Het HondenForum

Volgende maand word mijn reu (1jaar en 5maand dan)
Gecastreerd wegens hyperseksueel en gefrustreerd gedrag en constante terugkerende voorhuidontstekingen.
Het gaat om een Shiba dus qua grootte is die wel al volgroeid.
Ik ben echter voor 1ding bang; nu kan hij t wel goed vinden met andere honden, (behalve sommige reuen, ik vermoed intacte reuen, met gecastreerde heb ik nog geen problemen gehad, daar gromt ie sinds enkele maanden naar, zijn hormonen..) ik ben bang dat door castratie sommige honden hem niet meer zullen ruiken als reu, las ik ergens op internet...
Hoe is jullie ervaring hiermee?
Mijn hond heeft enkele maatjes waaronder enkele gecastreerde reuen, op 1 ervan gaat ie dus steeds rijden...
Hij kent ook enkele teefjes, als ze intact zijn wil hij ook rijden , maar k laat het niet toe uiteraard

Wat is nou precies je vraag? Of andere honden op hem kunnen gaan rijden als hij gecastreerd is?

Ik heb een dobermann laten castreren, die werd nog net zo benaderd door andere honden als voorheen(normaal). Hippo is ook gecastreerd( pitbullachtige) en die ruikt voor sommige intacte reuen heel aantrekkelijk. Het verschilt per hond.

Hippo tripte helemaal door zijn hormonen, dat was 2wkn na zijn castratie helemaal weg. Geen seconde spijt van gehad.
Je mag trouwens van geluk spreken dat je Shiba best goed met andere honden gaat, dat is lang niet altijd. De Shiba's die ik ken, zijn heel eenkennig en kunnen maar met weinig honden samen.

Hij is een puber. Z'n hormonen gieren door het lijf. Heel normaal dus. Ik zou zelf in zo'n geval, als het met training niet in de hand te houden is, eerst chemische castratie proberen om te kijken of het echt hormonaal gestuurd gedrag is.
Elco had tot vlak voor z'n 2e verjaardag regelmatig een puspiemel. Daarna nooit meer gehad. Wel knip ik nog steeds de haren aan het eind regelmatig weg zodat daar geen urine is blijft hangen en het schoonmaken wat makkelijker blijft.
Een broertje van Elco is gecastreerd vanwege z'n rijgedrag. Heeft niets uitgehaald. Hond is alleen maar onzekerder en daardoor vocaler geworden. En rijen doet ie ook nog steeds. Hij krijgt helaas te weinig grenzen en te weinig sturing, terwijl hij daar wel enorm behoefte aan heeft. Maar ja, als de fokker, met opleiding tot hondengedragstherapeut dat zegt en de dierenarts zegt dat het hormonaal is, dan geloof je de dierenarts natuurlijk

Ik heb 1 gecastreerde herdereu gehad (om medische redenen op zijn 7e gecastreerd) en ik vond het één ellende. Werd dik van niks, mooie (kop) bespiering weg en hij werd vaak bestegen door vaak jonge volle reuen wat hij (terecht) niet pikte dus dan kon ik hem weer uit een knokpartij vissen. Mijn teckel van bijna 10 maanden is nu ook een hormoonbommetje maar geen haar op mijn hoofd die er aan denkt hem te castreren.

Fotogravinnetje schreef:Hij is een puber. Z'n hormonen gieren door het lijf. Heel normaal dus. Ik zou zelf in zo'n geval, als het met training niet in de hand te houden is, eerst chemische castratie proberen om te kijken of het echt hormonaal gestuurd gedrag is.
Elco had tot vlak voor z'n 2e verjaardag regelmatig een puspiemel. Daarna nooit meer gehad. Wel knip ik nog steeds de haren aan het eind regelmatig weg zodat daar geen urine is blijft hangen en het schoonmaken wat makkelijker blijft.
Een broertje van Elco is gecastreerd vanwege z'n rijgedrag. Heeft niets uitgehaald. Hond is alleen maar onzekerder en daardoor vocaler geworden. En rijen doet ie ook nog steeds. Hij krijgt helaas te weinig grenzen en te weinig sturing, terwijl hij daar wel enorm behoefte aan heeft. Maar ja, als de fokker, met opleiding tot hondengedragstherapeut dat zegt en de dierenarts zegt dat het hormonaal is, dan geloof je de dierenarts natuurlijk

