Het HondenForum

Hallo

Onze Ozzy is ondertussen goed aan het groeien en is een ongeloofelijke lieverd. Toen we kozen voor een Cavalier King Charles deden we dat voornamelijk omwille van feit dat één van de eigenschappen van dit ras het goed doen met andere honden is, én dat ze heel open/vriendelijk zijn tegen zowat iedereen. Alleen lijkt dit niet het geval te zijn bij onze Ozzy.

Als hij in de verte een geluid hoort, of hij ziet iets wat hij niet kent (bijvoorbeeld een boekentas die op een andere plaats dan gewoonlijk staat), of hij hoort de bel of zelfs gewoon zonder dat we echt begrijpen waarom, gaat hij heel hard blaffen net alsof hij ons wil 'beschermen'. Zeker als hij plots zaken ziet die er normaal niet zijn (kan zelfs een wasmand zijn) kan hij enorm schrikken en blaffen. Ook als iemand binnenkomt is het vaak grommen en blaffen tot hij beseft wie het is. Zou oorzaak kunnen zijn dat hij niet goed ziet? Of is dit gewoon puppy-gedrag dat we kunnen afleren? Hij kan enorm crossen in de tuin dus zou me verbazen dat hij écht niet goed ziet, maar misschien heeft hij eerder last van zaken die verderaf zijn of zo?

Ook met andere honden is hij enorm bang. Staart tussen de benen en constant bij baasje troost zoeken. Hij is wel nieuwsgierig want wil er altijd naartoe, maar als de hond dan dichterbij komt, is het grommen en blaffen van jewelste. Zeer vervelend als we ermee op terras gaan bijvoorbeeld. We hebben al regelmatig geprobeerd met Cavalier van vrienden en met een Malteser van schoonbroer, en die andere hondjes willen spelen maar Ozzy gromt en blaft en wil dan spelen, maar dan terug grommen als er reactie komt. Na enkele uren en enkele keren proberen gaat het iets beter en begint ie wel te snuffelen aan sluit (en likken aan snuit) maar echt "cavalier gedrag" is dit precies toch niet, zeker niet als we dit vergelijken met de cavalier van vrienden die even oud is. Die is altijd lief, blaft zelden, is iedereen zijn vriend... Waarom dit bij Ozzy dan niet is?? Hij komt overigens van bij privé kweker, dus niet uit broodkweek.

Alle tips welkom!

Hoe reageren jullie hierop en doet hij het ook als hij ergens anders is zonder jullie.?

Als hij helemaal 'over the top' gaat en begint te blaffen naar iets compleet ongevaarlijk zoals bijvoorbeeld een boekentas, dan roepen we "neen!" (zijn stop-woordje). Lukt niet bepaald goed om hem daarmee te laten stoppen. Hij doet dit wel degelijk elders ook. Hij verblijft soms halve dag bij mijn schoonouders en zij (ex-boeren) vinden dat super "Het is een wakkere!" zeggen ze dan. Tja.

ben je op cursus met hem? Zo niet: ik heb gemerkt dat dit enorm veel kan doen voor het zelfvertrouwen van de hond alsmede het vertrouwen in de baas, en dat zou wel eens net jullie probleem kunnen zijn.

Het klinkt mij inderdaad ook als een algeheel onzekerheidsprobleem in de oren. Daar heb ik weinig ervaring mee dus geen tips wat dat betreft. Maar ik denk wel dat als hij schrikt van objecten (zoals wat je beschrijft met die boeken) het geen enkele zin heeft om hem te straffen om het blaffen. Mijn hond heeft in haar pubertijd ook een "ik schrik ineens van hele normale dingen die ik al 100x heb gezien"-fase. Bijvoorbeeld een sneeuwpop, een doos op straat, een geparkeerde fiets, een beeld dat er altijd al stond. Ik heb telkens gereageerd door zelf heel overdreven met het object in kwestie te gaan "knuffelen" en vervolgens de hond uit te nodigen te komen ruiken. En zodra ze dat deed uitgebreid prijzen. Dat hielp hier heel snel en heel goed!

