Bang voor onweer. Doe je er iets mee?

[Shibby]

Malou de heldin haha is bang voor onweer.
Staart tussen de poten en verstoppen onder de tafel, haar veilige plek. Niet bibberen, niet smakken, dat allemaal niet. Maar wel overduidelijk bang.

Doe ik daar nou iets mee of niet?
Ik vind het maar een lastig iets. Wil haar niet bevestigen in de angst, maar ook niet niet steunen. En dat lijntje tussen die twee dingen is vrij dun. Tuurlijk ga ik haar niet oetsjiekoetsjie knuffelen om het zo maar te zeggen, maar hoe bied ik haar toch die steun en nabijheid?

Wat is daar het juiste in?
Hoe pakken jullie dat aan?

[mirriejj]

Hier ook 2 die bang zijn voor onweer. Semmie is gewoon met Juna de bench in gegaan. Tender loopt normaal los, maar die komt met onweer naar boven en gaat dan bij me op bed liggen. Verder geef ik hem dan ook niet meer aandacht.

[DesireeB]

Als het niet extreem is zou ik persoonlijk misschien naast de tafel gaan zitten. Geen aandacht maar gewoon in de buurt zijn, zoiets zeg maar. Wie weet krijgt ze wat meer vertrouwen en komt ze bij je zitten.

Mijn eerste hond was hysterisch niks hielp bij haar dus uit eindelijk heb ik de hoop opgegeven en haar maar laten gaan, ondanks dat ze de tent afbrak.

Bij Maylo hielp het vaak wel, als hij ergens van schrok of spannend vond om het samen even te bespreken. Gewoon rustig op hem in praten dat hij niet zo hoefde te schrikken en er dan samen naar kijken of luisteren was genoeg. Hij was gelukkig niet heel snel bang maar het gebeurde wel eens dat iets vreemd was voor hem. Overigens was ik wel de enige die dat kon, vriend kon lullen als brugman maar Maylo kalmeerde alleen bij mij.

Izzy is voor de duvel niet bang dus die heb ik nog nooit ergens van zien schrikken en Droef tot nu toe ook niet echt, die vind vooral alles interessant en gaat zelf op onderzoek uit.

[blondie]

Jol was panisch toen ze bij me kwam, maar dat was normaal zei haar baas. Ze zocht de donkerste hoeken op en zonderde zich af. Onder bedden, in kelderkasten diep onder dozen en tassen liggen enz. ik liet het ook maar.
Langzaam aan kreeg ze toch wat meer vertrouwen en bleef ze wel meer in onze nabijheid. Dus in de woonkamer of in de keuken bij mij, heel erg hijgen en trillen, maar ergens vind ik het dan wel fijner dat ze dan hijgend en trillend bij mij ligt ipv onder een bed helemaal alleen of ergens diep in een kelder- trapkast.
Ik kan er weinig aan veranderen soms heft ze haar hoofd op en kriebel ik onder haar kin.
Buiten loopt ze in de avond meestal los, maar bij naderend onweer merk ik aan alles dat ze niet op haar gemak is. Dan kan ik haar beter gewoon aan de riem klikken, dan voelt ze zich fijner en durft dan wel mee te lopen.
Dat zijn dingen die ik doe qua aanpassen, maar de angst zit bij haar zo diep dat daar gewoon moeilijk door te breken is. Vertrouwen heb ik kunnen geven, en hoe weet ik nog steeds niet eerlijk gezegd, maar door het vertrouwen wat ze kreeg is het al een stuk beter dan dat het was.

[Tenmashi]

Mitzi is er panisch voor, bibberend en vol paniek overal onder kruipen als we niet in de buurt zijn en rond ons heen drentelen als we er wel zijn. Traplopen durft ze niet maar ze is eens tot halverwege gekomen omdat het onweerde en ze naar ons probeerde te komen.

Tegenwoordig ga ik meestal beneden bij haar zitten, alle rolgordijnen naar beneden, alle lichten aan en de tv vrij luid aan. Dan komt ze bij me liggen en hoewel ze dan nog bibbert heb ik 't idee dat ze zich dan wel prettiger voelt. Oh en haar Thundershirt gaat meestal aan, maar met dat idioot warme weer van de laatste tijd deed ik dat ook liever niet te lang ivm oververhitting.