Hond is al gecastreerd

Finn heeft zelden tot nooit problemen met andere reuen. Intacte reuen vinden hem wel interessant ruiken, maar als ze willen rijden, draait Finn zich weg. Dan wil hij meestal spelen

alm@ schreef:

Fotogravinnetje schreef:Hij is een puber. Z'n hormonen gieren door het lijf. Heel normaal dus. Ik zou zelf in zo'n geval, als het met training niet in de hand te houden is, eerst chemische castratie proberen om te kijken of het echt hormonaal gestuurd gedrag is.
Elco had tot vlak voor z'n 2e verjaardag regelmatig een puspiemel. Daarna nooit meer gehad. Wel knip ik nog steeds de haren aan het eind regelmatig weg zodat daar geen urine is blijft hangen en het schoonmaken wat makkelijker blijft.
Een broertje van Elco is gecastreerd vanwege z'n rijgedrag. Heeft niets uitgehaald. Hond is alleen maar onzekerder en daardoor vocaler geworden. En rijen doet ie ook nog steeds. Hij krijgt helaas te weinig grenzen en te weinig sturing, terwijl hij daar wel enorm behoefte aan heeft. Maar ja, als de fokker, met opleiding tot hondengedragstherapeut dat zegt en de dierenarts zegt dat het hormonaal is, dan geloof je de dierenarts natuurlijk

Hond is al gecastreerd

Nee, hij wordt volgende maand gecastreerd.

alm@ schreef:

Fotogravinnetje schreef:Hij is een puber. Z'n hormonen gieren door het lijf. Heel normaal dus. Ik zou zelf in zo'n geval, als het met training niet in de hand te houden is, eerst chemische castratie proberen om te kijken of het echt hormonaal gestuurd gedrag is.
Elco had tot vlak voor z'n 2e verjaardag regelmatig een puspiemel. Daarna nooit meer gehad. Wel knip ik nog steeds de haren aan het eind regelmatig weg zodat daar geen urine is blijft hangen en het schoonmaken wat makkelijker blijft.
Een broertje van Elco is gecastreerd vanwege z'n rijgedrag. Heeft niets uitgehaald. Hond is alleen maar onzekerder en daardoor vocaler geworden. En rijen doet ie ook nog steeds. Hij krijgt helaas te weinig grenzen en te weinig sturing, terwijl hij daar wel enorm behoefte aan heeft. Maar ja, als de fokker, met opleiding tot hondengedragstherapeut dat zegt en de dierenarts zegt dat het hormonaal is, dan geloof je de dierenarts natuurlijk

Hond is al gecastreerd

Volgende maand, toch?

Mijn gecastreerde reu ruikt voor sommige, met name jonge reuen, ook erg aantrekkelijk. Maar dat verloopt nooit vervelend, mijn reu maakt er een spel van en rijdt zelf nog meer op die andere reu meestal dan andersom. Als hij de interesse echt ongewenst vindt, snauwt hij een keer en dat is het. Hij vindt hoogloopse teven nog steeds heel erg interessant en probeert die ook echt het hof te maken, dus het seksuele gedrag is niet helemaal verdwenen bij mijn reu. Hij was al gecastreerd toen ik hem kreeg, dus geen idee of hij er verder door veranderd is.

Ik las dat de hond volgende maand 1 jaar en 5 maanden wordt en dan de volgende zin

Murdock heeft nooit problemen met andere honden. Ook niet sinds zijn castratie. De reden voor castratie was overigens hetzelfde als bij jouw hond: hyper seksueel gedrag wat met name hemzelf dwars zat.
Ik heb geen seconde spijt gehad van de beslissing te castreren, ookal heb ik voor die tijd mijn hoofd gebroken van twijfel.
Murdock is nu zo heerlijk relaxt. Echt een wereld van verschil.
Ik weet hoe hier tegen castratie wordt aangekeken en er zijn echt wel nadelen, maar voor ons heeft het goed uitgepakt.

