het is heftig. ze moeten ruim snijden en dat is echt ruim. ze heeft er veel last van gehad.

De chihuahua van mijn zus is 8 jaar en is tien dagen geleden geopereerd aan een melkkliertumor. Die was ook al behoorlijk groot.
Tegelijkertijd is ze gecastreerd. Het was een zware ingreep omdat d.a. diep moest gaan om zoveel mogelijk tumor te verwijderen. Ze had een jaap over haar hele buikje die bovendien een t-splitsing maakte. Eerder was ze tijdens een keizersnee een keer gestopt met ademen.

De operatie is uitgevoerd door mijn dierenarts en zus logeerde hier met de wawa's. Na twee dagen was het kleine mevrouwtje al weer behoorlijk hersteld, de eerste dag na de operatie was ze eigenlijk al een heel eind opgeknapt. En na drie dagen was ze weer helemaal haarzelf.
Ik kan je geen advies geven voor jouw hond nu, want dat is een compleet ander verhaal. Ik begrijp volkomen dat je je hond niet opnieuw een operatie aan wil doen.

Maar ik wil wel een voorbeeld geven van een melkklieroperatie op een kwetsbaar ouder hondje van een kwetsbaar ras, waarbij deze zeer voorspoedig herstelt. Dit plaatst het idee dat dit een te zware operatie zou zijn misschien in een wat milder perspectief.
Veel sterkte met deze moeilijk beslissing.

Nou, toen met Tama die een dag na de operatie buiten bewustzijn was, vertelde de assistente dat het een erg zware pijnlijke operatie is.

Heel moeilijk... Wat zegt je intuitie?

Alfilillo schreef:Heel moeilijk... Wat zegt je intuitie?

Precies, dat is heel belangrijk, mijn gevoel zei dat ik het niet moest doen. Maar liet me overhalen door mijn man. Had naar mijn gevoel moeten luisteren.

gonnie schreef:

Alfilillo schreef:Heel moeilijk... Wat zegt je intuitie?

Precies, dat is heel belangrijk, mijn gevoel zei dat ik het niet moest doen. Maar liet me overhalen door mijn man. Had naar mijn gevoel moeten luisteren.

In de zin 'Ik denk dat ik het eigenlijk al weet, maar ik ben bang dat ik spijt ga krijgen' lees ik daar een antwoord op, maar misschien ben ik te voorbarig.

Ik zou de tumor wellicht weg laten halen maar zou bij mijn honden nooit de hele lijsten weg laten halen...

Alfilillo schreef:Heel moeilijk... Wat zegt je intuitie?

Heel dubbel.

Aan de ene kant wil ik het haar gewoon niet meer aan doen, als ik terugdenk aan alle operaties en revalidaties die ze heeft gehad, als ik haar zie hobbelen door de tuin en als ze de bank bijna niet meer op kan springen/klauteren. Totaal niet Staffordwaardig, al jaren niet eigenlijk. Het verschil met Duvel is dag en nacht. Sportief type vs mislukte showversie zeg maar. Klinkt hard maar zo is het gewoon.

Aan de andere kant is ze nog zo vrolijk, van binnen is ze op en top fit en een echte Stafford, lomp en zo blij altijd. Al wordt dat ook minder, ze zoekt steeds vaker haar bench op in de bijkeuken om een uur of 20:00, terwijl ze gewoon bij mij op de bank mag liggen. Deed ze voorheen ook nooit, vroeg naar bed als een echte oma...

Even kijken wat de dierenarts zegt morgen, hij kent haar inmiddels ook wel. Heb zijn auto voor een groot gedeelte betaald, Rossi heeft al 8000 euro naar de dierenarts gebracht.

Desi&Bibi schreef:Ik zou de tumor wellicht weg laten halen maar zou bij mijn honden nooit de hele lijsten weg laten halen...

Heeft dit uberhaupt nut dan?

Wat een enorme pechvogel is Rossi

kipo schreef:Eigenlijk is het antwoord niet heel moeilijk.
Melkkliertumoren zijn bij intacte of laat gesteriliseerd honden meestal goedaardig (ongeveer 80%). Zijn ze kwaadaardig, dan is de kans heel groot dat er al uitzaaiingen zijn op het moment dat je de bult ontdekt.