Het klinkt alsof hij op dit moment ronduit onstabiel en onzeker is inderdaad. Hoe is de socialisatie verlopen, bij jullie en bij de fokker? En hoe waren z'n ouders (of tenminste z'n moeder) qua gedrag? Socialisatie en erfelijkheid samen bepalen toch wel hoe stabiel je hond in dit soort situaties is. Die socialisatieperiode haal je niet meer in, maar ik zou ook op cursus gaan met hem. Gewoon een puppy-vervolg of basiscursus als het kan, om samen te werken aan de gehoorzaamheid maar ook aan jullie band onderling. Hier komt hij in aanraking met andere mensen en honden maar leert ook op jou te vertrouwen in plaats van overal naar blaffen. En een goede hondenschool leert jou anticiperen op dit gedrag voordat het zich voordoet

Hans von der Crone schreef:Als hij helemaal 'over the top' gaat en begint te blaffen naar iets compleet ongevaarlijk zoals bijvoorbeeld een boekentas, dan roepen we "neen!" (zijn stop-woordje). Lukt niet bepaald goed om hem daarmee te laten stoppen. Hij doet dit wel degelijk elders ook. Hij verblijft soms halve dag bij mijn schoonouders en zij (ex-boeren) vinden dat super "Het is een wakkere!" zeggen ze dan. Tja.

Het kan dus goed zijn dat het blaffen wordt aangemoedigd.
Misschien even met de schoonouders om de tafel over wat je wel en wat je niet wilt?

Klinkt als onzekerheid inderdaad. Ik herken het in mijn eigen hond. Ik zou beginnen zoals Mijke zegt. Niet te moeilijk, dus bv. met de boekentas op een andere plaats. Juist niet roepen, maar dicht bij het voorwerp staan en hem uitnodigen om te komen. Geduldig blijven. Als hij komt en aan het voorwerp snuffelt, daarna belonen (knuffel/snoepje). Zelf zo rustig mogelijk blijven en niet teveel zeggen in het hele proces.

Hij heeft overigrns ook enorm veel schrik van weerspiegelingen. Als hij ons ziet in glazen deur, of weerspiegeling tv in raam dan is het paniek

Hoe staat het met zijn gezondheid? En dan met name ruimte voor zijn hersenen?

Waar komt het hondje vandaan?
Het blaffen om geluiden en gebeurtenissen is onzekerheid. Voor een deel zal de hond daar overheen groeien, maar voor een deel zal je daar zelf juist op moeten leren reageren. Grote honden zijn voor hem waarschijnlijk spannend en interessant, maar aan de andere kant ook intimiderend gezien het grootte verschil. Vandaar het benaderen maar toch ook weer steun zoeken. Ik zou je zeker een cursus aanraden om te leren hoe je met deze situaties kan omgaan.

Zamunda schreef:Hoe staat het met zijn gezondheid? En dan met name ruimte voor zijn hersenen?

Dat vraag ik me ook af in combinatie met de vraag of de onzekerheid niet voortkomt uit het feit dat de hond slecht ziet..

Ik zou het zichtsvermogen van het hondje eens laten checken bij de dierenarts ten eerste.

Verder hebben veel honden een soort 'angstfase', maar die hoort niet heel lang te duren.

Als Murdock iets niet vertrouwd, dan loop ik er even naar toe en tik het zachtjes aan en zeg 'kom maar. Doet niks.' Maar al zeg je 'aardappel' het gaat erom dat je hem wat geruststeld.
Corrigeren zou ik niet doen. Hij ziet blijkbaar gevaar of dreiging en geeft dat aan. Eigenlijk niets mis mee, behalve dat hij doorslaat in dat gedrag.
Samen dingen leren in altijd goed voor zelfvertrouwen van zowel hond als baas, dus eens met mijn voorgangers; lekker op cursus gaan!

Hoe gaat het nu?

We proberen nu vooral als hij ergens van schrikt hem gerust te stellen en te tonen dat er niks aan de hand is, maar hij blijft enorm blaffen tegen ruiten/spiegelbeeld of als hij buiten iets hoort of ziet dat er normaal niet is. Is echt vlam naar buiten en blaffen tot en met. Kan hem moeilijk troosten en uitleggen dat de hangpootmug die er voorheen niet zat geen kwaad kan, of dat licht bij buren dat brandt geen erg is hé. Maar ik wil het ook niet negeren en hem maar laten blaffen, want dat gaat het ook niet verhelpen natuurlijk. Probeer hem nu gewoon even kort tot orde te roepen en hem dan ergens anders heen te brengen (bijvoorbeeld binnen of naar gang). Meestal gaat hij dan sowieso meteen terug naar het 'gevaar'. Moeilijk.