Alfil is ook gecastreerd en vertoonde ook hyperseksueel gedrag. Sinds de castratie, 8 maanden geleden, heeft er 2 keer een reu geprobeerd op hem te rijden, beide keren kleine oudjes. Alfil haatte het en pinde ze op de grond, toen was het afgelopen.

Twee weken na castratie was hyperseksueel gedrag weg: niet meer rijden (op alles behalve contacte reuen), weglopen, constant piepen om naar buiten te mogen, gegrom naar reuen.

Maar er zijn ook wel wat nadelen: heb het idee dat hij onzekerder is naar andere honden maar ook over het algemeen. Verder glanst hij nog prachtig zwart maar zijn vacht aan de broek is bruinig en wollig geworden.

Diesel is ook gecastreerd en wordt eigenlijk nooit bereden door andere honden.

Volgende maand idd
Doet goed te horen. Las op verschillende sites dat gecastreerde reuen vaak bereden werden en aangezien hij t ook bij een gecastreerde reu doet...
Hij zal wel van zich afbijten en t baasje is er ook nog, hij mag zowiezo niet spelen als ik de andere hond niet ken l, hij wil dat zelf trouwens ook niet, dus k laat hem niet bij zomaar elke hond.
Hij is nu alweer wat rustiger maar tijdens het uitlaten enkel bezig met likken van plasjes, overal overheen plassen, rijden op men been, kwijlen aan elke boom...
Natuurlijk zeg ik 'volg' en laat het niet overal toe, enkel eens in het park tegen een boom maar dan komt ie vaak gek als hij snuffelt, begint meteen na t snuffelen daarna op men been te rijden. Hij slaat ook veel me zen achterpoten over de geur heen, en soms ook lang en hijgend...

Kwou gewoon es weten hoe de omgang zou veranderen bij andere honden (hij gromt enkel naar sommige reuen das niet de reden voor castratie) maar kzou ni willen zijn persoonlijkheid verandert, dat de anderen niet meer ruiken hij een reu is bvb...

Hippo schreef:Wat is nou precies je vraag? Of andere honden op hem kunnen gaan rijden als hij gecastreerd is?

Ik heb een dobermann laten castreren, die werd nog net zo benaderd door andere honden als voorheen(normaal). Hippo is ook gecastreerd( pitbullachtige) en die ruikt voor sommige intacte reuen heel aantrekkelijk. Het verschilt per hond.

Hippo tripte helemaal door zijn hormonen, dat was 2wkn na zijn castratie helemaal weg. Geen seconde spijt van gehad.
Je mag trouwens van geluk spreken dat je Shiba best goed met andere honden gaat, dat is lang niet altijd. De Shiba's die ik ken, zijn heel eenkennig en kunnen maar met weinig honden samen.

Ik weet het, ik ken ook wel shibas die niet zo goed kunnen met andere honden. Ik heb wel hard aan socialisatie gewerkt zonder te forceren. Hij kan goed met andere honden, met het nu wat ouder worden gromt ie wel es naar n reu, wat ik wel merk dat is dat een eerste kennismaking vaak onwennig is voor hem. In sommige gevallen zal hij op de hond blaffen als die te dicht komt, maar na enkele minuten gaat het goed, hij tast eerst af. tenzij we eerst samen een stukje wandelen en hij vertrouwen heeft in de kennismaking. Daarom laat k geen onbekende honden bij hem tenzij hij ze al kent van te zien in het park enZ...

Ik weet niet of dit onzekerheid is, en hoop dat het dan ook niet erger word door castratie

Maya en Pluto schreef:Boaz is gecastreerd, hoe jong of oud weet ik niet.
Heel veel reuen willen op hem rijden en sommige blijven aan de gang. Soms zijn er zelfs teven die op hem willen rijden.
Helaas snauwt hij ze niet weg, dus als ik niet ingrijp zit zijn hele buik onder de krassen van de poten van de rijdende reuen.
Hij snapt totaal niet wat een loopse teef is, maar markeert net zoveel als een intacte reu.
Ik zou er dus niet zo snel voor kiezen.