Met deze wetenschap zou ik de bult zonder gewetensbezwaren laten zitten en er niks aan laten doen. Gewoon genieten van de tijd die jullie nog hebben. Zolang ze vrolijk ed is.

Hayley84 schreef:

Alfilillo schreef:Heel moeilijk... Wat zegt je intuitie?

Heel dubbel.

Aan de ene kant wil ik het haar gewoon niet meer aan doen, als ik terugdenk aan alle operaties en revalidaties die ze heeft gehad, als ik haar zie hobbelen door de tuin en als ze de bank bijna niet meer op kan springen/klauteren. Totaal niet Staffordwaardig, al jaren niet eigenlijk. Het verschil met Duvel is dag en nacht. Sportief type vs mislukte showversie zeg maar. Klinkt hard maar zo is het gewoon.

Aan de andere kant is ze nog zo vrolijk, van binnen is ze op en top fit en een echte Stafford, lomp en zo blij altijd. Al wordt dat ook minder, ze zoekt steeds vaker haar bench op in de bijkeuken om een uur of 20:00, terwijl ze gewoon bij mij op de bank mag liggen. Deed ze voorheen ook nooit, vroeg naar bed als een echte oma...

Even kijken wat de dierenarts zegt morgen, hij kent haar inmiddels ook wel. Heb zijn auto voor een groot gedeelte betaald, Rossi heeft al 8000 euro naar de dierenarts gebracht.

Ik persoonlijk zou veel te bang zijn dat een operatie (met bijbehorende narcose) de genadeklap zou betekenen. Bovendien ben ik van mening dat een operatie zicht moet bieden op een hondwaardige toekomst; zelf schrijf je dat het nú eigenlijk al niet staffordwaardig meer is. Maar dat ben ik, en ik ben me er heel goed van bewust dat het vanaf de zijlijn een stuk eenvoudiger is dan wanneer het je eigen hond betreft.

Ik ben heel benieuwd wat je morgen van de dierenarts te horen krijgt. Nogmaals sterkte!

Ik denk dat je het inderdaad ergens al wel weet. Persoonlijk zou ik de bult laten zitten, laten voor wat het is en misschien huppelt ze er nog wel 2 jaar mee door. Een operatie zou ik niet meer doen, maar ik snap dat deze keuze erg moeilijk is.

Hier even een update.
De grote bult die ik had gevonden is een vergrootte melkklier, op zich niet echt een punt.
Echter heeft ze wel over de gehele linker melkklierlijst tumoren zitten zo groot als een erwt en tot driekwart rechts...

Ik wil niet opereren en zeker niet aan beide kanten de volledige lijsten weg laten halen dus is het nu afwachten hoe snel het groeit en wanneer ze er last van gaat krijgen.
Kan 6 maanden zijn maar ook 2 jaar, als het niet uitzaait.

Verwennen dan maar, zo lang ze nog rondhobbelt en vrolijk is.

Melkkliertumoren komen vaak na operatie toch weer terug. Ik had sowieso niet geopereerd. Als ze goedaardig zijn kan je hond er stokoud mee worden. Als ze kwaadaardig zijn wordt het een ander verhaal, maar ook dan vind ik dit soort tumoren vaak dweilen met de kraan open

Hayley84 schreef:Hier even een update.
De grote bult die ik had gevonden is een vergrootte melkklier, op zich niet echt een punt.
Echter heeft ze wel over de gehele linker melkklierlijst tumoren zitten zo groot als een erwt en tot driekwart rechts...

Ik wil niet opereren en zeker niet aan beide kanten de volledige lijsten weg laten halen dus is het nu afwachten hoe snel het groeit en wanneer ze er last van gaat krijgen.
Kan 6 maanden zijn maar ook 2 jaar, als het niet uitzaait.

Verwennen dan maar, zo lang ze nog rondhobbelt en vrolijk is.

inderdaad, ik denk de juiste beslissing.