[mosquito1980]

Mijn Lady was echt heeeel bang en dat werd met de jaren erger tot paniek.
Zei werd al nerveus voordat er maar een wolkje aan de lucht was, maar ze had altijd gelijk. Lady nerveus was altijd de ramen dicht want het komt.
Als het onweerde of eigenlijk meer de bliksem dan ging ze altijd in het keukenkastje liggen, de laatste 2 jaar we moesten ramen en deuren dicht houden anders ontsnapte ze

Vusi is bang voor de donder, dus niet het onweer zelf alleen voor het geluid. Ik ga voor dat het echt begint met haar naar buiten om te spelen of eventjes wandelen, ik denk dat dit er met de tijd wel uit slijt als ik het maar goed aanpak.

[Gollum]

Rani verstopte zich eerst ook onder tafel bij onweer. Wij deden dan de t.v. wat harder en de gordijnen dicht en gaven het verder geen aandacht. Het werd eigenlijk uit zichzelf steeds minder. Laatst was er wel een erge harde knal 's nachts, toen wilde ze tussen ons in slapen, prima.

[Anke]

Vroeger waren ze hier wel een beetje angstig. Ik ging dan altijd op de bank zitten en dan kwamen ze bij me. Tv wat harder, gordijnen dicht en dan ontspanden ze al snel. Tegenwoordig horen ze helemaal niks meer, voordeel van dove oude mannetjes;) Gisteren ging het hier flink tekeer; het is ook ingeslagen in onze straat maar de honden horen niks.

[_Jules_]

Hierzo is het de flitsen..niet het gedonder.. Dus ik leg kleden over de bench, deurtje wel open, zodat ze een veilig holletje heeft en ze de flitsen niet ziet. En dan is het goed;) Dus vind het wel prima zo.

[DaniBanani]

Als Dexter onrustig is maar niet echt angstig dan laat ik hem. Meestal gaat hij dan onder tafel zitten of naast het bed liggen, een beetje beschut. Als hij echt bibberend in een hoekje ligt ga ik even naast hem zitten. Tegen hem aan kletsen, beetje aaien. Aandacht geven. Dan wordt hij rustiger.

[Joey.K]

Hier is behalve onze 4 jarige zoon niemand bang van onweer. We gaan meestal onder het afdakje zitten genieten als het onweert en dan komen de katten en honden bij ons zitten.

[Antonetta]

Hier zijn ze alle twee bang voor onweer, Balou kruipt onder een dekentje in zijn bench en Mowgli is ver voor de bui los barst al onrustig. Mowgli is bang voor de donder, als het erg te keer gaat komt ze bescherming bij mij zoeken.

[DeDiana]

Mila is ook bang voor onweer. Zij raakt wel behoorlijk in paniek. Het enige waardoor ze kalmeert, is als ze tegen me aan kan zitten of liggen. Dan vindt ze het nog niet leuk, maar blijft ze wel een stuk kalmer. Dus ik laat haar tegen me aan zitten en besteed er verder geen aandacht aan.
Amoz is ook niet blij met onweer, gaat meestal eerst wat ijsberen met een houding alsof hij denkt dat het huis elk moment kan instorten, en gaat dan in de slaapkamer of badkamer liggen. Als het ergste achter de rug is, komt hij ook bij me zitten en kan dan vrij snel weer ontspannen.
Ik laat ze dus doen wat ze zelf op zo'n moment willen en steun ze wel als ze dat nodig hebben, maar gewoon door er te zijn en door ze de gelegenheid te geven om bij me te komen liggen.

[Ri@nne]

Kai is gelukkig niet bang, die slaapt lekker door.

Pixie is wel heel bang, die wilde alleen maar vluchten en weg. Mam heeft haar 3x op schoot gepakt, en nu komt ze zelf naar mam toe om op schoot te zitten.
Is mam er niet en onweert het , kruipt ze nu in d'r bench. ( het liefst nog onder de kasten, maar als ik het kan voorkomen doen we dat niet. )