Het markeergedrag stoort me niet, maar hij is seksueel gefrustreerd.. Ik vind dat niet fijn voor hem

Hier is het Dalí zelf die problemen maakt met andere honden, de honden die ik tegenkom zijn grotendeels keurig beleefd tegen hem. Intacte reuen incluis. Als er eens één bedenkt op hem te gaan rijen komt die hond van een koude kermis thuis Dalí is wel al erg vroeg gecastreerd.

Zoals je ziet, iedereen heeft verschillende verhalen. Het is moeilijk te zeggen hoe het voor jouw reu zal uitpakken. Dat onzekerheidsding zou ik wel meenemen in je overwegingen. Bij mijn hond is het niet heel erg hoor, maar ik het is bekend dat een al onzekere hond onzekerder kan worden door castratie. Is het misschien een optie om nog een half of heel jaar te wachten en te kijken of het hyperseksuele dan minder wordt? Mijn hond is trouwens geen slome geworden (wilde ik nog Even toevoegen).

een van mijn reuen is met 2.5 jaar gecastreerd. In 5 jaar tijd zijn er 2 reuen geweest die op hem wilden rijden. Verder niks. Ook geen problemen met andere honden en hij wordt ook niet dik van lucht.
Alleen zn dikke gespierde kop is ie kwijt. Maar dat woog voor mij wel op tegen de voordelen bij mijn hond. Nog geen tel spijt gehad dat ik hem gecastreerd heb.

Kibo is mijn eerste reu die ik heb laten castreren; de overige reuen heb ik nooit nodig gevonden.
Ik heb bij Kibo 3 jaar getwijfeld vanwege zijn onzekerheid; maar doordat hij er zo ontzettend veel last van had qua niet bereikbaar, graatmager worden enz enz heb ik hem eerst 1x chemisch laten castreren.
Hij werd rustiger en beter bereikbaar maar niet slechter qua onzekerheid; dus uiteindelijk gecastreerd.
Met andere honden heeft hij angst agressie; maar dat had hij voor die tijd al; wel is hij makkelijker af te leiden en sneller rustig.
Hij komt alleen in contact met bekende honden waarbij ook reuen maar er word niet op hem gereden.
Ik zou willen dat hij dik werd maar in ieder geval heeft hij nu een beetje vlees op de botten zodat ik geen reacties meer van mensen op straat krijg die denken dat ik hem net uit het buitenland heb gehaald.

Ja, wel herkenbaar. We komen hier tijdens de dagelijkse ronde in het bos vaak een Labrador reu tegen, ging altijd probleemloos met mijn honden en ineens op een dag begon Nilo op hem te rijden en de dames bekten hem af. Ik snapte er niks van, tot de baas zei dat de reu chemisch gecastreerd was. Sindsdien deden zo'n beetje alle honden zo tegen hem. Die man kon dus ook niet wachten tot die chemische castratie was uitgewerkt.

Dit zou je ook nog kunnen proberen in plaats van een castratie trouwens, zo'n chip werkt 6-9 maanden en helpt de hond misschien juist door z'n lastige leeftijd. Misschien voel je daarna niet meer de behoefte om hem te laten helpen, en zo ja weet je dus hoe zijn gedrag en reacties van andere honden gaan veranderen.

noekie schreef:Kibo is mijn eerste reu die ik heb laten castreren; de overige reuen heb ik nooit nodig gevonden.
Ik heb bij Kibo 3 jaar getwijfeld vanwege zijn onzekerheid; maar doordat hij er zo ontzettend veel last van had qua niet bereikbaar, graatmager worden enz enz heb ik hem eerst 1x chemisch laten castreren.
Hij werd rustiger en beter bereikbaar maar niet slechter qua onzekerheid; dus uiteindelijk gecastreerd.
Met andere honden heeft hij angst agressie; maar dat had hij voor die tijd al; wel is hij makkelijker af te leiden en sneller rustig.
Hij komt alleen in contact met bekende honden waarbij ook reuen maar er word niet op hem gereden.
Ik zou willen dat hij dik werd maar in ieder geval heeft hij nu een beetje vlees op de botten zodat ik geen reacties meer van mensen op straat krijg die denken dat ik hem net uit het buitenland heb gehaald.