Lastig inderdaad. Weet je zeker dat hij blaft tegen het spiegelbeeld/langpootmug/licht, en dat hij niet blaft omdat hij buiten mensen of honden ziet of hoort? Ik bedoel is het niet waaksheid?

En misschien toch Even een bezoekje aan de da aan wagen.

Kruimel53 schreef:Ik zou ook eerst naar de dierenarts en medische oorzaken uitsluiten. Gezichtsvermogen idd en ook de grootte van de schedel. Bij cavaliers is die heel vaak te klein waardoor de hersens in de knel komen, wat allerlei nare verschijnselen kan geven.

Goed idee

ranetje schreef:

Hans von der Crone schreef:Als hij helemaal 'over the top' gaat en begint te blaffen naar iets compleet ongevaarlijk zoals bijvoorbeeld een boekentas, dan roepen we "neen!" (zijn stop-woordje). Lukt niet bepaald goed om hem daarmee te laten stoppen. Hij doet dit wel degelijk elders ook. Hij verblijft soms halve dag bij mijn schoonouders en zij (ex-boeren) vinden dat super "Het is een wakkere!" zeggen ze dan. Tja.

Het kan dus goed zijn dat het blaffen wordt aangemoedigd.
Misschien even met de schoonouders om de tafel over wat je wel en wat je niet wilt?

En dit zou ik ook niet vergeten.
Wat de een wil stoppen wordt door de ander gestimuleerd.
Lijkt me erg onduidelijk.

Mijn cavalier was als pup ook erg onzeker ten opzichte van andere honden .
Ondanks dat ze in een roedel van 4 hondjes leefde .
Ik zou echt naar een goede hondenschool gaan en veel andere betrouwbare honden opzoeken om hem wat meer vertrouwen te geven.
Ook als hij zo over de zeik gaat , haal hem uit de situatie dat werkt veel beter dan forceren en maar nee blijven zeggen.

Een bezoek aan de dierenarts is zeker aan te raden want het ras kampt met ernstige gezondheidsproblemen die dus ook gedragsproblemen tot gevolg kunnen hebben.

Ik heb er met mijn hondje best een flinke dobber aan gehad , zij is een zeer stabiele hond geworden maar makkelijk was ze zeker niet. Ze had veel beweging nodig en een sterk ontwikkeld jachtinstinct.
Altijd een hond met gebruiksaanwijzing geweest , ik vond het een heerlijke maar zeker geen makkelijke hond. Mijn terriers waren makkelijker

We gaan binnenkort eens zien voor de puppyschool. Hoe kan je best reageren als hij té hard reageert op iets door te gaan blaffen? Gewoon een strikte "nee", negeren, of iets anders?

Hans von der Crone schreef:We gaan binnenkort eens zien voor de puppyschool. Hoe kan je best reageren als hij té hard reageert op iets door te gaan blaffen? Gewoon een strikte "nee", negeren, of iets anders?

Eventueel een strikte "nee" en daarna afleiden?
Geef je hond iets anders waar hij zijn energie op kwijt kan.
Of dat nou sjorren aan een touw is of samen met jou achter een balletje aanrennen doet er niet toe.
Als het maar iets is dat wel mag.

Het gaat om de aanwijzing dat DIT niet mag maar DAT wel.
Net zoals hij niet aan de tafelpoot mag knagen maar wel op een kauwstok (die je hem dan aanbiedt als alternatief).

Hans von der Crone schreef:We gaan binnenkort eens zien voor de puppyschool. Hoe kan je best reageren als hij té hard reageert op iets door te gaan blaffen? Gewoon een strikte "nee", negeren, of iets anders?

Heb je inmiddels stappen gezet om je pup medisch te laten controleren? Dat lijkt me een belangrijker eerste stap.

Hans von der Crone schreef:We gaan binnenkort eens zien voor de puppyschool. Hoe kan je best reageren als hij té hard reageert op iets door te gaan blaffen? Gewoon een strikte "nee", negeren, of iets anders?