Mijn hond is ook mager, je ziet zen ribben..
Ik geef voldoende eten en spelend eten geven en lekkers extra geven, maar blijft mager...
Ik vermoed ook door stress van het voortdurende instinct op zoek te gaan naar geuren, teefjes.. Hij is altijd heel hard bezig met de rangorde in groep. De honden op de hondenschool mochten eens samen spelen van onze groep, onaangelijnd, hij was alleen bezig met markeren en de rest maar spelen..

Senna is met negen jaar gecastreerd vanwege een tumor in zijn bal.
een heel enkele keer wil een andere reu op hem rijden, maar dat snauwt hij meteen af, nog nooit een gevecht door ontstaan.
hij is nog superfit, wel aanleg tot dik worden.

Mockingjay schreef:

noekie schreef:Kibo is mijn eerste reu die ik heb laten castreren; de overige reuen heb ik nooit nodig gevonden.
Ik heb bij Kibo 3 jaar getwijfeld vanwege zijn onzekerheid; maar doordat hij er zo ontzettend veel last van had qua niet bereikbaar, graatmager worden enz enz heb ik hem eerst 1x chemisch laten castreren.
Hij werd rustiger en beter bereikbaar maar niet slechter qua onzekerheid; dus uiteindelijk gecastreerd.
Met andere honden heeft hij angst agressie; maar dat had hij voor die tijd al; wel is hij makkelijker af te leiden en sneller rustig.
Hij komt alleen in contact met bekende honden waarbij ook reuen maar er word niet op hem gereden.
Ik zou willen dat hij dik werd maar in ieder geval heeft hij nu een beetje vlees op de botten zodat ik geen reacties meer van mensen op straat krijg die denken dat ik hem net uit het buitenland heb gehaald.

Mijn hond is ook mager, je ziet zen ribben..
Ik geef voldoende eten en spelend eten geven en lekkers extra geven, maar blijft mager...
Ik vermoed ook door stress van het voortdurende instinct op zoek te gaan naar geuren, teefjes.. Hij is altijd heel hard bezig met de rangorde in groep. De honden op de hondenschool mochten eens samen spelen van onze groep, onaangelijnd, hij was alleen bezig met markeren en de rest maar spelen..

Bij kibo zag je niet alleen zijn ribben maar elk bot in zijn lichaam; was echt erg. Leek wel alsof ik mijn hond nooit voerde en kreeg geregeld opmerkingen van mensen.
Nu is hij gewoon heel slank.
Maar het heeft echt 3 jaar geduurd voor ik het aan durfde; ik hou namelijk niet van castreren als het niet nodig is.
Je zou hem eventueel chemisch kunnen castreren; kan je zien hoe zijn gedrag is

Tara schreef:Ik zou je hond op deze leeftijd echt nog niet laten castreren, hij is emotioneel nog niet volwassen en je hebt best wel kans dat als alles stabiliseert je er een prima hond aan hebt. Het heeft een reden dat veel jonge reuen rond deze leeftijd herplaatst of gecastreerd worden hè? Het is gewoon een heel lastige leeftijd, die moet je uitzitten.

Wij hebben ooit een hond gehad die met 6 jaar gecastreerd werd vanwege hyperseksueel gedrag. Die knapte wat dat aangaat erg op van die castratie. Voor de rest werd het een ontzettend dooie diender. Hij zag er nadien nog steeds wel heel mooi uit, leverde weinig in aan reu-uiterlijk, maar hij werd wel vaak belaagd door andere reuen die hem wilde berijden. Daar werd hij dan weer woest van, en dan werd het weer knokken.
Ik ben geen fan van castratie bij reuen, voor sommige problemen is het de oplossing, voor de meeste helaas niet.

die ervaring had ik ook met amos
hij leefde tussen 2 werelden zei ik altijd en dat vond ik enorm sneu

de reuen wilden hem berijden en dus was het vaak mot
de teven zagen er geen reu in en moesten hem dus ook niet

ik zou zeker op deze leeftijd niet castreren alleen om dat hij nu wat lastig gedrag vertoont , dat gaat echt over
dat is ook mijn probleem met bep stichtingen die alles maar los en vast castreren op hele jonge leeftijd

Tara schreef:Ik zou je hond op deze leeftijd echt nog niet laten castreren, hij is emotioneel nog niet volwassen en je hebt best wel kans dat als alles stabiliseert je er een prima hond aan hebt. Het heeft een reden dat veel jonge reuen rond deze leeftijd herplaatst of gecastreerd worden hè? Het is gewoon een heel lastige leeftijd, die moet je uitzitten.

Wij hebben ooit een hond gehad die met 6 jaar gecastreerd werd vanwege hyperseksueel gedrag. Die knapte wat dat aangaat erg op van die castratie. Voor de rest werd het een ontzettend dooie diender. Hij zag er nadien nog steeds wel heel mooi uit, leverde weinig in aan reu-uiterlijk, maar hij werd wel vaak belaagd door andere reuen die hem wilde berijden. Daar werd hij dan weer woest van, en dan werd het weer knokken.
Ik ben geen fan van castratie bij reuen, voor sommige problemen is het de oplossing, voor de meeste helaas niet.

Dit dus.

fenneke schreef:

Tara schreef:Ik zou je hond op deze leeftijd echt nog niet laten castreren, hij is emotioneel nog niet volwassen en je hebt best wel kans dat als alles stabiliseert je er een prima hond aan hebt. Het heeft een reden dat veel jonge reuen rond deze leeftijd herplaatst of gecastreerd worden hè? Het is gewoon een heel lastige leeftijd, die moet je uitzitten.

Wij hebben ooit een hond gehad die met 6 jaar gecastreerd werd vanwege hyperseksueel gedrag. Die knapte wat dat aangaat erg op van die castratie. Voor de rest werd het een ontzettend dooie diender. Hij zag er nadien nog steeds wel heel mooi uit, leverde weinig in aan reu-uiterlijk, maar hij werd wel vaak belaagd door andere reuen die hem wilde berijden. Daar werd hij dan weer woest van, en dan werd het weer knokken.
Ik ben geen fan van castratie bij reuen, voor sommige problemen is het de oplossing, voor de meeste helaas niet.

die ervaring had ik ook met amos
hij leefde tussen 2 werelden zei ik altijd en dat vond ik enorm sneu

de reuen wilden hem berijden en dus was het vaak mot
de teven zagen er geen reu in en moesten hem dus ook niet

ik zou zeker op deze leeftijd niet castreren alleen om dat hij nu wat lastig gedrag vertoont , dat gaat echt over
dat is ook mijn probleem met bep stichtingen die alles maar los en vast castreren op hele jonge leeftijd

Dat heb ik dan weer niet, dat reuen op Alfil rijden (behalve dan die twee oude yorki's die deze jonge Adonis wel erg aantrekkelijk vonden), en teven doen ook normaal tegen hem. Je weet dus niet hoe het uitpakt. Die chemische castratie zou een goede tussenoplossing kunnen zijn, want die frustratie is ook heel onprettig voor je hond (herken ik wel hoor!), en het constant gefocused zijn op één ding is erg lastig.

Ik zou nog even wachten hoor.
Dikke kans dat hij gedoe krijgt, het is een type hond dat geen confrontatie uit de weg gaat en hij zal straks inderdaad niet meer als reu ruiken maar zich wel zo voelen.
Grote kans op problemen daardoor. Want inderdaad, hij ruikt niet meer als reu.

Veel teven meppen castraten omdat ze er niks mee kunnen en ze in geen geval meer als reuen zien. Reuen kunnen ook gedoe gaan geven.
Je geeft zelf al aan dat hij al wat op z'n poot gaat spelen naar andere reuen, hoe denk je dat dat straks wordt als ze hem niet meer voor vol aanzien?

En als bonus krijg je een dramavacht. Spitsvachten bij castraten zijn echt niet fijn.

Je hebt een prima kans dat hij over dit gedrag heengroeit als je hem fatsoenlijk opvoedt. Dat lijkt me een heel wat betere optie.