Het best kan je reageren door hem eerst eens goed door een dierenarts te laten onderzoeken op bovengenoemde afwijkingen. Als er niks aan de hand is, kan je een strategie gaan bepalen. Ik zou het zielig vinden als je dingen verbiedt terwijl het hondje er door een medisch probleem niks aan kan doen.

Volgens de dierenarts is onze Ozzy zo gezond als maar kan zijn

Heeft de dierenarts ook een scan gemaakt van z'n schedeltje, of dat alleen van de buitenkant geconstateerd?

Geen scan, maar lijkt me nogal vergezocht dat dit allemaal nodig zou zijn. Ozzy is nog altijd een puppy ook hé. Hij is enorm speels, doet niks liever (tot in extase) om lange wandeling te doen, hij crosst heel graag rond in de tuin en bal halen/brengen vind ie ook super. Hij kan 's avonds aan de andere kant enorm lief en aanhankelijk zijn, en dan gaat hij urenlang lekker knus op de schoot liggen. Hij is zeker slim genoeg ook. Pootje geven voor koekje, weten wanneer het slaaptijd is als tv uit gaat, enz. Als er echt iets grondig fout mee zou zijn, dan zou dat zich ook wel op andere vlakken openbaren hé. Hij is gewoon heel onzeker en kan nogal snel gaan blaffen tegen dingen die hij niet kent of tegen zaken die hij hoort en als gevaar ziet. Zal wel met training af te leren zijn. Zelfde met wandelen, hij begint stilaan mooi naast mij te lopen met leiband (gebruik zo een harnasje om nek niet teveel te belasten), maar als we moeten vertrekken gaat hij volledig in extase en eerste paar minuten is het piepen en janken (maar uit blijdschap) omdat het niet snel genoeg kan gaan.

Ik ken tot nu toe geen een cavalier die open, rustig en vriendelijk is naar andere honden.

Ik zou ook eerst ff een gezondheidscheck laten doen. Even controleren of daar niet iets aan te wijten is.
Vervelend. Hopelijk gaat het snel beter met veel oefenen.

Naar schatting lijdt 95% van de cavalier aan CM, en een fors percentage aan CM/SM. Dat niet uitgezocht willen hebben bij je eigen cavalier vind ik kortzichtig (en dat kan alleen met een scan). De kans dat je hondje reageert zoals hij doet vanwege pijn is gewoon zeer reëel

Hans von der Crone schreef:Geen scan, maar lijkt me nogal vergezocht dat dit allemaal nodig zou zijn. Ozzy is nog altijd een puppy ook hé. Hij is enorm speels, doet niks liever (tot in extase) om lange wandeling te doen, hij crosst heel graag rond in de tuin en bal halen/brengen vind ie ook super. Hij kan 's avonds aan de andere kant enorm lief en aanhankelijk zijn, en dan gaat hij urenlang lekker knus op de schoot liggen. Hij is zeker slim genoeg ook. Pootje geven voor koekje, weten wanneer het slaaptijd is als tv uit gaat, enz. Als er echt iets grondig fout mee zou zijn, dan zou dat zich ook wel op andere vlakken openbaren hé. Hij is gewoon heel onzeker en kan nogal snel gaan blaffen tegen dingen die hij niet kent of tegen zaken die hij hoort en als gevaar ziet. Zal wel met training af te leren zijn. Zelfde met wandelen, hij begint stilaan mooi naast mij te lopen met leiband (gebruik zo een harnasje om nek niet teveel te belasten), maar als we moeten vertrekken gaat hij volledig in extase en eerste paar minuten is het piepen en janken (maar uit blijdschap) omdat het niet snel genoeg kan gaan.

Snap dat dat vergezocht lijkt, maar zoals gezegd komt CM/SM heel veel voor bij Cavaliers: http://www.diergeneeskundigcentrum.nl/h ... ingomeylie
Daarbij is de schedel te klein voor de hersenen met allerlei problemen tot gevolg. Het gedrag van jouw hond kan ook voorkomen bij honden met deze aandoening. Vandaar dat mensen adviseren om het toch goed te laten onderzoeken en uitsluiten voor je hem gaat straffen voor iets waar hij misschien niets aan kan doen. En dat uitsluiten moet met een scan, dat kan een DA niet zomaar op het blote oog.