Tara schreef:

Mockingjay schreef:

noekie schreef:Kibo is mijn eerste reu die ik heb laten castreren; de overige reuen heb ik nooit nodig gevonden.
Ik heb bij Kibo 3 jaar getwijfeld vanwege zijn onzekerheid; maar doordat hij er zo ontzettend veel last van had qua niet bereikbaar, graatmager worden enz enz heb ik hem eerst 1x chemisch laten castreren.
Hij werd rustiger en beter bereikbaar maar niet slechter qua onzekerheid; dus uiteindelijk gecastreerd.
Met andere honden heeft hij angst agressie; maar dat had hij voor die tijd al; wel is hij makkelijker af te leiden en sneller rustig.
Hij komt alleen in contact met bekende honden waarbij ook reuen maar er word niet op hem gereden.
Ik zou willen dat hij dik werd maar in ieder geval heeft hij nu een beetje vlees op de botten zodat ik geen reacties meer van mensen op straat krijg die denken dat ik hem net uit het buitenland heb gehaald.

Mijn hond is ook mager, je ziet zen ribben..
Ik geef voldoende eten en spelend eten geven en lekkers extra geven, maar blijft mager...
Ik vermoed ook door stress van het voortdurende instinct op zoek te gaan naar geuren, teefjes.. Hij is altijd heel hard bezig met de rangorde in groep. De honden op de hondenschool mochten eens samen spelen van onze groep, onaangelijnd, hij was alleen bezig met markeren en de rest maar spelen..

Je hebt nog een hartstikke jonge hond, ik vind het op die leeftijd helemaal niet raar dat hij nog mager is en dat je kunt voeren zonder hij aan lijkt te komen. Ik heb eerlijk gezegd het idee dat je heel erg je eigen invulling geeft aan zijn gedrag. Ik zou als ik jou was echt nog even een poosje wachten met beslissen tot hij mentaal en fysiek uitgegroeid is. Je kunt het niet meer terugdraaien tenslotte.

Dat idee heb ik ook.

Mijn reu is gecastreerd toen hij 5 jaar was. Ik merk juist dat andere reuen niet meer zo fel op hem reageren, omdat ze hem dus niet meer aanzien
voor volle reu. Dus wat vechtpartijen betreft, heb ik juist alleen positieve ervaringen en ook mijn reu is een stuk milder geworden.
De andere kant van de medaille is wel dat sommige teven gecastreerde reuen weer niet moeten, al heb ik die ervaring niet met mijn gecastreerde reu,
maar mijn teef was er wel zo eentje.
Het heeft dus 2 kanten in mijn ervaring: positieve uitwerking richting reuen, negatief teven.
Rijden doet niemand op hem, sowieso zou hij dat niet pikken, maar er is nog nooit een hond geweest (behalve mijn teef dan, maar dat deed
ze ook toen hij niet gecastreerd was) die dat geprobeerd heeft.

Maar verder vind ik het gewoon zonde, ik heb jaren zitten wikken en wegen en van alles geprobeerd en uiteindelijk dus toch gecastreerd.
Qua gedrag heb ik er geen spijt van, maar verder blijf ik het zonde vinden en zou het nooit doen als ik nog een andere uitweg zag.
Je hond is nog jong, ik zou met training verder gaan kijken en wachten hoe hij echt uit gaat groeien en wat zijn karakter dan is.

Op die leeftijd gaf ik mijn corgi van toen 9kg ruim een halve kg aan eten per dag (vette Lotgering) en het kwam er nog niet aan...

Heel veel reuen hebben een kleine piek qua hormonen rond die leeftijd. Maar bij heel veel reuen gaat dat ook net zo goed weer over. Het is wel zo dat reuen toch vaak macho zijn en blijven, daar is het een reu voor. Zeker bij een Shiba moet je geen hond verwachten die gezellig in het bos gaat spelen met iedere hond. Maar dat lost castratie ook vaak genoeg niet op. De meest vervelende reuen zijn hier castraten. Die zoeken continu ruzie met ongecastreerde reuen. Nou zullen heus niet alle castraten zo zijn, maar grote kans dat die honden met ballen ook zo zouden zijn geweest.

Ik begrijp nooit zo goed waarom men dan begint aan een reu als bij het minste reuen gedrag de hele boel er maar af moet. Die hond is nog hartstikke jong. Laat hem eerst volwassen worden en kijk daarna eens verder.